رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده را می‌توان یک کار نسبتاً سخت نامید که نیاز به‌دقت فراوانی دارند و فرد باید توجه داشته باشد که هیچ قسمتی از مواد غذایی یا پلاک بر روی آنها باقی نماند. این موضوع باعث می‌شود که مسواک زدن به یک فرآیند بسیار مهم تبدیل شود که حتی سلامت دهان و دندان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. معمولاً افراد در حالت معمول ترجیح می‌دهند که با استفاده از یک خمیردندان معمولی و یک مسواک نسبتاً زبر اقدام به تمیز کردن دندان‌های خود کنند و در نهایت با استفاده از نخ دندان، مواد باقیمانده را پاک‌سازی کنند. اما مسئله مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده کمی پیچیده‌تر بوده و ممکن است به مراحل بیشتری نیاز داشته باشد.

معمولاً ارتودنتیست‌ها هنگامی‌که فرآیند عمل ارتودنسی را انجام می‌دهند و ابزار براکت را در دهان بیمار نصب می‌کنند، آموزش‌های لازم را برای بیماران در نظر می‌گیرند و آنها را نسبت به این ابزار مطلع می‌کنند تا آشنایی کافی داشته باشند و نحوه مراقبت از آنها را بدانند. در حقیقت باید بیماران از این موضوع اطلاع داشته باشند که موفقیت‌آمیز بودن عمل ارتودنسی به نحوه صحیح مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده نیز بستگی دارد و فرد باید ملاحظات آن را در نظر بگیرد.

اهمیت این موضوع ما را بر آن داشت که مراحل اساسی مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده را در هفت گام ذکر کنیم و کارهایی که باید انجام شوند را توضیح دهیم. پس با ما همراه باشید!

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

 گام اول؛ با آب شروع کنید

 قبل از اینکه بخواهید فرایند مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده را شروع کنید، ابتدا باید دهان خود را با آب بشویید. شستشو با آب کمک می‌کند که هرگونه مواد غذایی باقی‌مانده در زیر براکت‌ها و همچنین سیم‌های نگهدارنده آن شل شده و یا جدا شود. این کار باعث می‌شود که فرایند مسواک زدن آسان‌تر باشد. حال اگر متوجه شدید که هنگام شستشوی دندان‌ها با آب هنوز هم مواد غذایی خارج می‌شوند، باید این عمل را تا حد امکان تکرار کنید. فرآیند شستشوی دندان‌ها با آب باید تا زمانی ادامه داشته باشد که آب بدون مواد غذایی از دهان خارج شود.

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

گام دوم؛ از یک خمیردندان مناسب استفاده کنید

 خوشبختانه امروز شرکت‌های متعددی به تولید خمیردندان فعالیت دارند و شاهد تنوع بسیار بالایی در این محصولات هستیم. اگرچه ممکن است این موضوع برای مسواک زدن و استفاده از طعم‌های مختلف لذت‌بخش باشد، اما باید توجه داشت که انتخاب خمیردندان نباید با توجه به طعم و مزه صورت گیرد. در حال حاضر خمیردندان‌هایی با طعم گیلاس، دارچین و سایر میوه‌های مختلف وجود دارد که عمدتاً برای بچه‌های خردسال مناسب هستند. به همین دلیل اگر قصد مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده خود را دارید، به سراغ یک خمیردندان استاندارد بروید و یک نوع مناسب و متناسب با شرایط خود انتخاب کنید.

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

 گام سوم؛ با گوشه‌ها و زاویه‌های دهان شروع کنید

هنگامی‌که برای شروع مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده آماده شده‌اید، در گام اول باید با گوشه‌ها و زاویه‌های دهان خود شروع کنید. برای این کار باید مسواک را در زاویه ۴۵ درجه نسبت به دندان‌های خود قرار دهید تا از این طریق بتوانید قسمت بالای لثه خود را به سمت قسمت پایین مسواک بزنید. ارتودنتیست‌ها و دندان‌پزشکان معتقدند که نحوه صحیح مسواک زدن دندان کمک شایانی به سلامت آنها و همچنین داشتن یک لبخند سالم می‌کند. بنابراین سعی کنید که با بهترین زاویه ممکن نسبت به تمیز کردن گوشه‌های دهان خود اقدام کنید.

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

 گام چهارم: براکت‌ها را به شکل صحیح مسواک بزنید

 بخش مهمی از مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده شامل تمیز کردن براکت‌های ارتودنسی می‌شود. در حقیقت مسواک زدن براکت شامل دو بخش کاملاً مجزا می‌شود. بخش جلویی براکت شامل قسمت‌هایی می‌شود که در دید عموم قرار دارد و بیمار دوست ندارد که ظاهر آنها خراب شود؛ به همین دلیل نهایت تلاش خود را برای تمیز کردن آنها در نظر می‌گیرد. اما از نظر ارتودنتیست‌ها مسواک زدن قسمت پشتی براکت اهمیت بسیاری دارد و بیمار باید تلاش کند که از تجمع پلاک در این قسمت‌ها جلوگیری کند. بنابراین در مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده ابتدا به سمت پایین براکت بروید و پس از پایان این بخش، قسمت‌های بالایی آن را به‌دقت بشورید.

 گام پنجم؛ به آرامی بخش‌های مختلف را مسواک بزنید؛

مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده باید نسبت به مسواک زدن در برنامه‌های معمولی زمان بیشتری بگیرد و باید توجه بیشتری به آن داشته باشید. معمولاً اکثر افراد سعی می‌کنند که زمان  مسواک زدن خود را تا حد امکان کوتاه کنند و سریع‌تر به کارهای خود بپردازند یا به رختخواب بروند. اما باید توجه داشت که مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده حساسیت بسیار بالایی دارد و شخص بیمار باید توجه بسیاری به تمامی قسمت‌های آن داشته باشد. یکی از توصیه‌هایی که ارتودنتیست‌ها به بیماران خود می‌کنند این است که هنگام مسواک زدن دندان‌های خود از یک موسیقی با مدت زمان مشخص استفاده کنند و از این طریق زمان مسواک زدن خود را تحت کنترل داشته باشند. باید توجه داشت که مسواک های معمولی برای تمیز کردن براکت ها کارایی ندارند و باید از مسواک مخصوص ارتودنسی استفاده شود که در میان آن الیاف خاصی برای تمیز کردن اطراف براکت ها استفاده شده است.

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

 گام ششم؛ نخ دندان بکشید

یکی از کارهایی که اغلب توسط افراد نادیده گرفته می‌شود و چه افرادی که عمل ارتودنسی انجام دادند و چه افرادی که به صورت عادی نسبت به مسواک زدن دندان‌های خود اقدام می‌کنند، باید آن را انجام دهند، عمل نخ دندان کشیدن است. در حقیقت باید اعتراف کرد که شدت مسواک زدن به هر اندازه که باشد، لازم است که فرد نسبت به نخ دندان کشیدن اقدام کند. کسانی که برای مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده اقدام می‌کنند، بیشتر در معرض باقی ماندن مواد غذایی و پلاک بر روی دندان‌ها قرار دارد؛ به همین دلیل پس از پایان مسواک زدن، باید فرآیند نخ دندان کشیدن به طور کامل صورت گیرد. استفاده از نخ دندان های مخصوص ارتودنسی (سوپرفلاس) و روش استفاده از نخ دندان در حین درمان به صورت مجزا در مقاله دیگری ذکر شده است.

 گام هفتم؛ دندان‌ها را به طور کامل بشورید

 آخرین مرحله در مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده  شامل شستشوی نهایی دندان‌هاست که برای پاک کردن خمیردندان و هر گونه مواد غذایی و آلودگی که در حین مسواک زدن و نخ دندان کشیدن برداشته شده‌اند، مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای این کار باید چند بار دهان خود را آب بکشید و از عدم خروج خمیردندان یا مواد باقیمانده مطمئن شوید.

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

رعایت بهداشت دهان و دندان در طی درمان ارتودنسی

گام هشتم؛ از دهانشویه مخصوص استفاده کنید

در مرحله آخر باید با استفاده از محلول های دهانشویه مخصوص ارتودنسی فضای دهان خود را شستشو دهید. نحوه استفاده از این دهانشویه ها بر روی بسته درج شده اما به طور معمول باید یک درب از محلول را به مدت ۳۰ ثانیه در دهان خود بچرخانید و پس از آن محلول را بیرون بریزید. تا جایی که ممکن است از خوردن محلول اجتناب کنید. استفاده از دهانشویه های مخصوص ضمن تمیز کردن براکت ها باعث ضدعفونی شدن دندانها و تقویت لثه می شود و از بروز پوسیدگی در دندانهایی که براکت دارند تا حد زیادی جلوگیری میکند.

نحوه صحیح مسواک زدن دندان‌های ارتودنسی شده نه‌تنها به نتیجه نهایی کار کمک می‌کند، بلکه سلامت دندان‌ها را برای مدت زمان بیشتری تضمین می‌کند و بیمار می‌تواند نسبت به وضعیت خود اطمینان بیشتری داشته باشد. برای مشاوره در این زمینه و کسب اطلاعات بیشتر با ما در تماس باشید.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

در ابتدا که براکت را در دهان گذشته اید، ممکن است کمی طول بکشد که به آن عادت کنید. در روزهای اول گاهی اوقات کمی درد و ناراحتی ممکن است تجربه شود که خیلی زود برطرف می‌شود. اما گاهی اوقات در طول درمان ارتودنسی مشکلاتی پیش می‌آید که نسبتاً نادر بوده و نیاز به درمان فوری دارد. اگر فکر کنید دچار مشکلی شده‌اید که نیاز به درمان فوری دارد، ابتدا باید شدت مشکل را مشخص کنید که آیا وضعیت اورژانسی و مستلزم توجه فوری است و یا فعلا می‌توانید از پس آن بر بیایید تا زمانی که نوبت مراجعه به ارتودنتیست فرا برسد.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانسی ارتودنسی

مشکلات اورژانسی ارتودنسی که واقعاً نیاز به توجه فوری دارند عبارتند از:

  • جراحت یا ضربه دیدن دندان، صورت و دهان
  • عفونت یا تورم لثه، دهان و صورت
  • درد یا ناراحتی شدید و غیر قابل کنترل در این ناحیه

در صورتی ‌که هر یک از موارد گفته شده را تجربه می‌کنید، باید هر چه سریع تر به دنبال توجه پزشکی باشید. با این حال به طور کلی معمولاً با مراجعه به دندانپزشک مشکلتان حل می‌شود. به خاطر داشته باشید دندانپزشک آموزش ویژه ‌ای در زمینه انواع مشکلات دندانی دیده است و انواع ابزار و تجهیزات تشخیصی و درمانی مورد نیاز را دارد. برای مثال هنگامی که دچار شکستگی دندان شده باشید دندانپزشک بلافاصله مشکل را برطرف کرده و دندان را ترمیم می‌کند. پس از ترمیم دندان باید برای تنظیم مجدد براکت به ارتودنتیست مراجعه کنید. گاهی اوقات درد و تورم شدید ممکن است نشانه عفونت باشد. در هر صورت باید فورا به متخصص مراجعه نمایید.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات ارتودنسی نیازمند درمان فوری

خوشبختانه اکثر مشکلات ارتودنسی خفیف هستند اما باز هم ممکن است باعث ناراحتی شوند. به طور کلی بهتر است ابتدا علت ناراحتی را پیدا کنید و سپس نوبت ارتودنتیست دریافت نمایید.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

شل شدن یا شکستن نگین براکت، حلقه فلزی یا سیم ارتودنسی

این مشکلات اغلب در اثر گاز گرفتن یا جویدن غذا های سفت یا چسبنده مانند شکلات اتفاق می‌افتد. همچنین گاهی اوقات هنگام ورزش یا بازی کردن (در حالی که  براکت در دهان قرار دارد) چنین مشکلاتی ایجاد می‌شود. در صورتی که حلقه فلزی یا نگین براکت شل شده است اما هنوز به سیم ارتودنسی چسبیده است، بگذارید همان جا بماند اما دیگر الاستیک را به آن وصل نکنید. در صورتی که بخشی از قطعه فلزی سیستم براکت، دهانتان را تحریک می‌کند کمی موم دندان‌پزشکی بر روی آن بمالید. در صورتی که نگین براکت یا حلقه فلزی از جای خود درآمده است، آن را برداشته و در جایی نگه دارید. به هر صورت باید با ارتودنتیست تماس بگیرید تا بدانید چه کاری بهتر است انجام دهید و برای مراجعه نوبت بگیرید. هنگام مراجعه حتماً هرگونه بخش جدا شده از براکت را همراه خود بیاورید.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

جابه‌جایی یا جدا شدن سیم ارتودنسی، نگین براکت یا لیگاچور

هنگامی که دندانها شروع به حرکت می‌کنند سیم ارتودنسی که به آنها متصل است ممکن است به بافتهای نرم دهان یا گونه را تحریک نماید . در این صورت می‌توانید با کمک ته مداد سیم را به موقعیت بهتری ببرید. در صورتی که سیم حرکت نمی‌کند می‌توانید انتهای آن را با ناخن گیر استریل شده با الکل ببرید. پیش از این کار باید با ارتودنتیست صحبت کنید و دستورالعمل لازم را از او دریافت کنید. برای حرکت دادن لیگاچور یا سیم ارتودنسی که دائماً به بافت‌های نرم دهان برخورد می‌کند می‌توانید از موچین استفاده کنید.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

همچنین می‌توانید با استفاده از موم دندانپزشکی، بخش‌های فلزی براکت را بپوشانید تا بافت‌های نرم دهان را تحریک نکند.

دندان درد یا لق شدن دندان

در طی فرایند ارتودنسی کمی لق شدن دندان امری طبیعی است و به علت حرکت دندان اتفاق می‌افتد. با این حال گاهی اوقات این حرکت و لق شدن دندان ممکن است همراه با احساس ناراحتی یا درد در هنگام لمس یا فشار باشد، به خصوص پس از تنظیم براکت این وضعیت ممکن است بیشتر احساس شود. در موارد درد خفیف می‌توانید از داروهای مسکن بدون نسخه استفاده کنید. شست ‌و شوی دهان با محلول آب نمک نیز برای آرام شدن درد یا ناراحتی مفید است. برای این منظور یک قاشق چای‌خوری نمک را در یک لیوان آب گرم حل کنید و دهان خود را به مدت ۳۰ ثانیه با آن شست ‌و شو دهید. همچنین می‌توانید دستمال یا حوله گرم و یا پد حرارتی بر روی گونه خود قرار دهید.

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

ارتودنسی با براکت

متداول‌ترین روش صاف و همراستا کردن دندان‌ها و فکها، استفاده از سیستم براکت ارتودنسی است. در این سیستم قطعات مربعی شکل کوچکی که به ‌آنها نگین براکت گفته می‌شود به سطح دندان‌ها چسبانده می‌شوند. سپس سیم ارتودنسی از نگینهای براکت عبور می‌کند و به این ترتیب با واسطه به دندان‌ها متصل می‌شود. از آنجایی ‌که پس از نصب براکت دندان‌ها ظاهر سیم ‌کشی پیدا می‌کنند، به این درمان سیم‌ کشی دندان‌ها نیز گفته می‌شود. هر بار که سیم سفت می‌شود دندان‌ها را می‌کشد بنابراین نیروی ملایم و پیوسته به دندان‌ها وارد می‌شود و به این ترتیب دندان‌ها به موقعیت مورد نظر انتقال پیدا می‌کنند.

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

انواع براکت ارتودنسی

سیستم‌های براکت مختلفی برای درمان ارتودنسی طراحی شده است که هر یک معایب و مزایای خاص خود را دارد. انواع براکت به‌صورت زیر است:

  • براکت فلزی
  • براکت سرامیکی
  • براکت پشت دندانی
  • براکت خود لیگاچور یا دیمون
  • براکت شفاف یا اینویزالاین
معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

براکت فلزی

براکت فلزی که به آن براکت معمولی نیز گفته می‌شود چند تفاوت اصلی با سایر سیستم‌های براکت دارد. مهم‌ترین تفاوت آن این است که نگینهای براکت فلزی هستند. در سیستم براکت فلزی معمولی، برای اتصال سیم ارتودنسی به نگین براکت از لیگاچور استفاده می‌شود. لیگاچور ممکن است پلاستیکی (حلقه کشی) یا فلزی (سیم تابیده) باشد. در برخی سیستم‌های براکت مانند خود لیگاچور و الاینر شفاف لیگاچور وجود ندارد. با این حال توجه داشته باشید که براکت خود لیگاچور و برکت پشت دندانی، خود در دسته براکت فلزی جای میگیرد.

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

مزیت‌های براکت فلزی

  • اصلاح مشکلات پیچیده – براکت فلزی قابلیت اصلاح موارد پیچیده ارتودنسی را دارد. به همین علت در موارد پیچیده تنها از براکت فلزی استفاده می‌شود. در سیستم براکت فلزی می‌توان از حلقه کشی برای اصلاح موقعیت دو فک یا دندان‌های دو فک نسبت به هم استفاده کرد. اینویزالاین اگر چه استفاده آسانی دارد اما تنها مشکلات خفیف و ساده را می‌تواند اصلاح نماید. از براکت فلزی برای انواع مشکلات مال اکلوژن، به هم فشردگی و کمبود فضا، فاصله بین دندان‌ها، مشکلات ناهمراستایی دندان‌ها و بیرون کشیدن دندان نهفته می‌توان استفاده کرد.

  • قدمت زیاد و اثبات کارآیی – براکت فلزی برخلاف سایر سیستم‌های براکت سال‌های زیادی است که مورد استفاده قرار می‌گیرد و آزمون خود را از نظر کارایی و قابلیت اعتماد پس داده است. اولین براکت فلزی در اوایل قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت. در طی دهه‌ های بعدی دائماً سیستم براکت اصلاح شده و بهبود یافت.

  • مقاومت بالا – براکت فلزی از استیل ساخته می‌شود. براکت فلزی مقاومت بسیار زیادی در مقایسه با سایر انواع براکت دارد. در سال ۲۰۰۸ در Journal of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics مقاله ‌ای منتشر شد که یک نظرسنجی درباره انواع مختلف براکت ارائه کرده بود. نتایج نظرسنجی‌ها نشان می‌داد افرادی که درمان ارتودنسی خود را با براکت فلزی انجام داده‌ اند اگر چه از نظر ظاهری در دوره درمان ارتودنسی نازیبا شده بودند اما درمانشان به شکل مؤثرتری انجام شده بود. همچنین این افراد بیان داشته ‌اند که براکت فلزی مقاوم‌تر از انواع دیگر براکت است و کمتر دچار آسیب ‌دیدگی می‌شود بنابراین دائماً درمان متوقف نمی‌شود. براکت سرامیکی در مقایسه با براکت فلزی به سهولت لب پر شدگی و یا تغییر رنگ پیدا می‌کند و زیبایی خود را از دست می‌دهد. همچنین اینویزالاین که از نظر زیبایی گزینه خوبی است در مقابل حرارت تاب برداشته و خراب می‌شود. همچنین به راحتی گم شده یا زیر پا له میشود یا بیمار آن را در مکانی جا می‌گذارد. بنابراین بیمارانی که سهل ‌انگاری دارند بهتر است از براکت فلزی استفاده کنند تا طول دوره درمان آنها طولانی نشود.
معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

مراقبت از براکت فلزی

هر سیستم براکتی برای شما انتخاب می‌شود، تا حدی وابسته به مراقبت و پایبندی شما به دستورات ارتودنتیست دارد. در طول درمان ارتودنسی حتماً باید بهداشت دهان را به دقت رعایت کنید. باید هر روز حداقل دو مرتبه دندان‌ها و براکت را تمیز کنید. از مصرف غذاهای سفت و ترد که ممکن است به سیستم براکت آسیب برسانند، پرهیز نمایید. به خاطر داشته باشید هرچه همکاری بهتری داشته باشید دوره درمان کوتاه‌تر می‌شود.

انواع وسیع کننده قوس دندانی

چرا از وسیع کننده استفاده می‌شود؟

وسیع کننده کام یک وسیله ارتودنسی است که برای پهنتر کردن فک و قوس دندانی استفاده می‌شود تا دندانها فضای بیشتری داشته باشند و بتوان آنها را صاف و همراستا کرد. علاوه بر وسیع کننده کام وسیله ‌های مشابهی برای پهن کردن فک پایین نیز وجود دارد. پهن کردن فکها و بزرگ کردن قوس دندانی یک درمان متداول‌تر ارتودنسی به شمار می‌آید. اگر چه استفاده از وسیع کننده در کودکان متداول است اما می‌توان از آن در بزرگسالان نیز در شرایطی استفاده کرد. با این حال استفاده از وسیع کننده در بزرگسالان  کمی ناراحتی بیشتری ایجاد می‌کند. مقدار اصلاح و سن بیمار تعیین ‌کننده طول دوره درمان با وسیع کننده است. بیمارانی که نمی‌خواهند چند ماه صرف فرآیند وسیع کردن کام نمایند، می‌توانند از جراحی فک برای بزرگ کردن قوس دندانی استفاده کنند.

استفاده از وسیع کننده معمولاً پیش از براکت برنامه ‌ریزی می‌شود تا فضای کافی برای صاف کردن دندان‌ها فراهم شود. اعتقاد بر این است که استفاده از وسیع کننده کام باید پیش از جهش رشد و یا در حین آن باشد. برای دستیابی به حداکثر تغییرات اسکلتی باید درمان در سنین بسیار پایین شروع شود. در صورتی که وسیع کننده کام پس از جهش رشد استفاده شود تغییرات دندانی بیشتری در مقایسه با تغییرات اسکلتی وجود خواهد داشت که منجر به زاویه دار شدن دندان‌ها می‌شود.

انواع وسیع کننده کام

انواع وسیع کننده کام

انواع وسیع کننده کام

به‌ طور کلی سه نوع وسیع کننده کام وجود دارد که عبارتند از وسیع کننده فوری کام، وسیع کننده تدریجی کام و وسیع کردن کام با ایمپلنت.

  • وسیع کننده فوری کام

وسیع کننده فوری کام یا Rapid palatal expansion (به اختصار به آن RPE گفته می‌شود) روشی است که در آن هر روز نیم میلی متر تا یک میلی‌متر به فضای قوس دندانی اضافه می‌شود تا زمانی که کراس بایت عقب دهان اصلاح شود. برای تفکیک نتایج معمولاً وسیع کننده فوری سه تا شش ماه در دهان می‌ماند اما این زمان بسته به شرایط بیمار متفاوت است. به این دوره ، دوره شش ماهه حفظ نتایج گفته می‌شود که در آن استخوان جدید تولید شده و فاصله ایجاد شده در خط میانی کام را که توسط وسیع کننده ایجاد شده است،  پر می‌کند. برای پیشگیری از بازگشت نتایج باید نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر استفاده شود. وسیع کننده فوری ممکن است با پشتیبانی دندان‌ها، استخوان‌ها و یا هر دو باشد. وسیع کننده کام با پیچاندن پیچ وسط وسیله فعال شده و نیرو اعمال می‌کند.

انواع وسیع کننده کام

انواع وسیع کننده کام

 

  • وسیع کننده تدریجی کام

وسیع کننده تدریجی با نرخ آهسته تری در مقایسه با وسیع کننده فوری ، فک را بزرگ می‌کند. در وسیع کننده تدریجی بیمار باید چهار مرتبه پیچ وسط بدنه وسیع کننده را بچرخاند تا یک میلی‌متر در هفته به فضای فک اضافه شود. در مدت ۸ تا ۱۰ هفته بعد نرخ پیچاندن پیچ باید به همین شکل ادامه پیدا کند. این بزرگ کردن تدریجی فک امکان تولید سلولهای استخوانی جدید و تغییرات دندانی به نسبت یک به یک را فراهم می‌سازد. بنابراین همان مقدار که استخوان فک بزرگ‌تر می‌شود تغییرات دندانی نیز ایجاد می‌شود در حالی که با وسیع کننده فوری در ابتدا بیشتر تغییرات اسکلتی ایجاد می‌کند.

وسیع کننده تدریجی درد کمتر ایجاد کرده و سازگاری بیشتری با فیزیولوژی بافت‌ها دارد. برخی تحقیقات نشان می‌دهد فاصله بین دندانهای جلویی که در مدت استفاده از وسیع کننده فوری کام ایجاد می‌شود، در وسیع کننده تدریجی کام کمتر است چرا که هم‌زمان با بزرگ ‌شدن فک فیبرهای بین دندانی فرصت بستن فاصله را دارند.

  • وسیع کردن کام بر پایه ایمپلنت

در وسیع کننده کام بر پایه ایمپلنت، نیرو مستقیماً به استخوان ماگزیلاری (فک بالا) وارد می‌شود در حالی که در روش‌های قبلی نیرو به دندان‌ها اعمال می‌شد. در این تکنیک دو تا چهار مینی ایمپلنت در سقف دهان جایگذاری می‌شوند تا از آنها به عنوان لنگر استفاده شود و وسیع کننده کام به آن منتشر شود. سپس از بیمار خواسته می‌شود تا دو هفته بیچ وسط بدنه وسیع کننده کام را مطابق رویکرد وسیع کننده فوری بپیچاند. اشکال این روش در تهاجمی بودن و احتمال عفونت است.

هنگامی که بیمار به سن بلوغ می‌رسد، دو نیمه کام (درز کام) به یکدیگر جوش می‌خورند و در وسط آن بسته می‌شود و فک ماگزیلاری به صورت یک تکه در می‌آید. در صورتی که بیمار دچار مشکل کوچک بودن فک بالا و قوس دندانی باشد، باید پیش از بلوغ از وسیع کننده کام استفاده نماید. با این حال در صورتی که بیمار به بلوغ رسیده باشد، می‌توان وسیع کننده کام را با عمل جراحی در درز میانه کام جای داد. برای این منظور ابتدا با عمل جراحی کام از وسط باز میشود و وسیله در جای خود قرار داده شود. پس از این که وسیله کاملاً جایگذاری شد خط میانی کام بسته می‌شود. سپس ارتودنتیست عمل را با اتصال حلقه فلزی وسیع کننده کام به دندان‌های آسیاب بزرگ تمام میکند.

مراقبت از براکت ارتودنسی

هنگامی که آماده سیم ‌کشی دندان‌ها می‌شوید تا به لبخندی زیبا و دندان‌هایی صاف و مرتب دست یابید، باید ابتدا نکاتی را درباره مراقبت از براکت و تمیز کردن آن بدانید. سیستم براکت، قطعات و زواید مختلفی دارد که ممکن است ذرات غذا به آنها گیر کرده و به محلی برای تجمع پلاک و باکتری‌ها تبدیل شود. به این ترتیب تمیز کردن دندان‌ها در دوران درمان ارتودنسی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند اما از طرفی مسواک زدن و نخ دندان کشیدن با براکت سخت‌تر از پیش خواهد بود. در بسیاری از موارد ارتودنتیست استفاده از دهان‌شویه را برای کمک به حفظ بهداشت دهان توصیه می‌کند. در صورتی که مراقب بهداشت دهان در این دوران نباشید مشکلات جدی برای سلامت دندان‌ها و لثه ایجاد می‌شود که علاوه بر ایجاد تأخیر در درمان ممکن است استخوان پشتیبانی ‌کننده دندان‌ها را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین دقت بیشتری در هنگام مسواک زدن باید داشته باشید.

مراقبت از براکت ارتودنسی

مراقبت از براکت ارتودنسی

براکت ارتودنسی

درمان ارتودنسی نقش مهمی در اصلاح کجی و ناهمراستایی دندان‌ها برعهده دارد. اهمیت اصلاح ناهمراستایی دندان‌ها تنها مربوط به زیبایی نمی‌شود بلکه به علت جفت نبودن سطح دندان‌ها به یکدیگر و موقعیت نامناسب آنها احتمال لب پر شدگی، ترک ‌خوردگی، شکستگی، پوسیدگی دندان و عفونت لثه و همچنین مشکلات مفصل فک که به سردرد، درد فک و مشکلات دیگر منتهی می‌شود افزایش پیدا می‌کند. از طرفی عملکرد جویدن و صحبت کردن وابستگی زیادی به موقعیت مناسب دندان‌ها دارد. بنابراین درمان ارتودنسی نه تنها برای زیبایی بلکه برای حفظ سلامت دهان و بدن اهمیت زیادی دارد.

مراقبت از براکت ارتودنسی

مراقبت از براکت ارتودنسی

اهمیت مراقبت از براکت

مراقبت از براکت باعث می‌شود احتمال آسیب‌ دیدگی دندان‌ها ، لثه و خود سیستم براکت به حداقل برسد. در صورتی که دندان‌ها و لثه از سلامت کافی برخوردار باشند به اعمال نیرو واکنش بهتری نشان داده و سریع تر حرکت می‌کنند و بازسازی بافتها سرعت بیشتری می‌گیرد. از طرفی اگر سیستم براکت در حین درمان آسیب ببیند، فرایند درمان متوقف شده و طول دوره درمان بیشتر می‌شود. بنابراین هر چه دفعات خراب شدن براکت بیشتر باشد درمان طولانی‌تر می‌شود. در مدتی که سیستم براکت خراب شده و از کار افتاده است، نه تنها نیرویی برای حرکت دندان‌ها اعمال نمی‌شود بلکه حتی ممکن است دندان‌ها اندکی به موقعیت پیشین باز گردند بنابراین هر چه سریع تر باید مشکل را برطرف کنید.

مسواک زدن و نخ دندان کشیدن با براکت ارتودنسی

 

  • پیش از مسواک زدن باید قطعات غیر ثابت مانند حلقه کشی را در بیاورید. این موضوع در مورد تمام بخش‌های جدا شدنی و غیر ثابت وسیله ارتودنسی صادق است.
مراقبت از براکت ارتودنسی

مراقبت از براکت ارتودنسی

  • براکت را تمیز کنید – مسواک را با زاویه ۴۵ درجه در مقابل سطح دندان در مرز لثه نگه دارید و سپس آن را با حرکات جارویی از بالای سیم به پایین بکشید. توجه داشته باشید اطراف سیم ارتودنسی و نگین براکت را خوب تمیز کنید. مسواک باید از بالای سیم به سمت سطح جونده دندان کشیده شود تا تمامی ذرات غذای گیر کرده در بین سیم و دندان خارج شود. زمان کافی برای تمیز کردن تمام پلاک و ذرات چسبیده به سطح براکت صرف کنید.
  • دندان‌ها را مسواک بزنید – هر دندان را جداگانه تمیز کنید. تمیز کردن دندان باید از روی لثه شروع شود و با فشار ملایم به سمت لبه دندان کشیده شود. برای هر دندان حدود ۱۰ ثانیه زمان صرف کنید. سطوح جانبی دندانها و همچنین سطوح پشتی آنها را نیز جداگانه تمیز کنید. برای دسترسی بهتر به سطوح مختلف از مسواکی با سر کوچک استفاده کنید. هر بار که غذا می‌خورید دندان‌ها و براکت را تمیز کنید.
مراقبت از براکت ارتودنسی

مراقبت از براکت ارتودنسی

  • نخ دندان بکشید – حداقل روزی یک مرتبه نخ دندان بکشید. روش صحیح نخ دندان کشیدن را می‌توانید از ارتودنتیست بپرسید. همچنین می‌توانید از وسیله‌ های مخصوص طراحی شده برای نخ دندان کشیدن در دوران درمان ارتودنسی مانند تردر یا نخ گیر استفاده کنید.
  • مرتباً دهان را شست‌وشو دهید – در طول روز مرتباً دهان را با آب خالی و یا دهان‌شویه شست‌وشو دهید تا از اسیدی شدن محیط دهان جلوگیری شود.
  • چکاپ های منظم دندانپزشکی داشته باشید – چکاپ‌های دندانپزشکی برای اطمینان از عملکرد درست براکت و سلامت دندان‌ها و لثه اهمیت دارد.

در صورتی که بین دندان‌ها فاصله وجود دارد، از مسواک بین دندانی می‌توانید برای تمیز کردن بهتر فواصل بین دندان استفاده کنید. یک روش دیگر برای تمیز کردن نواحی که دسترسی مسواک به آنها دشوار است، استفاده از وسیله‌ هایی است که با فشار آب یا هوا ذرات غذا را از بین دندان‌ها خارج می‌کنند.

برای تنظیم براکت، به موقع مراجعه کنید

در دوران درمان ارتودنسی باید مرتباً به ارتودنتیست مراجعه کنید تا براکت را برایتان تنظیم کند. در ابتدا که براکت تنظیم می‌شود ممکن است کمی احساس سفتی، فشار و یا کمی درد را تجربه کنید. در صورتی که درد یا ناراحتی زود برطرف نشد و خیلی شدید بود موضوع را با ارتودنتیست در میان بگذارید. با این حال معمولاً ظرف یکی دو روز درد برطرف شده و به شرایط جدید عادت می‌کنید.

برنامه غذایی در دوران درمان براکت

در مدتی که براکت به دندان‌های شما وصل شده است، باید مراقب چیزهایی که میخورید، باشید. نباید غذاهای شیرین و نشاسته‌ ای زیاد مصرف کنید چرا که سرعت تجمع پلاک و باکتری‌ها را افزایش داده و زمینه پوسیدگی دندان و عفونت لثه و تغییر رنگ دندان را فراهم می‌سازد. همچنین از غذاهای جویدنی چسبنده مانند چیپس و پف فیل و کارامل باید پرهیز کنید. از مصرف غذاهای سفت و ترد مانند هویج خام کامل، پرهیز نمایید. می‌توانید مواد غذایی سفت مانند سیب و هویج را به قطعات کوچک‌تر تقسیم کنید تا خوردن آنها آسان‌تر باشد و یا آنها را نیم پز کنید تا نرم شوند.

آیا ارتودنسی دندانها با براکت درد دارد؟

اگر می‌خواهید درمان ارتودنسی انجام داده و به اصطلاح دندان‌هایتان را سیم‌ کشی کنید حتماً مایلید بدانید براکت درد دارد یا خیر. بسیاری از متقاضیان درمان ارتودنسی در مورد درد براکت نگرانی داشته و حتی ممکن است به همین خاطر در انجام درمان تعلل نمایند. به طور کلی هر چه با جوانب مختلف درمان ارتودنسی بیشتر آشنایی داشته باشید، درمان برایتان راحت‌تر بوده و احتمال همکاری تان با ارتودنتیست بیشتر می‌شود.

 آیا ارتودنسی دندانها با براکت درد دارد؟

آیا ارتودنسی دندانها با براکت درد دارد؟

نصب براکت در دهان چقدر طول می‌کشد؟

مدت زمان لازم برای نصب براکت به دندان‌ها بستگی به بیمار و نوع براکت دارد اما برای بیشتر بیماران به ‌طور کلی می‌توان گفت این کار یک یا دو ساعت زمان می‌برد. فرایند نصب براکت ممکن است ناخوشایند باشد اما نگران درد آن نباشید.

ابتدا دندانپزشک دندان‌ها را تمیز و خشک می‌کند. سپس با استفاده از چسب مخصوص دندانپزشکی نگینهای براکت را به سطح دندان‌ها می‌چسباند. در صورتی که از براکت پشت دندانی استفاده می‌کنید مدت زمان نصب آن بیشتر می‌شود چرا که باید تک تک نگینهای براکت به سطح پشتی دندان‌ها چسبانده شود. اگر چه مزه چسب دندانپزشکی خوشایند نیست اما کاملاً بی ‌خطر و مطمئن است و نیازی نیست نگران وجود آن در داخل دهان خود باشید. آخرین کاری که باید انجام شود قرار دادن سیم ارتودنسی (آرچ وایر) در نگینهای براکت و تنظیم آن است. در سیستم براکت معمولی از تعدادی حلقه کشی کوچک به نام لیگاچور برای متصل نگهداشتن سیم ارتودنسی به نگین براکت استفاده می‌شود اما در صورتی که از براکت دیمون استفاده کنید نیازی به لیگاچور وجود ندارد. همچنین ممکن از یک یا چند الاستیک یا حلقه کشی بزرگ برای تعدیل نیرو بین دو فک استفاده شود.

 آیا ارتودنسی دندانها با براکت درد دارد؟

آیا ارتودنسی دندانها با براکت درد دارد؟

درد براکت چگونه است؟

در طول نصب براکت هیچ دردی احساس نمی‌کنید اما احتمالاً دندان‌ها و لثه پس از نصب کمی احساس فشار یا درد خواهند داشت. درد تا یک هفته ممکن است طول بکشد اما به عقیده بیشتر بیماران در ابتدا که براکت در دهان قرار داده می‌شود بیشتر احساس مزاحمت و آزار دهنده ایجاد می‌کند و درد زیادی احساس نمی‌کنید.

برای کاهش درد براکت چه می‌توان کرد؟

در صورتی که پس از نصب براکت درد اذیتتان میکند یا مانع تمرکز شما برای کارهایتان می‌شود، اقداماتی می‌توانید برای کاهش درد انجام دهید:

  • در چند روز اول غذاهای نرم مصرف کنید. غذاهایی مانند پوره سیب ‌زمینی، سوپ، پنیر، نیمرو و املت در این دوران مناسب هستند.
  • مسکن بدون نسخه مانند ایبوپروفن مصرف کنید. هرگز هیچ دارویی را بیشتر از مقدار توصیه شده بر روی برچسب محصول نباید مصرف کنید.
 آیا ارتودنسی دندانها با براکت درد دارد؟

آیا ارتودنسی دندانها با براکت درد دارد؟

 

  • می‌توانید مقداری موم دندان‌پزشکی تهیه کنید و در هر ناحیه از دهان که احساس ناراحتی می‌کنید کمی موم بگذارید. برای این کار مقداری از موم را بین انگشتان خود گرفته و فشار دهید و سپس آن را به بخش‌هایی از براکت که به بافت‌های نرم دهان برخورد می‌کند و باعث تحریک بافت‌ها و زخم آن‌ها می‌شود بمالید (شکل بالا).
  • نوشیدنی‌های ترش و اسیدی مانند آب پرتقال مصرف نکنید.
  • در صورتی که دهان تان زخمی شده است، به آن دست نزنید. برای آرام شدن درد و تسریع بهبودی، با محلول آب نمک دهان خود را شست ‌و شو دهید . برای این منظور نصف قاشق نمک را یک لیوان آب گرم حل کنید. همچنین می‌توانید از داروهای بی‌ حسی موضعی دهان استفاده کنید.

درد براکت چه مدت طول می‌کشد؟

درد ظرف چند روز برطرف می‌شود و احتمالاً ظرف یک ماه به براکت کاملاً عادت می‌کنید و با آن راحت خواهید بود. پس از شش ماه احتمالاً فراموش می‌کنید براکت در دهان دارید. در طول یک ماه اول ممکن است گاهی اوقات درد خفیفی تجربه کنید که امری طبیعی است. با این حال خیلی زود درد برطرف می‌شود و جای نگرانی نیست. در صورتی ‌که می‌خواهید براکت بگذارید مطمئن باشید نتایج آن ارزش تحمل اندکی درد و زحمت را دارد.

ریتینر یا نگهدارنده ارتودنسی چیست؟

پس از این که دندان‌هایتان با کمک براکت ارتودنسی صاف و مرتب شد به ارتودنتیست مراجعه می‌کنید تا براکت را از دهانتان خارج کند. اما پس از درآوردن براکت هنوز کار تمام نشده است بلکه باید از وسیله ارتودنسی دیگری به نام نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر استفاده کنید. چرا که اکنون هدفتان نگه داشتن دندان‌ها در موقعیت جدید است. اگر چه دندان‌هایتان صاف و همراستا شده اند اما هنوز در موقعیت جدید خود تثبیت نشده ‌اند و باید مدتی با استفاده از نگهدارنده ارتودنسی آنها را در جای خود نگه دارید تا زمانی که دیگر خطر بازگشت دندان‌ها به موقعیت پیشین وجود نداشته باشد.

ارتودنتیست یا دندانپزشک عمومی نوع ریتینر اختصاصی برای بیمار را انتخاب کرده و سپس از دهان قالب ‌گیری میکند. قالب برای لابراتور دندانپزشکی ارسال می‌شود تا توسط متخصصان لابراتوار دندانپزشکی این وسیله ساخته ‌شود. در بیشتر موارد نگهدارنده باید به مدت چند سال و حتی گاهی اوقات مادام‌ العمر استفاده شود.

به طور کلی دو نوع نگهدارنده پس از براکت استفاده می‌شود: نگهدارنده ثابت ارتودنسی و نگهدارنده غیر ثابت یا متحرک ارتودنسی. انتخاب نوع آن بسته به شرایط و نیازهای بالینی بیمار دارد.

ریتینر یا نگهدارنده ارتودنسی

ریتینر یا نگهدارنده ارتودنسی

انواع نگهدارنده ارتودنسی

به‌ طور کلی نگهدارنده ارتودنسی ممکن است ریتینر ثابت، هالی و یا اسیکس باشد. هر یک از این گزینه ‌ها معایب و مزایای خاص خود را دارند. نگهدارنده ثابت در سطح پشتی دندان‌ها چسبانده می‌شود بنابراین نتایج درمان بستگی به پایبندی و تعهد بیمار به استفاده از این وسیله، ندارد. نگهدارنده غیر ثابت هالی معمولاً برای فک بالا استفاده می‌شود و نگهدارنده غیر ثابت اسیکس همانند اینویزالاین بوده و برای هر دو فک می‌توان آن را استفاده کرد.

ریتینر یا نگهدارنده ارتودنسی

ریتینر یا نگهدارنده ارتودنسی

مراقبت از نگهدارنده ارتودنسی

در صورتی که از انواع ثابت آن استفاده می‌کنید مراقبت خاصی لازم نیست. تنها کافی است هنگام مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، به دندان‌هایی که به آنها سیم ریتینر وصل شده است توجه بیشتری داشته باشید. در مورد نگهدارنده غیر ثابت باید هنگام مسواک زدن دندان‌ها، وسیله را از دهان خارج کنید. سپس وسیله ارتودنسی را جداگانه باید تمیز نمایید. توجه داشته باشید جعبه وسیله ارتودنسی غیر ثابت حتماً باید مرتباً تمیز شود تا محلی برای تجمع آلودگی‌ها و میکروب‌ها فراهم نشود.

چرا باید از نگهدارنده ارتودنسی استفاده کنیم؟

هنگامی که دندان‌ها در موقعیت جدید قرار می‌گیرد، ممکن است هنوز استخوان پیرامون آنها خوب سخت نشده باشد و امکان بازگشت دندان به موقعیت قبل وجود داشته باشد. از طرف دیگر با افزایش سن وضعیت دندان‌ها و ساختارهای پشتیبانی‌ کننده آنها تغییر می‌کند و این امر ممکن است موجب جابه‌جایی دندان‌ها شود. همچنین عادات دهانی مانند جویدن ناخن، فشار دادن زبان به دندان‌های جلویی، دندان قروچه و عادات دیگر دائماً نیرویی به دندان‌ها وارد می‌کنند و آنها را از جایگاه مطلوب خود خارج می‌نمایند. نگهدارنده ارتودنسی اجازه نمی‌دهد نیروهای داخلی و بیرونی بر موقعیت دندان‌ها تأثیر بگذارند.

اپن بایت یا فاصله بین دندانهای جلویی بالا و پایین

نحوه تماس دندان‌های بالا و پایین با یکدیگر بایت خوانده می‌شود. مال اکلوژن یا مشکلات بایت به وضعی که گفته می‌شود که در آن تماس دندان‌ها با یکدیگر نامناسب است. در حالت ایده ‌آل در هنگام بایت یا بسته بودن دهان سطح جونده دندان‌های عقبی بالا و پایین بر روی یکدیگر قرار گرفته و فک بالا کمی جلوتر از فک پایین قرار می‌گیرد به طوری که دندان‌های جلوی بالا بخشی از سطح دندان‌های جلوی پایینی را می‌پوشاند.

اپن بایت یا فاصله بین دندانهای جلویی بالا و پایین

اپن بایت یا فاصله بین دندانهای جلویی بالا و پایین

اپن بایت چیست؟

اپن بایت به وضعیتی گفته می‌شود که در آن در هنگام بایت دندان‌های فک بالا با دندان‌های فک پایین تماس پیدا نمی‌کنند (شکل بالا). اپن بایت ممکن است مربوط به جلوی دهان و یا عقب دهان باشد. اپن بایت جلوی دندان به گونه ‌ای است که در هنگام بسته بودن دهان بین دندان‌های جلویی بالایی و پایینی فاصله وجود دارد انگار هنوز دهان باز است. اپن بایت نه تنها زیبایسی دندان‌ها و لبخند را تحت تأثیر قرار می‌دهد بلکه مشکلاتی در تکلم و گفتار ایجاد کرده و منجر به نوک زبانی صحبت کردن یا اشکالات دیگر تلفظی می‌شود. همچنین این وضعیت در جویدن نیز تأثیر گذاشته و باعث می‌شود هنگام جویدن غذا و ذرات غذا از بین دندان‌ها بیرون بریزد در نتیجه فرد مجبور است هنگام جویدن غذا زبان خود را به صورت مانعی به دندان‌های جلویی فشار دهد که این وضعیت خود منجر به بدتر شدن مشکل اپن بایت می‌شود.

چه عواملی باعث اپن بایت می‌شوند؟

به طور کلی سه فاکتور مهم در ناهمراستایی دندان‌ها و فاصله بین دندان‌های جلویی بالا و پایین نقش دارند.

۱) گاهی اوقات اپن بایت ممکن است به واسطه مشکلات استخوان فک ایجاد شود.

۲) برخی از کودکان نیز هنگامی دچار اپن بایت می‌شوند که دندان بندی مختلط دارند. دندان بندی مختلط به حدود شش تا دوازده‌ سالگی گفته می‌شود که هم‌زمان هم دندان‌های شیری و هم دندان‌های دائمی در دهان وجود دارند. در بسیاری از موارد، معمولاً پس از این که تمامی دندان‌های شیری با دندان‌های دائمی جایگزین می‌شوند، این مشکل برطرف می‌شود.

اپن بایت یا فاصله بین دندانهای جلویی بالا و پایین

اپن بایت یا فاصله بین دندانهای جلویی بالا و پایین

۳) گاهی اوقات عادات دهانی نامناسب باعث بروز مشکل اپن بایت می‌شود. عادتی به نام فشار زبان اغلب در اپن بایت نقش دارد. فشار زبان (Tongue thrusting) به فشار دادن زبان به دندان‌های جلویی در هنگام بلع یا صحبت کردن گفته می‌شود. در اوایل کودکی الگوی بلع فشار زبان امری کاملاً طبیعی است اما با رشد کودک این عادت با الگوی بلع نرمال جایگزین می‌شود. کودکانی که الگوی بلع فشار زبان در آنها ترک نمی‌شود دچار مشکلاتی در بایت و تکلم می‌شوند.

اپن بایت یا فاصله بین دندانهای جلویی بالا و پایین

اپن بایت یا فاصله بین دندانهای جلویی بالا و پایین

یکی دیگر از عاداتی که باعث اپن بایت می‌شود، مکیدن انگشت و جویدن اشیایی مانند ناخن یا مداد است. همچنین مکیدن نادرست پستانک یا شیشه شیر احتمال مال اکلوژن را افزایش می‌دهد. مکیدن انگشت در نوزادان و شیرخواران وضعیتی طبیعی است اما با رشد کودک باید کنار گذاشته شود. ۵۰% از افراد در دوران نوزادی انگشت خود را میمکند. این عادت تنها زمانی مشکل ساز می‌شود که دندان‌های دایمی بیرون زده اند.

اپن بایت یا فاصله بین دندانهای جلویی بالا و پایین

اپن بایت یا فاصله بین دندانهای جلویی بالا و پایین

درمان اپن بایت

درمان اپن بایت چالش ‌برانگیز ترین درمان در مشکلات ناهمراستایی فکها می‌باشد.

در صورتی ‌که اپن بایت در کودکانی که دندان بندی مختلط دارند، اتفاق بیفتد ممکن است با افتادن تمام دندان‌های شیری و بیرون زدن دندانهای دائمی مشکل به خودی خود برطرف شود.

گاهی اوقات علت مال اکلوژن مشکلات اسکلتی مانند عدم رشد مناسب استخوان فک می‌باشد. در چنین شرایطی جراحی فک ممکن است لازم باشد. در این جراحی فک، بخشی از استخوان فک بالا برداشته شده و استخوان‌های فک در موقعیت مناسب قرار داده می‌شود تا استخوان فک بالا و پایین همراستا گردند.

برای اصلاح مشکل اپن بایت وسیله‌ های ارتودنسی مختلفی وجود دارد. در برخی موارد در صورت مراجعه زود هنگام، با کمک یک وسیله ارتودنسی ساده می‌توان عادت فشار زبان و یا مکیدن انگشت را از بین برد. از جمله وسیله های ارتودنسی مورد استفاده برای اصلاح اپن بایت الاستیک یا حلقه کشی، قفس زبان و خار زبان و قفس کام میباشد. همچنین می‌توان از هدگیر ویژه ای برای تغییر موقعیت فک و اصلاح مشکل بایت کمک گرفت.

روش درمانی بستگی زیادی به شرایط بیمار و سن او دارد. معمولاً جراحی تنها زمانی توصیه می‌شود که سن رشد گذشته باشد. در صورتی که نگران مشکل فاصله بین دندان‌های بالا و پایین خود هستید بهتر است هر چه سریع تر با ارتودنتیست در این زمینه مشورت کنید.

 

آشنایی با اجزاء و قطعات سیستم براکت ارتودنسی

مشکلات ارتودنسی هر بیمار با دیگری متفاوت بوده و بنابراین درمان آن نیازمند استفاده از وسیله ‌ها و قطعات گوناگون است تا بتوان مشکلات پیچیده ارتودنسی را به نحو مطلوبی درمان نمود. همین پیچیدگی درمان و گستردگی وسایل ارتودنسی بسیاری از بیماران را سردرگم می‌نماید. به همین علت در اینجا اجزا و قطعات مختلف سیستم براکت را معرفی می‌نماییم تا با آشنایی با آنها و عملکرد آنها بهتر بتوانید مسیر درمان ارتودنسی را پشت سر بگذارید.

نگین براکت

نگین براکت

نگین براکت

نگینهای براکت به قطعات مربعی شکل کوچکی گفته می‌شود که به سطح دندان‌ها چسبانده می‌شوند. نگینهای براکت همانند دستگیره عمل کرده و سیم ارتودنسی به آنها متصل می‌شود تا به کمک آنها دندان‌ها را به سمت مورد نظر بکشاند. نگین براکت ممکن است از جنس فلز استیل و یا سرامیک شفاف یا سفید رنگ ساخته شود. همچنین ممکن است نگین براکت طراحی خود لیگاچور داشته باشد که در آن نیازی به استفاده از لیگاچور نیست بلکه نگین براکت حاوی یک شیار ( اسلات) است که سیم ارتودنسی در داخل آن قرار می‌گیرد.

سیم ارتودنسی

سیم ارتودنسی

سیم ارتودنسی

وظیفه اصلی اعمال نیرو به دندان‌ها بر عهده سیم ارتودنسی باشد. سیم ارتودنسی از فلز استیل ساخته می‌شود. در طی درمان ارتودنسی از سیم‌هایی با قطرهای مختلف استفاده می‌شود تا با پیشرفت درمان نیروی بیشتری به دندان‌ها وارد شود.

حلقه کشی یا لیگاچور

حلقه کشی یا لیگاچور

حلقه کشی یا لیگاچور

لیگاچور یک حلقه کشی کوچک است که دور نگین براکت قرار می‌گیرد و وظیفه آن متصل نگه داشتن سیم ارتودنسی به نگین براکت است. لیگاچور ممکن است فلزی بوده و به صورت سیم تابیده دور نگین براکت استفاده شود. معمولاً برای کودکان از لیگاچور پلاستیکی استفاده می‌شود چرا که می‌توانند رنگ حلقه کشی را طبق سلیقه خود انتخاب کنند (شکل بالا).

الاستیک

الاستیک

الاستیک

الاستیک یک حلقه کشی است که بین دو یا چند نگین براکت قرار می‌گیرد (شکل بالا). الاستیک جهت اعمال نیرو و موقعیت دندانهای دو فک مقابل نسبت به هم را تغییر داده و به اصلاح مشکلات بایت کمک می‌کند. الاستیک ممکن است بسته به سلیقه بیمار در انواع رنگ‌های مختلف استفاده شود.

فنر مارپیچی

فنر مارپیچی

فنر مارپیچی

فنر مارپیچی فنر فلزی است که دور سیم ارتودنسی می‌پیچد و در فاصله بین دو دندان قرار می‌گیرد تا بین آنها فاصله ایجاد نماید. گاهی اوقات ممکن است از فنر مارپیچی برای ایجاد فضا برای بیرون زدن دندان نهفته یا نیمه نهفته و یا ایجاد فضا برای کاشت ایمپلنت استفاده شود.

حلقه فلزی

حلقه فلزی

حلقه فلزی

حلقه فلزی یا بند ارتودنسی همانند کمربند دور دندان آسیاب بزرگ قرار می‌گیرد. نگین براکت به بند ارتودنسی متصل می‌شود. حلقه فلزی ممکن است حاوی یک قطعه لوله ای شکل کوچک باشد که برای اتصال ضمایم از آن استفاده میشود.

قلاب ارتودنسی

قلاب ارتودنسی

قلاب ارتودنسی

قلاب یک زایده فلزی است که به برخی از نگینهای براکت جوش خورده است تا حلقه کشی الاستیک دور آن قرار بگیرد.

زنجیر پلاستیکی

زنجیر پلاستیک یا پاورچین مجموعه ای از حلقه های کشی به هم متصل است که دور نگینهای براکت قرار میگیرند. و معمولا در شرایطی از آن استفاده می‌شود که می‌خواهیم چند دندان هنگام حرکت در طی درمان ارتودنسی، با هم حرکت کرده و بین آنها فاصله ایجاد نشود.

آشنایی با وسیله‌ های ارتودنسی

  • براکت

متداول‌ترین وسیله ارتودنسی که برای صاف و همراستا کردن دندان‌ها و اصلاح موقعیت فک استفاده می‌شود، سیستم براکت نام دارد. تقریباً همه سیستم براکت را با ظاهر فلزی و سیم‌ کشی دندان‌ها می‌شناسند. سیستم براکت حاوی نگینهای براکت و سیم ارتودنسی و قطعات دیگر می‌باشد.

فضا ساز یا جدا کننده

فضا ساز یا جدا کننده

  • فضا ساز یا جدا کننده

فضا ساز که به آن جدا کننده، سپراتور یا اسپیسر نیز گفته می‌شود، حلقه فلزی یا کشی کوچک است که بین دندان‌ها قرار داده می‌شود تا بین آنها فاصله ایجاد کند. در شرایطی که دندان‌ها بیش از اندازه به یکدیگر چسبیده ‌اند و فاصله بین آنها وجود ندارد تا بتوان بند ارتودنسی را دور دندان انداخت، از این وسیله ارتودنسی استفاده می‌شود. پس از ایجاد فضای لازم، فضا ساز برداشته میشود.

هدگیر

هدگیر

  • هدگیر

هدگیر یک وسیله ارتودنسی است که به عنوان لنگر موقتی عمل کرده و هدایت رشد فکها را برعهده دارد. هدگیر حاوی یک تسمه است که در پشت سر یا گردن قرار می‌گیرد. از این وسیله ارتودنسی برای ایجاد فضا برای دندان‌ها، حرکت دادن دندان‌ها به موقعیت بهتر یا پیشگیری از حرکت دندان‌ها استفاده می‌شود. در روزهای اول استفاده از هدگیر ممکن است دندان‌ها درد بگیرد اما خیلی زود به آن عادت می‌کنید. در صورتی که دستورالعمل استفاده از هدگیر را رعایت نکنید، طول دوره درمان افزایش یافته و ممکن است برنامه درمانی تغییر کند. هنگام درآوردن هدگیر باید مراقب باشید. در صورتی که هدگیر را با دقت در نیاورید، ممکن است بخشی از آن که به دندان‌ها متصل می‌شود به لب‌ها، گونه، صورت و یا حتی چشم‌ها آسیب وارد کند. توجه داشته باشید هدگیر را در نیاورید مگر این که تسمه آن پاره شود. هنگام بازی یا فعالیت‌های ورزشی هدگیر را در بیاورید.

هربست

هربست

  • هربست

هربست وسیله ای است که در اصلاح اوربایت شدید در بیمارانی که در سن رشد قرار دارند بسیار مؤثر عمل میکند. از این وسیله برای تقویت رشد فک پایین به سمت جلو استفاده میشود و در عین حال نیرویی به فک بالا وارد میشود تا آن را عقب نگه دارد. ممکن است همزمان از وسیع کننده کام برای پهن کردن فک بالا استفاده شود. هربست به دندانهای عقبی چسبانده میشود و ۲۴ ساعت شبانه روز فعال است. این وسیله باید تمام وقت استفاده شود و طول دوره آن معمولاً شش ماه تا یکسال است. هربست بسته به سن بیمار و مشکل ارتودنسی ممکن است به تنهایی و یا همراه با براکت استفاده شود. ممکن است هربست به جای هدگیر مورد استفاده قرار بگیرد. در بیشتر موارد هربست اصلاح اورجت را بدون نیاز به کشیدن دندان یا جراحی فک تسهیل مینماید.

فنر فورسوز یا فورسس

فنر فورسوز یا فورسس

  • فنر فورسوز یا فورسس

این فنر برای اصلاح اورجت متوسط تا شدید و کاهش نیاز به هدگیر یا کشیدن دندانهای دائمی استفاده میشود. از این وسیله ارتودنسی همراه با براکت استفاده شده و با استفاده از اعمال نیروی پیوسته عمل میکند تا مال اکلوژن کلاس ۲ را درمان نماید.

پندولوم یا پندکس

پندولوم یا پندکس

  • پندولوم یا پندکس

این وسیله ثابت ارتودنسی روش منحصر به فردی برای اصلاح مال اکلوژن کلاس دو به شمار میآید. در شرایطی که به نظر میرسد رشد بیمار رو به اتمام است و هدگیر یا وسیله فانکشنال کارایی کمتری دارد، از این وسیله استفاده میشود. پندولوم نیاز به استفاده از هدگیر یا فانکشنال را ممکن است برطرف نماید.

بایونیتور یا بیونیتور

بایونیتور یا بیونیتور

  • بایونیتور یا بیونیتور

این وسیله ارتودنسی یک وسیله فانکشنال غیر ثابت و مطمئن است که از آن برای اصلاح اورجت شدید استفاده میشود. مهمترین مزیت این وسیله سهولت استفاده و غیر ثابت بودن آن است که باعث میشود غذا خوردن و رعایت بهداشت برای بیمار آسانتر باشد.

الاستیک یا حلقه کشی

الاستیک یا حلقه کشی

  • الاستیک یا حلقه کشی

الاستیک یک حلقه کشی است که موقعیت دندانهای بالا و پایین نسبت به یکدیگر را اصلاح میکند. استفاده از الاستیک باید طبق دستور ارتودنتیست باشد و در فواصل منظم که برای تنظیم براکت به ارتودنتیست مراجعه میکنید باید آن را تعویض نمایید.

هدگیر معکوس یا فیس بو

هدگیر معکوس یا فیس بو

  • هدگیر معکوس یا فیس بو

این وسیله ارتودنسی برای اصلاح مال اکلوژن اسکلتی کلاس سه (آندربایت) استفاده میشود. این وسیله با هدایت رشد فک به جلو کشیدن فک بالا و عقب کشیدن فک پایین کمک مینماید. هدگیر معکوس باید ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز استفاده شود. معمولاً این وسیله هم زمان با وسیع کننده کام مورد استفاده قرار میگیرد.

وسیع کننده قوس دندانی

وسیع کننده قوس دندانی

  • وسیع کننده قوس دندانی

انواع وسیله های وسیع کننده قوس دندانی برای افزایش فضای قوس دندانی طراحی شده اند که متداولترین آن وسیع کننده کام است.

وسیع کننده کام یک وسیله ارتودنسی ثابت است که در سقف دهان قرار میگیرد و وظیفه آن پهنتر کردن سقف دهان و در نتیجه قوس دندانی بالا است. وسیع کننده کام یک پیچ در وسط بدنه دارد که در فواصل منظم باید پیچانده شود تا در خط میانی کام کشش ایجاد شود و رشد استخوان تحریک شود. کواد هلیکس نیز یک وسیع کننده کام از نوع ثابت است که برخلاف مورد قبل، برای سفت شدن نیازی به پیچاندن پیچ ندارد. وسیله ارتودنسی شوارتز نیز برای بزرگ کردن قوس دندانی بالا یا پایین استفاده میشود و غیر ثابت است. با این حال بهتر است ۲۴ ساعت استفاده شود و تنها برای غذا خوردن و مسواک زدن آن دربیاورید.

وسیع کننده قوس دندانی

وسیع کننده قوس دندانی

  • قفس زبان

این وسیله ارتودنسی برای ترک عادت فشار زبان (الگوی بلع غیر طبیعی که در آن زبان به جای این که به سقف دهان فشار داده شود به دندانهای جلویی فشار وارد میکند) استفاده میشود. همچنین از این وسیله برای ترک عادت مکیدن انگشت نیز استفاده میشود. قفس زبان ثابت بوده و به دندانها چسبانده میشود.

براکت توربو

براکت توربو

  • براکت توربو

براکت توربو دو نگین براکت کوچک هستند که به سطح پشتی دندانهای جلویی چسبانده میشوند تا به اصطلاح اوربایت کمک کنند. وجود براکت توربو در پشت دندانهای جلویی باعث میشود دندانهای جلوی بالایی نتوانند بیش از حد پایین میآید.

فضا نگهدار قوس دندانی

فضا نگهدار قوس دندانی

  • فضا نگهدار قوس دندانی

برای حفظ فضای موجود در قوس دندانی و یا ایجاد فضا از انواع فضا نگه دار ممکن است استفاده شود. متداولتر فضا نگه دار قوس دندانی سیم کمانی پشت دندانی و سیم کمانی نانس هستند. این وسیله های ارتودنسی موقتی، ثابت بوده و برای جلوگیری از انحراف دندانهای آسیاب به سمت جای خالی پس از افتادن دندانهای شیری استفاده میشوند. از آنجایی که دندانهای شیری بزرگتر از دندانهای دائمی جایگزین هستند، حفظ جای آنها برای درمان شلوغی و بهم ریختگی دندانها در آینده مفید است.

نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر

نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر

  • نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر

پس از این که براکت کار خود را انجام داد و ارتودنتیست آن را از دهان بیمار خارج کرد، فرایند صاف و همراستا کردن دندانها به پایان رسیده است. اما هنوز کار شما تمام نشده است. برای حفظ موقعیت جدید دندانها تا مدتی باید از نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر استفاده کنید. نگهدارنده انواع گوناگونی دارد و به صورت ثابت یا غیر ثابت مورد استفاده قرار میگیرد.

موقعیت دهنده یا پوزیشنر

موقعیت دهنده یا پوزیشنر

  • موقعیت دهنده یا پوزیشنر

این وسیله ارتودنسی حرکت نهایی دندان در طی درمان ارتودنسی را تکمیل میکند. در صورت همکاری کامل شما، تنها استفاده از پوزیشنر به مدت چهار تا هشت هفته کافی است.