زخم های دهانی در طول دوره استفاده از بریس های ارتودنسی

پس از آنکه کودک شما بریس های ارتودنسی را دریافت می کند، ممکن است از برخورد بریس ها به داخل دهان شکایت داشته باشد یا اینکه ممکن است به شما گفته شود داخل دهان کودک شما زخم بوجود آمده است.

زخم دهان چیست؟

زخم های داخل دهان خراشیدگی های روی سطح داخلی دهان هستند که موجب بروز درد شدید، مخصوصاً حین جویدن غذاهای خاصی می شوند.

در صورت مواجه شدن با زخم های دهان چه باید کرد؟

ممکن است زخم های داخل دهان شما تنها موقتی باشند. بعلاوه، این زخم ها احتمالاً بلافاصله پس از قرار گرفتن براکت های ارتودنسی روی دندان ها یا هر بار تنظیم بریس ها در طول یک چکاپ معمولی بوجود بیایند. با این حال، این علائم به مرور زمان از بین خواهند رفت. در نهایت، دهان شما مقاوم تر خواهد شد و دیگر دچار این زخم ها نخواهد شد. پس از آن، این زخم ها باید ظرف مدت حدود یک هفته از بین بروند.

در صورتی که زخم های دهانی در طول مدت استفاده از بریس ها پس از یک هفته از بین نرفتند، برای مراجعه به ارتودنتیست خود وقت بگیرید. ممکن است در نحوه قرار گیری بریس ها مشکلی وجود داشته باشد. بویژه اگر براکت یا سیم کمانی ارتودنسی شما شل شده باشد باید حتماً حضوری مراجعه کنید.

زخم های دهان در ارتودنسی

زخم های دهان در ارتودنسی

گذاشتن موم ارتودنسی روی بریس ها

احتمالاً ارتودنتیست شما مقداری موم ارتودنسی در اختیار شما قرار خواهد داد که می تواند روی بریس ها اعمال شود. این ماده به لغزنده شدن بریس ها و جلوگیری از برخورد بخش های تیز به بافت داخل دهان کمک می کند. در غیر اینصورت باید آن را از داروخانه خریداری کنید.

ضد عفونی کردن زخم

بخشی از چیزی که باعث می شود زخم ها درد داشته باشند، باکتری هایی است که ممکن است موجب عفونی شدن آنها شوند. برای کمک به ضد عفونی حفظ کردن زخم ها، داخل لیوان مقداری نمک را به مقداری آب ولرم اضافه کرده و مخلوط کنید و دهان را با آن شستشو دهید. این کار باید با ملاحظه انجام شود زیرا آب نمک برای دندان ها خشن است. حتماً این محلول را پس از استفاده تف کنید.

علاوه بر این، محصولات اقتصادی وجود دارند که برای درمان زخم های دهان طراحی شده اند. با این حال، این درمان ها همیشه موجب تسکین و بهبودی فوری نمی شوند.

درد را بی حس کنید.

برای تجربه کردن تسکین و بهبودی سریع تر، مقداری ژل موضعی بی حس کننده دهانی روی زخم بمالید. این کار می تواند با احتیاط و با استفاده از گوش پاک کن انجام شود. ژل زخم را بی حس خواهد کرد و به صورت موقتی درد را تسکین خواهد داد. داروهای ضد التهاب نیز می توانند به درمان درد ناشی از زخم ها کمک کنند.

اگر محلول های DIY را می پسندید، دو قاشق غذا خوری روغن زیتون، هشت قطره روغن عصاره اکالیپتوس، و ۱۰ قطره روغن عصاره نعناع می توانند به یک بطری اسپری افزوده شوند و روی زخم اسپری شوند. این مواد دارای خاصیت ضد التهابی هستند و درد را نیز بی حس خواهند کرد.

دیگر راهکارهای طبیعی

یک راه حل ساده طبیعی این است که یک کیسه دمنوش بابونه را در آب آشامیدنی خیس کنید. پس از آن، کیسه می تواند مستقیماً روی زخم قرار داده شود. بابونه دارای خاصیت ضد عفونی کنندگی است و می تواند به عنوان یک ضد التهاب نیز عمل کند.

اگر مریم گلی دارید، دو قاشق چایخوری مریم گلی را به یک فنجان حاوی ۴ اونس آب اضافه کنید و هم بزنید. آب را بجوشانید و سپس بگذارید ۱۰ دقیقه بماند. سپس باید محلول را به مدت یک دقیقه داخل دهان خود بچرخانید سپس آن را به بیرون تف کنید. مریم گلی سال ها توسط بومیان آمریکا برای تسکین و نیز پاکسازی زخم های دهان استفاده می شده است.

ایجاد یک لایه محافظ برای داخل دهان

برخی دهانشویه ها هستند که موجب ایجاد یک لایه محافظ برای بافت داخل دهان می شوند که چهار ساعت باقی خواهد ماند. شما تنها نیاز دارید دهان را به مدت یک دقیقه با این محصولات شستشو دهید. این محافظ می تواند از تشدید درد ناشی از برخورد غذاها و نوشیدنی ها با زخم جلوگیری کند.

زخم های دهان در ارتودنسی

زخم های دهان در ارتودنسی

بریس ها را بپوشانید.

محصولاتی وجود دارند که برای پوشاندن بریس ها طراحی شده اند. روکش های راحتی به بریس ها می چسبند و از تماس مستقیم آنها با زخم ها جلوگیری می کنند، که خطر بدتر شدن زخم ها را کاهش خواهد داد. تمام طول روز می توان از آنها استفاده کرد، حتی زمانی که در حال خوردن یا آشامیدن هستید. این محصولات معمولاً می توانند با قیچی بریده شوند تا برای هر فرد به صورت سفارشی به اندازه نیاز او استفاده شوند. علاوه بر این، می توانید از دندانپزشک یا ارتودنتیست خود بخواهید برای شما محافظ دندان سفارشی بسازد.

زخم های دهان در ارتودنسی

زخم های دهان در ارتودنسی

از غذاهای اسیدی و ادویه دار بپرهیزید.

غذاهایی که فوق العاده اسیدی هستند بیشتر احتمال دارد که موجب تشدید زخم ها و کند شدن روند بهبود زخم ها شوند. آبمیوه های مرکبات و گوجه از جمله خوراکی های اسیدی هستند. غذاهای پر ادویه نیز می توانند زخم ها را تشدید کنند. نوشابه ها نیز احتمال دارد باعث تشدید زخم ها شوند. اگر زخم دارید، غذاهای نرمی که بلع آنها راحت است، مانند ماست، بهتر هستند. نوشیدن مایعات سرد و خوردن بستنی یخی نیز می تواند برای بی حس کردن درد کمک کننده باشد.

از کودک خود بپرسید چه غذایی درد زخم او را تشدید می کند و از دادن آن غذاها به او خودداری کنید تا زمانی که زخم ها از بین بروند. گرچه برخی از این خوراکی های اسیدی سالم هستند، اما خوراکی های غیر اسیدی نیز وجود دارند که سالم هستند. خوردن غذاهای حاوی pH بالاتر که سرشار از مواد مغذی هستند، به بهبود سریع تر زخم های شما کمک می کنند. نوشیدن آب بیشتر نیز می تواند به تسکین درد همراه با زخم ها کمک کند.

علل دیگر را نیز درمان کنید.

گرچه بریس های جدید می توانند یک کابوس باشند، اما مسائل دیگری نیز هستند که می توانند باعث بروز زخم های دهان شوند، از جمله:

  • استرس
  • آسیب به بافت
  • صدمات دهانی

ممکن ایت داخل دهان خود را گاز گرفته باشید که باعث تشدید زخم های دهانی می شود. اگر استرس دارید، به دنبال راهی برای کاهش استرس خود باشید، مانند:

  • ورزش
  • یوگا
  • نفس عمیق

علاوه بر اینها ممکن است کودک شما از یکی از شرایط زیر رنج ببرد، مانند:

  • IBS
  • زخم معده
  • بیماری کرون Crohn

تغییر رنگ دندان ها: بایدها و نبایدها

ظهور دندان ها نگرانی بزرگی برای تعداد زیادی از افرادی است که در پی درمان های دندانپزشکی می باشند و رنگ دندان ها نیز از نظر زیبایی اهمیت ویژه ای دارد. اخیراً علاقه زیادی به درمان های لکه ها و تغییر رنگ های دندانی وجود داشته است و با ظهور تعداد زیادی مواد سفید کننده دندان در بازار همراه بوده است.

لکه های دندانی و تغییر رنگ دندان ها از جمله اتفاقات متداولی هستند که به دلایل مختلفی رخ می دهند. خبر خوب؟ بسیاری از این لکه ها قابل درمان و قابل پیشگیری هستند.

در این مقاله ما برای شما توضیح خواهیم داد چه عواملی موجب تغییر رنگ و لک شدن دندان ها می شوند، و شما برای سفید نگهداشتن دندان های خود چه کارهایی را باید انجام دهید.

انواع لکه های دندان ها

لکه های دندان ها به سه دسته مختلف تقسیم می شوند: داخلی، خارجی، و وابسته به سن.

لکه های خارجی

با ایجاد لکه های خارجی روی دندان ها، این احتمال وجود دارد که لکه ها تنها مینای دندان ها یا سطح دندان ها را تحت تأثیر قرار دهند. شایع ترین علل بروز لکه های خارجی روی دندان ها عبارتند از:

  • غذاها و خوراکی های تیره رنگ
  • نوشیدنی ها
  • سیگار و تنباکو

لکه های داخلی

این نوع لکه ها داخل دندان ها بروز پیدا می کنند، که باعث می شود آنها نسبت به محصولات سفید کننده بدون نسخه بیشتر مقاوم باشند. این لکه ها اغلب خاکستری به نظر می رسند. نمونه لکه های داخلی عبارتند از:

  • برخی داروها خاص
  • تروما یا آسیب به دندان
  • پوسیدگی دندان
  • مصرف فلوراید خیلی زیاد
  • ژنتیک

لکه های مربوط به بالا رفتن سن

وقتی سن شما بالا می رود، مینای دندان های شما به تدریج شروع به از بین رفتن و ساییده شدن می کند، که اغلب منجر به زرد شدن ظاهر دندان های شما می شود. در بسیاری از موارد، تغییر رنگ مربوط به بالا رفتن سن ممکن است در نتیجه هر دو عوامل داخلی و خارجی بروز پیدا کند.

تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

چه عواملی می توانند موجب تغییر رنگ دندان ها شوند؟

مهم ترین مسئله برای تغییر رنگ دندان ها عموماً چیزهایی هستند که شما می خورید و می نوشید، بالا رفتن سن، و نیز حوادث دندانی.

خوراکی ها، نوشیدنی ها، و تنباکو

برخی از انواع خوراکی ها و نوشیدنی ها می توانند به لایه های داخلی ساختار دندان ها نفوذ کنند و موجب بروز لکه روی دندان ها شوند. برخی از متداول ترین موادی که موجب لک شدن دندان ها می شوند عبارتند از:

  • سس قرمز
  • شراب قرمز
  • چای
  • قهوه
  • شکلات

مصرف تنباکو هم به شکل سیگار و هم به صورت جویدنی نیز می توانند موجب تغییر رنگ دندان ها شوند.

بر اساس تحقیقات بالینی، تغییر رنگ دندان ها بین افراد سیگاری شایع تر از افراد غیر سیگاری می باشد. بعلاوه، تحقیقات نشان داده اند که میزان نارضایتی افراد سیگاری از ظاهر خود، بر اساس ظاهر دندان های آنها، بسیار بالاتر می باشد.

علاوه بر این عوامل، محیط اسیدی داخل دهان شما می تواند باعث شود مینای دندان های شما بیشتر مستعد تغییر رنگ باشند.

تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

بالا رفتن سن، آسیب ها، و آنتی بیوتیک ها

با افزایش سن، دندان های شما نیز شکننده تر می شوند، و اجازه می دهند لکه ها یا زرد شدن بیشتر اتفاق بیفتند.

وقتی حوادث و آسیب های دندانی علت بنیادی مشکل باشند، گاهی اوقات تنها دندان های آسیب دیده تیره خواهند شد.

اگر شما در کودکی آنتی بیوتیک مصرف کنید، ممکن است لازم باشد بررسی کنید کدام یک برای شما تجویز شده است. بر اساس سازمان غذا و دارو، ارتباط مستقیمی بین مصرف آنتی بیوتیک تتراسایکلین در دوران کودکی و تغییر رنگ و بد رنگ شدن دندان های دائمی وجود دارد.

لک شدن دندان ها بر اساس رنگ آنها

اگر به این فکر می کنید که چه چیزی موجب تغییر رنگ دندان های شما شده است، با مطالعه مطالب زیر می توانید بر اساس رنگ دندان ها متوجه شوید چه چیزی می تواند موجب تغییر رنگ دندان های شما شده است.

  • زرد. افرادی که سیگار می کشند یا از تنباکوی جویدنی استفاده می کنند می توانند دچار لکه های زرد رنگ روی دندان ها شوند. تغییر رنگ دندان ها به زرد می تواند در نتیجه عوامل زیر اتفاق بیفتد:
    • نوشیدنی هایی مانند چای، قهوه، یا شراب قرمز
    • رژیم غدایی مملو از قندهای ساده
    • برخی داروهای خاص
    • بهداشت بد دهانی
    • خشکی مزمن دهان
  • قهوه ای. لکه ها و تغییر رنگ دندان ها به رنگ قهوه ای می توانند علل متعددی داشته باشد. برخی از شایع ترین علل عبارتند از:
    • مصرف تنباکو
    • نوشیدنی هایی مانند چای، قهوه، نوشابه، و شراب قرمز.
    • میوه هایی مانند زغال اخته، توت سیاه، و انار.
    • پوسیدگی های درمان نشده دندان ها.
    • تشکیل تارتار
  • سفید. یک پوسیدگی دندان می تواند باعث بروز لکه های سفید رنگ روی دندان ها شود و هر چه بیشتر پیشرفت کند تیره تر می شود. فلوراید خیلی زیاد نیز می تواند موجب بروز لکه های سفید رنگ روی دندان های شما شود.
  • سیاه. لکه ها یا نقاط سیاه رنگ می توانند در نتیجه موارد زیر بوجود بیایند:
  • پیشرفت پوسیدگی دندان
  • پر شدگی ها و روکش هایی که حاوی سولفید نقره می باشند.
  • مکمل های مایع آهن.
  • بنفش. دندانپزشکان معتقدند بیمارانی که مدام شراب می نوشند بیشتر مستعد بروز لکه های بنفش روی دندان های خود هستند.
تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

برای رهایی از شر لکه های دندان ها چه کارهایی می توان انجام داد؟

اگر لکه های خارجی به تازگی روی دندان های شما بوجود آمده اند، می توانید با استفاده از درمان های خانگی آنها را برطرف کنید. یکی از این راهکارها، گاهگاهی مسواک زدن دندان ها با مقداری جوش شیرین است، اما این کار برای استفاده همیشگی توصیه نمی شود، زیرا این کار می تواند بسیار ساینده باشد.

محصولات و فرایندهای زیادی هستند که می توانند دندان های شما را سفید کنند و ظاهر لکه های دندان های شما را از بین ببرند یا آنها را کاهش دهند.

به طور کلی، گزینه های سفید کردن دندان ها به دو دسته وسیع تقسیم می شوند. آنها عبارتند از:

  • درمان های داخل مطب. عموماً دندانپزشک در مقایسه با محصولات خانگی، از هیدروژن پراکسید با غلظت بالا برای سفید کردن دندان ها استفاده می کند. درمان های داخل مطب به سرعت عمل می کنند و معمولاً ماندگاری آنها بیشتر از روش های دیگر است.
  • درمان های خانگی زیر نظر دندانپزشک. برخی دندانپزشکان می توانند تری های سفارشی بسازند که خودتان می توانید آنها را روی دندان ها قرار دهید. تنها کافی است مقداری ژل داخل تری بریزید و آن را طبق دستور دندانپزشک، حداکثر روزی به مدت یک ساعت روی دندان های خود قرار دهید. برخی افراد نیاز دارندچند هفته این درمان را تکرار کنند تا نتایجی که می خواهند حاصل شوند.
  • محصولات بدون نسخه. خمیر دندان های سفید کننده و استریپ های سفید کننده ممکن است بتوانند لکه های سطحی را از بین ببرند، اما روی لکه های داخلی تأثیر کمتری دارند.

لازم است قبل از استفاده از هر گونه ماده سفید کننده دندانی با دندانپزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید برای شما بی خطر است. برخی محصولات موجب بروز حساسیت دندان یا تحریک لثه ها می شوند

علاوه بر این، لازم است برای پاکسازی های منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. چکاپ های پاکسازی منظم می توانند اغلب به کاهش ظاهر لکه ها کمک کنند.

چه زمانی باید به دندانپزشک مراجعه کرد؟

اگر متوجه تغییراتی در رنگ دندان های خود شدید و با استفاده از محصولات سفید کننده بهبودی حاصل نشد، دنبال کردن روند درمان با دندانپزشک ایده خوبی است.

در صورتی که لکه های عمقی به نظر برسند، و اگر هیچ ماده سفید کننده بدون نسخه ای برای رها شدن از شر لکه ها کافی نباشد، می تواند چیزی جدی تر باشد، مانند حفره ها یا از بین رفتن مواد معدنی مینای دندان.

اگر تنها یک دندان تغییر رنگ داشته است، ممکن است به دلیل حفره ها یا آسیب به داخل دندان اتفاق افتاده باشد. هر چه این نوع مشکلات توسط دندانپزشک زودتر درمان شوند، نتایج بهتری در پی خواهد داشت.

برای حفظ سلامت خوب دندان ها، دو مرتبه در طول سال به دندانپزشک برای معاینات روتین مراجعه کنید. اغلب در طول این جلسات است که است که مشکلات کشف می شوند. وقتی درمان زود هنگام انجام شود، می تواند به پیشگیری از وخیم تر شدن مشکلات پیشگیری نماید.

تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

چگونه می توان از بد رنگ شدن دندان ها جلوگیری کرد؟

  • مراقبت از دندان ها پس از خوردن غذاهایی که رنگدانه دارند. وقتی غذاها و نوشیدنی هایی مصرف می کنید که موجب لک شدن دندان ها می شوند با انجام یک سری کارها می توانید از تأثیر آنها بکاهید. اگر قصد دارید از غذاها یا نوشیدنی های رنگی استفاده کنید، توصیه می شود به محض اتمام کار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. چای یا قهوه را با مقداری شیر بنوشید، یا چای سرد یا قهوه سرد را با نی بنوشید. همین در مورد آبمیوه ها، نوشیدنی های ورزشی، و نوشابه ودیگر نوشیدنی های گاز دار صدق می کند. اگر این کارهای ممکن نیستند، نوشیدن یا گرداندن مقداری آب داخل دهان می توانند حداقل به زدودن ذراتی کمک کند که موجب لک شدن دندان ها می شوند.

جویدن آدامس فاقد قند می تواند به خنثی کردن اسیدهای داخل دهان کمک کند. خوراکی های حاوی فیبر بالا می توانند به پایین اوردن سطح اسید کمک کند؛ غذاهایی مانند حبوبات یا اسفناج و دیگر سبزیجات برگ دار به تولید بزاق بیشتر داخل دهان کمک می کند و می توانند به تمیز شدن دندان ها کمک کنند.

  • بهداشت دهانی را به خوبی تمرین کنید. توصیه می شود حداقل سه مرتبه در طول روز مسواک بزنید، روزانه نخ دندان بکشید و نیز از واتر فلاسر، خمیر دندان های یا دهانشویه های سفید کننده استفاده کنید. دهانشویه ها و واترفلاسرها گزینه هایی فوق العاده برای به حداقل رساندن لکه های بین دندانی که زدودن آنها دشوارتر است.
  • عادات خود را تغییر دهید. اگر سیگار می کشید یا تنباکو می جوید، با پزشک خود در مورد برنامه ای برای ترک صحبت کنید. علاوه بر این، ممکن است لازم باشد خوراکی ها و نوشیدنی هایی که موجب لک شدن دندان های شما می شوند را ترک کنید. اگر این کار دشوار است، حتماً مسواک دم دست خود داشته باشید تا بتوانید در مورد عاری نگهداشتن دندان ها از لکه ها فعالانه عمل کنید.

سخن پایانی

تغییر رنگ دندان ها بسیار شایع است و می تواند برای هر کسی به دلایل مختلف اتفاق بیفتد. این مشکل اغلب در نتیجه رنگدانه های غذاها و نوشیدنی ها و نیز محصولات تنباکو مانند سیگار، سیگار برگ، و جویدن تنباکو بروز می یابد.

لکه هایی که روی سطح دندان های بوجود می آیند معمولاً می توانند با محصولات یا فرایندهای سفید کننده برطرف شوند. این راهکارها توسط دندانپزشک یا در منزل انجام می شوند.

تغییر رنگ و لکه های داخلی دندان ها، که تحت عنوان لکه های داخلی شناخته می شوند، می توانند در نتیجه پوسیدگی دندان، آسیب، یا یک دارو بروز پیدا کنند. دندانپزشک شما می تواند بهترین اقدام را برای برطرف نمودن این نوع لکه ها توصیه کند.

کیست های فک و صورت

تومورها و کیست های فک و صورت زائده یا ضایعه های نسبتاً نادری هستند که داخل استخوان فک یا بافت های نرم داخل صورت و دهان رشد می کنند. تومورها و کیست های فک، که گاهی اوقات تومورها و کیست های ناشی از یک دندان یا بافت دندانی نیز نامیده می شوند، می توانند از نظر اندازه و وخامت تفاوت های گسترده ای با یکدیگر داشته باشند. این زائده ها معمولاً غیر سرطانی (خوش خیم) هستند، اما می توانند تهاجمی باشند و استخوان و بافت اطراف خود را مورد حمله قرار دهند و ممکن است دندان ها را جابجا کنند.

گزینه های درمان برای تومورها و کیست های فک متفاوت می باشند، و به نوع زائده ای که ممکن است داشته باشید، مرحله رشد آن، و نیز علائم شما بستگی دارد. جراحان دهان و فک و صورت معمولاً با جراحی، یا در برخی موارد با دارو درمانی یا ترکیبی از جراحی و دارو درمانی می توانند کیست یا تومور فک شما را درمان نمایند.

علائم و نشانه های کیست ها و تومورهای فک و صورت

تومور نوعی زائده یا توده بافتی غیر طبیعی است. کیست ضایعه ای می باشد که حاوی مواد مایع یا نیمه جامد می باشد. نمونه های تومورها و کیست های فک عبارتند از:

  • آملوبلاستوما Ameloblastoma: این تومور نسبتاً شایع، با رشد آهسته، معمولاً غیر سرطانی (خوش خیم) است. بیشتر اوقات در فک و نزدیک به دندان های مولر ایجاد می شود و می تواند به ساختارهای محلی مانند استخوان و بافت های نرم را مورد حمله قرار دهد. این تومور می تواند پس از درمان مجدداً عود کند؛ با این حال، درمان های جراحی تهاجمی به طور معمول احتمال عود را کاهش می دهند.
  • گرانولوم سلول غول پیکر مرکزی Central giant cell granuloma: گرانولوم های یاخته های عظیم مرکزی ضایعات خوش خیمی هستند اغلب در بخش جلوییفک پایین بروز پیدا می کنند. برخی از این تومورها می توانند به سرعت رشد کنند، می توانند موجب بروز درد و تخریب استخوان شوند، و این قابلیت را دارند که پس از درمان جراحی مجدداً عود کنند. انواع دیگر کمتر تهاجمی هستند و ممکن است علائم نداشته باشند. به ندرت، تومورها ممکن است کوچک شوند یا خود به خود برطرف شوند، اما معمولاً این تومورها نیاز به درمان جراحی دارند.
  • کیست های با منشاء دندانی Dentigerous cyst: منشاء این نوع کیست ها بافت هایی می باشد که دندان ها را قبل از رویش آنها داخل دهان احاطه می کند. این شایع ترین شکل کیست است که فک ها را تحت تأثیر قرار می دهد. در اکثر موارد، این کیست ها اطراف دندان های عقلی بروز پیدا می کنند که به طور کامل بیرون نیامده اند، اما آنها می توانند دندان های دیگر را نیز شامل شوند.
  • کراتوسیست ادنتوژنیک Odontogenic keratocyst: این نوع کیست خوش خیم که به آرامی رشد می کند، و به دلیل قابلیت تومور- مانند آن برای بروز مجدد پس از درمان جراحی، تحت عنوان تومور کراتوسیستیک با منشاء دندانی نیز شناخته می شود، می تواند برای ساختارهای موضعی اطراف خود مخرب باشد. در اغلب مواقع، کیست در فک پایین نزدیک دندان های مولر سوم گسترش می یابد. این نوع کیست ها بعلاوه ممکن است در افرادی با بیماری ارثی به نام سندروم کارسینوم بازال سل Nevoid (nevoid basal cell carcinoma syndrome) مشاهده شوند.
  • میکسوم ادنتوژننیک Odontogenic myxoma: این یک تومور نادر، با رشد آهسته و خوش خیم است که اغلب در فک پایین بوجود می آید. این تومور می تواند بزرگ باشد و به شدت به فک و بافت اطراف حمله کرده و دندان ها را جابجا کند. میکسوم ادنتوژنیک بعد از درمان جراحی عود می کند؛ با این حال، احتمال عود تومور به طور معمول با درمان جراحی تهاجمی کاهش می یابد.
  • ادنتوما Odontoma: این تومور خوش خیم شایع ترین نوع تومور با منشاء دندانی می باشد. ادنتوماها اغلب هیچ علامت و نشانه ای ندارند، اما ممکن است در رشد یا رویش دندان ها اختلال ایجاد کنند. ادنتوماها از بافت های دندانی تشکیل شده اند که اطراف یک دندان داخل فک رشد می کنند. آنها می توانند شبیه یک دندان بد شکل، یا یک تومور کلسیفیه شده کوچک یا بزرگ باشند. این تومورها ممکن است بخشی از برخی از سندروم های ژنتیکی باشند.
  • دیگر انواع کیست ها و تومورها. اینها شامل تومورهای ادنتوژنیک آدنوماتوئید adenomatoid odontogenic، تومورهای ادنتوژنیک اپیتلیال رسوب کننده calcifying epithelial odontogenic، فیبروم های آملوبلاست ameloblastic ، کیست های ادنتوژنیک غده ای glandular odontogenic، تومورهای ادنتوژنیک سنگفرشی squamous odontogenic، کیست های ادنتوژنیک رسوب کننده calcifying odontogenic، سمنتوبلاستوما cementoblastomas، کیست های استخوانی آنوریسمال aneurysmal bone cysts، فیبروم های استخوانی کننده ossifying fibromas، استئوبلاستوماها osteoblastomas و فیبروم های ادنتوژنیک مرکزی central odontogenic fibromas هستند.
کیست فک و صورت

کیست فک و صورت

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر نگران هستید که ممکن است شما علائم و نشانه های تومور یا کیست فک داشته باشید، با پزشک عمومی یا دندانپزشک خود صحبت کنید. در صورت لزوم، آنها می توانند برای تشخیص و در مان شما را به متخصص مربوطه ارجاع دهند.

علل بروز تومورها و کیست های فک و صورت

منشاء تومورها و کیست های ادنتوژنیک فک سلول ها و بافت هایی هستند که در رشد طبیعی دندان ها دخیل می باشند. تومورهای دیگر که فک ها را تحت تأثیر قرار می دهند می توانند غیر ادنتوژنیک باشند، به این معنا که منشاء آنها می تواند بافت هایی داخل فک باشد که به دندان ها ارتباطی ندارند. به طور کلی، علل بروز تومورها و کیست های فک شناخته شده نیست؛ با این حال، برخی از آنها با سندروم های ژنتیکی همراه هستند.

افرادی که سندروم کارسینوم بازال سل Nevoid دارند، که سندروم Gorlin-Goltz نیز نامیده می شود، فاقد ژنی هستند که تومورها را سرکوب می کند. جهش ژنتیکی که باعث بروز سندروم می شود ارثی می باشد. این سندروم منجر به ایجاد کراتوسیست های ادنتوژنیک متعدد در فک ها، سرطان های متعدد سلول های پوستی، و ویژگی های دیگر می شود.

کیست فک و صورت

کیست فک و صورت

تشخیص کیست ها و تومورهای دهانی

برای کسب اطلاعات بیشتر در موزد تومور با کیست فک، پزشک شما ممکن است قبل از آغاز درمان تست هایی را برای شما توصیه کند.

  • مطالعات تصویری، مانند رادیوگرافی با اشعه ایکس، سی تی، و ام آر آی.
  • نمونه برداری از سلول های تومور یا کیست برای آزمایشات بیشتر.

پزشک شما از این اطلاعات برای طراحی درمانی استفاده می کند که برای شما بهتر است و مؤثرترین گزینه برای درمان تومور یا کیست شما است.

کیست فک و صورت

کیست فک و صورت

درمان های تومورهای فک و دهان

گزینه های درمان برای تومورها و کیست های فک بسته به نوع ضایعه ای که دارید، و نیز مرحله پیشرفت رشد ضایعه متفاوت خواهند بود. بعلاوه، تیم درمان هنگام ارائه توصیه های لازم برای درمان، اهداف درمان و ترجیح شخصی شما را مد نظر قرار خواهد داد.

درمان های تومورها و کیست های فک به طور کلی شامل انجام جراحی می باشند. در برخی موارد، درمان ممکن است دارو درمانی باشد، یا ترکیبی از جراحی و دارو درمانی.

در طول جراحی، پزشک شما تومور یا کیست فک شما را خارج خواهد کرد، که ممکن است شامل کشیدن دندان، بافت و استخوان فک مجاور آن و ارسال آنها برای آزمایش نیز باشد. یک متخصص پاتولوژیست بافت های برداشته شده را آزمایش می کند و تشخیص خود را در طول فرایند گزارش خواهد داد تا جراح بتواند بلافاصله بر اساس این اطلاعات عمل کند.

درمان های دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بازسازی مجدد استخوان فک و ساختارهای دیگر.
  • دارو درمانی برای برخی از انواع خاص تومورها و کیست های فک.
  • مراقبت های حمایتی برای کمک به حفظ کیفیت زندگی، از جمله لرزیابی تغذیه، گفتار و بلع، و جایگزینی دندان های از دست رفته.

معاینات بعدی در تمام طول عمر پس از درمان می توانند هر گونه بروز مجدد تومورها و کیست های فک را در مراحل اولیه شناسایی نمایند.

بیماری لثه

بیماری لثه یا بیماری پریودنتال

گرچه ممکن است شما فکر کنید که بسیاری از موارد از دست رفتن دندان با بالا رفتن سن اجتناب ناپذیر است، اما در حقیقت امکان باقی ماندن تمام دندان ها تا پایان عمر وجود دارد. یکی از روش هایی که با آن می توانید به این هدف دست پیدا کنید پرهیز از بیماری پریودنتالperiodontal  (“peri”- اطراف؛ “odont”- دندان) است که در نتیجه حمله باکتری ها به بافت های اطراف دندان بروز پیدا می کند. متأسفانه، ممکن است شما حتی متوجه وجود بیماری لثه خود نشوید زیرا علائم و نشانه های آن همیشه به اندازه ای که برای دندانپرشکان مشهود هستند برای شما واضح نیستند.

تقریباً همه افرادی که بهداشت دهان و دندان های خود را به صورت ایده آل حفظ نمی کنند دچار ژنژیویت (التهاب لثه) می شوند. این عفونت باکتریایی لثه ها اگر درمان نشده باقی بماند می تواند از ژنژیویت gingivitis  (“gingival”- لثه؛ “itis”- التهاب) پیشرفت کند و به پریودنتیت تبدیل شود، که منجر به از دست رفتن استخوان اطراف دندان های شما می شود. با از دست رفتن بافت استخوان، بافت های لثه ها از دندان ها جدا می شوند و پاکت های کوچکی اطراف دندان ها تشکیل می دهند که فضایی بهتر برای زندگی کردن باکتری ها هستند- جایی که مسواک و نخ دندان قادر به دسترسی به آن نیستند. بیماری پریودنتال پیشرفت می کند و منجر به تحلیل بیشتر استخوان و در نهایت از دست رفتن دندان می شود. بخشی از این موضوع به ژنتیک مربوط می شود، به نظر می رسد بیماری پریودنتال بین اعضای یک خانواده شایع باشد.خبر خوب این است که بیماری پریودنتال می تواند کنترل شود، حتی در مراحل پیشرفته تر آن.

بیماری لثه

بیماری لثه

علائم و نشانه های بیماری پریودنتال

مهم است بدانید که ممکن است شما بیماری پریودنتال داشته باشید بدون آنکه هیچ علامت و نشانه مشهودی داشته باشید، مخصوصاً اگر سیگاری هستید (نیکوتین خونرسانی را کاهش می دهد و باعث پیشگیری از خونریزی و تورم بافت های لثه می شود). با این حال، هنوز هم چیزهای مهمی هستند که باید به دنبال آنها باشید:

  • خونریزی لثه ها- برخی افراد فکر می کنند که وقتی لثه های آنها خونریزی دارند، تنها به این معناست که آنها محکم مسواک می زنند. گرچه مسواک زدن خیلی محکم برای لثه ها بد است، اما نباید باعث خونریزی شود. هر گونه خونریزی از لثه ها باید به عنوان علامت هشدار دهنده بیماری لثه تلقی شود.
  • بوی بد دهان- انباشته شدن پلاک داخل فضای بین دندان ها بسیار ساده است، و شرایط ایده آل برای زندگی باکتری ها ایجاد می شود که بو، ترکیبات حاوی سولفور، تولید می کنند، که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.
  • قرمزی یا تورم لثه ها- التهاب لثه ها معمولاً نخستین نشانه بیماری پریودنتال است.
  • تحلیل لثه ها- در صورتی که متوجه شدید دندان های شما بلندتر از قبل به نظر می رسند، ممکن است به علت تحلیل رفتن بافت های لثه شما باشد (کنار رفتن از روی مینای دندان ها)، مقداری از ریشه دندان ها بدون پوشش باقی می ماند.
  • حساسیت- در صورتی که تحلیل لثه وجود داشته باشد، ریشه بدون پوشش باقی مانده دندان ممکن است نسبت به گرما و سرما حساس شود.
  • آبسه پریودنتال- باکتری ها می توانند درپاکت پریودنتال محبوس می شود و منطقه با چرک پر می شود، که متورم و دردناک می شود.
  • لق شدن دندان ها- وقتی بیماری پریودنتال منجر به تحلیل استخوان شود، دندان ها می توانند لق شوند یا جابجا شوند. از دست رفتن دندان ها می توانند بروز پیدا کنند و در صورتی که در نتیجه فشردن و ساییدن دندان ها روی یکدیگر نیروی بایت زیادی به دندان های شما وارد شود، این مشکل می تواند تسریع پیدا کند.
بیماری لثه

بیماری لثه

گزینه های درمان

همه درمان های پریودنتال با ارزیابی تکنیک های بهداشتی دهان و دستور العمل هایی برای بهبود آنها آغاز می شوند، که به دنبال آن زدودن مکانیکی پلاک و هر گونه رسوب جرم (تارتار یا رسوب) انجام می شود که روی سطوح ریشه وجود دارند. این با تکنیک پاکسازی همراه می شود که تحت عنوان جرمگیری، تسطیح سطح ریشه یا دبریمان شناخته می شود که با استفاده از ابزارهای دستی و یا ابزارهای آلتراسونیک (دارای لرزش با فرکانس بالا) انجام می شود.

احتمالاً محصولات آنتی میکروبیال که به صورت موضعی اعمال می شوند و نیز آنتی بیوتیک ها در طول بخش های مختلف درمان پریودنتال توصیه می شوند تا به بهبود و کاهش عمق پاکت کمک کند، با این امید که نیاز به جراحی پریودنتال از بین برود. گاهی اوقات، ممکن است انجام فرایندهای جراحی برای از بین بردن پاکت های عمیق ضروری باشند که بین بافت لثه های ملتهب و دندان ها شکل می گیرند. انواع مختلف جراحی ها برای پرداختن به انواع مشکلات وجود دارد. و در بسیاری از موارد، ترکیبی از فرایندها در تلاش برای کاهش تعداد جراحی ها و نیز هزینه های درمان استفاده می شوند.

بیماری پریودنتال و سلامت عمومی شما

بیماری پریودنتال از دهان شما آغاز می شود اما در حقیقت با شرایط جدی تری مانند بیماری های قلبی عروقی، دیابت، و زایمان زودرس ارتباط دارد. تحقیقات حاکی از این هستند که دو مکانیزم قابل قبول برای اینکه چگونه بیماری لثه و این نگرانی های جدی پزشکی دیگر می توانند با یکدیگر ارتباط داشته باشند: بیماری پریودنتال متوسط تا وخیم میزان التهاب سیستمیک را بالا می برد- یک مشخصه ویژه همه بیماری های التهابی مزمن. بعلاوه، همان دسته از باکتری ها که عموماً در پاکت های پریودنتال اطراف دندان بیمار یافت می شوند، در پلاک های عروق قلبی افراد مبتلا به بیماری های قلبی عروقی نیز یافت شده اند. بنابراین، ممکن است کاهش التهاب پریودنتال برای کاهش التهاب سیستمیک کمک کننده باشد.

بیماری لثه

بیماری لثه

راهکارهای پیشگیرانه

بهترین روش برای پیشگیری از بیماری پریودنتال هر روز مسواک زدن و نخ دندان کشیدن مؤثر دندان ها می باشد. چکاپ های منظم دندانی و پاکسازی های تخصصی هر سه یا چهار ماه یک مرتبه نیز بخش مهمی از حفظ سلامت پریودنتال می باشند؛ ابزارها و تکنیک هایی که برای این پاکسازی ها استفاده می شوند می توانند به قسمت هایی برسند که مسواک و نخ دندان نمی توانند.

علاوه بر این، ممکن است اشکال اولیه بیماری لثه با ارزیابی بافت های لثه های شما، هم به صورت چشمی و هم از طریق بررسی میزان پیوند آنها با دندان ها مشاهده شوند. و نیز با گرفتن عکس های رادیوگرافی با اشعه ایکس سلامت استخوانی که دندان های شما را حمایت می کند مشخص می شود.

گام های دیگری نیز وجود دارند که می توانند برداشته شوند: درست غذا خوردن، کاهش استرس در زندگی، و نیز تک عادات ناسالمی مانند سیگار کشیدن نیز می توانند حفظ سلامت دندان های شما در طول عمر را تضمین کنند.

حساسیت دندان ها در طول درمان ارتودنسی

آیا تاکنون حساسیت دندان را تجربه کرده اید؟ این مشکل اغلب در نتیجه محرک های دمای سرد یا داغ، خوراکی ها و نوشیدنی های شیرین یا ترش، و نیز حفره های دندانی عمیق یا پر شدگی دندان ها بروز پیدا می کند. افراد زیادی در سراسر دنیا قربانی حساسیت دندان هستند، که به این معنا است که یک مشکل کاملاً شایع می باشد. حساسیت دندان در طول دوره ای که تحت درمان ارتودنسی قرار دارید نیز اصلاً بعید و غیر عادی نیست.

وقتی مینا یا سطح بیرونی دندان ها دچار ساییدگی می شود، لایه داخلی دندان که عاج نام دارد پوشش خود را از دست داده است، در نتیجه دندان حساس می شود. لایه عاج دندان بسیار متخلخل است و از لوله هایی تشکیل شده است که تا مرکز عصبی امتداد دارند. این لوله ها وقتی در معرض تغییرات دمایی و غذاهای مختلف قرار می گیرند نسبت به آنها واکنش نشان می دهند.

ناراحتی که بیمار در طول دوره ای که تحت درمان ارتودنسی قرار دارد تجربه می کند به دلیل فشاری است که توسط براکت های ارتودنسی به دندان های آنها وارد می شود.این سطح از ناراحتی در بیماران مختلف متفاوت است. حساسیت تنها چند روز طول خواهد کشید و به هیچ وجه دائمی نیست. ما به بیماران خود آموزش می دهیم تا مدتی که تحت درمان ارتودنسی هستند چگونه می توانند این حساسیت را کاهش دهند تا تجربه دلپذیرتری از درمان ارتودنسی خود داشته باشند. در زیر به برخی از شایع ترین علل حساسیت دندان می پردازیم، چه از بریس استفاده کنید یا خیر.

حساسیت دندان در طول ارتودنسی

حساسیت دندان در طول ارتودنسی

شایع ترین علل حساسیت دندان ها

  • مسواک زدن بیش از حد و خیلی محکم، شایع ترین علت بروز حساسیت دندان است. اگر شما دندان های خود را خیلی محکم و با یک مسواک دارای فرچه های سفت مسواک بزنید، با این کار موجب تحلیل رفتن خط لثه خود می شوید. وقتی لثه های شما تحلیل می روند در واقع پوشش سطوح متخلخل ریشه های دندان ها از بین می رود، که ممکن است باعث حساسیت شدید برخی از دندان های شما شود. تحلیل لثه به مرور زمان و در بیماران مسن تر در نتیجه روند طبیعی پیری اتفاق می افتد. مسواک زدن با مسواک دارای فرچه نرم و با حرکات دایره ای به جای حرکات افقی، می تواند به کاهش احتمال بروز حساسیت دندان کمک کند.
  • از خوراکی های اسیدی مانند نوشیدنی های گاز دار، نوشیدنی های میوه ای، شراب، قهوه، و آب مرکبات و آبنبات غافل نمانید! بلافاصله پس ا خوردن خوراکی ها و نوشیدنی های اسیدی دهان خود را با آب شستشو دهید تا اسید را رقیق کنید.
  • مسواک زدن بیش از سه مرتبه در طول روز و نیز خمیر دندان های ساینده نیز می توانند موجب از دست رفتن مینای دندان ها شوند. پس از خوردن غذاها و نوشیدنی های اسیدی حداقل یک ساعت برای مسواک زدن صبر کنید. اسید موجب نرمشدن مینای دندان های شما شده است و طی این بازه زمانی مسواک زدن باعث خوردگی و فرسایش آنها خواهد شد.
  • محصولات سفید کننده دندان، هم محصولات خانگی و هم محصولات تخصصی که توسط دندانپزشک اعمال می شوند، نیز می توانند موجب تحریک اعصاب دندان ها شوند. یکی از اصلی ترین موادی که در اکثر محصولات سفید کننده دندان وجود دارد پراکسید است، که نشان داده شده است موجب بروز التهاب یا حساسیت می شود، که دارای علائمی ماند حساسیت به سرما و حساسیت به لمس می باشد.
  • یکی از عوامل دیگری که موجب حساسیت دندان ها می شود دندان قروچه یا براکسیسم است. برای کمک به پیشگیری از ساییدگی و خوردگی مینای دندان ها، استفاده از محافظ دندان شبانه را بری اوقاتی که می خوابید امتحان کنید.

چگونه می توان ناراحتی حساسیت دندان ها را کاهش داد؟

داشتن یک روتین خوب دندانی بهترین شرط برای لذت بردن از یک روز بدون درد است، مهم نیست که چه چیزی این مشکل را ایجاد می کند. گاهی اوقات، خمیر دندان های OTC که بصورت ویژه برای دندان های حساس کاربرد دارند می توانند به این شرایط کمک کنند.

در صورتی که بیمار با استفاده از خمیر دندان های تخصصی بهبود پیدا نکند، درمان های تهاجمی تر که توسط دندانپزشک ارائه می شوند نیز ممکن است نیاز باشند. در صورت از بین رفتن بخشی از مینای دندان، اگر ماده باندینگ برای سیل کردن دندان افزوده شود، یا در مورد تحلیل رفتگی لثه، اگر بافت جدید لثه پیوند زده شود، حساسیت بهبود پیدا خواهد کرد.

حساسیت دندان در طول ارتودنسی

حساسیت دندان در طول ارتودنسی

قبل از بریس ها

وجود حساسیت دندان قبل از آغاز درمان ارتودنسی می تواند نگرانی عظیمی برای افرادی باشد که در پی استفاده از بریس های ارتودنسی هستند. بریس ها به دندان ها و لثه ها فشار وارد می کنند- که ممکن است درد یا حساسیت موجود را تشدید نماید- اما برای جابجایی مؤثر دندان ها و دستیابی به یک لبخند بی نقص این کار ضروری است. خوشبختانه، این نوع حساسیت کوتاه مدت است، و تنها زمانی اتفاق می افتد که دندان ها و لثه ها شروع به عادت کردن به روند تنظیم می کنند.

گرچه این کاملاً طبیعی است که بریس ها موجب بروز مقداری حساسیت دندان می شوند، اما آنها نباید باعث بروز ناراحتی شدید یا مداوم شوند. اگر دندان های شما بویژه در طول مدت استفاده از بریس ها حساس هستند، این احتمال وجود دارد که در نتیجه یکی از دلایلی که در بالا ذکر شد بوجود آمده باشد.

اینویزیلاین جایگزینی عالی برای افرادی است که از حساسیت شدید دندان ها رنج می برند. در این سیستم متحرک از یک دسته الاینر پلاستیکی با درجه پزشکی برای جابجایی تدریجی دندان ها به مرور زمان استفاده می شود. از آنجا که فرصت کمتری برای تحریک دهان و گسترش باکتری وجود دارد، که اغلب در نتیجه قرار گرفتن در معرض سیم های فلزی، براکت ها، و بندهای بریس های سنتی بروز می یابند. بیمارانی که تحت درمان با اینویزیلاین قرار دارند قادر هستند بهداشت دهان خود را بهتر حفظ کنند و این موجب کاهش احتمال بروز حساسیت دندان ناشی از بریس ها می شود.

نقائصی مانند فشردگی و نامرتبی دندان ها، کجی دندان ها، و اوربایت نیز احتمالاً می توانند منجر به حساسیت دندان ها شوند. بسیاری از افراد متوجه می شوند که به مرور زمان و با اصلاح این مسائل با درمان ارتودنسی مانند بریس های سنتی یا اینویزیلاین، حساسیت آنها بهبود چشمگیری داشته است. به همین دلیل، استفاده از بریس ها می تواند بهترین راهکار دراز مدت برای حساسیت دندان ها باشد.

بریس ها دیگر آنطور که در گذشته تصور می شد، متنعی سر راه زندگی نیستند. تأثیری که قبلاً بریس ها روی سبک زندگی یا راحتی داشتند، با ارتودنسی مدرن، فناوری بهتر، و گزینه های جدید درمان مانند اینویزیلاین، کاهش یافته اند. مهم است به خاطر داشته باشید که میزان سوزش و درد یا حساسیتی که حین استفاده از هر شکل از بریس ها احساس خواهید کرد، صرفاً کوتاه مدت خواهد بود.

دندان های شما با برطرف شدن مشکل ارتودنتیک خود محکم تر از قبل و کمتر مستعد حساسیت خواهند شد، و به دلیلی خواهند بود برای بیشتر نشان دادن لبخند زیبای خود به دیگران.

در صورت داشتن هر گونه پرسش در این رابطه آن را با ارتودنتیست خود مطرح کنید.

ارتودنسی در سفر

برای بسیاری از افراد، تابستان به معنای آفتاب، تفریح، و سفر رفتن است. با این حال، برای افرادی که بریس ارتودنسی دارند، سفر رفتن می تواند مقداری پیچیده تر باشد، مخصوصاً اگر به خوبی آماده نشده باشند. برای اطمینان پیدا کردن از اینکه درمان ارتودنسی شما با بریس ها در مسیر خود ادامه خواهد داشت، نکات تخصصی زیر را برای سفر رفتن با داشتن بریس های ارتودنسی در نظر بگیرید.

ارتودنسی در سفر

ارتودنسی در سفر

تمام وسایلی که نیاز دارید را با خود ببرید.

هنگام چمدان بستن برای سفر، تنها مسواک و خمسر دندان بر ندارید. در مورد همه چیزهایی فکر کنید که برای مراقبت صحیح از بریس ها، دندان ها، و دهان خود در طول مدتی که دور از منزل هستید ممکن است نیاز داشته باشید. در صورت نیاز، فلاس تریدر نیز به همراه داشته باشید. اگر اینویزیلاین استفاده می کنید، محفظه نگهداری از آن را برای قرار دادن الاینرهای خود هنگام صرف غذا و نوشیدنی و نیز تمیز کردن دندان های خود به همراه داشته باشید.

پیش بینی کنید که ممکن است به دلیل بروز هر گونه مشکلی سیم کمانی یا براکت های بریس های شما به داخل لب های شما فرو بروند، به همین دلیل برای پیشگیری از ایجاد زخم در طول سفر با خود موم ارتودنسی نیز به همراه داشته باشید. قبل از سفر، مقدار کافی موم خریداری کنید، تا مجبور نباشید در طول سفر یا ناراحتی ناشی از این مشکلات را تحمل کنید یا به دنبال خرید ابزارهای مراقبتی ارتودنسی باشید.

علاوه بر این، بهتر است هر چیز دیگری که ممکن است در طول حوادث اورژانسی ارتودنتیک نیاز داشته باشید را همراه داشته باشید، مخصوصاً اگر قصد کمپ زدن در کوه را داشته باشید. اینها شامل داروهای مسکن بدون نسخه، همراه با قیچی، موچین، یا ناخن گیر برای شل شدن یا بیرون زدن احتمالی سیم ارتودنسی می باشند.

علاوه بر اینها، لوازم زیر را فراموش نکنید:

مسواک مسافرتی، خمیر دندان و دهانشویه فلورایده، داروهای مسکن بدون نسخه، یک بطری کوچک آب برای شستشوی دهان، یک آینه کوچک برای بررسی هر گونه مشکل احتمالی دندانی، و مسواک بین دندانی.

معمولاً در طول سفر فعالیت های بدنی زیادی مانند اسکی، شنا، یا ورزش های دیگر انجام می شود. گرچه برخی از این فعالیت ها برای دندان های شما بی خطر هستند، اما تعدادی از آنها می توانند آسیب قابل توجهی به دندان های شما وارد کنند. بهتر است مراقب باشید و برای محافظت از بریس ها و دندان های خود، محافظ دندان ورزشی به همراه داشته باشید.

ارتودنسی در سفر

ارتودنسی در سفر

مراقبت های بهداشتی دهان و دندان های خود را ادامه دهید.

وقتی افراد برای مدتی از بریس های ارتودنسی استفاده می کنند، آنها یک روتین مؤثر بوجود می آورند که به تمیز نگهداشتن دهان آنها کمک می کند. متأسفانه، سفر رفتن می تواند می تواند باعث به هم خوردن روند این روتین شود. وقتی این اتفاق رخ می دهد، ممکن است وقتی به منزل برمی گردید، بازگشت مجدد در مسیر این روتین با مشکلات بزرگی مواجه شوید. برای پرهیز از این مشکلات، برای حفظ روتین بهداشتی دهان و دندان های خود هشیارانه تلاش کنید. به این معنا که، طبق برنامه گذشته خود به طور منظم، مخصوصاً پس از صرف غذا، نخ دندان بکشید. علاوه بر این، برای کمک کردن به شستن ذرات غذای باقی مانده از داخل دهان خود، باید مقدار زیادی آب بنوشید. علاوه بر این، ایده خوبی است که داخل کیف یا کوله خود مسواک مسافرتی داشته باشید.

اگر بدون به همراه داشتن مسواک داخل کیف یا کوله خود از هتل محل اقامت یا منزل خود دور شده اید، از شستشوی دهان خود با دهانشویه یا آب تمیز شیر آب غافل نشوید، و در اولین فرصت که به مسواک دسترسی داشتید مسواک بزنید.

از خوردن غذاهای مشکل آفرین خودداری کنید.

مهم است که عادات خوب خود را حتی زمانی که از روال روتین زندگی خود دور هستید حفظ کنید. بر اساس آکادمی دندانپزشکی عمومی، این به معنای پرهیز از خوردن غذاهای ترد، سفت، جویدنی، یا چسبناک است که می توانند به بریس های شما آسیب برسانند، از جمله خوراکی هایی شامل کارامل، آجیل ها، ذرت بو داده، و هر چیز دیگری که بتواند به ابزارهای دندانی شما آسیب وارد کند.

اگر فکر می کنید که این احتیاط ها می توانند تعطیلات شما را خراب کنند، نگران نباشید. هنوز هم تعداد زیادی غذای لذیذ وجود دارند که می توانید از آنها لذت ببرید.

بین استفاده از الاینرهای خود فاصله نیندازید!

اگر از الاینرهای اینویزیلاین استفاده می کنید، ممکن است وسوسه شوید برای گرفتن عکس یا هنگامی از بودن با دوستانتان لذت می برید آنها را از دهان خارج کنید. با این حال، برای آنکه اطمینان حاصل کنید که شما در مسیر درمان خود باقی خواهید ماند، لازم است ۲۲ ساعت در طول شبانه روز از الاینرهای خود استفاده کنید، حتی زمانی که در سفر هستید.

ارتودنسی در سفر

ارتودنسی در سفر

برای چکاپ به ارتودنتیست مراجعه کنید.

اگر زمان جلسه مراجعه شما برای چکاپ یا تنظیم بریس های ارتودنسی به زمان سفر شما نزدیک است، حتماً قبل از آغاز سفر برای انجام این چکاپ یک مراجعه داشته باشید. علاوه بر این، اگر متوجه هر گونه مشکل در بریس های خود شدید که ممکن بود روی روند درمان یا راحتی شما در طول سفر تأثیر بگذارد، به نزدیک ترین ارتودنتیست به محل اقامت شما در مقصد سفر خود مراجعه کنید. گرچه ممکن است به تعویق انداختن مراجعه تا پس از بازگشت از سفر وسوسه کننده باشد، اما قبل از آنکه یک مشکل کوچک به یک مشکل بزرگ تبدیل شود و از لذت سفر برای شما بکاهد، بهتر است برای حل آن اقدام کنید. برای این منظور، از قبل در مورد ارتودنتیست هایی که در مقصد سفر می توانید به آنها مراجعه کنید تحقیق کنید.

پرسش های پرتکرار در مورد طراحی لبخند!

طرح لبخند چیست؟

طرح لبخند نوعی فرایند دندانپزشکی است که در آن لبخندی خلق می شود که از نظر هنری یکدست تر، سفیدتر، و به صورت طبیعی زیباتر به نظر می رسد. طراحی لبخند، صرف نظر از وضعیت اصلی دندان های موجود، به صورت خارق العاده ای می تواند سلامت و ظاهر دندان های شما را احیاء کند.

مزایای طراحی لبخند

  • یک طراح لبخند، لبخند شما را با روشی ماندگارتر از بوتاکس یا سایر اقدامات موقتی احیاء می کند. طراحی لبخند یک سرمایه گذاری کلی مهم در ظاهر کلی شما می باشد.
  • افزایش سن، به دلیل ساییدگی، لب پر شدن، و تغییر رنگ دندان ها از زیبایی لبخند می کاهد. این اتفاق می تواند به تدریج رخ دهد و می تواند بسیار شرم آور باشد. بهبود وضعیت لبخند می تواند کمک کند شما دوباره لبخند بزنید.

برنامه های سفارشی طراحی لبخند

  • همه دندانپزشکان طراحی لبخند را به صورت سفارشی انجام می دهند. معمولاً مشاوره اولیه به طور رایگان انجام می شود تا این اطمینان را به شما بدهد که به اهداف زیبایی خود دست خواهید یافت و مشکلات زمینه ای دندان های شما برطرف خواهند شد. در نهایت طرح لبخند برای هر فردی متناسب با نیازهای او برنامه ریزی خواهد شد.
  • برنامه زمانی به گونه ای طراحی خواهد شد که تعداد مراجعات مورد نیاز به حداقل کاهش پیدا کند و این اطمینان را بوجود بیاورد که لبخند شما به موقع برای مراسمات اجتماعی خاص (ازدواج، نامزدی، سالگرد ازدواج، فارق التحصیلی، و غیره) کامل خواهد شد.
  • ابتدا همه بیماری های دندانی دیگر درمان می شوند از جمله مراجعات برای بهداشت دهانی.
  • بیماران تشویق می شوند با خود عکس هایی از زمانی که جوانتر بوده اند یا عکس هایی از لبخند ایده آل هنرپیشه ها یا هنرمندان مورد علاقه خود به همراه بیاورند.
  • با اشتفاده از کاتالوگ های لبخند با بیماران در مورد نحوه چیدمان دندان ها در کنار یکدیگر، انتخاب آنها برای موقعیت قرار گیری دندان ها، و تأثیری که این اصلاح روی ظاهر کلی آنها خواهد داشت گفتگو می شود.
  • طرح قبل از آماده سازی دندان ها آماده خواهد شد.
  • طراحی لیخند هیچ دو بیماری شبیه یکدیگر نیست، زیرا طرح لبخندها به صورت سفارشی برای هر بیمار تهیه می شوند.
پرسش پرتکرار در مورد طراحی لبخند

پرسش پرتکرار در مورد طراحی لبخند

درمان هایی که عموماً به صورت ترکیبی استفاده می شوند

  • برخی طراحی لبخندها تنها نیاز به ونیرهای پرسلن دارند.
  • طرح لبخندهای دیگر به ترکیبی از ونیرهای پرسلن و روکش های پرسلن نیاز خواهند داشت. روکش های پرسلن زمانی انتخاب می شوند که دندان ها بسیار ضعیف هستند، مانند دندان هایی که تحت درمان اندودانتیک قرار گرفته اند یا دندان هایی که یک ترمیم بزرگ قدیمی دارند (مانند روکش های بزرگ قدیمی).
  • گاهی اوقات، دندان هایی در منطقه لبخند از دست رفته ان. در اینصورت یا بریج های پرسلن با یک پونتیک نیاز هستند یا یک ایمپلنت با روکشی از جنس پرسلن.
  • چند دندان از دست رفته قدامی ممکن است به کاشت چند ایمپلنت یا استفاده از پروتزهای بر پایه ایمپلنت نیاز داشته باشند تا طرح لبخند کاملی خلق شود.
  • اگر حین لبخند زدن مقدار زیادی از بافت لثه قابل مشاهده باشد، یا لثه ها ناهمسطح یا غیر یکسان باشند، “لیفت لثه” با لیزر انجام می شود تا از مقدار قابل مشاهده دندان ها کاسته شود.
  • اگر تنها روی تعدادی از دندان ها ونیر قرار گرفته باشد، قبل از تکمیل طراحی لبخند دندان های دیگر سفید می شوند. این کار این اطمینان را بوجود می آورد که لبخند بهبود داده می شود و درخشان تر خواهد شد.

چه افرادی گزینه های مناسبی برای طراحی لبخند هستند؟

  • فردی که می خواهد جوان تر به نظر برسد. طرح لبخند می تواند ظاهر شما را سال ها جوان تر کند.
  • فردی که می خواهد حین لبخند زدن اعتماد به نفس بیشتری داشته باشد.
  • فردی که برای او مهم است چگونه به نظر می رسد و می خواهد روی سلامت دندان های خود سرمایه گذاری کند.
  • فردی که می خواهد برای افراد جذاب تر به نظر برسد. این یک حقیقت شناخته شده است که ۹۶% از افراد بزرگسال معتقد هستند این کاری است که یک لبخند جذاب انجام می دهد.
  • فردی که می خواهد شانس پیشرفت های شغلی و موفقیت های خود را افزایش دهد.این یک حقیقت شناخته شده است که ۷۴% از افراد بزرگسال احساس می کنند که یک لبخند اصلاح شده امکان موفقیت های کاری را افزایش خواهد داد.
  • فردی که می خواهد مورد توجه قرار بگیرد و سالم تر به نظر برسد.
  • فردی که با مراجعات منظم به دندانپزشک و رعایت بهداشت خوب دهانی از دندان های خود مراقبت می کند.
  • همه افرادی که می خواهند روی سلامت دندان ها و برای آینده کلی خود سرمایه گذاری کنند.
پرسش پرتکرار در مورد طراحی لبخند

پرسش پرتکرار در مورد طراحی لبخند

طراحی لبخند چه مدت طول می کشد؟

تغییر لبخند، بسته به موقعیت هر فرد می تواند از سه هفته تا چند ماه طول بکشد. در صورت سالم بودن دندان ها و لثه ها، و خوب بودن بایت، بسته به برنامه ریزی شما، برنامه ریزی لابراتوار، و دندانپزشک شما درمان حدود چهار هفته طول خواهد کشید.

در صورتی که لیفت لثه نیاز باشد، بنابراین فرد باید صبر کند تا لثه ها بهبود پیدا کنند و سالم باشند. این مب تواند حدود هشت تا ده هفته طول بکشد قبل از آنکه طراحی لبخند شما حتی آغاز شود.

اگر هم نیاز باشد ایمپلنت های دندانی کاشته شوند، بازه رمانی ممکن است ۶ ماه تا یک سال افزایش پیدا کند. این زمان برای آن است که ایمپلنت های دندانی با استخوان فک جوش بخورند و امکان حداکثر بهبود لثه ها وجود داشته باشد.

آیا افراد سیگاری هم می توانند طراحی لبخند انجام دهند؟

این به طور کلی مسئله ای نیست اما به نوع فرایند زیبایی طراحی شده بستگی دارد. افراد سیگاری بیشتر با بیماری های پریودنتال یا بیماری لثه مواجه هستند. سیگار کشیدن می تواند سفید کردن دندان ها را نیز محدود کند. نرخ شکست ایمپلنت های دندانی نیز در این افراد بیشتر خواهد بود زیرا سیگار کشیدنخطر عدم موفقیت استئواینتگریشن را افزایش می دهد.

درمان ارتودنسی قبل یا بعد از کاشت ایمپلنت دندان؟

اگر تاکنون چیزی در مورد ایمپلنت های دندانی شنیده اید، پس احتمالاً می دانید آنها یکی از بهترین روش های طبیعی برای جایگزینی دندان های شکسته یا از دست رفته هستند، در حالی که هنوز هم می تونند عملکرد کامل و ظاهری طبیعی را برای شما خلق کنند. آنها گزینه ای جذاب برای بسیاری از بیماران هستند، مخصوصاً اکنون که گزینه هایی برای جایگزینی کامل دندان ها تنها در یک روز وجود دارد. ایده داشتن جایگزینی زیبا و دائمی برای دندان ها برای بسیاری از افراد بسیار فریبنده است، حتی افرادی که مشکلاتی مانند کج بودن دندان ها را دارند. ارتودنسی می تواند بسیار نامناسب باشد، و ممکن است مستلزم سال ها استفاده از بریس های ارتودنسی باشد، به همین دلیل، برخی افراد فکر می کنند آیا ایمپلنت های دندانی می توانند جایگزین خوبی برای قرار گرفتن تحت درمان ارتودنسی باشند.

مقایسه عملکرد ایمپلنت ها و بریس های ارتودنسی

ایمپلنت های دندانی جایگزین هایی دائمی برای دندان های طبیعی هستند. آنها طبیعی ترین و رایج ترین روشی هستند که برای جایگزینی دندان های شکسته، لب پر شده، یا از دست رفته استفاده می شوند. آنها از سه بخش تشکیل شده اند: یک “پیچ” فلزی که با جراحی داخل استخوان فک کار گذاشته می شود، یک اباتمنت، و روکش سرامیکی که جایگزینی برای بخش قابل مشاهده دندان ها می باشد. روکش ها ظاهری بسیار طبیعی دارند و همراه با ایمپلنت های دندانی، بسیار مؤثرتر از دیگر گزینه های جایگزین دندان ها، مانند بریج ها و دنچرها عمل می کنند. ایمپلنت های دندانی معمولاً تنها در یک جلسه جراحی کار گذاشته می شوند، و می توانند برای جایگزینی یک یا چند دندان یا حتی دندان های کل یک قوس دندانی استفاده شوند.

حال فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی چگونه با درمان ارتودنسی مقایسه می شود؟ آنها با یکدیگر تفاوت دارند. بریس ها با اعمال فشار مستمر روی دندان ها، به آرامی موقعیت آنها را تغییر می دهند و آنها را داخل دهان صاف می کنند. بریس های سنتی سفت می شوند تا فشار روی دندان ها افزایش پیدا کند، در حالی که بریس های شفاف برای روند درمان جدید تعویض می شوند.

ارتودنسی قبل از انجام ایمپلنت (کاشت دندان) یا بعد از آن

ارتودنسی قبل از انجام ایمپلنت (کاشت دندان) یا بعد از آن

آیا ایمپلنت های دندانی جایگزین خوبی برای بریس های ارتودنسی هستند؟

حقیقت این موضوع است که ایمپلنت های دندانی برای صاف و یکدست کردن دندان ها طراحی نشده اند. هدف استفاده از ایمپلنت های دندانی جایگزینی دندان های طبیعی است، زمانی که آنها را از دست داده اید، یا یک دندان به دلیل پوسیدگی شدید نیاز به تعویض دارد. از آنجا که ایمپلت های دندانی گزینه ای فوق العاده برای افرادی هستند که با پروتزهای مصنوعی یا شکاف در لبخند خود زندگی می کنند، بریس ها برای کجی یا فشردگی دندان ها طراحی شده و مناسب هستند.

با ذکر این مطلب، برخی دندان ها به شکل بدی آسیب دیده اند، یا به شدت کج هستند یا در جای نامناسبی واقع شده اند، ممکن است گزینه های خوبی برای جایگزینی با ایمپلنت های دندانی باشند- همه اینها به وضعیت فردی بستگی دارد. نیاز خواهد بود راجع به گزینه های موجود با یک دندانپزشک مجرب گفتگو کنید.

کاشت ایمپلنت های دندانی بهتر است قبل یا بعد از درمان ارتودنسی انجام شود؟

گرچه وظیفه صاف و یکدست و همراستا کردن دندان ها ساده به نظر می رسد، اما این درمان حواشی زیادی دارد. ارتودنتیست ها باید هنگام درمان هر بیمار عوامل متعددی را مد نظر قرار دهند، از جمله فرایندها یا درمان های دیگری که ممکن است بیمار در حال دریافت آنها باشد که دندان ها یا فک وی درگیر باشند.

ارتودنسی قبل از انجام ایمپلنت (کاشت دندان) یا بعد از آن

ارتودنسی قبل از انجام ایمپلنت (کاشت دندان) یا بعد از آن

دریافت بریس ها با ایمپلنت های دندانی

در بسیاری از افراد، داشتن یک لبخند زیبا اعتماد به نفس را به شدت بالا می برد، و استفاده از اینویزیلاین روشی فوق العاده برای لذت بردن از لبخندی زیبا در حین بهبود دندان ها می باشد. الاینرهای پلاستیکی کاملاً شفاف هستند، به این معنا که در طول دوره درمان لبخند شما پوشیده نخواهد بود. در طول مدتی که دندان های خود را صاف و یکدست می کنید، تری های متحرک پرداختن به زندگی عادی را تا حد امکان راحت تر می کنند.

بریس های سنتی ثابت نیز ابزارهایی هستند که با قدمتی بیشتر از اینویزیلاین در ارتودنسی استفاده می شده اند.

هم اینویزیلاین، هم بریس های ثابت، و هم ایمپلنت های دندانی لبخندی بی نقص و کامل را برای شما خلق خواهند کرد، زیرا هیچ شکاف یا فشردگی در دندان های شما وجود نخواهد داشت. با این حال، شما قادر نخواهید بود درمان را در یک زمان کامل کنید.

به طور عادی، جابجایی دندان ها به دلیل وجود الیاف پریودنتال لیگامان اطراف هر دندان امکانپذیر است. این لایه نازک بافت محکم اما انعطاف پذیر به ارتودنتیست اجازه جابجایی دندان ها را می دهد تا لبخند بهتری برای بیمار خلق کند. وقتی نوبت به ایمپلنت های دندانی می رسد، دندان های جایگزین مستقیماً به استخوان فک متصل هستند، بنابراین نمی توانند با بریس ها یا اینویزیلاین جابجا شوند.

به این دلیل، بیمارانی که در پی استفاده از اینویزیلاین یا بریس های فلزی و ایمپلنت های دندانی هستند، باید ابتدا درمان ارتودنسی را انجام دهند. ارتودنتیست قادر خواهد بود درمان را به گونه ای طراحی کند که دندان ها به محل عالی خود جابجا شوند تا لبخندی یکدست برای شما خلق کند در عین حال که فضای کافی برای ایمپلنت های دندانی جدید ایجاد می کند.

وقتی روند صاف کردن دندان ها تکمیل شود، ایمپلنت دندانی می تواند جایگذاری شود. این فرایند باید بلافاصله انجام شود تا اطمینان حاصل کنید دندان هایی که اکنون در جای درست قرار گرفته اند به دلیل وجود فضای اضافی مجدداً جابجا نخواهند شد.

در چه صورت پس از کاشت ایمپلنت امکان استفاده از بریس های ارتودنسی وجود دارند؟

ایمپلنت های دندانی نمی توانند جابجا شوند، اما اگر ایمپلنت شما در جای درستی قرار گرفته باشد می توانید با بریس های ثابت یا متحرک با موفقیت دندان های اطراف آن را جابجا کنید. حتی اگر چند ایمپلنت داشته باشید اما در جای درستی کاشته شده باشند امکان درمان ارتودنسی هنوز هم وجود دارد.

نقش دندانپزشک قبل، بعد، و در طول درمان ارتودنسی

اگر به تازگی بریس های ارتودنسی را دریافت کرده اید به شما تبریک می گوییم! شما در مسیری قرار گرفته اید که در انتهای آن صاحب لبخندی سالم تر و یکدست خواهید شد! اگر بهداشت دهانی خود را به خوبی رعایت کنید می توانید انتظار بهترین نتایج را داشته باشید. به این معنا که علاوه بر هر روز مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، باید به طور منظم و با فواصل زمانی کوتاه تر از قبل به دندانپزشک مراجعه کنید. در این مقاله ما برای شما توضیح خواهیم داد چرا مراجعه به دندانپزشک در طول درمان ارتودنسی مهم است.

دندانپزشکان نقشی حیاتی در حصول اطمینان از موفقیت آمیز بودن تکمیل درمان بیماران ارتودنسی ایفا می کنند. برای یک دندانپزشک همیشه مواجه شدن با بیماری که تحت درمان ارتودنسی قرار دارد، در حقیقت می تواند فرایندی جذاب و بامزه باشد. زیرا بسیاری از بیمارانی که تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند جوان و نوجوان هستند، شما در طی یک دوره هیجان انگیز از زندگی آنها در حال کار کردن با آنها هستید، دوره ای که در آن آنها دچار تغییراتی بیشتر از لبخند خود می شوند.

بریس ها مزایای بسیاری برای افرادی دارند که آنها را دریافت می کنند، اما درمان ارتودنسی نگرانی هایی نیز برای دندانپزشکان به همراه دارد. خبر خوب اینکه تیم دندانپزشکی می تواند نقش بزرگی در کمک به بیماران در سالم نگهداشتن دندان ها و لثه های آنها در طول این دوره ایفا کند در این مقاله ما به بیان خلاصه ای از برخی رایج ترین کارهایی می پردازیم که دندانپزشکان می توانند برای کمک به اتمام درمان ارتودنسی بیماران با بهترین نتایج ممکن انجام دهند.

نقش دندانپزشک در درمان ارتودنسی

نقش دندانپزشک در درمان ارتودنسی

قبل از درمان: زمینه را محیا کنید.

قبل از آغاز درمان، دندانپزشک می تواند تأکید روی اهمیت گام هایی که برای تلاش به منظور تمیز نگهداشتن دندان ها حتی قبل از قرار گیری بریس ها روی دندان ها برداشته می شوند را آغاز کند. وقتی می دانیم قرار است یک بیمار به زودی بریس های ارتودنسی را دریافت کند، ما این فرصت را داریم که با آنها (و در صورت امکان با والدن آنها) در مورد تغییرات بهداشتی که باید اتخاذ کنند گفتگو کنیم. این تغییرات عبراتند از افزایش تعداد دفعات مسواک زدن، پرهیز از نوشابه و نوشیدنی های ورزشی (یا حداقل شستشوی دهان با آب به دفعات زیاد، در صورت امکان)، و مراجعات هر سه ماه یک مرتبه برای مراقبت های پیشگیرانه. از آنجا که بسیاری از بیماران ارتودنسی جوانان و نوجوانی هستند که الزاماً عادات بهداشتی دهانی خوبی دارند که درمان خود را آغاز کنند، یک مشاوره اولیه با دندانپزشک برای آغاز افزایش آگاهی هر چه سریع تر مهم است.

دندانپزشکان برای کمک به تأکید روی اهمیت بهداشت خوب دهانی در طول درمان ارتودنسی، با بیماران در مورد امکان از بین رفتن مواد معدنی سطح دندان ها گفتگو می کنند و تصاویری از این عارضه به آنها نشان می دهند. این کار به آنها ایده بهتری می دهد در مورد پیامدهای بهداشت بد دهانی و کمک می کند آنها برای پرهیز از مشکلات انگیزه بیشتری پیدا کنند.

نقش دندانپزشک در درمان ارتودنسی

نقش دندانپزشک در درمان ارتودنسی

در طول درمان: کار اصلی انجام می شود.

دوره ای که بیماران از بریس های ارتودنسی استفاده می کنند زمانی است که بیشترین ضرورت را دارد که بیمار و دندانپزشک باید با یکدیگر کار کنند تا به سالم نگهداشتن دندان ها کمک کنند. بیمارانی که تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرند در طول این دوره در فهرست دسته پر خطر قرار دارند، زیرا براکت ها و سیم های کمانی پلاک ها را پنهان می کنند و تمیز نگهداشتن دندان ها را دشوارتر می کنند.

دندانپزشکان تعدادی ابزارها و کارهایی را توصیه می کنند که به بیماران کمک می کنند مشکلات بهداشتی خود را مدیریت کنند که می توانند در طول درمان ارتودنسی بروز پیدا کنند.

  • مراجعات پیشگیرانه بیشتر: همانطور که در بالا اشاره شد، ما از بیماران ارتودنسی می خواهیم برای پاکسازی دندان های خود هر سه ماه یک مرتبه به دندانپزشک مراجعه کنند، بر عکس بیماران دیگر که تنها شش ماه یک مرتبه نیاز به مراجعه به دندانپزشک دارند. این کار امکان چند چیز را فراهم می آورد: ابتدا، اجازه می دهد تماس بیشتری با بیمار داشته باشیم تا نحوه کار بیمار در زمانه بهداشت تحت نظارت قرار بگیرد و هر گونه مشکلی هر چه سریع تر به وی متذکر شود. دوماً، به ما دندانپزشک توانایی را می دهد تارسوبات انباشته شده روی دندان ها را بزدایید و دندان ها را پولیش کند. دندانپزشکان اغلب برای افزایش قدرت پیشگیری از یک پولیش دارای ACP استفاده می کنند.

علاوه بر این، دندانپزشک می تواند وارنیش فلوراید را انجام دهد. برخیوارنیش ها حتی پس از اعمال نیز قابلیت جریان داشتن را دارند، که کمک می کند به فواصل بین دندانی و مناطقی برسند که دسترسی به آنها دشوار است، و در بیماران ارتودنسی تعداد آنها زیاد است. اعمال فلوراید هر سه ماه یک مرتبه روشی خوب برای کمک به پیشگیری از بروز مشکلات در بیماران پر خطر می باشد.

  • مسواک ها و دیگر ابزارهای پاکسازی دندان ها: مسواک های برقی تقریباً برای همه بیماران ایده خوبی هستند، مخصوصاً برای بیمارانی که تحت درمان ارتودنسی قرار دارند. ما تأکید می کنیم که آنها به زدودن پلاک های بیشتری کمک می کنند، بعلاوه بیماران به مدت توصیه شده دو دقیقه مسواک خواهند زد.
  • به عنوان یک جایگزین برای مسواک ها برقی، ما واتر پیک را توصیه می کنیم، که می تواند به تمیز نگهداشتن فواصل بین دندان ها کمک کند. مسواک های پروکسی ابزارهای دیگری هستند که ما آنها برای تمیز کردن اطراف براکت ها و سیم های کمانی به شما معرفی می کنیم. در آخر، دوست داریم به بیماران خود مسواک های تاشو مسافرتی را معرفی کنیم که می توانند در کوله سفر خود برای مسواک زدن سریع پس از وعده های غذایی در طول مدتی که از منزل دور هستند استفاده کنند.
  • خمیر دندان های تجویزی: در کنار مسواک زدن دقیق تر و با فواصل زمانی کمتر، ما توصیه می کنیم از خمیر دندان هایی که نیاز به تجویز دندانپزشک دارند نیز استفاده کنید، مانند خمیر ددان ضد پوسیدگی حاوی سدیم فلوراید ۱/۱%. این نوع خمیر دندان ها حاوی ۵,۰۰۰ ppm فلوراید می باشند، که مانند وارنیش فلوراید ۳M ESPE دارای TCP می باشد که به استحکام بخشیدن به دندان های برای بیماران پر خطر کمک می کند. غاظت بالای فلوراید به معدنی سازی مجدد دندان ها کمک می کند، بعلاوه در مطالعات انجام شده در شرایط آزمایشگاهی نشان داده شده است که به معکوس کردن ضایعات لکه ای سفید رنگ نیز کمک می کند.
  • مشاوره تغذیه ای: گرچه این یک بخش معمولی از برنامه های بهداشتی هر بیماری است، اما در بیماران ارتودنسی ممکن است نقش بزرگ تری ایفا کند. ایده خوبی است که گفتگویی در مورد رژیم غذایی با بیمار داشته باشیم و غذاها و نوشیدنی هایی که باید مراقبت آنها باشند را به آنها یادآوری کنیم.
  • معمولاً یک بیمار نوجوان ارتودنسی بیشتر احتمال دارد که پیوسته نوشیدنی ها و خوراکی های حاوی قند بخورد، بنابراین می تواند کمک کننده باشد که فرایند بیولوژیکی که قند باعث خوردگی سطح دندان ها می شود را به آنها یادآوری کنیم. این می تواند به آنها کمک کند درک کنند چگونه با مشکل مواجه شوند و اهمیت همه اقدامات پیشگیرانه دیگری که شما توصیه می کنید را تقویت کند. دندانپزشکان به بیماران خود متذکر می شوند که، حداقل، نوشیدن آب بیشتر کار راحتی است که می تواند به شستن و با خود بردن قند و ذرات غذا کمک کند.
  • تصاویر روند پیشرفت درمان: درست همانطور که تصاویر داخل دهانی می توانند در مورد دیگر موقعیت های دندانی ترغیب کننده باشند، آنها می توانند راهی فوق العاده برای نظارت روی روند درمان و ترغیب بیمار در طول درمان ارتودنسی باشند. اگر در مطب شخودما یک دوربین داخل دهانی دارید، حتماً اقدام به گرفتن تصاویر دوره ای اقدام کنید. این به بیماران کمک می کند ببیند دندان های آنها چگونه حرکت کرده اند، بعلاوه وضعیت لثه های خود و هر گونه پلاک تشکیل شده ای را مشاهده کنند.
نقش دندانپزشک در درمان ارتودنسی

نقش دندانپزشک در درمان ارتودنسی

پس از درمان: مدیریت هر گونه شگفتی

وقتی درمان ارتودنسی به پایان می رسد، اکثر بیماران از نظر منطقی راحت می شوند و آماده لذت بردن از لبخند جدید خود هستند. یک مسئله جزئی که ممکن است دندانپزشک در نخستین مراجعه بیمار پس از برداشت براکت ها متوجه آن شود، وجود مقداری مواد باندینگ (چسبی که برای چسباندن براکت ها روی دندان ها استفاده شده است) باقی مانده در منطقه ای است که راکت ها وجود داشته اند. بدیهی است که زدودن این مواد برای جلوگیری از ایجاد پلاک اضافی در اطراف چسب های باقی مانده مهم است.

در برخی موارد، برداشتن براکت ها می تواند مشخص نماید بیمار چقدر دستور العمل های تیم دندانپزشکی را طی یک سال گذشته یا بیشتر به خوبی رعایت کرده است. علیرغم هشدارهایی که دندانپزشکان از قبل در مورد دی کلسیفیکاسیون (از بین رفتن مواد معدنی سطح دندان) می دهند، برخی بیمارانی که بهداشت دهانی آنها چالش برانگیز بوده است ممکن است هنوز هم از دیدن لکه های سفید رنگ وقتی براکت ها از روی دندان های آنها برداشته می شوند ناامید شوند. با این حال، تیم دندانپزشکی ابزارهای متعددی دارد که می توانند به برطرف کردن این مشکل پس از اتمام درمان ارتودنسی کمک کنند. در صورتی که بیماران به یک درمان مقرون به صرفه علاقمند هستند که انجام آن راحت باشد، به راحتی می توانند استفاده از خمیر دندان های ۵۰۰۰ ppm را ادامه دهند، که می تواند به معکوس کردن ضایعات کمک کند.

تکمیل کردن درمان ارتودنسی تقریباً برای هر بیماری زمانی هیجان انگیز است. با کار کردن نزدیک با بیماران در طول مدتی که در حال درمان هستند، دندانپزشکان می توانند نقش بزرگی ایفا کنند در کمک به حصول اطمینان از اینکه وقتی در نهایت براکت ها یا الاینرها از روی دندان ها برداشته می شوند، قانع کننده ترین نتایج کسب خواهند شد.

نقش دندانپزشک در درمان ارتودنسی

نقش دندانپزشک در درمان ارتودنسی

ملاحظات خاص مربوط به الاینرهای شفاف

برخی از همین هشدارها و اقداماتی که برای بیمارانی ذکر شد که تحت درمان با براکت های سنتی قرار دارند، برای بیمارانی که تحت درمان با الاینرهای شفاف قرار دارند نیز صدق می کند. اما این بیماران این مزیت را دارند که قادرند الاینرهای خود را برای مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از دهان خارج کنند.

علاوه بر این، دندانپزشکان در مشاهدات روزمره خود متوجه شده اند که افراد بزرگسال بیشتر از بیماران کم سن تر، احتمال دارد که الاینرهای شفاف را انتخاب کنند، بنابراین در برخی موارد بهداشت دندان های آنها وضعیت بهتری دارد. (این زمانی معنا پیدا می کند که ما مشخصات دموگرافیک را برای یک بیمار در نظر بگیریم که تحت درمان با الاینرهای شفاف قرار دارد- فرد بزرگسالی که از نظر زیبایی انگیزه دارد و بنابراین بیشتر احتمال دارد که به داشتن بهداشت خوب دهانی توجه کند.

با این وجود، مهم است به این بیماران در مورد پاکسازی دقیق دندان های خود پس از صرف وعده های غذایی و قبل از قرار دادن الاینرها داخل دهان یادآوری شود، تا از گیر کردن ذرات غذا کنار دندان ها پرهیز شود. بیمارانی که تحت درمان با الاینرهای شفاف قرار دارند نیز وقتی الاینرها داخل دهان آنها قرار دارند باید از نوشیدن هرچیزی غیر از آب خودداری کنند، زیرا الاینرها می توانند مانع جریان پیدا کردن بزاق دهان روی سطوح دندان ها شوند تا به پاکسازی قندها کمک کند.

چگونه ریتینر ارتودنسی خود را تمیز نگهداریم؟

ریتینرهای خود را تمیز نگهدارید! این ممکن است مهم تر از چیزی باشد که فکرش را بکنید!

تمیز نگهداشتن ریتینرها علاوه بر اینکه می تواند به شما اطمینان دهد ریتینر شما تمیز و خوشبو خواهد ماند و برای چند سال دوام خواهد داشت، می تواند به حفظ سلامت خود شما نیز کمک کند.

در مطالعاتی که اخیراً انجام شده اند آمده است: ریتینرها می توانند محل مناسبی برای انباشته شدن و رشد باکتری های خطرناکی مانند استرپتوکوکوس، شامل S. sanguinis، S. mitis،  S. salivariusباشند. علاوه بر باکتری ها، ریتینرها می توانند محل مناسبی برای انباشته شدن قارچ هایی به نام کاندیدیا آلبیکانز باشند، که می توانند منجر به بروز عفونت ها، و احتمالاً مشکلات سینوسی شوند.

نداشتن یک روش درست و ثابت برای تمیز نگهداشتن ریتینرها می تواند ناامید کننده باشد. افرادی که به مرحله استفاده از ریتینرهای ارتودنسی رسیده اند باید هر بار که ریتینر خود را برای مسواک زدن دندان های خود از دهان خارج می کنند، ریتینر را نیز با مسواک زدن خیلی آرام با مسواک های دارای فرچه های نرم تمیز نگهدارند. پاکسازی های گسترده تر باید هر یک هفته یک مرتبه انجام شوند. در اینجا به بیان نشانه هایی می پردازیم که ریتینر شما نیاز به پاکسازی دارد:

  • ریتینر بوی بد می دهد.
  • یک لایه بیوفیلم روی ریتینر تشکیل شده است.
  • ریتینر کدر به نظر می رسد.
  • یک هفته بیشتر از آخرین باری که آن را تمیز کرده اید می گذرد.
  • لکه های سفید رنگی روی ریتینر وجود دارد.

لکه های سفید رنگ می توانند مواد معدنی انباشته شده (تارتار) یا پلاکی باشدکه موجب بروز حفره های دندانی می شود، یا ترکیبی از هر دو.

نشانه دیگری که ریتینر نیاز به پاکسازی دارد این است که ریتینر دچار ترک خوردگی یا شکستگی می شود. درست همانطور که باکتری ها می توانند به دندان ها آسیب وارد کنند، آنها می توانند به ریتینرها نیز آسیب بزنند.

اگر شخصی ناگهان دچار پوسیدگی و حفره های دندانی، حساسیت دندان ها، با دیگر مشکلات مربوط به سلامت دهان شود، ممکن است مشکلاتی برای ریتینر آنها بوجود آمده باشد. در این صورت، باید مراقبت های صحیح از ریتینر را با دندانپزشک یا ارتودنتیست خود مرور کنند، و از وی بخواهند بررسی کند آیا ریتینر به درستی در جای خود قرار می گیرد یا خیر.

نکاتی برای تمیز کردن ریتینرها

در اینجا به بیان نکاتی می پردازیم تا افراد اطمینان حاصل کنند که ریتینر آنها تمیز و عاری از هر گونه باکتری است.

آب برای پاکسازی از هر چیزی بهتر است.

آب به تنهایی ریتینر را تمیز نخواهد کرد، اما نوشیدن مقادیر زیاد آب در طول روز می تواند به پیشگیری از رشد بیش از حد باکتری ها کمک کند. مرطوب نگهداشتن ریتینر به پیشگیری از آسیب دیدن آن نیز کمک می کند. علاوه بر این، آب با خشکی دهان که با پوسیدگی دندان ارتباط دارد نیز مبارزه می کند.

اگر ریتینر احساس تمیز نبودن ایجاد کند، فرد می تواند چند مرتبه چرخاندن آب داخل دهان را امتحان کند.

نوشابه و دیگر نوشیدنی های قندی می توانند ریتینر را تحت تأثیر قرار دهند، درست همانطور که روی دندان ها تأثیر می گذارند. افراد قبل از لذت بردن از نوشیدنی های حاوی قند و قبل از خوردن هر چیزی باید ریتینر خود را از دهان خارج کنند.

ریتینرهایی که خشک می شوند بیشتر مستعد آسیب دیدن هستند. در نتیجه فرد نباید اجازه دهد این اتفاق رخ دهد، مخصوصاً در طول شب. به جای آن، هر زمان که ریتینر خود را از دهان خارج می کنید آن را در آب مقطر غوطه ور کنید.

در صورتی که هیچ چیز برای نگهداری ریتینر داخل آن ندارید، یا اگر ریتینر آلوده است و نمی توانید بلافاصله آن را پاکسازی کنید، باید آن را درون حوله مرطوبی نگهدارید.

خمیر دندان

هنگام مسواک زدن دندان ها، افراد باید ریتینر خود را نیز مسواک بزنند. بهتر است از مسواک های دارای فرچه نرم و خمیر دندانی غیر از خمیر دندان های سفید کننده استفاده کنید. پس از آن، ریتینر را از دهان خارج کنید و آن را با دقت آبکشی کنید.

افراد باید پس از خارج کردن ریتینر از داخل دهان دندان های خود را مسواک بزنند تا هر منطقه ای که ریتینر پوشش می دهد تمیز شود.

مراقبت از ریتینر ارتودنسی

مراقبت از ریتینر ارتودنسی

محلول تمیز کننده پروتزهای مصنوعی دندانی

استفاده از محلول هایی که برای تمیز کردن پروتزهای مصنوعی دندانی کاربرد دارند، البته گاهگاهی، مخصوصاً اگر هیچ گزینه دیگری در دسترس ندارید، بی خطر است. با این حال، این نوع محلول ها به مرور زمان می توانند موجب زرد شدن رنگ ریتینر شما شوند.

برای تمیز کردن ریتینر خود با محلول تمیز کننده دنچر، باید ریتینر را بشویید و سپس اجازه دهید به مدت ۲۰ دقیقه در محلول تمیز کننده پروتزهای مصنوعی غوطه ور بماند. پس از بیرون آوردن آن از داخل محلول، باید به آرامی روی سطح آن را با یک مسواک کاملاً نرم تمیز کنید و آب بکشید.

اگر پس از آن ریتینر شما مزه محلول تمیز کننده دنچر می دهد باید آنقدر آن را با آب بشویید تا هیچ مزه ای ندهد.

جوش شیرین

جوش شیرین می تواند به عنوان ضد عفونی کننده استفاده شود که می تواند بدون آسیب وارد کردن به دهان باکتری ها را تحت کنترل درآورد.

جوش شیرین یک ماده ضد عفونی کننده چند منظوره بی خطر است. علاوه بر این به سفیدتر کردن ریتینری که زرد شده است نیز کمک می کند. جوش شیرین بدون هیچ ماده شیمیایی خشنی باکتری ها را کنترل می کند و می تواند از پیشرفت عدم تعادل pH، که به دهان آسیب وارد می کند، پیشگیری کند.

افراد برای استفاده از جوش شیرین باید خمیری تهیه کنند متشکل از نصف آب و نصف جوش شیرین. ترکیب باید به اندازه کافی غلیظ باشد تا به ریتینر بچسبد. سپس می توانید به آرامی ریتینر را با این ترکیب و یک مسواک دارای فرچه نرم تمیز کنید، درست مانند خمیر دندان. با شستشوی دقیق ریتینر زیر شیر آب باید باقی مانده ها با دقت پاکسازی شوند.

سرکه

سرکه سفید یک ماده ضد عفونی کننده ملایم است که می تواند بوی بد و باقی مانده های روی ریتینر را از بین ببرد.

برای پاکسازی ریتینر با سرکه، باید در یک ظرف کوچک ترکیبی از نصف آب و نصف سرکه درست کنید. ریتینر باشد به مدت ۲۰ دقیقه در این ترکیب غوطه ور شود.

اگر ریتینر پوشیده از فیلم یا رسوبات معدنی است، یک مسواک نرم می تواند برای ساییدن سطح ریتینر استفاده شود. پس از شستشوی ریتینر با آب سرد، باید به مدت ۲۰ دقیقه دیگر غوطه ور شود.

سرکه بوی تندی دارد، بنابراین برخی افراد پس از این راهکارمی خواهند ریتینر خود را بیشتر شستشو دهند. استفاده از ظروف یکبار مصرف نیز می تواند باقی ماندن بوی سرکه را کاهش دهد.

مراقبت از ریتینر ارتودنسی

مراقبت از ریتینر ارتودنسی

صابون کاستیل

صابون کاستیل کمتر از بسیاری از محصولات تمیز کننده دیگر سمی است. افراد می توانند صابون خود را با مخلوط کردن روغن زیتون و صابون نارگیل تهیه کنند، اما صابون کاستیل به صورت آماده در اکثر داروخانه ها به فروش می رسد.

برای پاکسازی ریتینر با صابون کاستیل، باید مقداری از آن را در مثداری آب ولرم مخلوط کنید. سپس رینیر را درون آن غوطه ور کنید و با مسواک روی آن را بسایید.

ریتینر باید به مدت ۲ تا ۳ دقیقه داخل آن غوطه ور باقی بماند قبل از آنکه در صورت لزوم مجدداً ساییده شود. پس از آن، باید به خوبی با آب سرد شستشو داده شود و سپس مجدداً داخل دهان قرار بگیرد یا درون آب مقطر غوطه ور نگه داشته شود.

دهانشویه ها

دهانشویه ها برای مبارزه با پلاک، باکتری، و دیگر رسوبات داخل دهان طراحی شده اند. علاوه بر این، اگر گزینه دیگری در دسترس نداشتید می توانید از آنها برای تمیز کردن ریتینر خود استفاده کنید.

استفاده از دهانشویه برای تمیز کردن همیشگی ریتینر ایده آل نیست و ممکن است به طور کامل آن را تمیز نکند. دهانشویه هایی که حاوی الکل هستند می توانند موجب خشک شدن ریتینر و دهان شوند.

اگر هیچ گزینه دیگری در دسترس نداشتید می توانید ریتینر خود را به مدت ۲ تا ۳ دقیقه در دهانشویه فاقد الکل غوطه ور کنید و پس از آن با آب سرد شستشو دهید، سپس به آرامی آن را با مسواک نرم تمیز کنید.

تمیز کننده ریتینر

برخی تولید کننده ها محلول های تمیز کننده ریتینرها را عرضه می کنند. برای افرادی که برای ساختن محلول مخصوص خود وقت و تمایل ندارند، این محصولات گزینه های قابل تقبل هستند.

مهم است دستور العمل های روی بسته بندی محصول را دنبال کنید. برخی از انواع آنها نیاز به استفاده از دستگاه های سونیک تمیز کننده یا غوطه ور کردن ریتینر در طول شب دارند. برخی دیگر نیز نباید برای برخی از انواع خاص ریتینرها استفاده شوند، یا برای افرادی که دندان های حساس یا بیماری لثه دارند.

ممکن است ارتودنتیست بتواند تمیز کننده ریتینر مناسب شما را به شما معرفی کند.

از این روش ها برای پاکسازی ریتینرهای خود اجتناب کنید.

برای تمیز کردن ریتینرهای خود همیشه از موادی استفاده کنید که برای تمیز کردن ابزارهای داخل دهانی کاربرد داشته باشند. از استفاده از هر گونه مواد شیمیایی قوی و خشن خودداری کنید زیرا باعث خوردگی و حل شدن موادی می شوند که ریتینر از آنها ساخته شده است و باعث خواهند شد ریتینرها شکننده شوند. علاوه بر این، می توانند موجب ایجاد فضاهای ریزی برای تجمع پلاک و باکتری روی ریتینر شوند که تمیز کردن آنها غیر ممکن خواهد شد. مواد شیمیایی می توانند توسط ریتینر شما جذب شوند و احتمالاً در طول استفاده از آنها وارد دستگاه گوارش شوند.

در تمام زمان ها از استفاده از آب داغ برای تمیز کردن ریتینر خود پرهیز نمایید. گرما می تواند موجب ذوب شدن پلاستیک ظریف ریتینر شود که باعث خراب شدن ریتینر خواهد شد. علاوه بر این، گرما می تواند باعث شود سیم های ریتینرهای هاولی نیز به راحتی خم شوند و به دندان های نیروی خارج از برنامه ای وارد کنند که باعث جابجایی ناخواسته دندان ها در طول مرحله حفظ خواهد شد. ماشین های ظرفشویی، داشبور ماشین، آب جوش، مایکروویو همگی حرارت زیادی به ریتینرها وارد می کنند.

در صورت لزوم ریتینر خود را تعویض کنید.

هیچ چیز تا ابد دوام نخواهد داشت، و ریتینرهای ارتودنتیک نیز جزء استثناعات نیستند. در نهایت همه ریتینرها نیاز به تعویض خواهند داشت.

باورهای غلطی که در مورد تمیز کردن ریتینرها وجود دارد

افراد نباید به ادعاهای زیر باور داشته باشند:

  • تا وقتی که به طور منظم دندان های خود را مسواک می زنید و هنگامی که ریتینر داخل دهان شما است از خوردن هر چیزی خودداری می کنید، ریتینرها نیاز به تمیز کردن ندارند.
  • محلول های تمیز کننده ریتینر برای ریتینرها یا دندان های شما بد هستند.
  • پروبیوتیک ها یا دیگر مکمل ها دهان و ریتینر شما را سالم نگه می دارند، بدون آنکه نیاز به تمیز کردن داشته باشند.
  • لازم است اجازه دهید باکتری های خوب روی ریتینر شما رشد کنند، و تمیز کردن موجب از بین رفتن این باکتری ها می شود.

علاوه بر این، برخی افراد بر این باور هستند که مسواک زدن ریتینرها موجب ایجاد خراش روی آنها می شود، این صحت دارد که برخی ریتینرها نباید مسواک زده شوند، اما اگر کسی از دندانپزشک خود اجازه این کار را دارد، مسواک زدن هیچ اشکالی ندارد.

مراقبت از ریتینر ارتودنسی

مراقبت از ریتینر ارتودنسی

از ریتینر خود با یک محفظه مخصوص محافظت کنید

محفظه مخصوص نگهداری از ریتینر به سادگی ابزاری برای قرار دادن ریتینر درون آن نیست که تنها از آن در برابر خراش برداشتن، شکسته شدن، یا جویدن شدن توسط حیوانات خانگی محافظت کند. یک وظیفه مهم دیگر که محفظه نگهداری از ریتینرها دارد این است که ریتینر شما را تمیز و عاری از هر گونه آلودگی، و گرد و غبار خارج از دهان حفظ کند. نگهداری از ریتینر در محفظه مناسب یک گام اساسی برای تمیز نگهداشتن ریتینرها است. محفظه ای انتخاب کنید که مناسب ریتینرهای هر دو قوس دندانی شما باشد و قابل بسته شدن با چفت باشد.

از قرار دادن ریتینرهای خود لای دستمال خودداری کنید زیرا ممکن است به اشتباه آن را دور بیندازید.