آنچه باید در مورد ریتینر هاولی بدانید!

ریتینر یا نگهدارنده هاولی Hawley retainer یکی از انواع نگهدارنده های ارتودنسی است که در آن از ترکیبی از یک صفحه (پلیت) سخت پلاستیکی یا آکریلیک استفاده شده است که یک سیم فلزی نازک به آن متصل شده است. ریتینر بر اساس دهان شما قالب گیری می شود تا به راحتی روی سقف دهان شما قرار گیرد و سیم در جلوی دندان های فک بالای شما قرار بگیرد.

ریتینر از نتایج مراقبت های ارتودنسی شما محافظت می کند و از لغزش دندان های شما به موقعیت های قبلی خود جلوگیری می کند. ریتینر هاولی باید تا پایان عمر هر شب استفاده شود، تا لبخند سالم شما تا زمانی که امکان دارد حفظ شود. آن را می توان پس از درمان با بریس یا الاینرهای شفاف مانند اینویزیلاین استفاده کرد.

ریتینرهای هاولی ابزارهای نگهدارنده اصلی هستند، اما طرح های جدیدی در چند دهه اخیر ظاهر شده اند، از جمله ریتینرهای پلاستیکی شفاف متحرک مانند ریتینرهای Essix وVivera . گرچه محبوب ریتینرهای شفاف رو به افزایش است، اما ریتینر هاولی همچنان یکی از متداول ترین و مؤثرترین ابزارهای نگهدارنده است که توسط ارتودنتیست ها استفاده می شود و بیماران آنها را ترجیح می دهند.

بر اساس مطالعه اخیر مؤسسه ملی بهداشت، ۹۰ درصد از متخصصان ارتودنسی، ریتینرهای هاولی را برای استفاده در قوس دندانی بالا ترجیح می دهند. استفاده از ریتینر هاولی آسان است، پوشیدن آن راحت است و تا زمانی که طبق دستورالعمل استفاده شود، در محافظت از نتایج درمان لبخند شما بسیار موثر است.

مزایا و معایب ریتینر هاولی

ریتینر هاولی مزایای متعددی دارد:

  • آنها به راحتی قالب دهان بیمار می شوند.
  • در صورت لزوم، به مرور زمان قابل تنظیم هستند.
  • رنگ پلیت (صفحه) را می توان به صورت سفارشی بر اساس سلیقه فرد انتخاب کرد.
  • مواد محکم با دوام هستند و به سختی آسیب می بینند.
  • به راحتی قابل پاکسازی است.
  • برای پاکسازی و مراقبت به راحتی قابل جدا شدن است.
  • هیچ محدودیت غذایی وجود ندارد: ریتینر را برای تمام وعده های غذایی و نوشیدنی از دهان خارج کنید.

از جمله معایب ریتینر هاولی عبارتند از:

  • بیشتر از سایر ریتینرها جلب توجه می کنند (سیم در جلوی دهان قرار می گیرد).
  • صفحه پلاستیکی می تواند ناراحت کننده باشد
  • ممکن است در صحبت کردن مشکل ایجاد کند
  • ابزار حجیم تر ممکن است باعث تحریک لب ها، لثه ها یا زبان شود.
  • اگر به درستی تمیز نشود، ممکن است باکتری ها رشد کنند.
  • اگر به درستی و به طور منظم استفاده نشود، ممکن است دندان ها جابجا شوند.
  • به تعهد خاصی در استفاده از آنها نیاز است.
  • ابزار متحرک ممکن است بشکند، گم شود یا آسیب ببیند.

به این دلایل، برخی از بیماران ممکن است شکل دیگری از ریتینرها را ترجیح دهند.

قیمت ریتینر هاولی معمولاً شامل هزینه لازم برای ارسال قالب ها به یک مرکز تولید و طراحی ریتینر برای دهان شما و ارسال مجدد به مطب می باشد. به طور کلی، ریتینرهای هاولی گران تر از ریتینرهای پلاستیکی شفاف Essix  هستند، اما یک ریتینر هاولی به گونه ای طراحی شده است که سال ها با دوام تر از ریتینرهای پلاستیکی Essix باشد.

ریتینر هاولی

ریتینر هاولی

ریتینر هاولی چه رنگی است؟

ریتینر هاولی در رنگ های بسیار متنوعی وجود دارد و حتی آنها را می‌توان با طرح های با مزه مانند هندوانه، رنگ کراوات یا ستاره ها و راه راه چاپ کرد. قسمت رنگی ریتینر صفحه سخت پلاستیکی یا آکریلیکی است که روی سقف دهان قرار می گیرد که سیم های فلزی به آن متصل هستند که ریتینر را به خوبی در جای خود نگه می دارند. مواد آکریلیک یا پلاستیک را می‌توان تقریباً به هر رنگی ساخت و به شما این امکان را می دهد تا انتخاب های متنوع زیادی داشته باشید تا ریتینر ویژه خود را داشته باشید.

از آنجا که ریتینر روی سقف دهان قرار می گیرد، کاملاً پشت دندان ها پنهان می شود: به این معنا که می توانید رنگ روشن و با مزه ای را برای نگهدارنده خود انتخاب کنید، بدون اینکه نگران باشید که کسی آن را ببیند.

برای جلوگیری از تغییر رنگ ریتینر خود، از انتخاب رنگ های خیلی روشن مانند سفید یا خاکستری اجتناب کنید: رنگ های جواهر روشن مانند قرمز و آبی برای مدت زمان طولانی در شرایط خوبی باقی می مانند. اگر ریتینر شما شکست، پلیت باید دوباره ساخته شود و شما می توانید رنگ یا طرح جدیدی را انتخاب کنید.

رنگ مورد علاقه خود یا فصل مورد علاقه خود را برای الهام بخشیدن به انتخاب رنگ خود انتخاب کنید. همچنین ممکن است در مطب ارتودنتیست شما مجموعه ای از طرح ها به شما ارائه شوند که می توانید از بین آنها انتخاب کنید، مانند گل ها، گربه ها یا تجهیزات ورزشی. از ارتودنتیست خود بپرسید چه گزینه هایی برای رنگ ها و طرح های ریتینر هاولی وجود دارند.

ریتینر هاولی

ریتینر هاولی

چگونه می توان نگهدارنده هاولی را پاکسازی کرد؟

برای آنکه ریتینر هاولی عملکرد مؤثری داشته باشد، تمیز نگه داشتن و نگهداری صحیح آن در مواقعی که استفاده نمی شود بسیار مهم است.

ریتینر هاولی خود را هر شب استفاده کنید و قبل از قرار دادن آن در طول روز در محفظه مخصوص آن، آن را کاملاً تمیز کنید. برای تمیز کردن، آن را از دهان خود خارج کنید و تمام سطوح آن را به آرامی با مسواک و آب گرم، مسواک بزنید. خمیر دندان استفاده نکنید: زیرا می تواند به پلاستیک موجود در ریتینر آسیب برساند.

برای گاهگاهی پاکسازی عمیق تر، می توانید ریتینر را چند ساعت در جوش شیرین و آب غوطه ور کنید. این کار را هر شب انجام ندهید – زیرا به مرور زمان می تواند به سیم فلزی آسیب برساند- اما غوطه ور کردن ریتینر در طول شب یک یا دو مرتبه در ماه باعث تمیز شدن کامل ابزار می شود. برای جلوگیری از رشد باکتری ها می توانید محفظه نگهداری را نیز غوطه ور کنید. اطمینان حاصل کنید که نگهدارنده خود را، قبل از قرار دادن دوباره داخل دهان یا در محفظه نگهداری، با آب بشویید؛ همین کار را برای محفظه نگهداری نیز انجام دهید.

آیا ریتینر هاولی می تواند دندان ها را حرکت دهد؟

ریتینر هاولی برای حرکت دادن دندان ها طراحی نشده است. بلکه برای محافظت از نتایج بدست آمده از مراقبت های ارتودنسی شما، چه با بریس ها یا الاینرهای شفاف، استفاده می شوند. بدون ریتینر، دندان های شما به طور طبیعی شروع به بازگشت به موقعیت اولیه خود می کنند، بنابراین استفاده منظم از ریتینر این جابجایی را متوقف می کند و بایت سالم و لبخند زیبا را در جای خود حفظ می کند. گرچه برخی جابجایی‌های جزئی با قرار گیری دندان ها در جای خود طبیعی است، استفاده منظم از ریتینر مانع جابجایی دندان ها و خارج شدن آنها از راستای خود می شود و درمان بیشتر نیاز خواهد بود.

اگر از استفاده از ریتینر غفلت کرده اید و دندان های شما جابجا شده اند، استفاده از ریتینر دندان های شما را به موقعیت مناسب خود بر نمی گرداند. ممکن است یک دور دیگر مراقبت ارتودنسی نیاز داشته باشید تا به جابجایی که اتفاق افتاده است بپردازید. برای جلوگیری از هزینه، دردسر و زمان مراقبت ارتودنسی نوبت دوم، با استفاده هر شب از ریتینر هاولی، از لغزش دندان ها جلوگیری  کنید.

عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی را جدی بگیرید!

اگر به فکر کاشت ایمپلنت های دندانی هستید، باید از خطر احتمالی به نام “عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی” که ممکن است برای سلامت آنها بوجود بیاید آگاه باشید. عفونت اطراف ایمپلنت نوعی التهاب عفونی بافت نرم و سخت اطراف ایمپلنت های دندان است، و خطرات طولانی مدت آن قابل توجه هستند. با کمک متخصصین دندانپزشکی مربوطه، و نیز مراقبت صحیح و مناسب از دهان، این مشکل کاملاً قابل اجتناب یا قابل درمان است. با این حال، در صورت مواجه شدن با این مشکل و عدم مراقبت سریع و صحیح، عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی می تواند به یک مشکل جدی و پر هزینه برای سلامت تبدیل شود.

علائم عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی

علائم شایع عفونت ایمپلنت دندانی عبارتند از:

  • بوی بد دهان یا طعم بد داخل دهان.
  • لثه های قرمز یا متورم. با این حال، توجه داشته باشید که انتظار می رود تورم متوسط ​​پس از یک عمل جراحی وجود داشته باشد.
  • هنگامی که ایمپلنت را لمس می کنید، احساس ضربان یا درد مبهم دارید.
  • ایمپلنت شل یا لق که به نظر می رسد در حال افتادن است.
  • مشکل در جویدن.
  • تب، که نشانه مبارزه بدن شما با عفونت است.
  • خونریزی یا ترشح چرک از لثه یا ناحیه اطراف ایمپلنت. حتی اگر فقط حین مسواک زدن لثه خونریزی داشته باشد، باز هم ممکن است باعث بروز نگرانی شود.

علل بروز عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی

شایع ترین علل عفونت ایمپلنت دندانی عبارتند از:

  • بهداشت نامناسب دهان – عدم مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن به طور منظم
  • سیگار کشیدن
  • واکنش آلرژیک به ایمپلنت
  • بیماری های مزمن مانند دیابت
  • سیستم ایمنی ضعیف
  • بایت مشکل دار که می تواند به شرایطی کمک کند که رشد باکتری ها را افزایش می دهند
  • دندان قروچه یا فشردن و ساییدن دندان ها روی یکدیگر.
عفونت ایمپلنت دندانی

عفونت ایمپلنت دندانی

انواع عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی

دو نوع عمده عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی وجود دارند:

موکوزیت اطراف ایمپلنت  peri-implant mucositis

در موکوزیت اطراف ایمپلنت، باکتری ها بافت نرم اطراف ایمپلنت، مانند لثه ها، را مورد حمله قرار می دهند و منجر به التهاب آن می شوند، گرچه با از دست دادن استخوان اضافی همراه نیست. از بین دو نوع عفونت، این عفونت کمتر جدی است و معمولاً به دلیل بهداشت نامناسب دهان و در نتیجه تشکیل بیوفیلم پلاکی بین ایمپلنت و روکش ایجاد می شود. این مشکل تا میزان زیادی قابل درمان و قابل بازگشت است. به همین دلیل مهم است که به محضی که متوجه قرمزی، خونریزی، یا تورم لثه های اطراف ایمپلنت های خود شدید، در اسرع وقت به دندانپزشک مراجعه کنید.

پری ایمپلنتایتیس peri-implantitis

پری ایمپلنتایتیس یک وضعیت التهابی است که باعث تخریب بافت های نرم و سخت اطراف ایمپلنت های دندانی می شود که ناحیه وسیعی از استخوانی را که ریشه دندان مصنوعی را در خود جای می دهد را می پوشاند. این بیماری شباهت زیادی به بیماری لثه دارد و می تواند ناشی از موکوزیت درمان نشده اطراف ایمپلنت باشد و شدت آن می تواند از التهاب جزئی لثه تا تخریب شدید دندان ها و فک متغیر باشد. در این حالت، عفونت استخوان را مورد حمله قرار می دهد، و استخوان شروع به خراب شدن می کند. بنابراین، ایمپلنت پایه حمایتی خود را از دست می دهد و ممکن است رفته رفته لق شود. معمولاً  برای درمان پری ایمپلنتایتیس لازم است مداخلات جراحی صورت گیرند. اگر درمان نشود، اغلب منجر به از دست دادن ایمپلنت های دندانی و ایجاد سایر مشکلات جدی دندانی می شود. پری ایمپلنتایتیس اگر با نظارت کافی یک دندانپزشک مجرب زود تشخیص داده شود، قبل از ایجاد ناراحتی بی مورد می تواند درمان شود.

عفونت ایمپلنت دندانی

عفونت ایمپلنت دندانی

علائم پری ایمپلنتایتیس چیست؟

پری ایمپلنتایتیس توسط باکتری ها و ذرات غذایی ایجاد بروز می یابد که به تدریج در اطراف ایمپلنت های دندانی و خطوط لثه انباشته می شوند. به همین دلیل، پری ایمپلنتایتیس در مراحل اولیه بدون توجه رشد می کند. با این حال، علائم بعدی می توانند شدید باشند. علائم این نوع عفونت، از جزئی تا خطرناک، عبارتند از:

  • قرمزی و التهاب بافت لثه اطراف
  • عمیق شدن پاکت های لثه در اطراف ایمپلنت
  • قابل مشاهده شدن یا بدون پوشش باقی ماندن پایه ایمپلنت
  • شل شدن ایمپلنت
  • ترشح چرک از بافت های اطراف ایمپلنت
  • از دست دادن استخوان پشتیبان ایمپلنت
  • خونریزی پس از بررسی و معاینه
  • تورم غدد لنفاوی اطراف گردن

علل بروز پری ایمپلنتایتیس چیست؟

سه عامل اصلی وجود دارد که بر احتمال بروز پری ایمپلنتایتیس تأثیر می گذارند:

بیماری قبلی

بیمارانی که به یک بیماری هستند که کل بدن آنها را تحت تاثیر قرار داده است (و تحت عنوان بیماری سیستمیک شناخته می شوند)، می توانند بیشتر مستعد ابتلا به پری ایمپلنتایتیس باشند. اگر دیابت یا بیماری سیستمیک دیگری دارید، در مورد ایمپلنت های دندانی خود با دندانپزشک خود مشورت کنید. یک دندانپزشک مجرب می تواند دیدگاه درستی در مورد وضعیت بیمار برای جلوگیری از این بیماری ارائه دهد. علاوه بر این، اگر بیماران تا به حال به عفونت دهانی مانند پریودنتیت مبتلا شده باشند، می توانند بیشتر در معرض خطر ابتلا به عفونت های دیگر دهان، مانند پری ایمپلنتایتیس، باشند. اگر در گذشته به پریودنتیت یا سایر عفونت های باکتریایی دهان مبتلا شده اید، آن را به دندانپزشک خود متذکر شوید.

بهداشت ضعیف و نامناسب دهان و دندان

پلاک و تارتار که مملو از باکتری های مضر و عوامل بیماری زا هستند، در صورت عدم مراقبت، به راحتی می توانند در اطراف دندان ها و لثه ها تشکیل شوند. آنها بافت را تخریب می کنند و باعث تحریک و عفونت می شوند. سایر عوامل اجتماعی، مانند سیگار کشیدن و سوء مصرف مواد، می توانند باعث ایجاد پری ایمپلنتایتیس شوند. آنچه داخل دهان خود قرار می دهید روی دهان شما تأثیر می گذارد؛ توصیه می کنیم در مورد آنچه داخل بدن خود قرار می دهید بسیار احتیاط کنید.

عفونت ایمپلنت دندانی

عفونت ایمپلنت دندانی

عادات پارافانکشنال

یک اصطلاح ساده تر برای این رفتارها “عادت غیر ارادی” است. در این مورد، پری ایمپلنتایتیس انحصاراً به عاداتی مانند دندان قروچه غیر ارادی در خواب (براکسیسم)، قرار دادن نادرست دندان‌ها روی یکدیگر به دلیل ناهماهنگی یا کنترل ضعیف عضلات هنگام بسته شدن کامل فک (مال اکلوژن)، جویدن ناخن و مکیدن انگشت مربوط می شود.

آیا ایمپلنت دندان می تواند باعث عفونت شود؟

در صورتی که ایمپلنت دندان طی فرایند جراحی از طریق استریلیزاسیون نامناسب آلوده شده باشد، ممکن است عفونی شود. در صورتی که ایمپلنت ها به اندازه کافی فاصله نداشته باشند، باز هم ممکن است عفونت بوجود بیاید و بین ایمپلنت و استخوان فاصله ایجاد کند. این فاصله می تواند به یک مکان مناسب برای رشد میکروب ها تبدیل شود.

ایمپلنت های بی کیفیت نیز می توانند بین ایمپلنت و استخوان فک فاصله ایجاد کنند و باکتری ها را جذب کنند. به همین دلیل است که توصیه می شود برای انجام کاشت ایمپلنت های دندانی از خدمات متخصصان آموزش دیده و با تجربه و دارای سوابق موفق در استفاده از ایمپلنت های خوب استفاده کنید.

بیماری لثه و پری ایمپلنتایتیس پس از بهبودی کامل

همانطور که در بالا ذکر شد، حتی پس از بهبود کامل استخوان فک و جوش خوردن ایمپلنت ها با بافت های استخوانی دهان، خطر عفونت باید جدی گرفته شود. بروز بیماری لثه پیشرفته، حتی چندین سال بعد، می تواند منجر به شکست ایمپلنت شود. در صورت ابتلا به بیماری لثه، درمان زود هنگام می تواند از تأثیر التهاب بر بافت استخوانی و ایمپلنت دندان جلوگیری کند.

عفونت ایمپلنت دندانی

عفونت ایمپلنت دندانی

اگر ایمپلنت های دندانی شما عفونی شود چه اتفاقی می افتد؟

گرچه ایمپلنت های دندانی دچار پوسیدگی و ایجاد حفره نمی شوند، اما می توانند مانند دندان های طبیعی عفونی شوند. معمولاً یک عفونت جزئی به سرعت درمان می شود و احتمال جدی شدن آن کم است. با این حال، اگر عفونت پیشرفت کند، می تواند باعث از بین رفتن استخوان اطراف ایمپلنت و منجر به شکست ایمپلنت دندان شود.

عفونت می تواند ایمپلنت های دندانی را در معرض خطر قرار دهد. اگر پس از انجام جراحی کاشت ایمپلنت دندان، دچار عفونت شدید شوید، این اتفاق می تواند کل درمان را در معرض خطر قرار دهد. عفونت، علاوه بر ایجاد مشکلات احتمالی در پیوند ایمپلنت با بافت های دهان، می تواند منجر به کندتر شدن روند بهبودی نیز شود. این مشکل ممکن است در ماه های بعد از جراحی دهان یا سال های بعد، و در نتیجه بیماری لثه و پوسیدگی پیشرفته دندان رخ دهد. علت هر چه که باشد، این امر ایمپلنت های دندانی و سلامت عمومی شما را در معرض خطر قرار می دهد.

عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی چگونه درمان می شود؟

بهترین راه برای پرداختن به عفونت های اطراف ایمپلنت های دندانی، در درجه اول، پیشگیری از بروز آنها با رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان و دنبال کردن دستور العمل های مراقبتی پس از جراحی کاشت ایمپلنت است. اما اگر علیرغم تلاش برای پیشگیری، در نهایت ممکن است دچار عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی شوید.

در صورت جدی نبودن عفونت، افزایش میزان بهداشت دهان و دندان ها و استفاده از دهانشویه های ضد عفونی کننده، در کنار درمان با آنتی بیوتیک، ممکن است کفایت کند. با این حال، در صورتی که به استخوان آسیب وارد شده باشد، ممکن است مداخلات پزشکی الزامی باشند. درمان های استاندارد برای پری ایمپلنتایتیس شامل برش لثه ها و تلاش برای پیوند استخوان و سایر بافت ها، یا برداشتن و جایگزینی ایمپلنت است. این دو روش تهاجمی هستند که لزوماً علت عفونت باکتریایی اطراف ایمپلنت ناموفق را برطرف نمی کنند. در برخی موارد ممکن است لازم باشد ایمپلنت برداشته شود، و اجازه داده شود درمان با آنتی بیوتیک عفونت را از بین ببرد، منطقه بهبود پیدا کند، و پس از آن ایمپلنت جدیدی کاشته شود.

بافت نرم آسیب دیده را می توان با روش های پیوند جایگزین کرد. در این جراحی ها، با استفاده از بافت گرفته شده از اهدا کننده یا با استفاده از بافت مصنوعی، خط لثه بازسازی می شود. اگر استخوان تحلیل رفته باشد، ممکن است در آینده روش های پیوند استخوان برای ایجاد ثبات برای ایمپلنت انجام شوند.

برخی دندانپزشکان که از فناوری های روز دنیا برخوردار باشند، ترجیح می دهند با استفاده از لیزر، باکتری هایی که باعث ایجاد پری ایمپلنتایتیس می‌شوند را هدف قرار دهند، بدون آنکه در ثبات خود ایمپلنت اختلال ایجاد کنند. در نتیجه، قابلیت پیش بینی موفقیت آمیز بودن این راهکار نسبت به گزینه های دیگر بسیار بیشتر خواهد بود.

چگونه می توان از بروز عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی جلوگیری کرد؟

اگر از بیماری های سیستمیک رنج می برید، یا قبلاً یک عفونت باکتریایی مانند پریودنتیت یا پری ایمپلنتایتیس داشته اید، قبل و بعد از دریافت ایمپلنت دندان با دندانپزشک متخصص خود مشورت کنید. به توصیه های پزشک خود با دقت توجه کنید و آنها را کاملاً دنبال کنید. بهداشت دهان و دندان خود را به خوبی دنبال کنید. دندان های خود را به طور منظم و با تکنیک مناسب مسواک بزنید. از نخ دندان استفاده کنید. حدود یک سوم پلاک هایی که داخل دهان شما قرار دارند، بین دندان ها و در نقاطی از خط لثه قرار دارند که دسترسی با مسواک به آنها دشوار است. اگر نخ دندان نکشید، تمام آن پلاک ها را درست همان جایی که هستند به حال خود رها می کنید. اگر از عادات پارافانکشنال دهانی (عادات ناخودآگاه یا غیرارادی دهان) مانند دندان قروچه، ناهمراستا بودن فک ها، یا جویدن ناخن رنج می برید، به دنبال کمک باشید. دندانپزشک شما می تواند چندین پیشنهاد یا درمان برای این عادات ارائه دهد پیش از آنکه بر سلامت شما تأثیر منفی بگذارد.

مطمئن شوید که یک دندانپزشک متخصص برای انجام جراحی کاشت ایمپلنت دندانی انتخاب کرده اید. هنگام کاشت “اشیاء خارجی” (مانند ایمپلنت های دندانی) داخل دهان، به یک دندانپزشک متخصص مراجعه کنید که تجربه کافی و آموزش پیشرفته در زمینه تکنیک های مناسب دیده است. اقدامات نامناسب دندانپزشکی می توانند بهداشت دهان و دندان شما را به خطر بیندازند و در آینده شما را در معرض عوامل بیماری زا قرار دهند.

از دندانپزشکانی کمک بگیرید که تنها بالاترین استانداردهای بهداشت محیط کار را می پذیرند. علاوه بر این، به آموزش رسمی کافی و تجربه بالینی گسترده دست یافته اند. آنها باید اطلاع کافی از تکنیک های انجام مراقبت های دندانی داشته باشند. چنین متخصصانی باید برای نیازهای منحصر بفرد همه بیماران آمادگی داشته باشند و به بیماران کمک کنند تا سلامت دهان و دندانی را که شایسته آن هستند داشته باشند.

دندانپزشکانی که در زمینه پریودنتیک و ایمپلنت های دندانی تخصص دارند برای کاشت ایمپلنت های دندانی صلاحیت بیشتری دارند. آنها قادر هستند با تلاش های خود، تحلیل لثه بیماران را با کمترین ناراحتی و تهاجم ترمیم کرده و از بروز مراحل پیشرفته بیماری لثه و ایمپلنت دندان جلوگیری کنند. آنها با پیشرفت فناوری و تکنیک ها آشنایی دارند، و از دانش به روز برخوردار می باشند.

اگر قصد کاشت ایمپلنت دندان را دارید، با یک دندانپزشک مجرب و متخصص تماس بگیرید تا تحت مراقبت عالی قرار بگیرید. اگر احساس می کنید ممکن است پری ایمپلنتایتیس داشته باشید، نیز باید هر چه سریع تر برای درمان اقدام کنید.

علت درد یک طرفه فک

درد شدید و ناگهانی در یک سمت فک می تواند هشدار دهنده باشد، اما این معمولاً چندان جدی نیست. شما باید نگران مسائل دندانی مانند حفره های دندان یا آبسه دندان ها باشید یا به این فکر کنید که آیا شب ها دندان های خود را روی یکدیگر فشار می دهید و می سایید.

علل احتمالی متعددی وجود دارند که باعث بروز درد فک در یک سمت می شوند. در اینجا، ما تعدادی از دلایل اصلی را بیان خواهیم کرد، و علائم دیگری که باید به آنها دقت کنید را ذکر خواهیم کرد، و برای شما توضیح خواهیم داد که چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید.

آیا باید نگران باشیم؟

به طور کلی، درد فک در یک سمت دلیل برای نگرانی فوری نیست. اما در موارد نادر، می تواند یکی از علائم اولیه حمله قلبی باشد. هر کسی می تواند این علائم را تجربه کند، اما اغلب در زنان اتفاق می افتد.

اگر قرار است یک حمله قلبی داشته باشید، احتمالاً در کنار درد فک علائم دیگری نیز دارید، از جمله:

  • فشار یا درد در ناحیه سینه که وقتی استراحت می کنید از بین می رود اما دوباره برمی گردد.
  • گرفتگی، درد، و فشار در ناحیه سینه و بازو، که می تواند به فک، گردن، کتف، و شکم شما منتشر شود.
  • سوزش سر دل یا سوء هاضمه
  • تنگی نفس
  • تهوع، استفراق، و درد شکم
  • خستگی شدید
  • سر گیجه و سبکی سر
  • عرق سرد ناگهامی

این علائم می توانند به طور ناگهانی بروز پیدا کنند یا به آرامی، طی چند ساعت یا چند روز پیش بیایند. اگر درد فک شما با برخی از این علائم همراه باشد، باید به دنبال درمان اورژانسی باشید یا از کسی بخواهید شما را به بیمارستان برساند.

علل شایع درد فک

در اینجا به برخی از شایع ترین علل بروز درد فک می پردازیم:

اختلالات مفصل فکی گیجگاهی

اختلالات مفصل فکی گیجگاهی (TMJ) مفاصلی را تحت تأثیر قرار می دهد که جمجمه شما را به فک متصل می کند. یک دیسک استخوان ها را در این مفاصل از هم جدا می کند و به حرکت صحیح آنها کمک می کند. اگر دیسک کج شود یا مفاصل آسیب ببینند، ممکن است درد و دیگر علائم را در یک یا در هر دو سمت فک خود تجربه کنید.

دیگر علائم اختلالات مفصل فکی گیجگاهی عبارتند از:

  • درد اطراف فک
  • گوش درد
  • درد، صدای کلیک، یا در رفتگی هنگام جویدن یا باز کردن دهان
  • مشکل در باز و بسته کردن دهان، در صورت قفل شدن مفاصل

عوامل متعددی هستند که می توانند با اختلالات مفصل فکی گیجگاهی ارتباط داشته باشند، بنابراین همیشه هم یافتن یک علت مشخص کار راحتی نیست.

مسائلی که می توانند در اختلالات فکی گیجگاهی نقش داشته باشند عبارتند از:

  • آرتریت
  • فشردن یا ساییدن دندان ها روی یکدیگر یا دندان قروچه
  • آسیب به بافت
  • آسیب به دندان ها یا همراستا نبودن آنها
  • عفونت یا آسیب فک
  • آسیب به غضروف مفاصل

اگر شما علائم اختلالات فکی گیجگاهی دارید، با پزشک معالج یا دندانپزشک خود مشورت کنید تا علت اصلی را شناسایی کند.

علت درد یک طرفه فک

علت درد یک طرفه فک

سینوزیت

التهاب درون حفره های بینی شما می تواند باعث بروز سینوزیت شود. این اتفاق به نظر می رسد در صورتی رخ دهد که سرما خورده باشید، اما آلرژی ها و دیگر شرایط پزشکی نیز می توانند با سینوزیت ارتباط داشته باشند.

اگر حفره های سینوس پشت گونه های شما، که تحت عنوان سینوس ماگزیلا شناخته می شوند، ملتهب شوند، احتمالاً در یک یا هر دو سمت فک خود درد احساس خواهید کرد.

دیگر علائم سینوزیت عبارتند از:

  • احتقان بینی که باعث می شود تنفس از راه بینی دشوار شود.
  • مخاط زرد یا سبز رنگی که از بینی به داخل حلق شما تخلیه می شوند.
  • درد، فشار، و تورم صورت.
  • فشار و درد در گوش ها و سر.
  • خستگی
  • مشکل در بویایی یا چشایی.

سینوزیت اغلب به طور خود به خود برطرف می شود، اما اگر بیشتر از یک هفته طول بکشد، ممکن است ارزش داشته باشد برای چکاپ به پزشک مراجعه کنید.

مشکلات دندانی

درد در یک سمت فک شما اغلب می تواند به مشکلات دندانی یا نگرانی های وضعیت سلامت دهان شما ارتباط داشته باشد.

مشکلات شایع دندانی که باعث بروز درد فک می شوند عبارتند از:

  • حفره های دندانی
  • آبسه دندان
  • رشد دندان عقل
  • بیماری لثه یا پوسیدگی دندان
  • از دست دادن یا کجی و انحراف دندان ها
  • ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر

اگر مشکلات دندانی مقصر باشند، احتمالاً علائم دیگری نیز باید داشته باشید، از جمله:

  • دندان دردی که طولانی شود یا ایجاد شود و از بین برود
  • دندان های حساس
  • لثه های دردناکی که خونریزی دارند
  • زخم داخل دهان
  • بوی بد دهان یا خشکی مداوم دهان
  • درد هنگام جویدن یا بلعیدن

تورم صورت و تب همراه با درد شدید دندان ممکن است نشان دهنده یک آبسه باشند. برای این علائم بلافاصله با دندانپزشک خود تماس بگیرید، مخصوصاً اگر تنفس و بلع شما دچار مشکل شود.

علل نادر

این مسائل چندان شایع نیستند، اما ممکن است منجر به بروز درد در یک سمت فک شما شوند. اگر دلیل واضحی برای درد شما وجود ندارد، احتمالاً پزشک شما این علل را رد می کند.

علت درد یک طرفه فک

علت درد یک طرفه فک

نورالژی تریژمینال (درد عصب سه قلو)

این بیماری مزمن عموماً از فشار غیر طبیعی بر روی عصب سه قلو ناشی می شود. این فشار می تواند از عملکرد صحیح عصب جلوگیری کرده و منجر به بروز درد شدید شود. آسیب یا ناهنجاری مغزی نیز می تواند باعث بروز این بیماری شود.

نورالژی سه قلو بیشتر در زنان و افراد بالای ۵۰ سال شایع است. نشانه اولیه آن نیز درد شدید است که معمولاً در یک سمت صورت اتفاق می افتد.

این درد ممکن است:

  • هنگامی که صورت را لمس می کنید یا عضلات صورت را حرکت می دهید ایجاد شود، حتی ممکن است باعث بروز دردهای جزئی مانند ضربان زدن، یا احساسات شوک مانند شود.
  • احساس درد یا سوزش دائمی داشته باشد.
  • باعث تکان در صورت شود.
  • در قسمت هایی رخ می دهد که برای چند ثانیه یا چند دقیقه طول می کشد.
  • در فک پایین، گونه ها یا دهان شما ایجاد می شود.
  • با گذشت زمان شدیدتر می شود.
  • درد اغلب مختصر اما آزار دهنده است. ممکن است به داروهای بدون نسخه پاسخ ندهد، اما پزشک شما می تواند درمان های دیگر، از جمله داروهای تجویزی را توصیه کند.

استئومیلیت

استئومیلیت یکی از انواع نادر اما جدی عفونت استخوان است که با ورود باکتری به داخل استخوان اتفاق می افتد.

اگر مشکل جدی مربوط به سلامت دندان داشته باشید یا اگر دهان شما به نوعی آسیب دیده باشد، استخوان فک شما ممکن است پس از جراحی دندان عفونی شود. شرایطی که بر سلامت ایمنی شما تأثیر می گذارند نیز می توانند خطر استئومیلیت را در شما افزایش دهند.

این عفونت می تواند گسترش یابد و باعث مرگ استخوان شود. درمان سریع با آنتی بیوتیک ها می تواند به جلوگیری از بروز عوارض جدی کمک کند، بنابراین در صورت داشتن موارد زیر مهم است که مراقبت های پزشکی دریافت کنید:

  • بدتر شدن درد فک
  • تب داشتن
  • تورم یا حساسیت در دندان ها یا فک
  • قرمزی یا گرما در ناحیه دردناک
  • خستگی
  • بوی بد دهان
  • مشکل در باز و بسته کردن دهان به دلیل درد و تورم
  • بی حسی در فک، لب ها، یا دهان

تومورها و کیست ها

این دو نوع زائده با هم متفاوت هستند. تومورها توده ای از بافت ها هستند و کیست ها معمولاً حاوی مایع هستند. هر دو می توانند باعث درد فک در شما شوند، گرچه هر دو تا حدودی نادر هستند.

اغلب آنها سرطانی نیستند، اما همچنان می توانند روی سلامت دهان و دندان ها تأثیر بگذارند. آنها ممکن است به سرعت رشد کنند، باعث شوند دندان ها به سرعت جابجا شوند و از جای خود خارج شوند و استخوان و بافت فک و دهان را از بین ببرند.

برخی از شایع ترین تومورها و کیست هایی که می توانند بر دهان شما تأثیر بگذارند عبارتند از:

  • آملوبلاستوم
  • کیست های دندانی
  • ادنتوم

همه کیست ها یا تومورها یاعث بروز علائم نمی شوند، اما ممکن است علائم زیر را همراه با درد مداوم در فک خود تجربه کنید.

  • لکه های قرمز یا سفید داخل دهان
  • زخم های باز یا خونریزی کننده
  • یک توده یا زائده ای که می توانید آن را احساس کنید
  • درد طولانی مدت یا احساس خشن در گلو
  • مشکل در بلع یا حرکت فک
  • رشد بافت اطراف دندان ها
  • تورم فک یا صورت

درمان به نوع زائده و علت بروز آن بستگی دارد، اما تشخیص زود هنگام و مراقبت های پزشکی می توانند شانس درمان موفق را افزایش دهند.

علت درد یک طرفه فک

علت درد یک طرفه فک

نکاتی برای تسکین چنین دردهایی

اگر در فک خود درد خفیف یا موقی دارید، ممکن است نیازی به درمان دارویی نداشته باشید. اگر علت جدی نباشد، معمولاً پس از رفع مشکل درد بهبود می یابد.

در این فاصله زمانی، این راهکارها می توانند در مدیریت آن به شما کمک کنند:

  • از گرما استفاده کنید. گرما به آرامش عضلات شما کمک می کند و می تواند به تسکین درد و خشکی آنها نیز کمک کند.
  • کمپرس یخ استفاده کنید. این راهکار می تواند به بی حس کردن درد کمک کند و بویژه زمانی می تواند مفید باشد که تورم را هم تجربه می کنید.
  • مسکن های بدون نسخه را امتحان کنید. استامینوفن (تیلنول)، ایبوپروفن (ادویل) و سایر داروهای مسکن بدون نسخه می توانند به کاهش موقت درد کمک کنند. حتماً دستور العمل دوز روی بسته بندی را دنبال کنید. اگر دوز توصیه شده مؤثر نیست، یا برای بیش از چند روز به مصرف مسکن نیاز دارید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
  • در صورت امکان به فک خود استراحت دهید. انتخاب غذاهایی که نیاز به جویدن زیاد ندارند می توانند به شما در جلوگیری از کار بیش از حد عضلات فک کمک کند.
  • ماساژ را امتحان کنید. یک پزشک، فیزیوتراپ، یا متخصص ماساژ می توانند از ماساژ درمانی برای کاهش درد و تنش در فک شما استفاده کنند. همچنین می توانید یاد بگیرید که چگونه از برخی تکنیک ها به تنهایی استفاده کنید. آنها بویژه می توانند برای اختلالات فکی گیجگاهی مفید باشند.
  • سعی کنید آرامش داشته باشید. اگر درد فک شما ناشی از ساییدن یا فشردن دندان ها روی یکدیگر (دندان قروچه یا براکسیسم) است، تکنیک های آرام سازی می توانند به شما کمک کنند از استفاده از این عمل به عنوان پاسخی برای استرس اجتناب کنید. شل کردن عضلات بعلاوه می تواند به تسکین درد کمک کند.
  • موقعیت خواب خود را تغییر دهید. اگر همیشه به یک پهلو می خوابید، یا در حالی می خوابید که دستتان را زیر فک خود قرار می دهید، این کار می تواند به عضلات شما فشار وارد کند. تغییر سمتی که روی آن می خوابید می تواند به کاهش درد شما کمک کند. حتی اگر درد شما علت دیگری داشته باشد، خوابیدن به سمت دیگر می تواند به تسکین درد در شب کمک کند.

چه زمانی باید به دندانپزشک مراجعه کرد؟

گرچه درد فک همیشه جدی نیست، اما درد همراه با برخی علائم خاص می تواند به یک مشکل جدی تر اشاره کند که نیاز به درمان دارد.

اگر درد بیشتر از چند روز ادامه پیدا کند یا به نظر برسد که برطرف شده و مجدداً عود کند، ممکن است لازم باشد به پزشک یا دندانپزشک خود مراجعه کنید.

در اینجا به بیان برخی از علائم دیگر می پردازیم که ممکن است وقت آن باشد که نظر یک پزشک متخصص را جویا شوید:

  • در خوردن، آشامیدن، بلعیدن یا تنفس مشکل دارید.
  • درد باعث می شود حرکت دادن دهان مثل همیشه، دشوار باشد.
  • ورم یا تبی دارید که از بین نمی روند.
  • درد شدیدی دارید که ناگهان پس از ترکیدن مایعی شور که مزه و بوی نامطبوعی دارد، از بین می رود.

تب بالا، درد شدید یا تورمی که بر توانایی تنفس و بلع شما تأثیر می گذارند، همه علائم جدی هستند که نیاز به درمان فوری دارند. اگر با این علائم درد فک دارید، بهتر است به جای منتظر ماندن برای مراجعه به پزشک معالج خود، به اورژانس بروید.

آیا به این فکر کرده اید چرا داخل گونه خود را گاز می گیرید؟

گاز گرفتن لب یا داخل لپ، هر از گاهی می تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد. این اتفاق اغلب زمانی رخ می دهد که شما در حال خوردن چیزی هستید یا در حال خواب هستید. با این حال، اگر این اتفاق اغلب رخ دهد، می تواند در نتیجه شرایط جدی تر مکرر یا مزمن اتفاق بیفتد. گاز گرفتن داخل گونه می تواند منجر به مشکلاتی برای سلامت دهان شود، از جمله عفونت یا فرسایش بافت ها، بنابراین باید به محض شناسایی مورد رسیدگی قرار بگیرد. خبر خوب این است که گاز گرفتن داخل گونه قابل پیشگیری و اصلاح و درمان است. با یک مراجعه ساده به دندانپزشک، می توانید از علت اصلی بروز آن اطلاع پیدا کنید و مشکل را هر چه سریع تر درمان کنید و از بروز آسیب های دراز مدت پیشگیری نمایید.

گاز گرفتن داخل گونه چیست؟

گاز گرفتن داخل گونه شرایطی است که در آن فرد داخل گونه یا لپ خود را گاز می گیرد یا می جود. این اتفاق می تواند به صورت تصادفی یا اجباری رخ دهد. علت گاز گرفتن اجباری داخل گونه اغلب روانی است و به رفتارهای مشابهی مانند جویدن ناخن یا کندن مو مربوط می شود. گاز گرفتن تصادفی داخل گونه می تواند نتیجه مشکلات دندانی باشد، مانند همراستا نبودن دندان ها، آسیب دیدگی یک دندان، یا قرار گیری نامناسب عناصر دندانی مانند یک روکش یا ایمپلنت دندان. این علل قابل درمان هستند، گاهی اوقات تنها با یک مرتبه مراجعه به دندانپزشک. در بیماران خردسال، به نظر می رسد گاز گرفتن داخل گونه یک رفتار تکراری و اجباری باشد. در طول جلسات دندانپزشکی، دندانپزشک می تواند مشخص نماید آیا دلیل گاز گرفتن داخل گونه کودک شما روانی است یا در نتیجه مشکلات دندانی بروز پیدا می کند، و در نهایت می تواند شما را راهنمایی کند که چگونه به مشکلات کودک خود رسیدگی کنید و از بروز مجدد آنها پیشگیری کنید.

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن گاه به گاه داخل گونه

گاز گرفتن گاه به گاه داخل گونه چیزی است که تقریباً برای همه اتفاق می افتد. این اتفاق اغلب به دلیل حرف زدن یا خواندن چیزی حین خوردن رخ می دهد، یا زمانی که شما چیزی با بافت یا شکل غیر عادی می خورید رخ می دهد، که باعث می شود به شکل متفاوتی جویدن را انجام دهید. این اتفاق عموماً تنها یک مرتبه رخ می دهد، درد می گیرد، و شما آن را فراموش می کنید.

با این حال، گاهی اوقات، اگر شما چند مرتبه داخل گونه خود را گاز بگیرید ممکن است ورم کند، که باعث می شود بیشتر سر راه قرار بگیرد و شما طی چند روز بعد از آن، چندین مرتبه بیشتر آن را گاز بگیرید. تا مدتی با احتیاط عمل جویدن را انجام دهید تا از گاز گرفتن مجدد این بافت اجتناب کنید. وقتی تورم برطرف می شود، تا مدتی دیگر داخل گونه خود را گاز نخواهید گرفت. این نشانه مشکل دار بودن ترمیم های دندانی شما نیست.

گاز گرفتن داخل گونه از روی عادت

برخی افراد داخل گونه خود را از روی عادت گاز می گیرند. این یک عادت بد مانند جویدن مداد، خودکار، یا چیزهای غیر خوراکی دیگر است. این می تواند منجر به تحریک پذیری، درد، و تورم شود، اما این عادت تداوم دارد.

این عادت می تواند بسیار مخرب باشد، اما متوقف کردن آن دشوار خواهد بود. گرچه این اغلب یک مشکل روانشناسی است، اما ممکن است در حقیقت در نتیجه گاز گرفتن مزمن داخل گونه بروز پیدا کند.

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن مزمن داخل گونه

گاز گرفتن مزمن داخل گونه زمانی است که شما اغلب در حال گاز گرفتن داخل لپ خود هستید. بین بروز مجدد گاز گرفتن های تصادفی و تورم نتیجه آن، ممکن است زمانی که صرف گاز گرفتن داخل گونه می کنید بیشتر از انجام ندادن آن باشد. ممکن است قادر باشید با فکر کردن هشیارانه درمورد آن از انجام آن اجتناب کنید، اما به محضی که آن را فراموش می کنید، باز هم در حال گاز گرفتن داخل گونه خود هستید. این اتفاق می تواند در طول خواب نیز رخ دهد.

این رفتار می تواند به طور طبیعی به عنوان یکی از تأثیرات جانبی مال اکلوژن ها رخ دهد. بعلاوه می تواند با اختلال مفصل فکی گیجگاهی و براکسیسم نیز رخ دهد، یا اینکه می تواند پیش زمینه شرایط دیگر باشد.

با این حال، اغلب قرار گیری نامناسب ترمیم های دندانی می توانند باعث گاز گرفتن مزمن داخل گونه شوند. روکش های دندانی از جمله متداول تزین مقصرها هستند، اما در حقیقت هر ترمیمی که در سطوح جونده دندان های شما تغییر ایجاد کند می تواند مقصر باشد.

پیامدهای گاز گرفتن داخل گونه ها

گرچه گاز گرفتن داخل گونه به نظر می رسد بسیار بی ضرر باشد، زیرا آسیب آن از بیرون قابل مشاهده نیست، اما برخی پیامدهای جدی با این رفتار همراه هستند. متداول ترین پیامد گاز گرفتن داخل گونه اسکار (جای زخم) روی بافت داخل دهان است. در بیمارانی که به دندانپزشکی مراجعه می کنند و گاز گرفتن داخل لپ را به صورت مزمن انجام می دهند، شما می توانید متوجه قسمت های زبر بافت روی گونه ها شوید. وقتی جای زخم بوجود بیاید، بیمار ممکن است در تلاش برای صاف کردن آن، یا از روی اجبار، آن منطقه را بیشتر بجود. گاز گرفتن داخل گونه بعلاوه می تواند منجر به التهاب داخل دهان و نیز بروز عفونت شود که نیاز است هر چه سریع تر توسط یک دندانپزشک مورد رسیدگی قرار بگیرد. ممکن است نیاز باشد برای درمان، آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد التهاب تجویز شوند. اگر شما نتوانید این مسائل را درمان کنید، عفونت و التهاب می توانند وخیم تر شوند و دردناک و خطرناک شوند. موارد وخیم گاز گرفتن داخل گونه می تواند منجر به فرسایش بافت داخل گونه و زخم های دهانی شود. زخم ها دردناک هستند و می توانند توانایی غذا جویدن، حرف زدن، و نوشیدن برخی مایعات خاص را تحت تأثیر قرار دهند.

گزینه های درمان برای گاز گرفتن داخل لپ

خبر خوب این است که گاز گرفتن داخل لپ کاملاً قابل درمان است. دندانپزشک شما یک معاینه دهانی انجام خواهد داد تا علت گاز گرفتن داخل گونه را مشخص نماید. وقتی علت شناسایی شد، یک طرح عمل برای اصلاح مشکل مشخص خواهد شد.

اگر یک مشکل دندانی باعث بوجود آمدن این مسئله شده باشد، چند گزینه، مانند پر کردن یک دندان، جابجایی یک روکش دندان یا ایمپلنت، و یا حتی درمان ارتودنسی ممکم است بتوانند مشکل را برطرف کنند. با این حال، درمان بر اساس فرد و نیز علت بروز این شرایط متفاوت خواهد بود.

اگر مشکل بایت باشد، با تنظیم آن می توان امیدوار بود علائم دردناک اختلالات مفصل فکی گیجگاهی مانند سر درد نیز درمان شوند.

برای مواردی که گاز گرفتن داخل گونه به صورت اجباری و از روی عادت انجام می شود، ممکن است یک راهکار چندگانه نیاز باشد تا بتواند مشکل را به طور کامل اصلاح نماید. برای مثال، ممکن است لازم باشد بیمار به پزشک مراجعه کند تا علت این رفتار شناسایی شود و طرح درمانی که بهترین عملکرد را برای اصلاح این رفتار در دراز مدت خواهد داشت را تشخیص دهد. علاوه بر این، ممکن است دندانپزشک شما قادر باشد برای شما محافظ دندان تجویز کند تا از گونه های شما در برابر دندان ها محافظت کند تا زمانی که این عادت ترک شود. این یک راهکار کوتاه مدت است که از آسیب بیشتر پیشگیری خواهد کرد، تا زمانی که علت زمینه ای گاز گرتفن داخل گونه اصلاح شود.

در مورد گاز گرفتن داخل گونه از روی اجبار، ترکیبی از رویکردهای روانشناسی و دندانپزشکی برای اکثر بیماران بهتر عمل می کنند. گرچه یک دندانپزشک می تواند این رفتار را متوقف کند، اما مهم است به علت روانی پشت این رفتار پرداخته شود تا از ظاهر شدن رفتارهای اجباری یا تکراری در قالب دیگر رفتارهای اجباری مشابه جلوگیری شود.

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن داخل گونه

همین حالا از دندانپزشک خود کمک بگیرید

گاز گرفتن داخل گونه می تواند یک وضعیت مزمن دردناک باشد که می تواند سلامت عمومی شما را تحت تأثیر قرار دهد. اگر شما هم یکی از افرادی هستید که از گاز گرفتن داخل گونه رنج می برید، در اسرع وقت به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا علت بروز این شرایط شناسایی شود. وقتی دندانپزشک شما علت زمینه ای گاز گرفتن داخل گونه را شناسایی کند، شما قادر خواهید بود با یکدیگر همکاری کنید تا به یک راهکار دائمی برای برطرف نمودن گاز گرفتن داخل گونه دست پیدا کنید و از بروز پیامدهای دردناک این رفتار جلوگیری کنید.

تفاوت های ارتودنسی کودکان و بزرگسالان

در گذشته بریس ها یا براکت های ارتودنسی صرفاً برای کودکان و نوجوانان استفاده می شدند. در طول سال ها، پیشرفت های پزشکی باعث محبوبیت بیشتر بریس ها بین افرد بزرگسال شده است. روند همراستا کردن دندان ها در کودکان و افراد بزرگسال شباهت های زیادی با یکدیگر دارند، اما تفاوت های اصلی نیز دارند.

رشد افراد بزرگسال متوقف شده است

تفاوت بزرگی که بین درمان ارتودنسی بزرگسالان و درمان ارتودنسی کودکان وجود دارد به این حقیقت مربوط می شود که، دندان ها و فک افراد بزرگسال به طور کامل رشد کرده اند در حالی که دندان ها و فک های کودکان هنوز در حال رشد هستند. از آنجا که رشد دهانی بیماران کم سن تر هنوز ادامه دارد، انجام کارهای صاف و یکدست کردن دندان ها و همراستا سازی فک های آنها راحت تر است. زمانی که آنها به بزرگسالی می رسند، استخوان های افراد بزرگسال سفت و سخت شده اند و بافت های اطراف دندان ها با موقعیت کنونی دندان ها هماهنگ شده اند. این مسائل، که تحت عنوان محدودیت های بیومکانیکال به آنها اشاره می شود باعث می شوند روند جابجا کردن دندان ها خیلی دشوارتر شود.

تفاوت ارتودنسی کودکان و بزرگسالان

تفاوت ارتودنسی کودکان و بزرگسالان

اصلاح اوربایت

مال اکلوژن، یا بایت مشکل دار، یکی از اصلی ترین دلایلی است که افراد به ارتودنتیست مراجعه می کنند. اگر فردی اوربایت داشته باشد، این شرایط می تواند به مرور زمان بدتر شود و باعث ساییدگی دندان ها شود. این وخیم تر شدن اوربایت باعث خواهد شد اصلاح آن نیز دشوارتر شود و تمرکز تنها روی این موضوع خواهد بود که بایت بیمار از نظر فانکشنال یا عملکردی مشکلی نداشته باشد. از سوی دیگر، کودکان، هنوز جوان و در حال رشد هستند، بنابراین با بالا رفتن سن دندان های آنها ساییده نمی شوند. یک ارتودنتیست می تواند مراقبت های خود را روی اصلاح بایت یا تنها ایجاد یک بایت فانکشنال متمرکز کند.

کشیدن دندان در گذشته

یکی از چالش های ارتودنسی برای افراد بزرگسال فرایندهای دندانی در گذشته هستند، مشکلی که کودکان کمتر با آن مواجه بوده اند. اگر یک فرد بزرگسال بخواهد تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرد، و در گذشته دندان کشیده است، فرد بزرگسال نیاز خواهد داشت تحت فرایندهای دیگری مانند افزودن استخوان مصنوعی به منطقه ای قرار گیرد که قصد اصلاح دندان های آن را دارد.

کودکانی که می خواهند تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرند، عموماً چنین مشکلی را ندارند. زیرا آنها جوان تر هستند بنابراین در طول عمر خود تحت درمان های کمتری قرار گرفته اند، بعلاوه، کودکان در حال تجربه کردن رشد دندان ها و فک ها هستند، که باعث می شود آنها گزینه هایی ایده آل برای درمان ارتودنسی باشند زیرا جابجایی و تنظیم کردن دندان های آنها در مقایسه با افراد بزرگسال نسبتاً ساده خواهد بود.

تفاوت ارتودنسی کودکان و بزرگسالان

تفاوت ارتودنسی کودکان و بزرگسالان

زیبایی

یکی از دلایل اصلی که چرا بسیاری از افراد از دریافت بریس های ارتودنسی سر باز می زند این است که آنها از اینکه چگونه به نظر برسند هراس دارند. برای افراد بزرگسال، ترس آنها اغلب از نگرش دیگران نسبت به آنها با داشتن بریس ها، در دنیای تجارت است. خواه یک ملاقات با مشتریان یا سایر افراد در دفتر کار باشد، آنها می ترسند از داشتن بریس های سنتی فلزی خجالت بکشند. گاهی اوقات، این ترس آنها را ترغیب می کند به فکر استفاده از نمونه های مدرن تر بریس ها باشند که می توانند تأثیر کمتری روی ظاهر دندان ها در طول درمان داشته باشند.

ممکن است منصرف کردن افراد بزرگسال از این تصمیم دشوار، یا حتی غیر ممکن باشد، اما در مورد کودکان اینطور نیست. جنبه های سفارشی و قابل تنظیم بریس ها، مانند بندهای رنگی، می تواند باعث شود بریس ها برای کودکان با مزه باشند. و از آنجا که ارتودنسی بین کودکان رایج تر است، ممکن است آنها با دانستن اینکه تعداد زیادی از افراد هم سن و سال آنها تجربه مشابهی داشته اند یا در حال گذراندن آن هستند، بیشتر بریس ها را بپذیرند.

تحلیل ریشه و اختلالات مفصل فکی گیجگاهی

آسیب پذیری های خاصی وجود دارند که به سادگی افراد بزرگسال بیشتر از کودکان احتمال دارد که آنها را تجربه کنند، که باعث می شود استفاده از بریس ها برای آنها چالش برانگیزتر باشد. یکی از این آسیب پذیری ها تحلیل ریشه دندان است. بر اساس عواملی مانند سوابق خانوادگی و عادات دهانی، تحلیل ریشه زمانی است که بدن ریشه دندان ها را دوباره جذب می کند و آن را بدون تکیه گاه مناسب رها می کند.

آسیب پذیری دیگر افراد بزرگسال این است که آنها بیشتر در معرض خطر داشتن اختلالات مفل فکی گیجگاهی (TMD) قرار دارند. بیمارانی که اختلال مفصل فکی گیجگاهی دارند با فک و مفاصل فک خود مشکل دارند. همان بخش هایی که فرایند جویدن و حرکات فک را کنترل می کنند. اختلالات مفصل فکی گیجگاهی می توانند درمان ارتودنسی را به یک چالش بزرگتر تبدیل کنند. اما کمتر احتمال دارد که کودکان اختلال مفصل فکی گیجگاهی داشته باشند، که این نیز به مزایای ارتودنسی در کودکی می افزاید.

گرچه ممکن است افراد بزرگسال و کودکان درمان ارتودنسی را به دلیل شرایط مشابه دریافت کنند، و گرچه ممکن است درمان های آنها شباهت زیادی با یکدیگر داشته باشند، تفاوت هایی بین این دو وجود دارد که اساساً شامل چالش هایی برای درمان ارتودنسی در افراد بزرگسال می شود. اما به این معنا نیست که درمان ارتودنسی برای افراد بزرگسال یک گزینه مناسب محسوب نمی شود. بلکه به سادگی به این معنا است که روند انجام آن در دوران کودکی می تواند ساده تر باشد. اگر شما نیز به فکر درمان ارتودنسی هستید، تعلل نکنید و هر چه زودتر برای آغاز درمان اقدام کنید.

اقدامات اورژانسی دندانپزشکی

فوریت های دندانپزشکی اصلاً خوشایند نیستند

هیچ چیز به اندازه یک مورد اورژانسی دندانپزشکی نمی تواند به سرعت یک تعطیلات یا لذت یک دور همی را خراب کند! خواه این اتفاق برای شما رخ دهد یا یکی از عزیزان شما، دانستن اینکه چگونه از آن اجتناب کنید و چگونه به آنها واکنش نشان دهید می تواند تفاوت بسیار بزرگی ایجاد کند. در این مقاله ما برای شما توضیح خواهیم داد چگونه از موقعیت های اورژانسی دندانپزشکی اجتناب کنید، و چگونه به مواردی رسیدگی کنید که نمی توانید از آنها اجتناب کنید.

شایع ترین موارد اورژانسی دندانپزشکی

انواع مختلف موارد اورژانسی دندانپزشکی وجود دارند، و می توانند در دو دسته تروماتیک (ناشی از آسیب) و عفونی قرار بگیرند.

موارد تروماتیک اورژانسی دندانپزشکی

هر گونه تروما به صورت می تواند منجر به بروز موارد اورژانسی دندانپزشکی شود. یک حادثه تروماتیک دندانی زمانی رخ می دهد که نیروی ناشی از یک ضربه یا مشت به صورت باعث بریدگی هر یک از بافت های نرم داخل یا اطراف دهان شود، یاعث شکستگی یا ترک خوردگی، یا کنده شدن کامل دندان از داخل حفره شود. این نوع حوادث در کودکان خردسالی که احتمال زمین خوردن یا انجام ورزش های فعال در آنها بیشتر است، بیشتر رخ می دهد. علاوه بر این، حوادث دندانی از جمله پیامدهای تصادفات اتومبیل یا درگیری های فیزیکی می باشند.

شایع ترین نوع حوادث تروماتیک دندانی عبارتند از ترک خوردن یا شکستن دندان. وخامت این نوع حوادث، و نیز نیاز شما به مراقبت های اورژانسی، بر اساس اندازه ترک خوردگی متفاوت خواهد بود. اگر ناحیه شکسته شده خیلی کوچک باشد و حساس نباشد، نیازی نیست به دنبال مراقبت های دندانی فوری باشید. با این حال، اگر ناحیه شکسته باعث شود یکی از اعصاب داخلی دندان در معرض محیط دهان قرار بگیرد، نیاز به درمان فوری خواهید داشت.

برای بریدگی لب ها، گونه ها، یا زبان، نیاز به مراقبت های اورژانسی به اندازه بریدگی و توانایی شما برای توقف خونریزی بستگی دارد. اگر نتوانید با فشار ملایم خونریزی را متوقف کنید، یا اندازه بریدگی بزرگتر از یک سانتی متر است، احتمالاً نیاز به بخیه دارد. اگر مطمئن نیستید، به دنبال مراقبت های اورژانسی باشید. بهتر است به جای متأسف شدن در امان باشید.

اگر یک یا چند دندان به طور کامل از دهان خارج شوند، باید به دنبال درمان های دندانپزشکی اورژانسی باشید. دندان های کنده شده را بیابید و آنها را به همراه خود بیاورید. آنها را داخل یک فنجان یا محفظه ای قرار دهید و مقدار کافی از بزاق دهان خود روی آن بریزید تا روی همه دندان ها را پوشش دهد. اگر امکان این کار وجود ندارد، دندان کنده شده را داخل دهان خود نگهدارید. این به شما بهترین شانس موفقیت با کاشت مجدد دندان به داخل حفره را می دهد.

اقدامات اورژانسی دندانپزشکی

اقدامات اورژانسی دندانپزشکی

موارد عفونی اورژانسی دندانپزشکی

شایع تر از حوادث تروماتیک دندانپزشکی موارد عفونی اورژانسی دندانپزشکی هستند. این دسته شامل دندان دردها و آبسه های دندانی می شود، زیرا آنها نتیجه عفونت های باکتریایی هستند. هم حفره های دندانی و هم بیماری لثه می توانند منجر به بروز دندان دردها یا آبسه های اورژانسی تبدیل شوند. دلیل اینکه ما می گوییم “دندان درد یا آبسه” مهم است به این حقیقت مهم اشاره کنیم که: همه عفونت های دندانی دردناک نیستند! این امکان وجود دارد که آبسه دندانی شدیدی وجود داشته باشد بدون آنکه درد دندانی وجود داشته باشد.

باکتری به روش های مختلفی می تواند موجب بروز عفونت در دهان شود. تصور می شود شایع ترین عفونت دندانی حفره های عمیقی باشند که به داخل عصب دندان می رسند. یک عصب عفونی باعث بروز درد، التهاب، و تورم می شود. این شرایط اگر درمان نشده باقی بماند باکتری داخل دندان در اطراف انتهای ریشه دندان منتشر می شود. هر چه عفونت مدت زمان طولانی تری وجود داشته باشد، بیشتر منتشر می شود، استخوان اطراف دندان را تخریب می کند و منجر به بروز آبسه می شود.

در موارد نادر، عفونت های دندانی می توانند تا مغز، جریان خون، یا مجرای تنفسی منتشر شوند، و باعث مرگ شما شوند. ارزش خطر کردن ندارد! هر گونه عفونت دندانی باید به عنوان یک مورد اورژانسی درمان شود.

چگونه می توان از بروز موارد اورژانسی دندانپزشکی پیشگیری کرد؟

یک ضرب المثل قدیمی هست که می گوید همیشه پیشگیری بهتر از درمان است. پیشگیری یا پرهیز از بروز موارد اورژانسی دندانپزشکی نه تنها در هزینه های شما صرفه جویی می کند، بلکه درد و ناراحتی خود مورد اورژانسی نیز کاهش می یابد.

چگونه می توان از بروز حوادث تروماتیک دندانی پیشگیری کرد؟

همه حوادث دندانی قابل پیشگیری نیستند، به همین دلیل است که پیشگیری از آسیب ها بسیار مهم است. اگر شما یا یکی از عزیزانتان ورزش فعالی انجام می دهید، به استفاده از محافظ دندان های محافظت کننده متعهد باشید. محافظ دندان های ورزشی از دندان های شما در برابر ترک خوردن یا شکستن، یا کنده شدن محافظت می کنند. علاوه بر این، آنها احتمال بریدگی های بزرگ در بافت نرم را کاهش می دهند. از تمام تجهیزات ایمنی حفاظتی موجود برای فعالیت خاص خود استفاده کنید.

اگر شب ها دندان های خود را به شدت به هم فشار می دهید یا به شدت به هم می سایید، استفاده از محافظ دندان شبانه تا حد زیادی خطر ترک خوردن و شکستن دندان های خود را با این عادت بد کاهش می دهد.

اقدامات اورژانسی دندانپزشکی

اقدامات اورژانسی دندانپزشکی

چگونه می توان از بروز عفونت های دندانی خطرناک پیشگیری کرد؟

کلید اصلی پیشگیری از عفونت های دندانی خطرناک، مراقبت های تخصصی دندانپزشکی است، از جمله معاینه دندان و پاکسازی تخصصی دندان ها. دندانپزشک شما در تشخیص مشکلات دندانی قبل از رسیدن به وضعیت اورژانسی متخصص هستند.

درمان زود هنگام مشکلات دندانی همیشه کم هزینه تر از آن است که صبر کنید تا یک مورد اورژانسی اتفاق بیفتد.

علاوه بر مراقبت های حرفه ای دندانپزشکی، باید به مراقبت های خوب دندانی در منزل نیز متعهد باشید. دو مرتبه در روز دندان های خود را مسواک بزنید، یکبار قبل از صبحانه . یکبار قبل از رفتن به رختخواب. نخ دندان کشیدن روزانه، حتی یکبار، را نیز فراموش نکنید. اگر در معرض خطر پوسیدگی دندان یا بیماری لثه قرار دارید، دهانشویه های محافظ کننده را فراموش نکنید. مراقبت های خوب خانگی احتمال بروز مشکلات دهان و دندان را کاهش خواهند داد.

چگونه می توان به موارد اورژانسی دندانی رسیدگی کرد؟

گام نخست در رسیدگی به هر یک از این موارد اورژانسی تماس با دندانپزشک است. بهترین موقعیت زمانی است که شما از قبل به طور مرتب برای مراقبت های دندانی مداوم به دندانپزشک مراجعه می کرده اید به همین دلیل رابطه خوبی با پزشک خود دارید. اگر از قبل بدانید که آیا دندانپزشک شما تماس های اورژانسی را قبول می کند یا خیر، کمک زیادی به شما می کند و وقتی موارد اضطراری اتفاق می افتند، می تواند زمان طلایی را برای شما نگهدارد.

موارد اورژانسی که برای آنها می توان کمی بعدتر به دندانپزشک مراجعه کرد

این عنوان اصلاً توصیه نمی شود؛ اگر یک وضعیت اضطراری است، نباید آن را به بعد موکول کرد. با این حال، همه اورژانس را یکسان تعریف نمی کنند. در اینجا فهرستی از مواردی که اورژانس واقعی دندانپزشکی نیستند را به شما ارائه می دهیم که می توانند بعداً مورد رسیدگی قرار بگیرند:

  • یک دندان لب پر شده یا ترک خورده که باعث بروز هیچ دردی نمی شود.
  • بریدگی کوچک داخل دهان که خونریزی آن به سرعت متوقف می شود.
  • خونریزی لثه ها بدون هیچ دردی
  • دندان لق بدون هیچ دردی
  • دندان دائمی که پشت یا کنار دندان شیری در می آید که لق نیست.

موارد اورژانسی که باید بلافاصله به دندانپزشک مراجعه کرد

همه موارد اورژانسی نیاز به مراجعه به اورژانس ندارند. در حقیقت، تا وقتی که یک دندانپزشک یا یک جراح دهان و دندان از کارکنان اورژانس نباشند، اورژانس نمی تواند به موارد اضطراری دندانپزشکی شما رسیدگی کند. در زیر به بیان فهرستی از مشکلات دندانی می پردازیم که بلافاصله به درمان اورژانسی توسط دندانپزشک نیاز دارند:

  • بیرون آمدن کامل دندان از حفره
  • دندان ترک خورده یا شکسته ای که دردناک است یا اعصاب داخل دندان در معرض محیط دهان قرار می گیرند (شما می توانید خونریزی از داخل دندان را یا نقاط کوچک قرمز را مشاهده کنید، که عصب هستند)
  • دندان آسیب دیده به جای متفاوتی جابجا شده است.
  • باقی مانده های غذا یا اجسام خارجی (مانند غلاف یک پاپ کورن) داخل لثه گیر کرده اند.
اقدامات اورژانسی دندانپزشکی

اقدامات اورژانسی دندانپزشکی

موارد اورژانسی که به خاطر آنها باید بلافاصله به اورژانس مراجعه کرد

برخی موارد اورژانسی دندانی هستند که هر چه سریعتر نیاز به درمان در اورژانس دارند:

  • هر گونه تورم بزرگ در سر یا گردن.
  • دندان دردی که یا داروهای بدون نسخه مدیریت نمی شود.
  • بریدگی های بزرگی که نیاز به بخیه دارند.
  • بریدگی های که خونریزی آنها متوقف نمی شود.
  • شکستگی فک.

مشکلات سینوسی و ارتباط آن با ارتودنسی

آنچه باید در مورد سینوزیت بدانید

سینوزیت یک بیماری بسیار شایع است، که میلیون ها نفر را در سراسر دنیا تحت تأثیر قرار داده است. این بیماری می تواند فضای داخل استخوان جمجمه را تحت تأثیر قرار دهد، که سینوس های پارانازال، یا سینوس های بالای بینی نامیده می شوند، و تحت شرایط سالم پر از هوا هستند. التهاب یا عفونت در مخاط سینوس ها می تواند باعث شود آنها با مایعی مسدود و پر شوند، که باعث بروز سینوزیت می شود.

سرماخوردگی ها و آلرژی ها می توانند باعث بروز سینوزیت حاد شوند، که معمولاً به صورت خود به خود برطرف می شود. برخی از متخصصان امر سلامتی معتقدند که عامل بروز سینوزیت حاد می تواند داخل دهان باشد. سینوس ماگزیلاری درست بالای ریشه های دندان ها در فک بالا واقع شده است، بنابراین، عفونت در این ناحیه (مانند بیماری لثه، آبسه، و کاشت ایمپلنت) می تواند به سینوس ها منتشر شود. عامل تشدید کننده احتمالی دیگر برای سینوزیت مشکلات بایت است، که می تواند تنفس و سینوزیت را تحت تأثیر قرار دهد.

از جمله شایع ترین علائم مشکلات سینوس عبارتند از: سر درد، درد در ناحیه صورت، فشار، احتقان بینی، آبریزش بینی، التهاب، و تب.

درمان مشکلات سینوس با ارتودنسی

درمان مشکلات سینوس با ارتودنسی

چگونه مشکلات بایت می توانند با سینوزیت ارتباط داشته باشند؟

شکل دهان، دندان ها، و فک ها می توانند روی تنفس تأثیر بگذارند. برای مثال، قوس های دندانی باریک با تنگی حفره های بینی همراه هستند، که باعث می شوند تنفس از راه بینی دشوارتر شود. وقتی تنفس از راه بینی مؤثر نباشد، تنفس از راه دهان به افزایش میزان اکسیژن استنشاق شده کمک می کند. شکل سینوس ها، از شکل فک بالا تبعیت می کند؛ بنابراین، یک قوس دندانی باریک با فشردگی سینوس ها نیز همراه است، که یک ریسک فاکتور برای بروز سینوزیت است.

تنفس از راه بینی می تواند آلرژن های احتمالی و ذرات هوا که می توانند موجب بروز عفونت داخل سوراخ های بینی شوند را فیلتر کند. از آنجا که این فیلتر کردن برای تنفس از راه دهان وجود ندارد، خطر آلرژی ها، عفونت ها، و سینوزیت ها را افزایش می دهد. در حقیقت، تنفس از راه دهان منجر به بروز مشکلات متعددی می شود، از جمله بهداشت و سلامت نامناسب دهانی، دهیدراته شدن (کم آبی)، بد خواب شدن، خستگی، کاهش سلامت عمومی.

بعلاوه، قوس های دندانی باریک و دیگر مشکلات بایت می توانند منجر به عدم وجود فضا برای زبان شود، که منجر به قرار گیری آن در موقعیتی عقب تر خواهد شد، که در نهایت باعث مسدود شدن مجرای تنفسی خواهد شد. این می تواند منجر به عدم توانایی درست نفس کشیدن شود و در نهایت باعث بروز آپنه انسدادی خواب خواهد شد، شرایطی جدی که در آن، طی خواب شبانه، تنفس پیوسته قطع می شود. برای سهولت ورود هوا از راه دهان، زبان در موقعیت پایین تری قرار می گیرد. به مرور زمان، این می تواند باعث شود زبان باریک تر شود، همینطور فک بالا و حفره بینی، که باعث خواهد شد تنفس از راه بینی چالش برانگیزتر شود. این چرخه معیوب تنفس از راه دهان می تواند برای سلامت دهان و نیز سلامت عمومی مخرب باشد و با مشکلات سینوسی مزمن ارتباط داشته باشد.

درمان مشکلات سینوس با ارتودنسی

درمان مشکلات سینوس با ارتودنسی

ارتودنسی می تواند مشکلات سینوسی را بهبود دهد

درمان ارتودنسی، علاوه بر بهبود ظاهر لبخند شما، می تواند سلامت عمومی شما را نیز بهبود دهد، زیرا ارتباط مستقیمی وجود دارد بین فک ها، دندان ها، و مجرای تنفسی.

گرچه اغلب ابزارهای اتودنسی با هدف اصلاح نحوه قرار گیری دندان ها استفاده می شوند، اما آنها می توانند در کاهش مشکلات حلق نیز نقش ایفا کنند. مشکلات شایعی که مانع تنفس عادی افراد از راه بینی می شوند، می توانند با مراقبت های ارتودنسی کاهش داده یا حتی حذف شوند.

بایت مشکل دار می تواند روی نواحی و شرایط مختلف در بدن تأثیر بگذارد، بنابراین، اصلاح مشکلات بایت از طریق درمان ارتودنسی می تواند درد و دیگر علائم این شرایط مزمن، از جمله مشکلات سینوسی را مرتفع سازد.

برای این هدف، ارتودنتیست ابتدا نگاهی به تصاویر گرفته شده می اندازد، سپس سعی می کند مجرای بینی را بییند. بعلاوه، نسبت اندازه مجرای نازوفارینکس به لوزه ها را بررسی خواهد کرد. ممکن است انسداد مربوط به پایین قرار گرفتن زبان به دلیل باریک بودن قوس دندانی و با هدف ایجاد فضای بیشتر برای تنفس باشد.

قوس های دندانی باریک می توانند گسترده شوند، دندان ها و فک ها می توانند به تناسب و ارتباط بهتری برسند تا فضای بیشتری داخل دهان، در حفره بینی و سینوس ها، خلق شود، و مشکلات سینوسی کاهش یابند.

اگر دندان هایی وجود دارند که به سینوس ها خیلی نزدیک هستند، آنها می توانند رو به پایین لغزانده شوند تا وضعیت سینوس ها بهبود پیدا کند.

مردم معمولاً تصور می کنند که ارتودنسی تنها برای نوجوانان کاربرد دارد، اما این واقعیت ندارد. گزینه برای اصلاح دندان ها با استفاده از درمان با الاینرهای شفاف (مانند اینویزیلاین) به خوبی مناسب افراد بزرگسال است، زیرا زندگی روزمره آنها را تحت تأثیر قرار نمی دهد. با استفاده از نرم افزارهای کامپیوتری، تری های پلاستیکی به صورت سفارشی ساخته می شوند و به صورت سه بعدی چاپ می شوند، و هر دست آنها به مدت ۳ هفته باید استفاده شود، و سپس دست جدید باید جایگزین دست قدیمی شود. بنابراین، دندان ها به آرامی به جای بهتری آورده می شوند.

اگر شما یا یکی از عزیزانتان از سینوزیت مزمن رنج می برید یا در طول روز یا شب، در نفس کشیدن مشکل دارید، از دندانپزشک خود در مورد علل احتمالی دندانی بروز این مشکل سؤال بپرسید و اجازه دهید بایت شما بررسی شود.

کاربردهای رادیوگرافی پانورامیک

تصاویر رادیوگرافی پانورامیک دندانپزشکی

در تصاویر رادیوگرافی پانوامیک دندانپزشکی دوز بسیار اندکی از پرتوهای متمرکز برای گرفتن کل دهان در یک تصویر استفاده می شود. این کار عموماً در یک اقدام کاملاً روزمره توسط دندانپزشک یا جراح دهان انجام می شود و ممکن است برای طراحی درمان هایی مانند پروتزهای مصنوعی، بریس های ارتودنسی، کشیدن دندان، و کاشت ایمپلنت های دندانی استفاده شود.

این تصویر برداری نیاز به هیچ آماده سازی خاصی ندارد. در صورتی که حتی احتمال باردار بودن شما وجود داشته باشد آن را به دندانپزشک خود اطلاع دهید. هرگونه جواهرات، عینک یا اشیاء فلزی که ممکن است در تصاویر رادیو گرافی با اشعه ایکس اختلال ایجاد کنند را همراه نبرید. از شما خواسته می شود برای محافظت از بقیه بدن خود در برابر قرار گرفتن در معرض هر گونه اشعه ای یک روپوش سربی بپوشید.

 رادیوگرافی پانورامیک

رادیوگرافی پانورامیک

تصویر رادیوگرافی پانورامیک چیست؟

رادیوگرافی پانورامیک نوعی تصویر برداری دو بعدی دندانپزشکی است که کل دهان را تنها در یک تصویر در بر می گیرد، از جمله دندان ها، فک های بالا و پایین، و ساختارها و بافت های اطراف.

فک یک ساختار منحنی شبیه نعل اسب است. با این حال، فرایند رادیوگرافی پانورامیک یک تصویر مسطح از این ساختار منحنی ایجاد می کند. این تصویر معمولاً جزئیات مربوط به استخوان ها و دندان ها را ارائه می دهد.

یک تصویر برداری با اشعه ایکس به دندانپزشک در تشخیص و درمان شرایط پزشکی کمک می کند. این تست شما را تنها در معرض مقدار ناچیزی اشعه متمرکز برای گرفتن تصویری از داخل بدن شما قرار می دهد. تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس قدیمیترین و پر کاربردترین شکل تصویر برداری پزشکی هستند.

برخلاف رادیوگرافی های داخل دهانی سنتی که در آنها گیرنده/ فیلم اشعه ایکس داخل دهان قرار داده می شود، برای تصویر برداری پانورامیک فیلم داخل دستگاه قرار داده می شود.

متداول ترین کاربردهای رادیوگرافی پانورامیک

تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس عموماً توسط دندانپزشک ها و جراحان دهان در اقدامات روزمره استفاده می شوند و یک ابزار تشخیصی مهم است. این تصویر منطقه ای وسیع تر از تصاویر رادیوگرافی معمولی داخل دهانی را پوشش می دهد، در نتیجه، اطلاعات ارزشمندی درباره سینوس های ماگزیلاری، موقعیت دندان ها، و دیگر ناهنجاری های استخوانی ارائه می دهد. این نوع تصاویر بعلاوه برای طراحی درمان برای دست دندان های کامل یا پروتزهای پارسیل، بریس ها، کشیدن دندان و کاشت ایمپلنت های دندانی کاربرد دارند.

تصاویر پانورامیک با اشعه ایکس می توانند برای کشف مشکلات دندانی و پزشکی نیز کمک کنند، از جمله:

  • بیماری لثه پیشرفته
  • کیست های استخوان های فک
  • تومورهای فک و سرطان دهان
  • دندان های نهفته شامل دندان های عقل
  • اختلالات فک (که تحت عنوان مفصل فکی گیجگاهی یا TMJ نیز شناخته می شود)
  • سینوزیت
 رادیوگرافی پانورامیک

رادیوگرافی پانورامیک

نحوه آماده سازی برای گرفتن تصاویر پانورامیک با اشعه ایکس

گرفتن تصویر رادیوگرافی پانورامیک با اشعه ایکس نیاز به هیچ آماده سازی خاصی ندارد.

ممکن است از شما درخواست شود یک روپوش سربی بپوشید، برای محافظت از بقیه بدن خود در برابر قرار گرفتن در معرض اشعه هایی که ممکن است از پرتوهای اشعه ایکس پانورامیک پراکنده شوند. علاوه بر این، ممکن است از شما درخواست شود زیورآلات، عینک، و هر شیء فلزی دیگری خود که ممکن است در تصویر برداری با اشعه ایکس اختلال ایجاد کند، را در ناحیه ای که قرار است تصویر برداری انجام شود دور کنید.

زنان همیشه باید در صورتی که احتمال باردار بودن آنها وجود داشته باشد آن را به دندانپزشک یا جراح دهان و دندان خود اطلاع دهند. بسیاری از تست های تصویربرداری در طول دوران بارداری انجام نمی شوند تا جنین در معرض پرتو قرار نگیرد. اگر یک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس ضروری باشد، باید احتیاط های لازم برای به حداقل رساندن قرار گرفتن جنین در معرض پرتو صورت گیرند.

تجهیزات این نوع تصویربرداری به چه شکل است؟

یک دستگاه تصویر برداری پانورامیک با اشعه ایکس از دو سمت تشکیل شده است. یک لوله اشعه ایکس در سمت بالا آمده است، و فیلم اشعه ایکس یا گیرنده یا همان ثبت کننده در سمت مخالف. سر بیمار با چانه، پیشانی، و طرفین صورت او در جای مخصوصی قرار می گیرند. ممکن است یک بایت بلاکر برای مقداری باز نگهداشتن دهان به بیمار داده شود، که کمک می کند تصویری واضح تر گرفته شود.

 رادیوگرافی پانورامیک

رادیوگرافی پانورامیک

این فرایند چگونه انجام می شود؟

پرتوهای اشعه ایکس شکلی از اشعه های مانند نور یا امواج رادیویی هستند. پرتوهای اشعه ایکس از اکثر اشیاء عبور می کنند، از جمله بدن. تکنیسین با دقت پرتوهای اشعه ایکس را روی ناحیه مورد نظر متمرکز می کند. دستگاه مقدار اندکی پرتو می تاباند که از بدن عبور می کند. پرتوها تصویری روی فیلم تصویربرداری یا یک گیرنده خاص ثبت می کنند.

طی یک تست تصویربرداری پانورامیک با اشعه ایکس، لوله اشعه ایکس به شکل نیم دایره دور تا دور سر بیمار می چرخد، از یک سمت فک آغاز و در سمت دیگر پایان می یابد.

دستگاه تصویربرداری پانورامیک با اشعه ایکس، به جای تکیه داشتن بر یک فیلم، پرتوها را از طریق بدن بیمار روی یک فیلم یا یک گیرنده ثبت می کند که در سمت مخالف لوله اشعه ایکس می چرخد.

اکثر تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس، به صورت فایل های الکترونیکی دیجیتالی ذخیره می شوند. پزشک شما به راحتی می تواند برای تشخیص و درمان یک وضعیت، به این تصاویر ذخیره شده دسترسی پیدا کند.

دیجیتالی بودن این تصاویر به دندانپزشک اجازه می دهد کنتراست، روشنی و تاریکی تصویر را برای مشاهده بهتر برخی ساختارها و بافت های خاص تنظیم کند و تغییر دهد. تصاویر روی فیلم نمی توانند تغییر داده یا تنظیم شوند.

برای گرفتن یک تصویر رادیوگرافی پانورامیک ابتدا باید بیمار در مرکز دستگاه قرار بگیرد، جایی که تکنیسین با دقت سر بیمار را قرار می دهد. این واحد می تواند متناسب با بیماران ایستاده یا بیمارانی که روی ویلچر هستند تنظیم شود. سپس بایت بلاکر داخل دهان شما قرار می گیرد تا اطمینان حاصل شود که دندان ها به درستی قرار گرفته اند. موقعیت صحیح دندان ها و سر برای گرفتن یک تصویر شفاف مهم است.

از شما درخواست می شود بی حرکت بمانید. بازوهای چرخنده به صورت نیم دایره اطراف سر شما می چرخند و تصاویر گرفته می شوند. این عموماً می تواند بین ۱۲ تا ۲۰ ثانیه طول بکشد.

گرفتن این نوع تصاویر کاملاً بدون درد است، و سریع و راحت انجام می شود و ممکن است برای بیمارانی که رفلاکس گگ (دچار تهوع می شوند) حساسی دارند به جای تصاویر رادیوگرافی داخل دهانی توصیه شود.

 رادیوگرافی پانورامیک

رادیوگرافی پانورامیک

مزایا، خطرات، و محدودیت های رادیوگرافی پانورامیک با اشعه ایکس

مزایا

  • پس از تصویر برداری هیچ پرتویی داخل بدن شما باقی نمی ماند.
  • تصویر برداری های با اشعه ایکس معمولاً هیچ عوارض جانبی ندارند.
  • تصویر برداری های پانورامیک می توانند برای کودکان خردسال نیز استفاده شوند زیرا نیاز نیست فیلم داخل دهان آنها قرار بگیرد.

خطرات

  • زنان همیشه باید احتمال باردار بودن خود را به دندانپزشک یا جراح دهان و دندان خود اطلاع دهند.

محدودیت ها

تصاویر رادیوگرافی پانورامیک اطلاعات دقیق و کاملی درباره تک تک دندان ها یا بافت های نرم مانند عضلات ارائه نمی دهند. این تصاویر عموماً به عنوان ارزیابی اولیه استخوان ها و دندان ها استفاده می شود. از آنجا که دهان منحنی شکل است، تصاویر رادیوگرافی پانورامیک گاهی اوقات می توانند تصاویری کمی تار تولید کنند که در آنها ارزیابی صحیح دندان ها و فک شما امکان پذیر نیست. اگر دندانپزشک یا جراح شما نیاز به اطلاعات بیشتری داشته باشد، ممکن است دستور داده شود یک سی تی اسکن یا ام آر آی گرفته شود، که می تواند شامل CBCT دندانپزشکی نیز باشد، نوعی تست که به صورت اختصاصی برای این بخش از بدن ابداع شده است.

آیا افراد معروف از درمان ارتودنسی استفاده می کنند؟

شما وقتی به افراد معروف و شناخته شده فکر می کنید، اغلب به یاد درخشش فرش قرمز می افتید، بنابراین امکان ندارد که به بریس ها به عنوان زیورآلات شناخته شده برای ستاره ها فکر کنید. اما چهره های مشهور با بریس ها نیز متداول تر از چیزی هستند که شما فکرش را بکنید! بسیاری از هنرمندان مورد علاقه شما از مزایای بریس های سنتی یا اینویزیلاین ها برای آماده کردن لبخند خود برای فتوشات های زیبا استفاده کرده اند و آنها ۴۵ درصد از نوجوانانی را تشکیل می دهند که از بریس ها استفاده می کنند.

در این پست می خواهیم تعدادی از این افراد معروف را به شما معرفی کنیم که از بریس ها استفاده کرده اند، تا بیشتر با درمان هایی که آنها انتخاب می کنند آشنا شوید.

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

اما واتسون Emma Watson

ستاره معروف مجموعه فیلم های هری پاتر تنها با چرخاندن یک چوب جادویی صاحب آن لبخند زیبا و جذاب نشده است. او زمانی که ۱۴ ساله بود به مدت ۴ ماه از بریس های سنتی استفاده کرد و گفته است تصمیم به استفاده از این بریس ها گرفته است زیرا یک لبخند برای یک زندگی است. اما او تنها یکی از هنرمندان زن است که از بریس ها استفاده کرده اند.

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

داکوتا فانینگ Dakota Fanning

داکوتا جلوی دوربین بزرگ شده است، بنابراین می توانستیم روند درمان ارتودنسی او را ببینیم. او در مصاحبه های مختلف طی سالها توضیح داده بود که بدن او فاقد آنزیمی است که باعث می شود ریشه دندان های شیری تحلیل بروند و در نهایت بیفتند. به همین دلیل، دندان های شیری او به صورت خود به خود نیفتاده اند، بنابراین هر دندانی که قرار بوده است بیفتد باید کشیده میشده است. او یکی از بازیگرانی است که از بریس ها استفاده کرده است و باید تحت درمان های خیلی طولانی مدت و پیچیده قرار می گرفته است. او درمان کاملی داشته است- از اکسپندر و هدگیر گرفته تا بریس ها و ریتینرها- اما همه آن روزها سپری شده اند و اکنون او صاحب لبخندی زیبا است که ارزش آن تلاش را داشته است.

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

گون استفانی Gwen Stefani

او صدا و چهره خوبی دارد! گون همیشه برای حس الکتریکی بودن که القاء می کند شناخته شده بوده است، و آن هم به دلیل یک دوره کوتاه استفاده از یک دست کامل بریس های فلزی سنتی در دهه ۱۹۹۰ به عنوان یک زیورآلات بوده است. ممکن است وی هرگز برای صاف کردن دندان های خود نیازی به آنها نداشته است، اما اکثر ما عاشق او هستیم زیرا متال را به یک سبک شناخته شده تبدیل کرد.

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

جیدن اسمیت Jaden Smith

 این کودک کاراته باز وقتی در ۱۱ سالگی با یک دست بریس سنتی در مجامع عمومی ظاهر شد، تینسلتون را روشن کرد و از آنجایی که شما همیشه مجبور هستید آنچه برادر بزرگ شما استفاده کرده است را استفاده کنید، خواهر کوچکتر او ویلو Willow وقتی به ۱۲ سالگی رسید بریس های سنتی او را دریافت کرد. این دو فرد معروف با بریس ها به هیچ عنوان از درمان ارتودنسی خود خجالت نکشیده اند، درمانی که انجام شد و موفقیت آن واقعیت داشت.

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

آریل وینتر Ariel Winter

آریل در فیلم خانواده مدرن نقش الکس دانفی، یک دختر فوق العاده باهوش را بازی می کند، و طی فصل دون این فیلم او در زندگی واقعی خود بریس های ارتودنسی را دریافت کرده بود. آنها با شخصیتی که نقش آن را ایفا می کرد کاملاً همخوانی داشتند و حتی به آریل کمک کردند راحت تر درمان خود را بپذیرد! در یک مصاحبه گفته بود “خیلی با مزه است عینک داشته باشی؛ خیلی بامزه است بریس داشته باشی. من خودم بریس داشتم و تا حدی اونا رو دوست داشتم. اوه مامان من بریس دارم، دوسشون ندارم؛ و در نهایت عاشقشون شدم. راستشو بخواید اکثر دخترای نوجوون در دنیا بریس داشتن. می خوام اونا رو با آغوش باز بپذیرم”.

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

چلسی کلینتون Chelsea Clinton

گرچه “دختر اول” سابق اکنون یک حرفه ای آماده است، ما می توانیم او را نیز به عنوان نمونه عالی از افراد مشهور با بریس ها به خاطر بیاوریم. او مدتی را در کاخ سفید با بریس های سنتی سپری کرد. اگر لبخند با اعتماد به نفس فعلی او مورد توجه است، ارتودنسی درمانی است که خدمت بزرگی به او کرده است.

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

جاستین بیبر Justin Bieber

او در اوج روزهای جوانی روی بریس های اینویزیلاین سرمایه گذاری کرد و حتی یک ویدئو برای نشان دادن آنها گذاشت. اینویزیلاین های نامرئی نه تنها انتخابی فوق العاده برای افراد مشهور بلکه برای همه افراد هستند! جاستین حدوداً یک سال به صورت روزانه آنها را استفاده کرد و تنها برای غذا خوردن و تمیز کردن دندان های خود آنها را از دهان بیرون می آورد. وقتی لبخند زیبای مشهور او چشمک می رند، نتایج گویای همه چیز هستند.

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

کندال جنر Kendall Jenner

کندال داستان هشدار دهنده ما در این مقاله است. او در ۱۳ سالگی بریس های فلزی سنتی را دریافت کرد اما اعتراف می کند که به طور مرتب از ریتینر خود استفاده نمی کرده است. او در ۱۶ سالگی تصمیم گرفت بریس های اینویزیلاین را امتحان کند، و با توجه به لبخند زیبای فعلی او مشخص است که آنها برای او مؤثر بوده اند.

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

کلوئی کارداشیان Khloe Kardashian

کلویی خواهر بزرگتر کندال به جمع افراد مشهور با بریس ها می پیوندد. او در اواخر ۲۰ سالگی بریس های اینویزیلاین را انتخاب کرد. او قبلاً لبخند درخشانی داشت اما می خواست فراتر برود و به خاطر لبخند خود در کانون توجهات قرار بگیرد. او تنها چند ماه ابزارهای سفارشی درمان خود را استفاده کرد و به گفته دندانپزشک او لبخند او از ۵/۹ به ۱۲ رسیده است.

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

ارتودنسی در افراد مشهور و بازیگران

کیت میدلتون Kate Middleton

دوشس کمبریج نیز از جمله افراد مشهوری است که از بریس های ارتودنسی استفاده کرده است. او حتی قبل از ازدواج با شاهزاده ویلیام نیز یک شاهزاده خانم بود و می تواند از اینویزیلاین به دلیل اهداء کردن بخشی از این زیبایی به او تشکر کند. کیت برای درمان خود از یک ارتودنتیست فرانسوی کمک گرفت. او با دریافت بریس های پشت دندانی و حدود شش ماه استفاده از آنها قبل از آن روز بزرگ این زوج، صاحب لبخندی شد که در روز ازدواجش با افتخار با آن قدم برمی داشت.

خوشبختانه، شما مجبور نیستید وارث تاج و تخت باشید تا از بتوانید از این درمان سلطنتی برخوردار شوید. افراد مشهور تنها کسانی نیستند که از بریس های ارتودنسی استفاده می کنند، شما نیز می توانید یکی از افراد خوش شانسی باشید که صاحب لبخندی درخشان می شوند.

چرا درمان ارتودنسی با شکست مواجه می شود؟

گرچه بسیار نادر است، اما گاهی اوقات درمان ارتودنسی بر اساس انتظارات بیمار پیش نمی رود و نتایج آن چیزی که مد نظر او بوده اند از آب در نمی آیند. ما در بسیاری از موارد با بیمارانی مواجه می شویم که در حالی برای درمان به ما مراجعه می کنند که قبلاً تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته اند و مدعی هستند که درمان آنها با شکست مواجه شده است و آنطور که امیدوار بوده اند مؤثر نبوده است.

آیا واقعاً درمان ارتودنسی با شکست مواجه می شود؟

اصلاح دندان های کج یا بایت ناهمراستا نیاز به زمان، هزینه و تلاش جدی از سمت افرادی دارد که در آن مشارکت دارند. با توجه به اینکه لبخند یکی از اصلی ترین مشخصه های اصلی هر کسی است، آخرین کاری که می خواهید انجام دهید دست کشیدن از آن است یا نظاره گر شکست درمان ارتودنسی باشید. گرچه ممکن است بشنوید برخی افراد از نحوه پیشرفت درمان ارتودنسی خود شکایت دارند، اما حقیقت این است که تعداد بیمارانی که از نتایج درمان خود رضایت دارند بسیار بیشتر از تعداد افرادی است که شکست درمان را تجربه کرده اند.

این حقیقت که شما از قبل در مورد احتمال شکست درمان خود نگرانی دارید نشانه خوبی است که شما برنامه ریزی خواهید کرد تا نقش خود را به عنوان بیمار به خوبی ایفا کنید تا مطمئن شوید درمان به خوبی پیش می رود. می توانید با انتخاب یک ارتودنتیست معتبر و قابل اعتماد شروع کنید که بهترین خدمات را ارائه می دهد، تا مطمئن شوید که شما حتی یک روز و یک لحظه را هم از دست نمی دهید. علاوه بر این، می توانید راهنمایی که ارتودنتیست در اختیار شما قرار می دهد را بخوانید تا بدانید دقیقاً چرا درمان برخی افراد با شکست مواجه می شود، و در طول کل روند درمان صاف و یکدست کردن دندان ها چه کارهایی می توانید انجام دهید که به موفقیت آمیز بودن آن کمک خواهد کرد.

بازگشت ارتودنسی

بازگشت ارتودنسی

دلایل اصلی مواجه شدن درمان ارتودنسی با شکست

عدم مراجعه به یک مرکز یا ارتودنتیست مجرب و قابل اعتماد.

همه موارد ارتودنتیک شبیه به هم نیستند. برخی افراد موارد ساده ای دارند در حالی که نیاز است تنها مقدار اندکی جابجایی صورت بگیرد، و برخی دیگر مشکلات متعددی دارند. مهم است که بیماران ارتودنتیستی پیدا کنند که مهارت و تجربه مورد نیاز برای درمان مشکل آنها را داشته باشد. در غیر اینصورت، بیمار یا تحت درمان دندانپزشک خود قرار می گیرد یا ارتودنتیستی که شرایط لازم را ندارد.

گاهگاهی ما در مورد شکست درمان ارتودنسی برخی افراد با بریس ها چیزهایی می شنویم که همگی به یک دلیل مشترک اتفاق می افتند. اصلی ترین علت شکست درمان ارتودنسی این است که افراد با طرح درمان اشتباه شروع می کنند. این اشتباه زمانی بیشتر احتمال دارد رخ دهد که شما به دنبال دریافت خدمات درمان از پزشکی باشید که در این زمینه تخصص ندارد. لازم است اطمینان حاصل کنید فردی که می خواهد طرح درمان شما را آماده کند یک ارتودنتیست مجرب باشد. هر چیزی کمتر از این می تواند به این معنا باشد که شما دندان های خود را به خطر می اندازید.

بازگشت ارتودنسی

بازگشت ارتودنسی

عدم پیگیری دستور العمل های ارتودنتیست

همکاری و تعهد بیمار عامل دیگری است که می تواند روی نحوه عملکرد خوب درمان شما تأثیر بگذارد. وقتی شما برای نخستین مرتبه ابزارهای درمان را دریافت می کنید، اطلاعاتی نیز در مورد مراقبت از آنها به شما ارائه می شود. برای نمونه، ممکن است لازم باشد از خوردن غذاهای سفت و چسبناکی که می توانند باعث شکستن سیم های روی بریس های سنتی شوند پرهیز کنید. از آنجا که در صورت شکسته شدن براکت ها ممکن است نتوانید برای اصلاح آنها به ارتودنتیست مراجعه کنید، گذشتن از این قانون می تواند به معنای از دست دادن زمان ارزشمندی باشد که برای جابجا کردن دندان ها نیاز است.

عدم استفاده از الاستیک ها به اندازه ای که به شما توصیه شده است، دلیل دیگر عدم موفقیت درمان ارتودنسی است. با یک درمان کند، برخی بیماران ممکن است تمایلی به ادامه آن نداشته باشند و بخواهند قبل از حصول نتایج بریس ها را بردارند.

نامناسب بودن طرح درمان برای بیمار

بعلاوه در برخی موارد، یک درمان ممکن است به دلیل طراحی نامناسب از ابتدا با شکست مواجه شود. این در مورد افرادی صدق می کند که درمان آنها با قالب گیری نامناسب آغاز می شود که از آن برای ساخت ابزارهای ارتودنسی استفاده می شود. اسکنرهای سه بعدی ابزارهایی هستند که این احتمال را از بین می برند زیرا اطلاعات دقیقی در مورد موقعیت و شکل دندان های شما ارائه می دهند. علاوه بر این، ما متوجه شده ایم که اسکنرها در مقایسه با بتونه ها و تری های معمول برای بیماران راحت تر هستند.

عدم استفاده کافی از ریتینرها

بزرگ ترین شکایتی که بیمارانی که قبلاً تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته اند دارند این است که دندان های آنها جابجا شده اند و به محل قبلی خود باز گشته اند و باز هم صاحب لبخندی با دندان های کج شده اند. آنها تصور می کنند درمان ارتودنسی ناموفقی داشته اند. در حالی که اینطور نیست. آنها از یک درمان موفق ارتودنسی به خوبی مراقبت نکرده اند. دلیل این اتفاق هم این است که آنها به اندازه کافی از ریتینرها استفاده نکرده اند. ممکن است بیش از یک سال طول بکشد تا دندان ها و لثه ها بتوانند پس از برداشته شدن بریس ها به جای جدید خود عادت کنند و در آنجا باقی بمانند. با این تجربه، ارتودنتیست ها توصیه می کنند ریتینرها برای مدت زمانی طولانی تر استفاده شوند یا یک سیم دائمی پشت دندان ها استفاده شود تا دندان ها را در جای صحیح خود حفظ کند.

بازگشت ارتودنسی

بازگشت ارتودنسی

انتظارات غیر واقعی

تعداد زیادی از بیماران از نتایج ارتودنسی خود شگفت زده و هیجان زده می شوند. آنها با برداشتن بریس های خود فکر می کنند نتایج آنها ارزش این همه تلاشی که طی درمان کرده اند را داشته است. اما برخی بیماران از درمان ارتودنسی خود انتظارات خیلی زیادی دارند.

درمان ارتودنسی می تواند دندان های شما را صاف و همراستا کند، بایت و گاهی اوقات شکل چهره و فک شما را تغییر دهد، اما این درمان می تواند مثلاً شکل دندان های شما را نیز تغییر دهد.

یک ارتودنتیست خوب با فناوری های درست و با استفاده از نرم افزار سه بعدی قادر خواهد بود به یک بیمار جدید نشان دهد دندان های او پس از درمان چگونه به نظر خواهند رسید. این الگو می تواند برای این منظور استفاده شود که نشان دهد دندان های همراستای بیما چگونه به نظر خواهند رسید و آیا هیچ محدودیتی وجود خواهد داشت یا خیر.

آیا ابزارهای ارتودنسی که به صورت اینترنتی خریداری می شوند کار می کنند؟

مراقبت های تخصصی برای حصول بهترین نتایج از درمان الزامی است. بریس هایی که به صورت اینترنتی خریداری و استفاده می شوند مسائل متعددی دارند که می توانند منجر به شکست در مواردی بیشتر از افرادی شوند که به صورت حضوری تحت درمان قرار می گیرند. اولاً تنها یک سری پرسش های سرسری و سطحی از شما پرسیده می شود و هیچ معاینه دقیقی انجام نمی شود. دوماً، شما وظیفه دارید بار دیگر قالب گیری را خودتان انجام دهید، که باز این هم شامل استفاده از بتونه است که وقتی خودتان آن را انجام می دهید می تواند بسیار ناخوشایند باشد که اغلب آثار لرزانی از دندان های شما روی آنها باقی می ماند.

آخر اینکه، بیماران به ندرت می دانند که بریس های خریداری شده به صورت اینترنتی تا زمانی که به خوبی در برنامه درمانی خود قرار نگیرند کار نمی کنند، و علت آن عدم مراجعات منظم برای تنظیم ابزار است. به بیان ساده تر، گرفتن عکس از دهان، یا استفاده از قالب ها، درمان ارتودنسی واقعی با اطلاعات کافی در مورد نحوه قرار گیری دندان های شما برای قضاوت معتبر در مورد روند درمان پس از آن ارائه نمی دهند.

چه افرادی بیشتر احتمال دارد شکست درمان را تجربه کنند؟

برخی عوامل خاص سبک زندگی هستند که روی افرادی که بیشتر در معرض خطر شکست درمان ارتودنسی قرار دارند بیشتر تأثیر می گذارد. کودکان و نوجوانان کم سن تر اغلب برای موفقیت آمیز بودن درمان خود نیاز به کمک دارند. برای مثال، والدین باید مایل باشند که آنها را با خود به جلسات مشاوره بیاورند، و ممکن است کودکان برای انجام کارهایی مانند درست مسواک زدن یا تعویض الاستیک ها نیاز به یادآوری داشته باشند.

به نظر می رسد نوجوانان کم سن تر و افراد بزرگسال جوان تر بهتر طرح درمان خود را دنبال کنند، اما اگر از نوع مراقبتی که دریافت می کنید، شما هنوز هم می توانید در معرض خطر شکست درمان قرار داشته باشید. ما سعی می کنیم بیشترین تلاش خود را بکنیم تا مطمئن شویم که شما همه گزینه های خود را قبل از آغاز درمان می شناسید. برای مثال، ممکن است اینویزیلاین را ترجیح دهید زیرا شما در مورد زیبایی نگران هستید.

بیماران چگونه می توانند از مشکلات سلامت دهان و دندان خود پیشگیری کنند؟

کارهای زیادی وجود دارند که می توانید انجام دهید تا بتوانید تمام تلاش خود را برای برنامه مراقبت های بهداشتی دهان و دندان بگذارید که برای رسیدن به موفقیت نیاز هستند. بریس ها می توانند منجر به بروز ناراحتی جزئی شوند، اما هرگز به جایی نخواهد رسید که نخواهید از تری های الاینر استفاده کنید یا یک جلسه مراجعه برای سفت کردن آنها را نادیده بگیرید.

طی جلسات بعدی، ارتودنتیست چه چیزهایی را بررسی می کند؟

یکی از مهم ترین دلایل برای مراجعه به یک متخصص برای درمان این است که آنها برای بررسی جابجایی دندان ها و همراستا شدن فک های شما زمان می گذارند. طی مراجعات بعدی، پزشک شما موقعیت دندان های شما را در مقایسه با آخرین مرتبه ای که مراجعه کرده اید بررسی می کند. اگر شما والدین یک کودک کم سن هستید، این به شما اطمینان می دهد که کودک شما به درستی از ریتینرها یا الاینرهای شفاف استفاده می کند. در صورت لزوم، آنها می توانند توصیه های لازم مانند استفاده از یک سری تری، بیشتر از زمانی که ابتدا برای شما تجویز شده است، را توصیه کنند.

آیا ارتودنتیست می تواند برای کمک به برطرف شدن مشکلات کارهای بیشتری انجام دهد؟

سرگرم کننده و مهیج کردن ریتینرها و بریس ها می تواند کمک کند بیماران تشویق شوند تعهد بیشتری به درمان خود داشته باشند تا احتمال شکست درمان کاهش پیدا کند. براکت های فلزی در اشکال با مزه، مانند ستاره و قلب، از جمله گزینه هایی هستند که ما برای کودکان و نوجوانان ارائه می دهیم تا باعث شود آنها تمایل بیشتری به مراقبت از لبخند تازه تزئین شده خود داشته باشند.علاوه بر این، ما گزینه هایی داریم که می توانند سرعت روند همراستا سازی دندان ها را افزایش دهند. مشاهده سریع تر نتایج یا اینکه قادر باشید از ابتدا تصویری از لبخند اصلاح شده خود در آینده مشاهده کنید، به شما کمک خواهد کرد دلایلی که چرا نیاز است به صورت فعال در موفقیت درمان خود نقش داشته باشید را به خاطر داشته باشید.