تأثیر داروها روی تأخیر در روند درمان ارتودنسی

استفاده از داروها و مکمل های غذایی، شامل مواد معدنی و ویتامین ها، می تواند به صورت مستقیم یا غیرمستقیم روی حرکت دندان ها در درمان های ارتودنسی تأثیر بگذارد. این تأثیرات به دو دسته اصلی طبقه بندی می شوند، از جمله تأثیرات کلی روی فیزیولوژی استخوان از نظر ایجاد تمایز در استئوکلاست ها، نرخ گردش استخوان، تراکم استخوان و معدنی سازی استخوان، و همچنین عوارض جانبی داروها شامل هیپرپلازی لثه، تحلیل خارجی ریشه و خشکی دهان. بیس فسفونات، فلوراید، کورتیکواستروئیدها، استروژن، آسپیرین، دیکلوفناک، ایبوپروفن، و ایندومتاسین را می توان به عنوان عواملی ذکر کرد که حرکت دندان ها در درمان ارتودنسی را به تأخیر می اندازند.

این مقاله بر اساس مقالات و مطالعات انجام شده روی داروهای مختلف، تأثیر آنها روی درمان ارتودنسی را توضیح می دهد.

تأثیر داروها بر درمان ارتودنسی

تأثیر داروها بر درمان ارتودنسی

تأثیر تأخیری بیس فسفونات در درمان ارتودنسی و پیامدهای آن

بیس فسفونات ها یک دسته مصنوعی از آنالوگ های پیروفسفات و مهار کننده های قوی تحلیل استخوان هستند که معمولاً به عنوان دارویی برای جلوگیری و درمان استئوپنی (osteopenia – کاهش تراکم مواد معدنی استخوان که باعث ضعف آن می شود) و پوکی استخوان (osteoporosis- بیماری که باعث ضعف استخوان ها می شود تا جایی که استخوان ها به راحتی می شکنند) مورد استفاده قرار می گیرند، و همچنین برای درمان تومورها استفاده می شوند. با توجه به اینکه آنها بر متابولیسم استخوان تأثیر می گذارند ، اعتقاد بر این است که بر حرکت دندان و درمان ارتودنسی تأثیر می گذارد.

نتیجه یکی از مطالعات انجام شده روی بیس فسفونات ها نشان داده است، در حیواناتی که برای آنها بیس فسفونات (BP) تزریق شده بود، حرکت دندان های مولر به طور قابل توجهی مهار شده بود و در امتداد سطوح استخوان آلوئولار به سمت الیاف لیگامان پریودنتال (PDL) مقدار کمتری استئوکلاست ظاهر شده بود، که می تواند ناشی از اختلال ساختاری و فعالیت تحلیل برندگی استئوکلاست ها باشد. نکته بالینی اصلی این مطالعه این است که بیماران تحت درمان ارتودنسی که همزمان از داروهای بیس فسفونات استفاده می کنند باید تحت نظر باشند، و ارتودنتیست باید محتاط باشد و همچنین احتمال خطراتی مانند تأخیر در حرکت ارتودنتیک دندان ها، مشکلات بوجود آمده برای درمان، عدم ادامه درمان و غیره، را باید برای بیماران توضیح دهد. در مطالعه دیگر مشخص شد همچنین تأثیراتی که استفاده از بیس فسفونات در گذشته روی استخوان ها داشته است، به طور قابل توجهی باعث مهار حرکت ارتودنتیک دندان ها می شود. این مطالعات همچنین یافتند حرکات دندان ها همزمان با مصرف بیس فسفونات در کوتاه مدت به استخوان آلوئولار فشار وارد می کند؛ با این حال، چنین آسیب تهاجمی می تواند عوارض جانبی بالقوه ای داشته باشد. کاربرد سیستمیک بیس فسفونات ها حرکت ارتودنتیک دندان ها را کاهش می دهد و از عود مجدد حرکت ارتودنتیک دندان ها و ریلپس (بازگشت به وضعیت قبل از درمان) اسکلتی به دنبال جدا کردن فک پایین، وسیع  کردن فک بالا و فرایندهای مشابه جلوگیری می کند.

تأثیر داروها بر درمان ارتودنسی

تأثیر داروها بر درمان ارتودنسی

تأثیر تأخیری فلوراید روی درمان ارتودنسی و پیامدهای آن

فلوراید تقریباً به طور کامل در بافت های کلسیفیه شده انسان ذخیره می شود و به طور فعال در متابولیسم استخوان درگیر است. با افزایش سن، غلظت آن در بافت های کلسیفیه شده افزایش می یابد، و با غلظت فلوراید در آب مصرفی ارتباط مستقیم دارد. تأثیر فلوراید روی فعالیت سلول های کلاست و نقش اساسی آنها در حرکت ارتودنتیک دندان ها. تحقیقات نشان می دهند که، در حیوانات، فلوراید میزان حرکت ارتودنتیک دندان ها را کاهش می دهد. محققان دریافتند در گروه هایی که نیروی قوی تر برای آنها وارد شده بود و نیز گروهی که مصرف فلوراید آنها بالاتر بود، میانگین حرکات دندان ها بیشتر است. همچنین مشخص شد سن با حرکت ارتودنتیک دندان ها ارتباط منفی دارد. دو روش دو بعدی و سه بعدی برای ارزیابی حرکات دندان پس از چهار هفته استفاده از نیروی انحراف نوک دندان ها رو به باکال، هنگام استفاده از چین های پالاتال، برای روی هم انداختن تصاویر صحیح بودند. علاوه بر این مشخص شد، فلوراید موجود در آب آشامیدنی شدت تحلیل ریشه ناشی از درمان ارتودنسی پس از تولد را کاهش می دهد، گرچه میزان حرکت دندان ها نیز کاهش یافته بود.

تأثیر داروها بر درمان ارتودنسی

تأثیر داروها بر درمان ارتودنسی

تأثیر تأخیری کورتیکواستروئیدها در درمان ارتودنسی و پیامدهای آن

زائده های پاتولوژیک تحت درمان کورتیکواستروئیدها، در اقدامات پزشکی و دندانپزشکی شایع هستند و پاسخ بیماران تحت درمان ارتودنسی که از این داروها استفاده می کنند، می تواند با واکنش در بازسازی طبیعی استخوان متفاوت باشد. حرکت ارتودنتیک دندان ها می تواند تحت تأثیر عوامل دارویی موضعی یا تجویزی عمومی باشد. یکی از عوارض جانبی که، در سراسر جهان برای ارتودنتیست ها نگران کننده است، ظرفیت آن برای تأثیرگذاری روی فیزیولوژی و بازسازی استخوان است، که از این طریق روی میزان حرکت ارتودنتیک دندان ها تأثیر می گذارد. مروری بر تحقیقات انجام شده در مورد این موضوع نشان می دهد که کورتیکواستروئیدها روی میزان حرکت ارتودنتیک دندان ها تأثیر می گذارند، و همچنین ممکن است در بلند مدت روی ثبات دندان هایی که با ارتودنسی جابجا شده اند تأثیر بگذارند.

تأثیر داروهای مسکن که در طول درمان ارتودنسی استفاده می شوند و پیامدهای آن

اساساً، حرکت ارتودنتیک دندان ها یک پاسخ بیولوژیکی به نیروهای مکانیکی است. اعمال طولانی مدت نیروهای مکانیکی کنترل شده باعث ایجاد این حرکت می شود، که باعث ایجاد مناطق فشار و تنش در استخوان آلوئولار و الیاف پریودنتال لیگامان می شود، و شکل حفره های دندان ها را تغییر می دهد. ارتودنتیست ها معمولاً داروهایی مانند NSAID ها را برای کنترل درد ناشی از اعمال نیرو روی بافت های بیولوژیکی تجویز می کنند. NSAID ها سنتز پروستاگلاندین را مهار می کنند و حرکت دندان ها را کند می کنند. پروستاگلاندین ها نقش مهمی در جذب استخوان ایفا می کنند. داروهایی که عموماً تجویز می شوند عبارتند از سلکوکسیب، وادکوکسیب، دیکلوفناک، ایبوپروفن، استامینوفن و آسپرین. استامینوفن داروی انتخابی برای دردهای ارتودنتیک است بدون اینکه تأثیری روی حرکت ارتودنتیک دندان ها داشته باشد. آسپرین روی بیوسنتز، متابولیسم و ​​ترکیب موکوپلی ساخاریدهای بافت همبند در ماده زمینه ای تأثیر می گذارد که موانعی در برابر گسترش عفونت و التهاب فراهم می کند. مشخص شد که آسپرین تعداد استئوکلاست ها و لاکوناهایlacunae  موجود در مناطق فشار حرکت ارتودنتیک دندان ها را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. با این حال، پاراستامول روی میزان حرکت ارتودنتیک دندان ها تأثیری نمی گذارد، و می تواند دارویی برای تسکین دردهای ارتودنتیک در نظر گرفته شود. مصرف چندین دوز تقسیم شده دیکلوفناک می تواند به میزان قابل توجهی حرکت دندان ها را مهار یا سرکوب کند. علاوه بر این، با استفاده از ایبوپروفن، تولید پروستاگلاندین E در الیاف لیگامان پریودنتال می تواند به طور قابل توجهی مهار شود، بنابراین باعث کاهش سرعت حرکت دندان می شود. مشخص شد نیمسولید نرخ تحلیل استخوان ها و ظهور استئوکلاست ها را کاهش می دهد، به همین دلیل مقدار حرکت دندان ها را نیز کاهش می دهد. ایندومتاسین می تواند سنتز پروستاگلاندین را به شدت مهار کند، زیرا مشخص شد که سرعت حرکت دندان ها را کاهش می دهد.

نتیجه گیری

  • در بیماران تحت درمان با بیس فسفونات، طول مدت درمان ارتودنسی افزایش می یابد زیرا گردش استخوان به تأخیر می افتد.
  • مقدار فلوراید، حرکت دندان ها را کاهش می دهد.
  • گروه داروهای کورتیکواستروئید روی میزان حرکت ارتودنتیک دندان ها تأثیر می گذارد، و همچنین ممکن است در طولانی مدت روی ثبات دندان های جابجا شده با درمان ارتودنسی تأثیر بگذارد.
  • NSAID ها به طور مؤثر درد ناشی از درمان ارتودنسی را کاهش می دهند و همچنین با کاهش میزان تحلیل استخوان یا روند التهابی، روی حرکت دندان ها تأثیر می گذارند.

برداشتن یا دیباندینگ براکت های ارتودنسی

روزی که بریس های شما برداشته می شوند بسیار هیجان انگیز است. اگر سال ها نه، حتماً ماه ها منتظر بوده اید تا لبخند کاملاً جدید خود را مشاهده کنید! این قرار ملاقات حدود یک ساعت طول خواهد کشید، قبل از اینکه بتوانید لبخند جدید خود را به دیگران نشان دهید. اما قبل از قرار ملاقات، شما یا فرزندتان در مورد روند و آنچه در واقع اتفاق می افتد ممکن است پرسش هایی داشته باشید. بنابراین این چیزی است که می توانید در این روز بزرگ انتظار داشته باشید!

دیباندینگ یا برداشتن براکت ها

سرانجام زمان آن رسیده است که بریس های شما برداشته شوند! ابتدا، سیم کمانی ارتودنسی برداشته می شود، سپس از یک پلایر یا انبردست مخصوص ارتودنسی استفاده می شود تا به آرامی چسب ترک بردارد و براکت ها کنده شوند. ارتودنتیست ابتدا حلقه های فلزی را از دور دندان های عقب بر می دارد. سپس، تمام چسب باقی مانده را از روی دندان های شما پولیش می کند.

اینکه دندان های شما بعد از برداشتن بریس ها چگونه به نظر می رسند، به این بستگی دارد که در طول درمان چقدر خوب از آنها مراقبت کرده اید. اگر کار خود را به خوبی انجام نداده باشید، و دستورالعمل های ارتودنتیست خود را برای تمیز کردن دنبال نکرده باشید، ممکن است لکه های زرد رنگی روی دندان های شما وجود داشته باشند.

هنگامی که همه بریس ها و چسب ها برداشته می شوند، بسیاری از بیماران دندان های خود را باریک توصیف می کنند. لثه های شما ممکن است کمی دردناک یا ملتهب باشند اما این احساس بعد از چند روز از بین خواهد رفت.

 دیباندینگ و برداشتن براکت ارتودنسی

دیباندینگ و برداشتن براکت ارتودنسی

آیا این یک روند بدون درد است؟

آری، شما به هیچ وجه نباید احساس درد کنید! با برداشتن براکت ها، فشار کمی احساس خواهید کرد، اما هیچ دردی نخواهید داشت.

لبخند جدید شما

بعد از اینکه نتایج کار دشوار خود را در آینه مشاهده کردید، ارتودنتیست عکس های بعد از درمان که برای مستند سازی روند ارتودنسی بسیار مهم هستند را می گیرد.

قالب گیری برای ساخت نگهدارنده متحرک

سرانجام، ارتودنتیست برای ساخت نگهدارنده های متحرک شما از دندان های شما قالب گیری خواهد کرد. ارتودنتیست در اسرع وقت نگهدارنده های شما را خواهد ساخت تا آنها آماده باشند تا شما بتوانید طی یک یا دو روز بعد، استفاده از آنها را آغاز کنید. اگر بیشتر طول بکشد، دندان های شما در معرض خطر حرکت کردن قرار دارند. در اسرع وقت نگهدارنده های خود را انتخاب کنید و استفاده تمام وقت از آنها را آغاز کنید (مگر اینکه در حال خوردن، نوشیدن یا مسواک زدن دندان های خود باشید).

ارتودنتیست نگهدارنده های شما را از پلاستیک بسیار نازک و شفاف می سازد، بنابراین باید از آنها به خوبی مراقبت کنید. نگهدارنده ها نمی توانند همان برخورد خشنی که با یک محافظ دندان دارید را تحمل کنند. هنگامی که نگهدارنده های شما به تمیز کردن نیاز دارند، از خمیر دندان استفاده نکنید زیرا می تواند باعث فرسایش پلاستیک شود. در عوض، از یک مسواک نرم با کمی صابون دست استفاده کنید و آن را با آب خنک آبکشی کنید. هرگز نگهدارنده خود را داخل آب داغ یا در حال جوش غوطه ور نکنید زیرا گرما می تواند شکل آن را تغییر دهد.

به خاطر داشته باشید که از نگهدارنده ها مراقبت کنید زیرا ساخت جایگزین برای آنها گران است. اگر بی خیال باشید، به راحتی ممکن است نگهدارنده ها به صورت تصادفی داخل یک دستمال دور انداخته شوند، یا سگ آنها را بجود. هنگامی که نگهدارنده های خود را نمی پوشید، آنها را در یک محفظه امن نگه دارید، تا وقتی زمان آن رسید که دوباره وارد آنها را بپوشید، آنها را راحت پیدا کنید.

شما به مدت سه ماه، نگهدارنده های خود را به صورت تمام وقت (حداقل ۲۲ ساعت در روز) استفاده خواهید کرد و سپس برای معاینه به کلینیک باز خواهید گشت. در این مرحله، ارتودنتیست شما تصمیم خواهد گرفت که آیا به سه ماه استفاده تمام وقت دیگر نیاز دارید، یا می توانید مدت زمان استفاده را به ۱۲ ساعت در روز کاهش دهید.

در صورت گم کردن نگهدارنده خود، یا شکستن آن، بی درنگ با ارتودنتیست خود تماس بگیرید تا یک نمونه جدید برای شما بسازد.

 دیباندینگ و برداشتن براکت ارتودنسی

دیباندینگ و برداشتن براکت ارتودنسی

قرار دادن نگهدارنده یا ریتینر ثابت

حتماً در جلسات قبل، ارتودنتیست با شما در مورد استفاده از نگهدارنده یا ریتینر پس از بریس ها توضیح داده است. نگهدارنده ها این اطمینان را بوجود می آورند که دندان های شما به جای قدیمی خود باز نمی گردند یا با افزایش سن حرکت نمی کنند. ارتودنتیست ممکن است یک نگهدارنده ثابت را برای قوس های دندانی بالا و پایین (یا فقط قوس پایین) توصیه کرده باشد تا در طولانی مدت از لبخند شما محافظت کند.

پس از تمیز کردن و آماده سازی پشت دندان های شما، یک سیم نازک در جای خود چسبانده می شود و به طور دائم یا تا زمانی که بخواهید برداشته شود در آنجا باقی خواهد ماند. نیازی به استفاده از سوزن برای برداشتن بریس ها و قرار دادن نگهدارنده ثابت نیست. در مرحله بعد، ارتودنتیست شما در مورد حفظ بهداشت دهان و دندان در طول مدت استفاده از نگهدارنده شما توضیح خواهد داد. اما، اگر تمام کارهای پاکسازی دندان ها با بریس ها را انجام دهید، مشکلی برای تمیز کردن اطراف نگهدارنده خود نخواهید داشت.

 دیباندینگ و برداشتن براکت ارتودنسی

دیباندینگ و برداشتن براکت ارتودنسی

ماجرای دست یافتن شما به لبخند جدید ادامه دارد!

ارتودنتیست یک نسخه از عکس های قبل و بعد شما را برای شما ارسال خواهد کرد تا سندی از لبخند خود قبل از بریس داشته باشید. به راحتی می توان فراموش کرد که دهان و چهره شما چند ماه ها قبل چگونه نظر می رسیدند. اگر می خواهید سال های آینده به عکس های خود مراجعه کنید، آنها را در یک مکان امن نگه دارید. بیماران جوان تر که هنوز صاحب فرزند نشده اند، ممکن است بخواهند دندان های خود قبل از بریس ها را با دندان فرزندان خود مقایسه کنند. ژنتیک در اندازه فک و ظاهر دندان ها مقداری نقش دارد.

گرچه ارتودنتیست بریس های شما را برداشته است، اما مطمئناً پایان ماجرای درمان ارتودنسی شما نیست. معمولاً ارتودنتیست ها می خواهند برای سال اول شما را هر سه ماه یکبار ببینند. آنها بررسی می کنند که شما در مورد نگهدارنده های (ثابت و متحرک) خود مشکلی نداشته باشید و دندان های شما در موقعیت جدید خود ثابت شده باشند.

بعد از سال اول، بسته به مورد شما ممکن است مراجعات شش ماه یکبار یا سالانه را توصیه کنند. اگر دندان های عقل شما هنوز بیرون نیامده باشند، ما از نزدیک آنها را تحت نظر خواهیم داشت تا مطمئن شویم که آنها باعث بروز هیچ مشکلی برای لبخند جدید شما نخواهند شد.

به خاطر داشته باشید که انتظار می رود در هر بیمار، در طول زندگی او، تغییرات جزئی در موقعیت های دندان ها ایجاد شود. این جشن زندگی است که ما دائماً در حال تغییر هستیم و استفاده از نگهدارنده ها این تغییرات را به حداقل می رساند. گرچه تنوع فردی زیادی وجود دارد، اما درک این نکته حائز اهمیت است که تغییرات جزئی در رشد فک ها، در موقعیت های دندان منعکس خواهد شد، و مهم است که لثه های خود را سالم نگه دارید تا این تغییرات را به حداقل برسانید. بسیاری از بیماری هایی که در بزرگسالان سالخورده بروز می یابند، ممکن است به نظارت با دقت روی روابط دندان ها توسط دندانپزشک یا ارتودنتیست عمومی نیاز داشته باشند.

برای معاینه، اندازه گیری و پاکسازی های معمول، باید به دندانپزشک خود مراجعه کنید. دندانپزشک شما همچنین نگهدارنده ثابت شما را در این مراجعات بررسی خواهد کرد. نگهدارنده ثابت شما با تمیز کردن و نگهداری صحیح، نباید مشکلی برای شما ایجاد کند. اگر نگهدارنده ثابت شکسته شود یا شل شود، باید به ارتودنتیست خود مراجعه کنید.

در صورت داشتن هر گونه پرسش در مورد قرار ملاقات برای برداشتن بریس ها یا مراقبت از لبخند جدید خود پس از برداشتن بریس ها، با ارتودنتیست خود تماس بگیرید.

پلاک دندان چیست، چگونه تشکیل می شود؟

پلاک دندان چیست؟ تارتار چیست؟ تفاوت بین این دو چیست؟ چگونه روی دندان ها شکل می گیرند؟ چگونه می توان از شکل گیری آنها روی دندان ها جلوگیری کرد؟ چرا باید از شر پلاک های روی دندان ها خلاص شوید؟ چگونه می توان آنها را برطرف کرد؟

اینها پرسش هایی هستند که زمانی برای ما مطرح می شوند که از دندانپزشک خود می شنویم که روی دندان های ما پلاک یا تارتار تشکیل شده است. در این مقاله ما به این پرسش ها پاسخ خواهیم داد. امیدواریم که این اطلاعات به شما کمک کنند دریابید که چگونه می توانید از دندان های خود بهتر مراقبت کنید و از بروز مشکلات بهداشتی دهان و دندان در آینده جلوگیری کنید.

مشاهده پلاک و تارتار موجود روی دندان ها ممکن است کار دشواری باشد، مگر اینکه دندانپزشک باشید. پلاک دندان و تارتار مرتبط هستند، اما آنها یکسان نیستند. با این حال، یک مورد مشترک که پلاک دندان و تارتار (رسوب) دارند این است که شما نمی خواهید آنها به مدت طولانی روی دندان های شما باقی بمانند. خبر خوب این است که زدودن پلاک در منزل با استفاده از روتین های خوب بهداشتی دهان و دندان و شاید برخی از محصولات خاص حذف پلاک دندان بسیار ساده است. با این حال ، تارتار روی دندان ها به مراقبت های دندانپزشکی نیاز دارد.

پلاک دندان چیست؟

یک تعریف ساده پلاک دندان این است که: یک پوشش چسبنده که روی دندان ها و اطراف لثه ها تشکیل می شود. یک اصطلاح تخصصی برای پلاک دندان “بیوفیلم دندان” است، زیرا حاوی باکتری های زنده و بزاق است. چسب مانند بودن بافت پلاک دندان به باکتری ها کمک می کند تا در اطراف دندان ها و لثه ها به یکدیگر بچسبند، جایی که وقتی شما چیزی می خورید یا می نوشید، آنها از کربوهیدرات های باقی مانده تغذیه می کنند.

بدون زدودن مؤثر پلاک ها، باکتری ها تکثیر می شوند و بیوفیلم گسترش می یابد. با تغذیه باکتری ها، آنها اسیدهایی تولید می کنند که باعث خوردگی مینای دندان ها می شوند و پلاک روی دندان ها را سخت می کنند، و با تعدادی از مشکلات دندانی ارتباط دارند، از جمله:

  • پوسیدگی دندان
  • زرد شدن رنگ دندان ها
  • بیماری لثه
  • بوی بد دهان
  • تارتار روی دندان ها
  • از دست دادن دندان ها

به همین دلیل، زدودن پلاک ها به صورت روزانه از روی دندان ها، و دانستن اینکه چگونه می توانید به شکلی صحیح از شر پلاک روی دندان ها خلاص شوید، مهم است- در ادامه بیشتر در مورد اینها خواهید خواند.

پلاک دندان

پلاک دندان

چه عواملی باعث ایجاد پلاک روی دندان ها می شود و چگونه می توان از آن جلوگیری کرد؟

بیوفیلم دندان به طور طبیعی داخل دهان ما وجود دارد، بنابراین کاری نیست که شما بتوانید با انجام آن به طور کامل از شر پلاک دندان ها خلاص شوید، یا هر روز تشکیل شدن آن را متوقف کنید.

با این حال ، غذا و نوشیدنی که شما مصرف می کنید تأثیر مستقیمی روی میزان بیوفیلم روی دندان های شما دارد. باکتری های موجود در پلاک دندان روی دندان ها با تغذیه از کربوهیدرات ها (از جمله قندها) رشد می کنند- ممکن است متوجه شده باشید که فیلم چسبناک روی دندان های شما پس از خوردن آب نبات، شکلات و سایر خوراکی های شیرین بدتر است.

مصرف مرتب الکل نیز تعادل باکتری های سالم داخل دهان شما را به هم می ریزد.

کاهش مصرف این خوراکی ها، یا حداقل محدود کردن آنها به وعده های غذایی به جای میان وعده در طول روز، می تواند کمک کند مقدار پلاک روی دندان های شما به حداقل برسند. نشان داده شده است که برخی از خوراکی ها به کاهش تشکیل پلاک روی دندان ها کمک می کنند، و با سلامت بهتر لثه ها ارتباط دارند اما آنها جایگزینی برای مسواک زدن و نخ دندان کشدن نیستند، چه با نخ دندان سنتی یا مسواک بین دندانی.

زنان باردار، به دلیل تغییرات هورمونی داخل دهان خود، بیشتر احتمال دارد که روی دندان های آنها پلاک ایجاد شود، بنابراین مهم است که در دوران بارداری توجه بیشتری به بهداشت دهان و دندان های خود داشته باشند، تا پلاک تشکیل شده روی دندان ها به تارتار تبدیل نشود.

ظاهر پلاک روی دندان ها چگونه است؟

مشاهده پلاک روی دندان ها دشوار است زیرا تقریباً بی رنگ و گاهی اوقات زرد کم رنگ است. به احتمال زیاد با کشیدن زبان خود در امتداد دندان ها یا خراشیدن دندان ها با ناخن، آن را احساس می کنید. اگر به تازگی چیزی خورده اید، یا مدتی است که دندان های خود را مسواک نزده اید، احتمالاً می توانید قسمت هایی از دندان های خود که به نظر پرز دار شده اند را احساس کنید، که به اندازه زمانی که مسواک می زنید صیقلی نیستید. این پلاک دندان است.

اما ظاهر پلاک های دندان چگونه است؟ اگر می خواهید ببینید که دقیقاً در چه مکان هایی پلاک روی دندان های شما وجود دارد، از یک قرص نشان دهنده پلاک دندان استفاده کنید. این قرص ها باعث رنگی شدن هرگونه بیوفیلم روی دندان ها می شوند و به شما نشان می دهند که برای خلاص شدن از شر پلاک های مضر تشکیل شده روی دندان ها، باید تلاش های مسواک زدن خود را روی کجاها متمرکز کنید.

پلاک دندان

پلاک دندان

مقایسه پلاک دندان و تارتار

ما تعریف پلاک دندان را ارائه داده ایم، اما چه تفاوتی بین پلاک و تارتار (که به آن رسوب دندان نیز گفته می شود) وجود دارد؟

اگر پلاک را به درستی از سطح دندان های خود پاک نکنید، شروع به سفت شدن می کند. فقط ظرف چند ساعت می تواند سفت تر شود و مسواک زدن برای زدودن آن را دشوارتر کند. اما بعد از گذشت چند روز، مواد معدنی را از بزاق شما جذب می کند و ماده ای جامد به نام تارتار تشکیل می دهد. تارتار دندان اغلب در شکاف بین دندان ها، اطراف پایه دندان ها و زیر لثه ها تشکیل می شود.

با گذشت زمان، هرگونه تارتار تشکیل شده روی دندان ها گسترش می یابد، ضخیم تر می شود و به رنگ تیره در می آید. این می تواند باعث تحریک لثه ها شود و در نهایت منجر به بروز بیماری لثه خواهد شد.

تارتار تشکیل شده محکم به دندان ها می چسبد و زدودن آن توسط خودتان بسیار دشوار خواهد شد. اگر متوجه تارتار سفید، زرد ، قهوه ای یا سیاه رنگ روی دندان های خود شدید- ماده ای سخت که با مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن معمولی از بین نمی رود- به پاکسازی تخصصی دندان ها، که به جرمگیری و پولیش معروف است نیاز خواهید داشت که باید توسط دندانپزشک انجام شود.

در جدول خلاصه ای از تفاوت های کلیدی بین پلاک و تارتار آورده شده است:

پلاکتارتار
سرعت تشکیلچند ساعت بعد از مسواک زدن، یا درست بعد از غذا خوردنپلاک بعد از چند روز سفت می شود و به تارتار تبدیل می شود
بافتفیلم چسبناکماده معدنی سفت
ظاهربی رنگ یا زرد کم رنگ، دشوار برای دیدنماده قابل مشاهده ای به رنگ سفید، زرد، قهوه ای، یا سیاه که به دندان ها می چسبد
نحوه زودناکثر پلاک ها با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن زدوده می شوند؛ مراجعات منظم به دندانپزشک توصیه می شوندبه پاکسازی های تخصصی (جرمگیری و پولیش) در مطب دندانپزشک نیاز دارند.
اگر باقی بماند…سخت شده و به تارتار تبدیل می شودگسترش می یابد و دندان را کامل پوشش می دهد، با پوسیدگی، بیماری لثه، و بیماری های دیگر ارتباط دارد.

پلاک دندان

پلاک دندان

چگونه پلاک را از روی دندان ها پاک می کنید؟

خبر خوب این است که بهترین راه برای از بین بردن پلاک از روی دندان ها به صورت روزانه، به راحتی، با مسواک زدن دندان های خود و نخ دندان کشیدن آنها است. اما، شما باید مطمئن شوید که درست مسواک می زنید. همچنین باید مطمئن شوید که زمان کافی برای تمیز نگهداشتن دندان های خود، صبح و شب صرف می کنید تا مطمئن شوید که تمام پلاک های تشکیل شده روی دندان ها را از بین می برید.

برخی از افراد متوجه می شوند که مسواک برقی برای از بین بردن پلاک دندان ها مؤثرتر از یک مسواک دستی عمل می کند. با این حال، مسواک زدن به تنهایی در زدودن پلاک بین دندان ها مؤثر نیست، به همین دلیل نخ دندان کشیدن روزانه کار مهمی است. اگر استفاده منظم از نخ دندان های معمولی را دوست ندارید، یک ابزار شستشوی دهان (واتر فلاسر) می تواند یک سرمایه گذاری خوب باشد.

در اینجا به بیان برخی از گام های اساسی برای زدودن پلاک ها از روی دندان ها می پردازیم، قبل از اینکه به رسوب تبدیل شوند:

  • دو مرتبه در روز- یک بار قبل از خواب و یک بار دیگر در طول روز- حداقل به مدت دو دقیقه دندان های خود را مسواک بزنید.
  • از یک مسواک دارای فرچه نرم استفاده کنید و از اعمال فشار خیلی زیاد اجتناب کنید.
  • مسواک را با زاویه ۴۵ درجه روی دندان ها قرار دهید تا به زیر خط لثه برسد.
  • روی مسواک زدن همه سطوح هر دندان تمرکز کنید.
  • قبل یا بعد از مسواک زدن دندان ها، بین دندان ها را نخ دندان بکشید.
  • بلافاصله پس از مسواک زدن دهان را با آب یا دهانشویه نشویید، زیرا این کار باعث از بین رفتن مواد موجود در خمیردندان شما خواهد شد.

بیوفیلم دندان را نمی توان به سادگی با شستشو با آب از بین برد، گرچه شستشو پس از صرف غذا می تواند به شما در شستن مقداری از قندها و اسیدهای باقی مانده کمک کند. همچنین می توانید از دهانشویه فلورایده استفاده کنید یا آدامس بدون قند بجوید تا به تمیز نگه داشتن دندان های خود بین مسواک زدن ها کمک کنید.

چگونه می توان با تشکیل پلاک مبارزه کرد؟

بهترین راه برای مبارزه با تشکیل پلاک روی دندان ها، پاکسازی حرفه ای دندان ها است. پاکسازی ها باید حداقل هر شش ماه یک مرتبه انجام شوند تا از تشکیل بیش از حد پلاک جلوگیری شود. با این حال، بسته به سابقه بیماری های شما و میزان مستعد بودن شما به ابتلا به آنها، ممکن است نیاز باشد پاکسازی دندان ها بیشتر انجام شود. تشکیل پلاک می تواند منجر به بیماری های لثه و پوسیدگی دندان ها شود. اکثر پاکسازی های تخصصی دندان ها فقط حدود ۳۰ دقیقه طول می کشد، و شامل جرمگیری و پولیش می شود تا اطمینان حاصل شود که تمام پلاک ها برداشته می شوند و لبخندی تازه و تمیز برای شما به جا می ماند.

ابزارهای حذف پلاک دندان

انواع مختلفی از ابزارها برای زدودن پلاک های دندان ها، کیت های حذف پلاک و حتی پاک کننده های برقی پلاک، برای از بین بردن پلاک از روی دندان ها وجود دارند. اینها به طور کلی برای افرادی که روی دندان های خود تارتار دارند و می خواهند بدون مراجعه به دندانپزشک آنها را حذف کنند به بازار عرضه می شوند.

ما استفاده از این ابزارها را برای از بین بردن پلاک دندان در منزل توصیه نمی کنیم. چرا؟ اولاً، همانطور که قبلاً نیز اشاره کردیم، شما احتمالاً بهترین پاک کننده پلاک را در کابینت حمام خود دارید. علت این است که تمام آنچه برای از بین بردن بیوفیلم دندان لازم است، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن روزانه است. ثانیاً، اگر رسوب سخت شده روی دندان های خود داشته باشید، تنها یک دندانپزشک متخصص می تواند اطمینان حاصل کند که این رسوب بدون خطر و به طور کامل زدوده شده است.

تلاش برای استفاده از ابزارهای مخصوص دندانپزشکی روی دندان های خودتان برای زدودن پلاک در منزل، شما را در معرض خطر آسیب رساندن به دندان ها و لثه ها قرار می دهد. بعلاوه، زدودن تارتار از روی پشت دندان ها و سایر مناطق که قابل مشاهده نیستند، برای شما بسیار دشوار خواهد بود. به طور خلاصه: حذف پلاک می تواند با مسواک انجام شود؛ زدودن تارتار باید توسط دندانپزشک شما انجام شود.

پلاک دندان

پلاک دندان

بهترین خمیردندان برای از بین بردن پلاک روی دندان ها چیست؟

از بین بردن پلاک از روی دندان ها بیشتر از آنکه به نوع مسواک مربوط باشد، به روتین مسواک زدن و تکنیک مسواک زدن شما مربوط می شود. اگر درست مسواک می زنید و برای تمیز کردن بین دندان های خود نخ دندان استفاده می کنید، صرف نظر گرفتن خمیر دندانی که استفاده می کنید، این روتین برای دور نگهداشتن پلاک از دندان های شما کافی خواهد بود. با این حال، برخی مواد خاص خمیردندان ها وجود دارند که می توانند به خنثی کردن اسید داخل دهان شما کمک کنند، بنابراین می توانید به دنبال یک خمیردندان مخصوص حذف پلاک یا خمیر دندان کنترل تارتار حاوی یک یا چند مورد از این موارد باشید:

  • جوش شیرین (بی کربنات سدیم): قلیایی بودن جوش شیرین به تعادل اسیدیته بیوفیلم دندان کمک می کند. ساینده بودن آن نیز می تواند به زدودن پلاک دندان کمک کند.
  • پیروفسفات سدیم: استفاده منظم از خمیر دندان حاوی این ماده می تواند مانع تشکیل پلاک دندان شود.
  • تری کلوزان: این ماده ضد باکتریایی با باکتری هایی که در پلاک دندان زندگی می کنند مبارزه می کند.
  • سیترات روی: ثابت شده است که این ماده تا ۱۲ ساعت پس از مسواک زدن، زنده ماندن باکتری های موجود در پلاک دندان را کاهش می دهد.

خمیر دندان های زیادی برای مبارزه پلاک دندان و کنترل تارتار در دسترس هستند، بنابراین بهترین خمیر دندان برای جلوگیری از تشکیل پلاک دندان برای شما، ممکن است به ترجیح و سلیقه شخصی شما بستگی داشته باشد.

دهانشویه برای زدودن پلاک دندان

دهانشویه می تواند حاوی مواد خاصی باشد که به کاهش باکتری ها و محافظت از دندان ها در برابر تشکیل پلاک کمک می کند، بویژه فلوراید و کلراید ستیل پیریدینیوم. با این حال، استفاده از دهانشویه به تنهایی، روشی چندان مؤثر برای زدودن پلاک از روی دندان ها، یا جلوگیری از تشکیل پلاک نیست، و مطمئناً نباید جایگزین مسواک زدن و نخ دندان کشیدن شود.

پلاک دندان

پلاک دندان

چگونه پلاک سخت را حذف کنیم؟

پلاک سخت شده روی دندان ها، معروف به تارتار یا رسوب، فقط توسط یک دندانپزشک قابل برداشته شدن است. در فرایند دندانپزشکی به نام دندان جرمگیری، از ابزارهای تخصصی برای سست کردن پلاک های چسب- مانند تشکیل شده گیر کرده روی دندان های شما استفاده  می شود.

حذف پلاک از روی پروتزهای مصنوعی دندانی

پروتزهای دندانی نیز به زدودن پلاک دندان نیاز دارند. بنیاد سلامت دهان و دندان توصیه می کند که به صورت روزانه پروتزهای دندانی خود را مسواک بزنید و دندان های مصنوعی خود را خیس کنید تا آنها را عاری از پلاک حفظ کنید. قرص های مخصوص تمیز کردن پروتز، به از بین بردن باکتری ها و صاف و تمیز کردن پروتزها کمک می کنند. با این حال، پلاک دندان- درست همانطور که روی دندان های طبیعی تشکیل می شود- اگر به درستی تمیز نشود، می تواند روی پروتزها نیز ایجاد شود.

نتیجه گیری

متأسفانه هیچ راهی برای خلاص شدن به طور دائم از شر پلاک دندان وجود ندارد. به دلیل میکروب هایی که به طور طبیعی داخل دهان وجود دارند، آنها همیشه داخل دهان در حال شکل گیری هستند، گرچه غذاهای حاوی قند زیاد سایر کربوهیدرات ها می توانند سرعت انباشته شدن آن را افزایش دهند.

اما چگونه می توان از شر پلاک خلاص شد؟ پاسخ در روتین بهداشتی دهان و دندان شما نهفته است.

مهم است که برای از بین بردن پلاک روی دندان ها، به صورت روزانه کارهای بهداشتی دهان و دندان ها را انجام دهید، در غیر این صورت، می تواند سخت شود و به تارتار تبدیل شود، که فقط توسط یک دندانپزشک متخصص قابل زدودن است. رها کردن بیوفیلم دندان یا تارتار روی دندان ها، با پوسیدگی دندان، بیماری لثه و بوی بد دهان ارتباط دارد.

دو بار در روز مسواک بزنید و یک بار در روز نخ دندان بکشید، تا تشکیل پلاک روی دندان های خود را به حداقل رساندن برسانید. همچنین معاینات منظم دندانپزشکی داشته باشید تا دندانپزشک شما بتواند هر مشکلی را زودتر شناسایی کند و به شما نشان دهد که روی کدام نواحی باید بیشتر کار کنید.

پلاک دندان

پلاک دندان

پرسش های متداول در مورد پلاک دندان

چگونه می توان در منزل پلاک را از روی دندان های خود برطرف کرد؟

اگر در حال فکر کردن به این موضوع هستید که چگونه می توانید از شر پلاک روی دندان ها خلاص شوید، خبرهای نسبتاً خوبی برای شما داریم. بهترین راه برای زدودن پلاک از روی دندان ها در منزل، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم است. ممکن است وسوسه شوید که ابزارهای دندانپزشکی فانتزی که در مطب دندانپزشک خود دیده اید را خریداری کنید، اما استفاده از این ابزارها در منزل بی خطر نیست.

چه تفاوتی بین پلاک و تارتار وجود دارد؟

تفاوت اصلی این است که اول پلاک می آید. اگر باقی بماند، به تارتار تبدیل می شود. پلاک را می توان در منزل با یک مسواک برداشت، اما تارتار بسیار سخت تر است و باید توسط یک دندانپزشک برداشته شود. مهم است که اجازه ندهید پلاک به تارتار تبدیل شود، زیرا تارتار می تواند منجر به پوسیدگی دندان و بیماری لثه شود.

پلاک از چه ساخته شده است؟

پلاک یک ماده چسبناک است که دندان های شما را می پوشاند و از ذرات غذایی و بزاق تشکیل شده است. باکتری ها از ذرات غذای موجود در پلاک شما تغذیه می کنند و آنها می توانند منجر به بروز بیماری لثه و پوسیدگی دندان شوند. به همین دلیل مهم است که به طور منظم مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

چگونه پلاک منجر به پوسیدگی دندان می شود؟

باکتری ها در پلاک روی دندان شما زندگی می کنند و اسیدی تولید می کنند که موجب خوردگی و فرسایش مینای دندان های شما می شود. این باکتری ها همچنین می توانند باعث عفونی شدن بافت لثه و استخوان شما شوند، و این همان چیزی است که منجر به پوسیدگی دندان می شود.

بهترین خمیردندان برای رفع پلاک دندان چیست؟

بیشتر خمیر دندان های اقتصادی دارای خاصیت مبارزه با پلاک هستند، اما بهترین خمیر دندان برای مبارزه با پلاک آنهایی هستند که دارای فلوراید و جوش شیرین هستند.

پلاک دندان

پلاک دندان

پلاک چگونه شکل می گیرد؟

ذرات مواد غذایی باقی مانده روی دندان های شما مکانی برای رشد باکتری ها فراهم می آورند و بزاق موجود در دهان شما با باکتری ها و ذرات غذایی مخلوط می شود، و نتیجه آن پوشش کرکی و نازک است که ما آن را تحت عنوان پلاک می شناسیم. گرچه هر بار بعد از خوردن غذا، کمی پلاک تشکیل می شود و به تنهایی مشکلی ایجاد نمی کند، اما تشکیل پلاک می تواند منجر به پوسیدگی دندان شود و باید با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم مانع آن شد.

بریس های طلا

بریس های طلا شباهت بسیار زیادی به بریس های نقره ای استاندارد دارند، که از فولاد ضد زنگ ساخته شده اند، غیر از اینکه پوشش طلا روی آنها کشیده شده است. برخی افراد ظاهر بریس های طلایی را روی دندان های خود نسبت به بریس های سنتی ترجیح می دهند، زیرا به نظر می رسد که طلا ظریف تر، شیک تر، و برای برخی، نشان دهنده وضعیت اجتماعی- اقتصادی بهتر است.

علاوه بر این، بریس های طلا مزایایی دارند که فراتر از ترجیحات زیبایی شناختی هستند- کمتر احتمال دارد که آنها باعث بروز واکنش آلرژیک شوند، و همچنین کمتر مشکل آفرین هستند.

هزینه بریس های طلا نسبت به بریس های معمولی بیشتر است و همه ارتودنتیست ها آنها را ارائه نمی دهند، بنابراین نخستین گام شما این است که با ارتودنتیست خود صحبت کنید تا بدانید چه گزینه هایی در اختیار شما قرار دارند، و پی ببرید که چقدر هزینه خواهند داشت.

مروری بر بریس های ارتودنسی

همانطور که می دانید، بریس ها یک سیستم متشکل از براکت ها و سیم ها هستند که با هدف همراستا کردن دندان های کج به یک موقعیت صاف و همراستا، به دندان ها متصل می شوند. بریس ها همچنین می توانند به بستن فواصل بین دندان ها کمک کنند و یک بایت مشکل دار را اصلاح کنند.

در گذشته، بریس ها فوق العاده بزرگ بودند و جلب توجه می کردند، اما به لطف پیشرفت فناوری در زمینه ارتودنسی، آنها در حال حاضر کمتر جلب توجه می کنند و راحت تر هستند. بریس ها می توانند برای اصلاح دندان ها، بایت، و یا مشکلات هماهنگی فک همه افراد مورد استفاده قرار گیرند. این مشکلات می توانند ناشی از هر چیزی باشند، از تروما و آسیب گرفته تا مکیدن انگشت شست خود به عنوان یک کودک یا مشکلات ژنتیکی.

بریس های استاندارد شامل براکت هایی هستند که به سیم ها و بندهایی متصل می شوند که به دندان ها فشار را فشار وارد می کنند تا به تدریج، به مرور زمان، آنها را حرکت دهند. به طور معمول، به هر دندان یک براکت چسبانده می شود، و سیم- سیم کمانی ارتودنسی- براکت ها را به یکدیگر متصل می کند.

با پیشرفت درمان، شما به طور منظم به ارتودنتیست خود مراجعه می کنید که بررسی می کند تا اطمینان حاصل شود که همه چیز بر اساس برنامه ریزی پیش می رود، و سپس سیم کمانی را تنظیم می کند تا حرکت دندان ها به موقعیت مطلوب همچنان ادامه پیدا کند.

بخش دیگر بریس ها، لیگاچورهای الاستیک است که روی هر براکت پیچانده می شود. وظیفه آنها نگهداشتن سیم کمانی در جای خود است، و همچنین نیروی اضافی برای کمک به حرکت دندان ها فراهم می آورند. آنها نیز در رنگ های مختلف وجود دارند، بنابراین مردم می توانندظاهر بریس های خود را شخصی کنند.

بریس های طلایی

بریس های طلایی

بریس طلا چیست؟

اغلب افرادی که به بریس نیاز دارند، از فکر کردن در مورد استفاده از آن همه فلز روی دندان های خود هیجان زده نمی شوند، و فقط می خواهند استانداردترین گزینه را برای بریس های خود دریافت می کنند. یا، اگر یک بیمار قادر و مایل به پرداخت هزینه ای کمی بیشتر باشد، ممکن است بتوانند از بریس هایی استفاده کند که از مواد همرنگ دندان ها یا مواد شفاف، معمولاً سرامیک، ساخته شده اند.

همچنین گزینه ای برای دریافت بریس های پشت دندانی وجود دارد، بریس هایی که براکت ها و سیم های آن به جای روی دندان ها به پشت دندان ها چسبانده می شوند.

و البته، اگر درمانی که شما نیاز دارید کمتر شدید باشد، شما به طور بالقوه می توانید از بریس نامرئی مانند اینویزیلاین و یا حتی الاینرهای شفاف خانگی استفاده کنید. اینویزیلاین می تواند ۹۰% موارد را درمان کند، غیر از موارد خیلی وخیم، اما هدف گزینه الاینر خانگی تنها درمان موارد خفیف است که در آن صاف کردن دندان ها مورد نیاز یا مطلوب است.

اما، علیرغم این واقعیت که مردم عموماً بریس هایی را می خواهند که خیلی جلب توجه نکنند، برخی افراد هستند که می خواهند بریس های خود را نشان دهند، و به طور کامل آنها را به عنوان بخشی از نگاه خود در آغوش بگیرند- در این موارد، فرد ممکن است بریس های طلا را انتخاب کند.

بریس های طلا معمولاً از فولاد ضد زنگ ساخته شده اند (مانند بریس های معمولی)، اما براکت ها و سیم ها با طلا پوشش داده شده اند و یا اینکه اجزاء به طور کامل از ورقه طلا ساخته شده اند. اگر بریس های شما صرفاً برای دلایل زیبایی طلایی باشند، ممکن است تنها یک پوشش به رنگ طلایی داشته باشند، اما در برخی موارد، بریس ها را می توان با طلای ۲۴ عیار واقعی پوشش داد، که باعث خواهد شد نتیجه گران تر شود، و همچنین برای افرادی مفید است که ممکن است به فلزات دیگر آلرژی داشته باشند.

در مواردی که بریس ها به طور کامل از ورقه طلا ۲۴ عیار واقعی ساخته می شوند، بریس ها می توانند واقعاً ظاهری شیک و ظریف داشته باشند، و به صورت مد و ابزاری برای ابراز وضعیت تبدیل شوند.

بنابراین تنها تفاوت واقعی بین بریس های طلا و بریس های نقره ای استاندارد این است که بخش های فولاد ضد زنگ بریس با طلا پوشش داده شده است و به آنها ظاهر طلایی داده است.

بریس های طلایی

بریس های طلایی

مقایسه بریس های طلا و گریل دندان

گریل طلا یک پوشش متحرک دندان است که کاملاً برای اهداف تزئینی استفاده می شود، گرچه در برخی موارد، افراد روکش های خود را به طور دائم تغییر می دهند تا به نظر برسد که آنها به طور دائم از یک گریل طلا استفاده می کنند.

در برخی موقعیت های شدیدتر، افراد گریل را به طور دائم به دندان های خود می چسبانند، یا الماس و جواهرات دیگر را به دندان های خود متصل می کنند.

در بسیاری از موارد، گریل را می توان به صورت آنلاین به شکل یک گزینه با اندازه مناسب برای همه خریداری کرد ، اما برای کسانی که برای انجام این کار پول دارند، بهتر است گریل توسط یک دندانپزشک به صورت سفارشی ساخته شود.

گریل طلا برای بریس ها

شاید دریافت گریل های طلا برای استفاده از بریس های طلا چندان عاقلانه نباشد. علیرغم این حقیقت که براکت ها در طول سال ها جمع و جور تر و زیباتر شده اند، اما هنوز هم بزرگ هستند. بنابراین اگر روی براکت های یک گریل بپوشید، پوست دور دهان شما برجسته می شود، به گونه ای که به نظر می رسد در تمام طول روز دائماً محافظ دندان ورزشی بزرگ پوشیده اید.

دیگر رنگ های بریس ها

روکش طلای استاندارد تنها راه برای زیباتر کردن بریس ها نیست. گزینه های دیگر عبارتند از:

  • بریس های رز گلد: اینها نیز از فولاد ضد زنگ ساخته شده اند، اما آنها با یک لایه ظریف به رنگ رز گلد پوشش داده شده اند تا ظاهر زیباتری پیدا کنند.
  • بریس های نقره ای: اینها بریس های استاندارد شما هستند. آنها رنگ نقره ای دارند که از مواد فولادی ضد زنگ که از آن ساخته شده اند می آید.
  • رابر بندهای طلایی برای بریس ها: اگر نمی خواهید هزینه بیشتری برای بریس های طلایی پرداخت کنید، اما هنوز هم می خواهید براکت هایی جذاب داشته باشید، می توانید از رابر بندهای طلای فلزی استفاده کنید، که در اکثر مطب های ارتودنسی موجود هستند.

بریس های طلا چقدر هزینه دارند؟

بریس های طلا می تواند از ۶۰۰۰ دلار تا ۸۰۰۰ دلار برای شما هزینه داشته باشند. این هزینه ها به دندانپزشک شما بستگی دارد، جایی که زندگی می کنید، و مدت زمانی که نیاز دارید از بریس ها استفاده کنید. بریس های سنتی معمولا از ۲۵۰۰ تا ۷۵۰۰ دلار هزینه دارند، بنابراین می توانید ببینید که بریس های طلا هزینه بیشتری دارند.

آیا بیمه دندانپزشکی بریس های طلا را پوشش می دهد؟

شما ممکن است بیمه ارتودنسی یا بیمه دندانپزشکی داشته باشید که بخشی از درمان ارتودنسی را پوشش می دهد. با این حال، ارتقاء بریس ها به بریس های طلا، به احتمال زیاد تحت پوشش بیمه نیست.

علت این است که این ارتقاء به طور معمول برای دلایل صرفاً زیبایی صورت می گیرد. شما باید تفاوت هزینه بین بریس های سنتی و بریس های طلای خود را در زمان درمان ارتودنسی خود پرداخت کنید.

مزایای بریس های طلا

بدیهی است، بریس های طلا ظاهری بهتر از بریس های معمولی دارند (بسته به ترجیحات زیبایی شناسی شخصی شما)، اما بریس های طلا مزایای دیگری نیز دارند:

  • مقاومت باکتریایی: تمیز و عاری از باکتری نگه داشتن طلا آسان است، زیرا آن را فرسوده نمی شود و پلاک جذب نمی کند.
  • شکل دهی و قالب گیری آسان: با براکت های طلا شما گاهی اوقات می توانید براکت های سفارشی که مناسب شکل و اندازه دندان های شما هستند را دریافت کنید، زیرا شکل دهی فلز آسان تر است.
  • غیر سمی بودن: طلا غیر سمی است و به اندازه فلزات دیگر واکنش پذیر نیست، به همین دلیل باعث می شود به طور بالقوه بی خطرتر از گزینه های دیگر باشد.
  • ضد التهاب و ضد آلرژی بودن: براکت های طلا فاقد نیکل هستند بنابراین باعث بروز هیچ گونه تحریک دهان و لثه ها نخواهند شد.
بریس های طلایی

بریس های طلایی

بریس های پشت دندانی طلا

همانطور که در بالا اشاره شد، بریس های زبانی یا پشت دندانی شامل براکت هایی هستند که به جای جلوی دندان ها پشت آنها قرار می گیرند. گاهی اوقات، بریس های پشت دندانی از یک آلیاژ طلا ساخته می شوند، که شکل دهی آنها بر اساس دندان های شما راحت تر است، فاقد نیکل هستند و بهتر به نظر می رسند (گرچه دیدن بریس های پشت دندانی نسبتاً دشوار است).

آیا شما باید بریس طلا استفاده کنید؟

دلایل مختلفی وجود دارد که ممکن است بخواهید به جای بریس های نقره ای استاندارد از بریس های طلا استفاده کنید. نگاهی به دلایل زیر برای استفاده از براکت های با پوشش طلا داشته باشید.

شما ممکن است بخواهید از بریس های طلا استفاده کنید، در صورتی که:

  • شما به فولاد ضد زنگ آلرژی دارید.
  • شما زیبایی طلا را دوست دارید.
  • شما براکت های سفارشی می خواهید.
  • شما نگران پرداخت مبلغی کمی بیشتر نیستید.

نقره ای استانداردطلاسرامیکیپشت دندانی
ظاهربراکت های فلزی نقره ای روی جلوی دندان هابراکت های فلزی طلایی روی جلوی دندان هابراکت های سرامیکی همرنگ دندان هابراکت های طلایی یا نقره ای روی سطح پشتی دندان ها (غیر قابل مشاهده)
جنسفلز ضد زنگفلز ضد زنگ با پوشش طلاسرامیکفلز ضد زنگ
مزایاهزینه پایین تراگر طلا دوست دارید ظاهر خوبی دارند، راحت شکل داده می شوند، ضد آلرژی و ضد التهابی هستند.کمتر قابل توجه هستندغیر قابل مشاهده
معایبقابل مشاهده-

از نظر ظاهری بهترین گزینه نیستند

گران تر از نمونه استاندارد هستندبه راحتی لک می شوند، گران تر هستندگران تر هستند، تنظیم آنها دشوارتر است

نتیجه گیری

بریس های طلا درست مانند بریس های معمولی هستند، با این تفاوت که آنها با طلا، گاهی اوقات حتی با طلای ۲۴ عیار، روکش شده اند. افراد عموماً به دلیل زیبایی طلا را انتخاب می کنند، اما براکت های طلا مزایایی فراتر از ظاهرشان دارند.

به عنوان مثال، بریس های طلا کمتر احتمال دارد که باعث واکنش های آلرژیک شوند، و آنها التهابی نیستند، بنابراین آنها بافت های داخل دهان را تحریک نخواهند کرد.

بریس های طلا گران تر از بریس های فولادی ضد زنگ نیز هستند، و احتمالاً هزینه های آنها تحت پوشش بیمه دندانپزشکی یا ارتودنسی قرار نمی گیرد. اگر به گرفتن بریس های طلا علاقه مند هستید، در مورد گزینه های خود با ارتودنتیست خود صحبت کنید.

پرسش های متداول در مورد بریس های طلا

آیا طلا می تواند به دندان های شما آسیب برساند؟

بریس های طلا به دندان های شما آسیب نخواهند رساند. در حقیقت، کمتر احتمال دارد که آنها باعث بروز واکنش های آلرژیک یا التهابی در بافت های دهان شما شوند، زیرا آنها حاوی نیکل نیستند.

آیا بریس های طلا گران تر هستند؟

بریس های طلا گران تر از بریس های فولاد ضد زنگ استاندارد هستند. هزینه بریس های طلا می تواند از ۶۰۰۰ تا ۸۰۰۰ دلار متغیر باشد، در حالی که هزینه بریس های معمولی از ۳۵۰۰ دلار به ۷۵۰۰ دلار متغیر است.

آیا بریس های طلا باعث می شوند دندان های شما زرد به نظر می رسند؟

کیفیت بریس های طلا که در حقیقت با طلای واقعی پوشش داده می شوند، باعث زرد شدن دندان های شما نخواهند شد- در واقع، آنها یک اثر بسیار خوشایند ظریف و زیبا دارند. با این حال، استفاده از رابربندهای طلایی روی دندان های شما ممکن است باعث شود دندان های شما زرد به نظر برسند.

پر کردن دندان

مزایا و معایب مواد پرکننده دندان! پرکننده های غیر مستقیم! آمالگام نقره ای بی خطر است؟ آیا می توان به پر کردن آمالگام آلرژی داشت؟ در این مقاله به این پرسش ها و دیگر پرسش های پر تکرار پاسخ داده می شود.

پر کردن دندان چیست؟

موادی که برای پر کردن دندان ها استفاده می شوند تکی یا ترکیبی از فلزات، پلاستیک، شیشه یا سایر مواد هستند که برای ترمیم یا احیاء دندان ها استفاده می شوند. یکی از شناخته شده ترین کاربردهای مواد پر کننده دندان ‘پر کردن’ یک ناحیه از دندان است که دندانپزشک به دلیل پوسیدگی- ‘حفره’- آن را حذف کرده است. پرکننده ها بعلاوه برای ترمیم دندان های ترک خورده یا شکسته و دندان هایی استفاده می شوند که در نتیجه سوء استفاده (مانند جویدن ناخن یا دندان قروچه) دچار فرسایش شده اند.

پر کردن دندان

پر کردن دندان

پرکننده های دندانی از چه موادی ساخته شده اند؟

مواد پرکننده دندان عبارتند از:

  • طلا.
  • پرسلن.
  • آمالگام نقره (حاوی جیوه مخلوط با نقره، قلع، روی و مس).
  • مواد همرنگ دندان ها پلاستیک و شیشه که رزین کامپوزیت نامیده می شوند.

محل و میزان وسعت پوسیدگی، هزینه مواد پر کننده، پوشش بیمه شما و توصیه دندانپزشک، انتخاب نوع ماده پر کننده دندان را برای شما مشخص خواهد کرد که به بهترین شکل نیازهای شما برطرف خواهد کرد.

مزایا و معایب مواد مختلف پر کننده دندان

مزایا و معایب مواد مختلف پرکننده دندان عبارتند از:

مزایا:

  • طلا: حداقل ۱۰ تا ۱۵ سال طول دوام دارد، برخی معتقدند طلا ظاهری خوشایند بوجود می آورد.
  • پر کردن نقره ای (آمالگام ها): حداقل ۱۰ تا ۱۵ سال دوام دارد، ارزان تر از کامپوزیت است.
  • مواد کامپوزیتی همرنگ دندان: رنگ آنها می تواند تطبیق کامل با رنگ دندان های موجود داشته باشد، به دندان های موجود چسبانده می شوند و پشتیبانی اضافی ارائه می دهند، معمولاً برای ترمیم هایی غیر از پر کردن حفره نیز استفاده می شوند، گاهی اوقات در مقایسه با آمالگام ها حجم کمتری از دندان باید تراشیده شود.
  • سرامیک/ پرسلن: بیش از ۱۵ سال دوام دارند، در برابر لکه ها مقاوم تر از مواد رزین کامپوزیت هستند.
  • گلاس آینومر (آکریلیک و نوع خاصی از مواد شیشه ای): اغلب برای پر کردن زیر خط لثه استفاده می شوند، فلوراید آزاد می کنند که می تواند به محافظت از دندان در برابر پوسیدگی بیشتر کمک کنند.

معایب:

  • طلا: گران تر از سایر مواد است، قرار دادن آن روی دندان ممکن است به بیش از یک مراجعه به دندانپزشک نیاز داشته باشد.
  • نقره: ممکن است به تراشیدن مقدار بیشتری از دندان نیاز داشته باشد تا فضای کافی بزرگ برای نگه داشتن آن ایجاد شود، به ساختار دندان های اطراف رنگ خاکستری می دهد، به دلیل میزان انبساط و انقباض بیشتر ممکن است خطر ترک خوردن و شکستن دندان ها بیشتری باشد، احتمال بروز آلرژی توسط آن در برخی افراد وجود دارد.
  • مواد کامپوزیتی همرنگ دندان: حداقل پنج سال (۱۰ تا ۱۵ سال کمتر از مواد دیگر) دوام دارد، بسته به محلی که قرار می گیرد ممکن است باعث لب پر شدم دندان ها شود، هزینه آن می تواند تا دو برابر بیشتر از آمالگام های نقره ای باشد، جایگذاری آن می تواند زمان بیشتر یا مراجعات بیشتر به دندانپزشک نیاز داشته باشد.
  • سرامیک: می تواند به اندازه طلا قیمت داشته باشد.
  • گلاس آینومر: ضعیف تر از رزین کامپوزیت است، بیشتر مستعد پوسیده شدن و شکستگی است، پنج سال یا کمتر دوام دارد، هزینه های آن قابل مقایسه با کامپوزیت است.
پر کردن دندان

پر کردن دندان

پرکننده غیر مستقیم چیست؟

پر کردن غیر مستقیم شبیه به پر کردن دندان با کامپوزیت یا مواد همرنگ دندان است، غیر از اینکه آنها در لابراتوار دندانپزشکی ساخته می شوند و قبل از جایگذاری روی دندان به دو مرتبه مراجعه به دندانپزشک نیاز دارند. پر کردن غیر مستقیم زمانی در نظر گرفته می شود که ساختار کافی از دندان برای حمایت از ماده پر کننده دندان باقی نمانده است، اما دندان آنقدر شدید آسیب ندیده است که به یک روکش نیاز داشته باشد.

طی جلسه نخست، پوسیدگی یا پر شدگی قدیمی حذف می شوند. برای ثبت شکل دندانی که به ترمیم نیاز دارد، از آن و دندان های اطراف آن قالب گرفته می شود. این قالب برای یک لابراتوار دندانپزشکی ارسال می شود تا پر شدگی غیر مستقیم در آنجا ساخته شود. در طول مدتی که ترمیم ساخته می شود برای محافظت از دندان یک پر شدگی موقت (که در زیر شرح داده شده) روی آن قرار داده می شود. طی مراجعه دوم، پر شدگی موقت برداشته می شود و دندانپزشک تناسب ترمیم غیر مستقیم آماده شده را بررسی می کند. اگر تناسب آن قابل قبول باشد، به طور دائم در محل چسبانده می شود.

دو نوع پر کردن غیرمستقیم وجود دارد- اینله و آنله.

  • اینله ها شبیه به پر شدگی هستند، اما کل کار داخل کاسپ ها (برجستگی های) روی سطح جونده دندان قرار می گیرد.
  • آنله ها گسترده تر از اینله ها هستند، یک یا چند کاسپ را پوشش می دهند. گاهی اوقات آنله ها روکش های پارسیل نامیده می شوند.

اینله ها و آنله ها با دوام تر هستند و عمری طولانی تر از پرکننده های سنتی دارند- تا ۳۰ سال. آنها می توانند از رزین کامپوزیت های همرنگ دندان، پرسلن یا طلا ساخته شوند. اینله ها و آنله های ساختار دندان را تضعیف می کنند، اما بسیار کمتر از پرکننده های سنتی.

نوع اینله و آنله-آنله ها و اینله های مستقیم – فرآیندها و رویه های مشابه غیر مستقیم را دنبال می کنند، تفاوت این است که اینله ها و آنله های مستقیم در مطب دندانپزشکی ساخته می شوند و می توانند در یک جلسه روی دندان قرار بگیرند. نوع اینله یا آنله ای که استفاده می شود به میزان ساختار دست نخورده باقی مانده از دندان و نگرانی های مربوط به زیبایی بستگی دارد.

پر کردن دندان

پر کردن دندان

پر کردن موقت چیست و چرا من به آن نیاز دارم؟

شما ممکن است به یک پر شدگی موقت نیاز داشته باشید:

  • اگر بیش از یک بار مراجعه برای پر کردن دندان شما نیاز است. به عنوان مثال، قبل از قرار دادن پر شدگی طلا و برای پر شدگی های غیر مستقیم که از مواد کامپوزیت استفاده می شود.
  • پس از یک درمان ریشه.
  • در صورت تحریک شدن پالپ، تا امکان آرام کردن عصب دندان فراهم شود.
  • اگر درمان دندانپزشکی اورژانسی نیاز باشد (مانند پرداختن به یک دندان درد)

پر شدگی های موقت تنها به این معنا هستند؛ قرار نیست برای همیشه در جای خود باقی بمانند. آنها معمولاً ظرف یک ماه می افتند، می شکنند، یا ساییده می شوند. حتماً به موقع برای برداشتن پر شدگی موقت و تعویض آن با یک نمونه دائمی مراجعه کنید. اگر شما این کار را انجام ندهید، دندان شما می تواند عفونی شود یا مشکلات دیگری می تواند برای شما بوجود بیاید.

مراحل پر کردن دندان

ابتدا، دندانپزشک منطقه اطراف دندان را با یک بی حس کننده موضعی بی حس می کند. سپس، از یک دریل، ابزار ایر ابریژن یا لیزر برای زدودن منطقه پوسیده استفاده می شود. انتخاب ابزار به میزان راحتی دندانپزشک شما، آموزش و سرمایه گذاری روی یک قطعه خاص از تجهیزات و همچنین محل و میزان پوسیدگی دندان بستگی دارد.

سپس، دندانپزشک در طول فرآیند تراشیدن پوسیدگی، منطقه را بررسی یا تست می کند تا مشخص نماید که آیا همه پوسیدگی زدوده شده است یا خیر. هنگامی که پوسیدگی زدوده شد، دندانپزشک فضا را با تمیز کردن حفره از وجود باکتری ها و باقی مانده ها، برای پر کردن آماده می کند. اگر پوسیدگی نزدیک به ریشه باشد، ممکن است دندانپزشک ابتدا یک لاینر ساخته شده از گلاس آینومر، رزین کامپوزیت یا مواد دیگر برای محافظت از عصب قرار دهد. به طور کلی، پس از قرار دادن پر شدگی، دندانپزشک درمان را به پایان می رساند و آن پولیش می کند.

برای پر کردن همرنگ دندان چندین مرحله اضافی نیاز است که به شرح زیر هستند. پس از آنکه دندانپزشک پوسیدگی را برمی دارد و منطقه را تمیز می کند، مواد همرنگ دندان به صورت لایه لایه اعمال می شوند. سپس، یک نور مخصوص اعمال می شود که هر لایه را کیور یا سخت می کند. هنگامی که فرآیند لایه لایه تکمیل می شود، دندانپزشک مواد کامپوزیت را به شکل مطلوب در می آورد، هر گونه مواد اضافی را می تراشد و ترمیم نهایی را پولیش می کند.

پر کردن دندان

پر کردن دندان

آیا پرکننده های نقره ای آمالگام ایمن هستند؟

انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA)، FDA و سازمان های متعدد سلامت عمومی می گویند که پر شدگی های نقره ای (بر پایه جیوه) آمالگام ایمن هستند. با این حال، FDA به تازگی توصیه های به روز شده در مورد استفاده از پر کردن آمالگام در افراد خاص را صادر کرده است. آنها ابراز می دارند که افراد زیر ممکن است بیشتر در معرض خطر تأثیرات مضر احتمالی از بخارات جیوه برای سلامتی باشند و هر زمان که ممکن باشد باید از دریافت این پر شدگی ها اجتناب کنند.

افراد در معرض خطر بیشتر عبارتند از:

  • زنان باردار و جنین در حال رشد آنها.
  • زنانی که در حال برنامه ریزی برای باردار شدن هستند.
  • زنان شیرده و نوزادان آنها.
  • کودکان، به ویژه کودکان زیر شش سال.
  • افرادی که از قبل به بیماری های مغز و اعصاب از جمله بیماری آلزایمر، مولتیپل اسکلروز یا بیماری پارکینسون مبتلا هستند.
  • افراد مبتلا به اختلال عملکرد کلیه.
  • افراد مبتلا به حساسیت یا آلرژی به جیوه یا سایر اجزاء آمالگام دندانی.

اگر آمالگام در شرایط خوبی باشد، FDA تخلیه آمالگام دندان را در افراد با ریسک بالاتر توصیه نمی کند. پیشنهاد می کند که این کار قرار گرفتن در معرض بخار جیوه افزایش می دهد، و باعث می شود ریسک آن بیشتر از مزایای آن شود.

پر کردن دندان

پر کردن دندان

چگونه باید از دندان های پر شده مراقبت کرد؟

برای حفظ پرشدگش دندان های خود، باید اقدامات بهداشت دهانی را به خوبی انجام دهید:

  • مراجعه منظم به دندانپزشک (دو بار در سال) برای پاکسازی دندان ها.
  • مسواک زدن با یک خمیر دندان فلورایده.
  • حداقل یک بار در روز نخ دندان کشیدن.

با دندانپزشک خود تماس بگیرید، اگر:

  • دندان شما بسیار حساس است.
  • شما یک لبه تیز احساس می کنید.
  • شما متوجه یک ترک در پر شدگی شده اید یا یک تکه از پر شدگی دندان کنده شده است.

دندانپزشک اگر مشکوک باشد که یکی از پر شدگی های شما ممکن است ترک خورده یا نشتی دارد تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس می گیرد (زمانی که طرفین پر شدگی به خوبی روی دندان جای نگیرند، بقایای مواد غذایی و بزاق می توانند بین پر شدگی و دندان نفوذ کنند، که منجر به پوسیدگی خواهد شد).

پس از گرفتن یک پرکننده دندان، حساسیت دندان چیست؟

حساسیت دندان پس از پر کردن آن، نسبتاً شایع است. دندان شما ممکن است به فشار، هوا، غذاهای شیرین یا درجه حرارت حساس باشد. معمولاً حساسیت ظرف مدت چند هفته خود به خود برطرف می شود. تا آن زمان، از علت بروز حساسیت اجتناب کنید. معمولاً نیازی به مصرف مسکن درد ندارید.

اگر حساسیت در عرض دو تا چهار هفته برطرف نشد و یا اگر دندان شما بسیار حساس است با دندانپزشک خود تماس بگیرید. او ممکن است استفاده از خمیر دندان ضد حساسیت به شما توصیه کند، ممکن است یک ماده ضد حساسیت روی دندان شما اعمال کند یا احتمالاً یک فرایند درمان ریشه را توصیه کند.

چرا اطراف دندان پر شده ام درد احساس می کنم؟

دلایل متعددی وجود دارد که دندان پس از پر شدن ممکن است درد داشته باشد. هر یک علت متفاوتی دارد.

  • درد هنگام بستن بایت: پر شدگی دندان شما در بایت شما اختلال ایجاد کرده است. به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا در شکل پر شدگی دندان شما تغییراتی ایجاد کند.
  • درد هنگام لمس دندان ها: درد شما احتمالاً ناشی از تماس دو سطح فلزی مختلف است (به عنوان مثال، آمالگام نقره ای در یک دندان تازه پر شده و یک روکش طلا روی دندان دیگری است که با یکدیگر تماس پیدا می کنند). این درد باید در یک دوره کوتاه مدت خود به خود از بین برود.
  • درد شبیه دندان درد: این درد ممکن است در صورتی رخ دهد که پوسیدگی آنقدر عمیق باشد که به پالپ دندان برسد. این واکنش ‘دندان درد’ ممکن است به این معنی باشد که این بافت دیگر سالم نیست و یک فرایند درمان ریشه نیاز است.
  • درد ارجاعی: درد ارجاعی درد یا حساسیت در دندان های کناری دندانی است که پر شده است. احتمالاً دندان های شما هیچ مشکلی ندارند. تنها دندان پر شده در حال ارسال ‘سیگنال های درد’ است که دندان های دیگر آن را دریافت می کنند. این درد باید ظرف یک تا دو هفته خود به خود کاهش پیدا کند.

چرا یا چه زمانی یک پرشدگی دندان باید تعویض شود؟

سه دلیل اصلی برای تعویض پرشدگی دندان وجود دارد.

  • پوسیدگی و فرسودگی طبیعی: فشار مستمر ناشی از جویدن، و دندان قروچه می تواند باعث فرسودگی، لب پر شدن، یا ترک خوردن پر شدگی دندان شود. گرچه ممکن است شما نتوانید بگویید که پر شدگی دندان شما پوسیده شده است، دندانپزشک شما می تواند ضعف در ترمیم های شما را در یک چکاپ منظم شناسایی کند.
  • شکست پر شدگی و بروز پوسیدگی: اگر پلمپ بین مینای دندان و پر شدگی بشکند، ذرات مواد غذایی و باکتری های عامل پوسیدگی می توانند راه خود را به زیر پر شدگی پیدا کنند. سپس خطر گسترش پوسیدگی اضافی در آن دندان بوجود می آید. پوسیدگی که درمان نشده باقی می ماند، می تواند پیشرفت کند تا باعث عفونت پالپ دندان شود و ممکن است منجر به بروز آبسه دندان شود.
  • بزرگ بودن پر شدگی یا پوسیدگی: اگر پر شدگی بزرگ باشد یا پوسیدگی تکرار شونده گسترده است، ممکن است ساختار کافی از دندان برای حمایت از جایگذاری پر شدگی وجود نداشته باشد. در این موارد، ممکن است نیاز باشد دندانپزشک شما پر شدگی دندان را با یک روکش تعویض کند.

چه چیزی باعث راحت جدا شدن یک پر شدگی جدید دندان می شود؟

پر شدگی های جدید که می افتند، احتمالاً نتیجه آماده سازی نامناسب حفره، آلودگی آماده سازی قبل از قرار دادن ترمیم یا شکستگی ترمیم ناشی از ترومای بایت یا جویدن است. ترمیم های قدیمی تر به طور کلی به علت پوسیدگی یا شکستگی دندان باقی مانده از دست می روند.

آیا ممکن است فرد به پر شدگی آمالگام آلرژی داشته باشد؟

بر اساس ADA، این امکان وجود دارد، اما کمتر از ۱۰۰ مورد گزارش شده است. در این موارد نادر، به نظر می رسد که جیوه یا یکی از فلزات استفاده شده در ترمیم آمالگام، منجر به بروز پاسخ آلرژیک می شوند. علائم آلرژی به آمالگام شبیه به علائمی هستند که در یک آلرژی پوست معمولی تجربه می شوند و شامل بثورات جلدی و خارش هستند. اگر یک واکنش آلرژیک به آمالگام دارید، احتمال دارد که شما سابقه پزشکی یا خانوادگی آلرژی به فلزات داشته باشید. هنگامی که آلرژی تأیید می شود، دیگر مواد ترمیم می توانند استفاده شوند.

آیا بیمه دندانپزشکی هزینه های پر کردن کامپوزیت را پوشش می دهد؟

اکثر طرح های بیمه دندانپزشکی هزینه های کامپوزیت ها را به اندازه هزینه پر شدگی نقره پوشش می دهند، پس شما باید تفاوت قیمت را پرداخت کنید. در صورت داشتند هر گونه پرسش یا نگرانی در مورد هزینه، همیشه بهتر است با شرکت ارائه دهنده خدمات بیمه دندانپزشکی خود تماس بگیرید.

آیا ارتودنسی می تواند به دندان های نهفته کمک کند؟

ارتودنسی برای بهبود یا اصلاح طیف وسیعی از مشکلات سلامتی دندان ها استفاده می شود. آنها مشکلات قابل مشاهده ای است که مردم به آنها فکر می کنند، از جمله دندان های کج و فشرده، اما گاهی اوقات بریس ها می توانند مشکل ‘نامرئی’ دندان های نهفته را حل کنند.

دندان نهفته چیست؟

دندان نهفته یک مشکل شایع دندانپزشکی است. نهفتگی زمامی رخ می دهد که یک دندان با زاویه رشد می کند یا به فضای لثه مورد نیاز دندان دیگری حرکت می کند. یک دندان نهفته می تواند به ریشه یا تاج دندان های اطراف آسیب برساند. اگر آسیب شدید باشد و بدون درمان باقی بماند، دندان نهفته می تواند باعث لق شدن و از دست رفتن یکی از دندان های مجاور شود.

انواع نهفتگی دندان

دندان های مختلفی می توانند تحت عنوان نهفته تشخیص داده شوند. اکثر دندان های مشاهده شده در موقعیت ارتودنتیک شامل دندان های نیش دائمی فک بالا هستند. این دندان ها با توجه به مکان خود دارای ظواهر مختلفی هستند. دندان های نیش نهفته می توانند در پلیت (کام یا سقف دهان)، به سمت گونه/ لب ها قرار گیرد یا حتی به شدت به دندان های اطراف خود آسیب برسانند.

بسته به محل تشخیص داده شده، درمان های مختلف می توانند توسط ارتودنتیست ارائه شوند. دندان های دیگر که معمولاً مشاهده شده است که نهفته می شوند، دندان های مولر و پرمولر هستند. این دندان ها می توانند به اشکال مختلفی نهفته شوند. نوع دندان نهفته به زاویه دندان بستگی دارد.

رویش جزئی: هنگامی که یک دندان ، معمولاً به دلیل زاویه آن و نزدیکی دندان دیگر به آن، به طور کامل از لثه خارج نمی شود.

نهفتگی زاویه دار: همانطور که از نام آن بر می آید، این نوع نهفتگی شامل رشد یک دندان داخل لثه در زاویه ای است که قادر به رویش نمی باشد.

نهفتگی عمودی: این نوع نهفتگی زمانی رخ می دهد که یک دندان با زاویه صحیح رشد می کند، اما به یک دندان مجاور بیش از حد نزدیک است.

نهفتگی افقی: زمانی رخ می دهد که یک دندان با زاویه رشد می کند و خطر آسیب رساندن به یک دندان مجاور وجود دارد.

ارتودنسی دندانهای نهفته

ارتودنسی دندانهای نهفته

چگونه می توان متوجه نهفتگی دندان شد؟

بسیاری از مردم تا زمانی که به دندانپزشک مراجعه نکنند اطلاع ندارند که آنها یک دندان نهفته دارند. یک معاینه یا عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس تأیید می کند که یک دندان با زاویه ای کج داخل لثه رشد کرده است یا نمی تواند بیرون بیاید.

افراد دیگر علائمی را تجربه می کنند، بنابراین متوجه می شوند که دندان آنها مشکل دارد. آنها ممکن است لثه دردناک یا متورم، سردرد، یا حتی برای کامل باز کردن دهان مشکل داشته باشند.

ارتودنسی دندانهای نهفته

ارتودنسی دندانهای نهفته

ارتودنسی چگونه به دندان های نهفته کمک می کند؟

درمان ارتودنسی می تواند طیف وسیعی از مشکلات دندانی و سلامتی، از جمله نهفتگی دندان را برطرف کند.

درمان مراحل ابتدایی (نهفتگی دندان نیش)

دندانپزشک یا ارتودنتیست ممکن است در روزهای نخست رویش دندان های نیش متوجه نهفتگی آنها شوند. با درمان، دندان می تواند بدون نهفتگی بیرون بیاید. ممکن است نیاز باشد یک دندان شیری کشیده شود تا به یک دندان دائمی فرصت رویش داده شود. یک فضا دهنده می تواند مانع رویش یک دندان داخل فضای موجود برای رویش دندان دیگر شود. هنگامی که فضای بیشتری در یک قوس دندانی نیاز است، کودکی که فک او هنوز در حال رشد است ممکن است یک وسیع کننده کام یا اکسپندر دریافت کند.

هر چه دندان نهفته زودتر تشخیص داده شود، احتمال رفع مشکل بدون آسیب رساندن به (یا از دست دادن) دندان یا دندان های پیرامون آن بیشتر خواهد بود.

بریس ها برای دندان های نیش نهفته

براکت ها به طور منظم برای کمک به دندان های نیش نهفته استفاده می شوند. بریس ها می توانند یک دندان نهفته را به موقعیت صحیح خود بکشانند. دندان اکنون با ایستاده و در موقعیت صحیح بودن می تواند به عملکردهای گاز زدن و جویدن کمک کند. با این حال، اگر دندان نیش نهفته درون فضای فراهم شده رشد نکند، دندان ممکن است به یک فرایند اکسپوز (برداشتن پوشش بافت روی دندان) نیاز داشته باشد که توسط یک متخصص جداگانه انجام می شود(یک ارجاع نیاز خواهد بود). این فرایند، دندان نهفته را نمایان می کند و می توان بریس ها را به این دندان متصل کرد تا امکان حرکت دادن آن داخل دهان وجود داشته باشد.

اگر یک دندان نهفته باعث فشردگی بیش از حد یا کج شدن دندان های دیگر شده باشد، بریس ها می توانند همزمان چندین دندان را به موقعیت دلخواه خود بکشند، بنابراین دندان های یک قوس کامل دندانی با هم صاف و همراستا می شوند و در فواصل درست قرار می گیرند. بریس ها نه تنها برای نتایج زیبایی شناختی استفاده می شوند، بلکه می توانند سلامت دهان را نیز بهبود ببخشند، زیرا تمیز نگهداشت دندان ها راحت تر می شود.

اینویزیلاین برای دندان های نهفته

اینویزیلاین ها اغلب برای اصلاح دندان های نهفته استفاده نمی شوند مگر اینکه مشکل جزئی باشد. الاینرهای شفاف، همان قدرت کشیدن بریس ها برای بیرون کشیدن دندان نهفته از لثه و انتقال آن به موقعیت دلخواه را ندارند.

اینویزیلاین ممکن است برای بهبود موقعیت دندان های کج شده ای استفاده شود که با دندان یا دندان های نهفته از موقعیت مناسب خود خارج شده اند.

بریس ها/ پلیت ها برای دندان های مولر نهفته

برای دندان های مولری که نهفته می شوند و به صورت جزئی بیرون می آیند، می توان پلیت ها را داخل دهان قرار داد تا این دندان ها را به موقعیت بهتر منتقل کنند. اگر فشردگی و نامرتبی در کل قوس وجود داشته باشد، بریس ها نیز می توانند برای همراستا کردن این دندان ها استفاده شوند.

ارتودنسی دندانهای نهفته

ارتودنسی دندانهای نهفته

نمی توان همه دندان ها را با درمان ارتودنسی نجات داد

گاهی اوقات ارتودنسی نمی تواند دندان های نهفته را درمان کند. ممکن است زمان خیلی زیادی از نهفتگی دندان گذشته باشد و دندان آسیب دیده باشد یا هیچ گزینه قابل انجام دیگری غیر از کشیدن وجود نداشته باشد.

متأسفانه، برخی از دندان های نهفته دچار آنکیلوز نیز می شوند (دندان در استخوان گیر کرده و حتی پس از فرایند اکسپوز نیز حرکت نخواهد کرد). این دندان ها متأسفانه نیاز به کشیده شدن دارند. تشخیص انکیلوز بهتر است با اعمال جابجایی روی دندان های نهفته با بریس ها تعیین شود. خطرات این همجوشی این دندان های نیش نهفته قرار می گیرند، با بالا رفتن سن افزایش پیدا می کند.

برای افرادی که قبلاً درمان خود با بریس ها را به پایان رسانده اند و دندان های عقل خود را کشیده اند، باید به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنند تا اطمینان حاصل کنند که دندان ها نهفته قرار نیستند و یا با رویش خود باعث فشردگی بیش از حد نخواهند شد.

مشکلات احتمالی روکش های دندان

دریافت یک روکش دندان اغلب گام نهایی ترمیم یک دندان مشکل دار است. گرچه روکش های دندانی یک راهکار طولانی مدت برای ترمیم دندان های آسیب دیده هستند، اما هنوز هم ممکن است عوارضی بوجود بیایند. روکش دندانی که به خوبی روی دندان قرار نگرفته باشد می تواند منجر به بروز درد، حساسیت و عوارض دیگر شود.

در این مقاله به بیان برخی از شایع ترین مشکلات روکش های دندانی و راه حل های برطرف کردن آنها می پردازیم.

پوسیدگی دندان

عدم رعایت بهداشت خوب دهان و دندان پس از دریافت یک روکش دندانی، ممکن است امکان انباشته شدن پلاک در حاشیه هایی که روکش به دندان می رسد را فراهم آورد. گرچه یک روکش دندان نمی تواند پوسیده شود، اما دندان های طبیعی شما زیر آن هنوز هم مستعد پوسیده شدن هستند.

راه حل:

اگر شما در حال حاضر در یک منطقه قابل دسترس، پوسیدگی دندان جزئی دارید، پر کردن دندان می تواند انجام شود. اگر پوسیدگی زیر روکش باشد، روکش باید برداشته شود تا پوسیدگی حذف شود. مراقبت مناسب از دندان ها با بهداشت خوب دهان و دندان بهترین راه برای محافظت از سرمایه گذاری روی هزینه های مربوط به یک روکش دندان است.

مشکلات روکشهای دندان

مشکلات روکشهای دندان

حساسیت و ناراحتی

حساسیت دندان ها به خوراکی های گرم یا سرد در روزهای پس از فرایند دریافت یک روکش دندان، کاملاً عادی است. مینای دندان در طول فرآیند روکش گذاری تراشیده شده است و عاج حساس دندان شما در معرض محیط دهان قرارگرفته است.

راه حل:

اگر متوجه شدید که حساسیت دندان های شما طولانی تر از زمانی است که انتظار می رود، یا اگر چیزی وجود دارد که احساس خوبی به شما نمی دهد، خیلی سریع آن را با دندانپزشک خود در میان بگذارید. راه حلی برای دندانی که روکش دریافت کرده است وجود دارد که می تواند از عاجی که در معرض محیط دهان قرار گرفته است در برابر تغییرات دما محافظت کند. بعلاوه ممکن است راه حل شما به سادگی تغییر خمیر دندان به نمونه طراحی شده برای دندان های حساس باشد.

روکش لق

خوردن غذاهایی که چسبناک، جویدنی یا چسبنده هستند، می توانند باعث لق شدن روکش های شما شود. یک روکش لق امکان نفوذ باکتری ها به زیر دندان طبیعی را فراهم می آورد که باعث پوسیدگی بیشتر خواهد شد.

راه حل:

اگر متوجه شدید که روکش شما شروع به حرکت کردن کرده است، بلافاصله با دندانپزشک خود تماس بگیرید. روکش شما هرگز نباید لق باشد.

مشکلات مربوط به عصب

دندان های شما دارای یک پالپ نرم هستند که در آن تمام اعصاب داخل دندان واقع شده اند. در فرآیند دریافت روکش های دندانی، گاهی اوقات این اعصاب می توانند آسیب ببینند و منجر به بروز ناراحتی شود. شما ممکن است هر چیزی از حساسیت خفیف گرفته تا درد طاقت فرسا را تجربه کنید. این نوع حساسیت عصبی می تواند به مدت چندین ماه پس از فرایند دریافت روکش ادامه داشته باشد.

راه حل:

اگر ناراحتی عصبی در دندان شما پس از چند ماه به صورت خود به خود از بین نرود، احتمالاً دندانپزشک شما درمان ریشه را توصیه خواهد کرد. این درمان امکان تخلیه تمامی اعصاب حساس داخل دندان شما را فراهم می آورد تا دیگر باعث ناراحتی شما نشوند. پس از درمان ریشه دندان روکش باید روی دندان قرار بگیرد.

مشکلات روکشهای دندان

مشکلات روکشهای دندان

لب پر شدگی یا شکستگی

روکش ها اغلب به صورت تمام پرسلن یا پرسلن روی فلز ساخته می شوند. به دلیل موادی که برای ساخت آنها استفاده می شود، لب پر شدن یک روکش اصلاً غیر عادی نیست.

راه حل:

اگر لب پر شدگی کوچک باشد، رزین کامپوزیت می تواند برای ترمیم لب پر شدگی روکش باقی مانده داخل دهان شما استفاده شود. اگر لب پر شدگی بزرگ باشد، ممکن است لازم باشد روکش تعویض شود.

واکنش های آلرژیک

تعداد کمی از بیماران پس از دریافت روکش های دندانی، واکنش آلرژیک را تجربه می کنند. برخی افراد به نوع خاصی از فلزات استفاده شده برای ساخت یک روکش حساسیت دارند، و ممکن است از این امر آگاه نباشند تا زمانی که روکش قرار داده شود.

راه حل:

اگر متوجه هر نوع واکنش آلرژیک به یک روکش جدید شدید، بهترین راه حل این است که یک روکش کاملاً جدید از مواد کاملاً متفاوت برای شما ساخته شود.

تغییر رنگ در ناحیه خط لثه

روکش های پرسلنی که با فلز تلفیق می شوند می توانند باعث بوجود آمدن یک خط تیره در حاشیه خط لثه شوند. این خط تیره به سادگی فلزی است که در ساخت روکش استفاده شده است و قابل مشاهده شده است. گرچه نگرانی های مربوط به سلامت متوجه این مسئله نیستند، اما ممکن است به لحاظ زیبایی خوشایند نباشد، بویژه اگر دندانی که روکش دریافت کرده است هنگام لبخند زدن یا صحبت کردن قابل مشاهده باشد.

راه حل:

اگر خط تیره در جلوی دهان شما شکل بگیرد، دندانپزشک می تواند روکش شما را با یک نمونه تمام سرامیک یا تمام پرسلن آن جایگزین کند. همچنین توصیه می شود که از ابتدا روی دندان هایی که جلوی دهان قرار دارند یک روکش ساخته شده از فلز قرار داده نشود تا از بروز این مشکل احتمالی جلوگیری شود.

مشکلات روکشهای دندان

مشکلات روکشهای دندان

بایت مشکل دارد

در طول فرایند نصب، دندانپزشک شما قبل از چسباندن روکش به طور دائم روی دندان مورد نظر، ارزیابی خواهد کرد که روکش چگونه با دندان های دیگر برخورد دارد. علیرغم بهترین تلاش ها، اصلاً بعید نیست که یک روکش دقیقا شکل درست نباشد و ممکن است شما هنگام بستن بایت متوجه این موضوع شوید. در ابتدا، ممکن است به شکل نوعی ناراحتی متوجه این موضوع شوید، اما با وارد آوردن فشار بیش از حد و مکرر روی دندان خود، ممکن است شروع به آسیب زدن به دندان های دیگر کند.

راه حل:

روکشی که به درستی ساخته نشده یا به درستی روی دندان قرار نگرفته است، به راحتی می تواند منجر به بروز مشکلات بایت شود، و خوشبختانه این مشکل یک ترمیم ساده نیاز دارد. دندانپزشک شما می تواند روکش موجود را تغییر دهد تا هر گونه درد یا ناراحتی را کاهش دهد.

دندانپزشکان همیشه می خواهند بیماران آنها بهترین احساس و بهترین ظاهر را داشته باشند، و اگر شما یک مشکل را تجربه می کنید، آنها می خواهند آن را درست کنند! اگر شما در حال تجربه مشکلات مربوط با روکش دندان هستید، به دندانپزشکی مراجعه کنید که می داند چگونه مشکل را برطرف کند.

چه اتفاقی می افتد اگر خونریزی لثه خود را درمان نکنید؟

علل خونریزی لثه

لثه های سالم باید صورتی کم رنگ و محکم باشند، به راحتی اطراف هر دندان قرار گرفته باشند. اگر لثه ها خونریزی دارند، ممکن است نشان دهنده یک مشکل جدی تر باشند. در اینجا به بیان برخی دلایل می پردازیم که می توانند باعث خونریزی لثه ها شوند.

خونریزی لثه

خونریزی لثه

آغاز یک روتین نخ دندان کشیدن

هیچ وقت برای آغاز نخ دندان کشیدن دیر نیست. زمانی که برای نخستین بار نخ دندان کشیدن را آغاز می کنید، یا حتی اگر مدتی است که از آخرین نخ دندان کشیدن شما می گذرد، ممکن است مقداری خونریزی در کنار خط لثه خود مشاهده کنید.

علاوه بر این، اگر تعداد دفعات نخ دندان کشیدن را به بیشتر از حد معمول افزایش دهید، لثه ها ممکن است کمی خونریزی داشته باشند. اجازه ندهید که این موضوع شما را از عادت های بهداشتی خوب باز دارد. نخ دندان بقایای مواد غذایی و پلاک ها را حذف می کند، که بخش ضروری در مراقبت های دندانی است.

التهاب لثه یا ژنژیویت

اگر به طور منظم پلاکی که هر روز روی دندان‌ها جمع می شود را پاک نکنید، در نهایت باعث بروز التهابی به نام ژنژیویت می‌شود. لثه های شما ممکن است درد داشته و متورم به نظر برسند. ممکن است شاهد تحلیل رفتن لثه ها یا متوجه شکافی بین دندان ها و لثه های خود شوید که با خونریزی همراه است.

پریودنتیت مزمن

پریودنتیت که تحت عنوان بیماری لثه نیز شناخته می شود، باعث خونریزی لثه می شود. بیماری لثه یک عفونت شدید لثه است که به بافت حساس لثه آسیب وارد می کند و حتی استخوان هایی که از دندان های شما حمایت می کنند را تخریب می کند. بیماری لثه حتی می تواند منجر به از دست دادن دندان شود. پریودنتیت زمانی رخ می دهد که التهاب لثه درمان نشود، اما خبر خوب این است که قابل اجتناب و قابل درمان است.

تغییرات هورمونی

برخی از زنان باردار به دلیل تغییرات هورمونی در بدن، هنگام مسواک زدن دندان های خود دچار خونریزی لثه (لثه بارداری) می شوند.

یک مسواک جدید

اگر اخیراً یک مسواک جدید خریداری کرده اید، ممکن است فرچه های آن بیش از حد سفت باشند. فرچه های سخت و سفت می توانند به بافت لثه ها آسیب وارد کنند و باعث خونریزی لثه ها شوند. همیشه مسواک نرم انتخاب کنید و به آرامی مسواک بزنید تا از آسیب به لثه ها جلوگیری شود.

کمبود مواد مغذی

اگر رژیم غذایی شما فاقد ویتامین K یا ویتامین C کافی است، ممکن است کمبود مواد مغذی باعث خونریزی لثه شود. غذاهای سرشار از ویتامین C عبارتند از: توت فرنگی، گوجه فرنگی، سیب زمینی و مرکبات. غذاهای سرشار از ویتامین K عبارتند از سبزیجات برگ دار مانند کلم پیچ، شاهی و اسفناج.

دلایل دیگرینیز وجود دارد که می توانند باعث خونریزی لثه های شما شوند:

  • دیابت
  • سرطان خون
  • ویروس هرپس
  • ویروس اپشتین بار
  • اچ آی وی (ایدز)
  • عفونت های قارچی
  • اختلالات لخته شدن خون (هموفیلی)

چرا باید خونریزی لثه درمان شود؟

اگر لثه های شما خونریزی دارند، مهم است که آن را تحت کنترل قرار دهید. گرچه ممکن است همانطور که در بالا اشاره شد، علت آن یک دلیل کاملاً ساده، مانند استفاده از مسواک بسیار سخت باشد، اما گاهی اوقات ممکن است دلیل مهم تری موجب بروز آن شده باشد. تحقیقات نشان می دهند که خونریزی لثه ها ممکن است با بیماری های مختلفی ارتباط داشته باشد. وقتی می گویند دهان پنجره ای رو به بدن است، واقعاً درست است.

آنچه داخل دهان اتفاق می افتد ممکن است تصویری از سلامت کلی باشد. تحقیقات حاکی از این هستند که بیماری پریودنتال، که ممکن است دلیل خونریزی لثه شما باشد، با بیماری هایی مانند بیماری قلبی، دیابت، سکته مغزی، و زایمان زودرس ارتباط دارد. به همین دلیل دندانپزشکان معتقدند، اگر بیماری پریودنتال (لثه) را درمان نکنید، نه تنها به آرامی همه دندان های خود را از دست خواهید داد، بلکه ممکن است سلامت شما نیز تحت تأثیر قرار دهد.

چه ارتباطی بین خونریزی لثه و بیماری های متعدد وجود دارد؟

ارتباط بین لثه های شما و سلامت شما التهاب است. التهاب یک واکنش طبیعی بدن شما نسبت به عفونت یا آسیب است. بنابراین اگر بیماری لثه دارید، ممکن است لثه های شما ملتهب شده و خونریزی کنند.

همانطور که التهاب در خون شما ایجاد می شود، می تواند باعث وخیم تر شدن دیگر بیماری ها شود. برخی از مطالعات حاکی از این هستند که افراد مبتلا به بیماری لثه بیشتر مستعد ابتلا به بیماری قلبی یا دیابت هستند. برخی دیگر نشان می دهند که خطر زایمان زودرس در زنان باردار را افزایش می دهد.

خونریزی لثه

خونریزی لثه

قلب شما

بسیاری از افرادی که بیماری لثه دارند، آترواسکلروز یا تجمع پلاک در شریان ها نیز دارند. هر دو با التهاب مرتبط هستند.

متخصصان به طور کامل به ارتباط بین بیماری قلبی و بیماری لثه پی نبرده اند و کاملاً مشخص نیست که چرا آنها با هم رخ می دهند. محققان مطمئن نیستند که آیا عفونت در لثه واقعاً علت التهاب در دیواره سرخرگ ها است یا خیر.

همچنین مشخص نیست که آیا درمان بیماری لثه در حال حاضر خطر حمله قلبی یا سکته را در آینده کاهش می دهد یا خیر. اما متخصصان آن را توصیه می کنند، مهم نیست که چه باشد.

برای ارتقاء سلامت لثه ها و قلب خود، سعی کنید کارهای زیر را انجام دهید:

  • به طور منظم ورزش کنید.
  • سیگار کشیدن را ترک کنید.
  • مصرف خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی قند را محدود کنید.
  • فشار خون خود را مدیریت کنید.
  • در وزن مناسب بمانید.

قند خون

بیماری لثه و دیابت ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند. این می تواند ارتباطی دو طرفه باشد. اگر دیابت دارید، بیشتر احتمال دارد که به بیماری لثه مبتلا شوید. اگر بیماری لثه دارید، کنترل سطح قند خون دشوارتر است و می تواند دیابت را بدتر کند.

مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، شستشوی روزانه دهان با دهانشویه آنتی باکتریال، و تمیز کردن منظم دندان ها- همراه با سایر کارهایی که برای درمان دیابت خود انجام می دهید- می توانند به کاهش این خطر کمک کند.

فرزند شما

اگر باردار هستید و بیماری لثه دارید، احتمال زایمان زودرس ممکن است بیشتر باشد.

مطالعات اخیر نشان می دهند که باکتری های ناشی از بیماری لثه ممکن است وارد جریان خون شما شوند و به جنین شما برسند. این می تواند زایمان زودرس را در پی داشته باشد و احتمال به دنیا آوردن نوزادی با وزن کم هنگام تولد افزایش یابد.

سرطان

برخی از متخصصان معتقد هستند که ممکن است بین بیماری پریودنتال و برخی سرطان های خاص ارتباط وجود داشته باشد، اما این موضوع هنوز از نظر علمی ثابت نشده است.

اگر خونریزی لثه شما ناشی از بیماری پریودنتال طولانی مدت باشد، التهاب ممکن است احتمال ابتلا به سرطان را افزایش دهد.

چکار می توان انجام داد؟

اگر همین حالا برای درمان خونریزی لثه خود اقدام کنید، می تواند سرمایه گذاری برای آینده شما باشد. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دقیق بهترین راه برای جلوگیری از بروز بیماری لثه است. البته نمی‌توان اهمیت هر شش ماه یک مرتبه مراجعه به دندانپزشک را برای معاینه نادیده گرفت. زمانی که دندانپزشک لثه های شما را ارزیابی می کند، فرصتی برای تشخیص زود هنگام این شرایط جدی است.

چرا دندان های من به سرما و گرما حساس هستند؟

این پرسشی است که اکثر دندانپزشکان تقریباً هر روز با آن مواجه می شوند و البته آنها می دانند که روبرو شدن با حساسیت به دما چقدر دردناک و دشوار است. در تابستان هیچ چیز بهتر از یک نوشیدنی خیلی سرد پس از یک بازی مفرح نیست. یا در زمستان هیچ چیز به اندازه یک نوشیدنی گرم نمی تواند تسکین دهنده و گرم کننده برای کل بدن باشد. حساسیت دندان که مانع لذت بردن شما از نوشیدنی های مورد علاقه شما می شود، ناامید کننده است، اما شما تنها نیستید. تعداد زیادی افراد در سراسر دنیا با حساسیت دندان مربوط به دما مواجه هستند، و اکثر این موارد با مراقبت های خانگی قابل حل شدن هستند. با این حال، لازم است برخی از این موارد توسط دندانپزشک مورد توجه قرار گیرند. اگر شما نیز یکی از میلیون ها نفر از افراد در حال مبارزه با حساسیت دندان هستید و آماده هستید که دوباره از نوشیدنی های داغ و سرد مورد علاقه خود لذت ببرید، باید به علت اصلی این مشکل پی ببرید و با کمک دندانپزشک و با ایجاد تغییراتی در بهداشت دهانی روتین خود در منزل یا ترمیم و اصلاح آسیب های دندانی با درمان های دندانپزشکی داخل مطب، حساسیت دندانی خود را از بین ببرید.

علائم حساسیت دندان ها به دما

علامت اصلی حساسیت دندان ها به دما، دندان درد هنگام قرار گرفتن آنها در معرض دماهای بالا یا پایین است. برخی از بیماران احساس درد شدید و ضربان دار را گزارش می دهند. سایر افراد ناراحتی آزار دهنده و طولانی مدت پس از قرار گرفتن در معرض نوشیدنی های سرد یا داغ، را تجربه می کنند. در بسیاری از موارد، طرح درمانی برای حساسیت دندانی بر اساس مدت زمانی مشخص می شود که بعد از قرار گرفتن دندان های شما در معرض حساسیت به دما درد را تجربه می کنید.

حساسیت کمتر از ۱۵ ثانیه

اگر درد یا ناراحتی تنها بلافاصله چند ثانیه پس از نوشیدن یک نوشیدنی گرم یا سرد طول بکشد، بعید است که مشکل جدی باشد. در این موارد، به احتمال زیاد حساسیت نتیجه پوسیدگی خفیف دندان (حفره)، شل شدن یا از بین رفتن پر شدگی دندان یا تحلیل رفتگی جزئی لثه است. عاقلانه است که هر چه سریع تر برای مراجعه به دندانپزشک اقدام کنید، اما نیازی به مراقبت های اورژانسی دندانپزشکی ندارد.

حساسیتی که ۳۰ ثانیه یا بیشتر طول می کشد

در این موارد، احتمالا شما متحمل آسیب دائمی به ساختار داخلی (پالپ) دندان خود شده اید. این امر می تواند در نتیجه پوسیدگی عمیق دندان، شکستگی دندان، تصادف یا تروما رخ دهد یا اینکه می تواند نتیجه عفونت جدی باشد. در هر یک از این موارد، بهتر است بلافاصله برای انجام یک معاینه کامل با دندانپزشک خود یک قرار ملاقات بگذارید- قبل از اینکه درد ثابت و غیر قابل تحمل شود.

حساسیت دندان به گرما و سرما

حساسیت دندان به گرما و سرما

علل حساسیت دندان

هنگامی که برای درمان حساسیت دندان به دندانپزشک مراجعه می کنید، نخستین گام تعیین علت اصلی حساسیت دندان خواهد بود. گرچه عادات یا تجربیاتی که دقیقاً منجر به بروز حساسیت دندان ها می شوند، در افراد مختلف متفاوت خواهند بود، اما علل زمینه ای معمولاً یکسان هستند. هر دندان از سه لایه تشکیل شده است. لایه سخت و بیرونی که مینای دندان نامیده می شود، سیستم دفاعی دندان است، حفاظت از لایه های نرم تر و داخلی تر دندان ها. بلافاصله زیر مینای دندان عاج دندان قرار دارد که یک لایه از دندان است که حاوی تعدادی لوله های میکروسکوپی است که به درونی ترین لایه دندان ختم می شوند که پالپ نامیده می شود. سیستم عصبی دندان داخل پالپ قرار گرفته است. حساسیت دندان ها به دما معمولاً زمانی اتفاق می افتد که سلول ها داخل لایه های عاج دندان ها یا عصب دندان، بوسیله نوشیدنی گرم یا سرد تحریک می شوند.

برخی از علل شایع حساسیت دندان ها به دما شامل موارد زیر است:

دلایلی که یک دندان به سرما حساس است:

  • پوسیدگی دندان- اگر حتی هنگام جویدن هم دندان های شما درد دارند، حساسیت به سرما ممکن است به یک حفره کوچک (بخش پوسیده دندان) مربوط باشد.
  • بیماری لثه- تشکیل پلاک روی دندان، بویژه در خط لثه، نخستین نشانه بیماری لثه است، و مقادیر زیاد پلاک روی سطوح دندان ها می تواند با حساسیت آنها به سرما ارتباط داشته باشد.
  • محکم مسواک زدن بیش از حد وارد کردن فشار خیلی زیاد به دندان ها، استفاده از خمیر دندان های ساینده یا مسواک زدن با یک مسواک دارای فرچه های سفت می تواند باعث از بین رفتن مینای دندان ها و منجر به بروز حساسیت دندان ها به سرما شود.
  • دندان قروچه- این عادت بد که با نام براکسیسم نیز شناخته می شود، منجر به از دست رفتن مینای دندان، لب پر شدن دندان ها، و سایر نگرانی های دندانی خواهد شد که باعث بروز حساسیت به سرما می شوند.
  • تحلیل بافت لثه- تحریک عصب دندان که در لایه های پالپ داخلی دندان قرار دارد می تواند منجر به حساسیت سرد شود. نازک ترین قسمت مینای دندان ریشه های دندان را پوشش می دهد، به همین دلیل، وقتی لثه ها تحلیل می روند، ریشه در معرض محیط دهان قرار می گیرد، و به احتمال زیاد دندان ها به سرما حساس تر هستند.
  • وجود ترک در دندان ها- ترک ها یا شکاف های کوچک در دندان ها می توانند گسترش یابند و به شکاف های بزرگتر تبدیل شوند، زیرا مینای دندان با قرار گرفتن در معرض دماهای مختلف منقبض و منبسط می شود. این ترک ها یکی دیگر از نقاط نفوذ به عصب دندان هستند که منجر به حساسیت به سرما و گرما می شوند.
حساسیت دندان به گرما و سرما

حساسیت دندان به گرما و سرما

دلایل مشترک حساسیت دندان به دما:

  • درمان های دندانپزشکی- سفید کردن دندان یکی از شایع ترین درمان هایی است که منجر به حساسیت به گرما می شود، اما فرایندهای دیگری نیز هستند که می تواند حساسیت به نوشیدنی های گرم ایجاد کند، از جمله تمیز کردن دندان ها، تسطیح سطح ریشه ها و روکش قرار دادن روی دندان یا پر کردن آن. این اتفاق بلافاصله پس از یک فرایند دندانپزشکی کاملاً طبیعی است، اما اگر بیش از چند هفته ادامه یابد یا بدتر شود، با مطب دندانپزشک خود تماس بگیرید.
  • مصرف غذاهای اسیدی- اسیدهای موجود در قهوه، سس گوجه فرنگی، شراب و غذاها و نوشیدنی های دیگر که به طور منظم مصرف می شوند منجر به از دست رفتن مینای دندان ها می شود که می تواند باعث بروز حساسیت دندان ها به نوشیدنی های داغ شود.
  • بیماری های مزمن دهان- ۸۰٪ حساسیت دندان ها در خط لثه آغاز می شود، بنابراین تعجبی ندارد که بسیاری از افرادی که دندان های آن به گرما حساسیت دارند در حال مبارزه با بیماری لثه و تحلیل بافت نرم هستند.

راهکارهای خانگی درمان حساسیت دندان ها به سرما و گرما

اگر حساسیت خفیف به دماهای بالا یا پایین را تجربه می کنید، ایجاد برخی تغییرات در برنامه روزانه بهداشت دهان و دندان ممکن است برای کاهش ناراحتی های دندانی شما کافی باشد.

برخی از تغییراتی که می توانید انجام دهید عبارتند از:

  • از یک نی استفاده کنید- به جای آنکه اجازه دهید مایعات سرد یا گرم مدت زمان طولانی با دندان های شما تماس داشته باشند، از یک نی استفاده کنید تا مایع را از پشت دندان ها بکشید، و از این طریق حساسیت را کاهش دهید.
  • کاهش مصرف غذاهای اسیدی– غذاها و نوشیدنی های اسیدی روی مینای دندان سخت هستند و بویژه می توانند برای لایه های حساس تر عاج و پالپ دندان تحریک کننده تر باشند، بنابراین کاهش مصرف این غذاها و نوشیدنی ها می تواند به شما کمک کند تا از حساسیت اجتناب کنید.
  • مسواک خود را عوض کنید- مسواک های دارای فرچه های سفت و به طور کلی مسواک زدن خیلی محکم می تواند باعث تحریک دندان ها و افزایش حساسیت شود. تعویض مسواک و انتخاب نمونه های نرم تر و پرهیز از مسواک زدن خیلی محکم می تواند حساسیت به دما را کاهش دهد.
  • استفاده از خمیر دندان مخصوص دندان های حساس- خمیر دندان های زیادی در بازار موجود هستند که به طور خاص برای هدف قرار دادن حساسیت دندان ها تولید شده اند، و مواد تشکیل دهنده این خمیر دندان ها می تواند به میزان قابل توجهی درد هنگام مصرف نوشیدنی های گرم و سرد را کاهش داده و سلامت دهان و دندان ها را بهبود دهد.
  • دهانشویه خود را عوض کنید- برخی از دهانشویه ها برای دندان ها سخت هستند، اما برخی دهانشویه های فلورایده وجود دارند که می توانند حساسیت دندان ها در لایه های عاج یا پالپ دندان را بدون تحریک بافت های حساس کاهش دهند.
  • استفاده از محافظ دندان- اگر همیشه در طول شب دندان های خود را روی یکدیگر می سایید و فشار می دهید، برای پرهیز از ساییده شدن مینای دندان ها و کاهش خطر لب پر شدن و ترک خوردن دندان های خود باید محافظ دندان استفاده کنید.
حساسیت دندان به گرما و سرما

حساسیت دندان به گرما و سرما

دندانپزشک چگونه می تواند به حساسیت دندان ها کمک کند؟

اگر حساسیت دندان های شما پس از چند روز بهبود نیافت یا بدتر شد، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید تا اطلاعات بیشتری در مورد درمان های تخصصی برای بهبود خود پیدا کنید. برخی از گزینه هایی که ممکن است توصیه شوند عبارتند از:

  • فلوراید تراپی- ثابت شده است که کاربردهای خانگی فلوراید تراپی و خمیر دندان هایی که فلوراید را با سایر مواد تشکیل دهنده ترکیب می کنند مانند کربوکسی متیل سلولز، هیدروکسی ستیل سلولز و پلی اتیلن گلیکول، حساسیت دندان ها را کاهش می دهد. علاوه بر این، دندانپزشک ممکن است در طول معاینات شش ماه یک مرتبه، فلوراید تراپی در مطب دندانپزشکی را برای کاهش حساسیت مزمن دندان توصیه کند.
  • درمان ریشه- دندان درد شدید و حساسیت اغلب در نتیجه آسیب یا پوسیدگی رخ می دهد که دسترسی به ساختارهای عصبی حساس داخل لایه های پالپ دندان ها را راحت می کند. هنگامی که این اتفاق می افتد، لازم است یک درمان پیشرفته تر دندانپزشکی به نام درمان ریشه انجام شود. این فرایند شامل حذف عصب آسیب دیده و بافت پالپ می شود. سپس، داخل دندان ضد عفونی می شود و دوباره پر می شود. در انتها، برای تقویت و محافظت از دندان درمان شده با درمان ریشه، روی آن روکش دندان قرار می گیرد.
  • پیوند لثه- اگر بیماری لثه و تحلیل رفتن بافت نرم، باعث شود ریشه های دندان در معرض محیط دندان قرار بگیرند، این اتفاق باعث بروز حساسیت دندان می شود، به همین دلیل ممکن است پیوند لثه توصیه شود. این فرایند جراحی از ریشه های دندان ها محافظت می کند، سلامت کلی را بهبود می بخشد و حساسیت را از بین می برد.
  • ترمیم های دندانی- اگر یک ترک، لب پر شدگی یا حفره دندان وجود داشته باشد، دندان را با استفاده از یک پرکننده ، اینله، یا آنله یا روکش دندان همرنگ آن ترمیم می کنیم. این راهکارها از دندان آسیب دیده محافظت می کنند و حساسیت را بهبود می بخشند.

نوشیدنی های گرم و سرد را بردارید

در پایان، هدف این مقاله این است که به شما کمک کند پاسخی کاربردی برای پرسش های خود در مورد حساسیت هنگام نوشیدن نوشیدنی های گرم یا سرد پیدا کنید. اگر حساسیت خفیف به دما، شما را از لذت بردن از نوشیدنی های مورد علاقه خود باز می دارد، بدن شما چیزی به شما می گوید. گوش کنید. این به شما یک پیام هشدار دهنده اولیه می دهد که دندان های شما نیاز به توجه دارند، بنابراین با دندانپزشک خود تماس بگیرید تا قبل از اینکه مشکل جدی شود، آن را برطرف کنید.

آنچه باید در مورد ترس از دندانپزشکی بدانید

اصطلاحات “اضطراب دندانپزشکی” و “فوبیای دندانپزشکی” اغلب به جای یکدیگر استفاده می شوند. گرچه این صحت دارد که هر دوی این شرایط می توانند باعث شوند افراد از مراقبت های دندانپزشکی مورد نیاز خود اجتناب کنند، اما آنها یکی نیستند. به خواندن این مقاله ادامه دهید تا یاد بگیرید چه تفاوت هایی بین این دو موضوع متداول وجود دارد و اینکه چگونه آرام بخش ها در دندانپزشکی می تواند کمک کننده باشند.

اضطراب دندانپزشکی چیست؟

اضطراب دندانپزشکی به شکلی باور نکردنی شایع است و می تواند هر کسی را تحت تاثیر قرار دهد. این اصطلاح معمولاً برای توصیف احساس ناراحتی، ترس یا استرس قبل یا در حین یک ویزیت دندانپزشکی استفاده می شود.

اضطراب دندانپزشکی را می توان به عوامل مختلفی نسبت داد. ممکن است موارد خاصی در مورد محیط دندانپزشکی وجود داشته باشند که استرس شما را تحریک کنند، مانند ترس از سوزن ها. عدم کنترل درک شده در طول یک ویزیت دندانپزشکی نیز می تواند باعث ایجاد احساس ناراحتی در شما شود.

اگر مدتی است که به دندانپزشک مراجعه نکرده اید، ممکن است نگران باشید که از وضعیت دندان ها و لثه های خود اطلاع پیدا کنید. ممکن است در مورد سلامت دهان خود احساس نگرانی کنید، یا نگران باشید که دندانپزشک چه قضاوتی در مورد شما می کند.

اضطراب دندانپزشکی روی همه افراد تأثیراتی کمی متفاوت می گذارد. ممکن است متوجه شوید که با نزدیک شدن به قرار ملاقات، ضربان قلب شما کمی تندتر می ‌شود. همچنین ممکن است بیشتر از حد معمول عرق کنید.

گاهی اوقات، اضطراب دندانپزشکی باعث خواهد شد که افراد مراجعات خود به دندانپزشک را به تعویق بیاندازند یا از آنها صرف نظر کنند. با این حال، اکثر مردم با وجود احساس عصبی بودن یا استرس داشتن، همچنان به دندانپزشک خود مراجعه می کنند.

ترس از دندانپزشکی

ترس از دندانپزشکی

فوبیای دندانپزشکی چیست؟

فوبیای دندانپزشکی وخیم تر از اضطراب دندانپزشکی است و همچنین کمتر از آن شایع است. این شرایط باعث می شود افراد با فکر مراجعه به دندانپزشک احساس اضطراب و وحشت زیادی کنند.

درجات مختلفی از فوبیای دندانپزشکی وجود دارد. ممکن است تا زمانی که یک مشکل بسیار دردناک را تجربه نکنید، از برنامه ریزی برای یک قرار ملاقات با دندانپزشک خود اجتناب کنید، یا ممکن است اصلاً به دندانپزشک مراجعه نکنید.

همان چیزهایی که باعث بروز اضطراب دندانپزشکی می شوند می توانند باعث بروز فوبیای دندانپزشکی نیز شوند. یک تجربه بد در فضای یک مطب دندانپزشکی متفاوت نیز می تواند منجر به بروز فوبیای دندانپزشکی شود.

در بسیاری از موارد، افراد مبتلا به فوبیای دندانپزشکی می دانند که ترس آنها غیر منطقی است. با این حال، آنها هنوز برای مواجه شدن و غلبه بر احساس وحشت خود، بدون کمک، مشکل دارند.

علائمی که نشان می دهند ممکن است فوبیای دندانپزشکی داشته باشید عبارتند از:

  • با نزدیک‌ تر شدن به قرار ملاقات خود با دندانپزشک، به‌ طرز باور نکردنی عصبی می شوید.
  • قبل از مراجعه برای معاینات یا درمان های دندانپزشکی به سختی می توانید بخوابید یا مشکل غذا خوردن دارید.
  • قبل از معاینه یا درمان دندانپزشکی احساس بیماری جسمی دارید.
  • قبل از قرار ملاقات دندانپزشکی خود، بسیار هیجان دارید یا گریه می کنید.
  • ناگهان احساس می کنید گویی قبل یا در طول ملاقات خود دچار مشکل تنفسی شده اید.

عواقب اجتناب از مراجعه به دندانپزشک

مهم نیست که مراجعه به دندانپزشک چقدر ترسناک به نظر می رسد، اجتناب از مراجعه به دندانپزشک یا حتی فراموش کردن برنامه ریزی قرار ملاقات های معمول می تواند چرخه معیوبی از سلامت دهان و دندان ایجاد کند. سطوح ناکافی بهداشت دهان و دندان منجر به انواع مشکلات ناخوشایند می شود. افرادی که درمان های دندانپزشکی را به تعویق می اندازند، خطر ابتلا به بیماری های لثه، پوسیدگی های دندانی، از دست دادن زود هنگام دندان، بوی بد دهان، حفره های دندانی، پلاک و تارتار، دندان های عفونی، تغییر رنگ دندان ها و موارد دیگر را در خود افزایش می دهند.

متأسفانه، مسائل مربوط به سلامت دهان و دندان می توانند بر سلامت عمومی شما نیز تأثیر بگذارند. سلامت ضعیف دهان و دندان با شرایطی مانند بیماری قلبی و عفونت های ریه مرتبط است. دانشمندان همچنین این نظریه را مطرح کرده اند که بین بیماری لثه و بیماری قلبی ارتباط وجود دارد. این امکان وجود دارد که التهاب موجود در لثه های بیمار در جریان خون منتشر شود و باعث باریک شدن عروق شود. شواهدی وجود دارند مبنی بر اینکه ارتباط بین لثه های بیمار و قلب یک قضیه مهم است زیرا بیش از یک چهارم آمریکایی ها در اثر بیماری های قلبی عروقی جان خود را از دست می دهند. بعلاوه، محققان فکر می کنند که بیماری لثه در ایجاد پوکی استخوان، عفونت های ریه، سرطان و آرتریت روماتوئید نقش دارد.

اجتناب از مراجعه به دندانپزشک می تواند عوارض عاطفی نیز داشته باشد. بدون درمان های دندانپزشکی، احتمالاً از مشکلات زیبایی که روی دندان ها و لثه های شما تأثیر می گذارند، رنج خواهید برد. اگر دندان های شما تغییر رنگ داده یا آسیب دیده باشند، ممکن است با احساس خجالت به زندگی خود ادامه دهید، هنگام حرف زدن یا خندیدن ممکن است دهان خود را بپوشانید، که می تواند عزت نفس شما را خدشه دار کند.

ترس از دندانپزشکی

ترس از دندانپزشکی

علل بروز ترس از دنداپزشکی

آیا از مراجعه به دندانپزشک می ترسید؟ این امکان وجود دارد که بیست درصد از آمریکایی ها قبل از مراجعه به دندانپزشک نگران باشند و بسیاری از آنها به دلیل ترس شدید از معاینات منظم، از مراجعه به دندانپزشک اجتناب می کنند. برخلاف فوبیایی که نیازی به رسیدگی ندارد، مراجعات منظم به دندانپزشک، برای سلامتی شما بسیار حیاتی است و نباید آن را نادیده گرفت.

دلایل متعددی وجود دارند که ممکن است باعث ترس شما از دندانپزشک شوند. شاید شما در کودکی، روی صندلی دندانپزشکی تجربه ای دردناک داشته اید. یا شاید وحشت شما از دندانپزشکی ریشه در یک یا چند مورد از موارد زیر داشته باشد:

  • ترس از اینکه دندانپزشک باعث درد شما شود
  • ترس از تزریق و فکر اینکه ممکن است مؤثر نباشند
  • وحشت کردن با شنیدن صدای دریل دندانپزشکی
  • عصبی شدن از اینکه کسی داخل دهان شما در حال کار کردن است
  • شرمندگی از اینکه از دندان های خود مراقبت نکرده اید

منشاء اصلی ترس شما هر چه باشد، این واقعیت باقی می ماند که سلامت دندان شما برای سلامت کلی شما حیاتی است.

آیا فکر رفتن نزد دندانپزشک شما را ناراحت می کند؟ شما تنها نیستید؛ فوبیای دندانپزشکی یک مسئله واقعی است، اما غلبه بر آن امکان پذیر است.

آیا متوجه شده اید که چرا باید ترس خود از دندانپزشکی را کنار بگذارید؟ اگر اینطور است، در اینجا به بیان نکاتی می پردازیم که به شما کمک می کنند به ترس خود از دندانپزشکی غلبه کنید و روی صندلی دندانپزشکی قرار بگیرید تا  دندان ‌ها و لثه‌هایت شما در بهترین حالت خود باقی بمانند.

ترس از دندانپزشکی

ترس از دندانپزشکی

نکاتی در مورد اضطراب دندانپزشکی

اکنون، مطمئن هستیم که می دانید نیازی نیست از دندانپزشک بترسید. با این حال، ترس ‌های غیر منطقی می ‌توانند به اندازه ترس های واقعی قدرتمند باشند. نکته فوق العاده ای که در مورد ترس ها وجود دارد این است که غلبه بر آنها امکان پذیر است.

بهترین نکاتی که در مورد اضطراب دندانپزشکی برای شما ارائه داده ایم را دنبال کنید تا ترس های خود از دندانپزشکی را کنار بگذارید.

ترس از دندانپزشکی

ترس از دندانپزشکی

به دنبال دندانپزشکی باشید که ترس های دندانپزشکی را برطرف کند.

به ما اعتماد کنید؛ ترس از رفتن نزد دندانپزشک آنقدر نگرانی شایعی است که بسیاری از دندانپزشکان اقداماتی را برای کاهش اضطراب انجام می دهند. وقتی اولین نوبت خود را می گیرید، در مورد اینکه مطب به افرادی که ترس از دندانپزشکی دارند چگونه کمک می کند، سؤال بپرسید.

فناوری برای پیروزی

در صورت امکان، یک کلینیک دندانپزشکی را انتخاب کنید که مواردی این چنین را ارائه می دهد:

تلویزیون

موسیقی

و یک پتوی گرم

به تنهایی برای  اولین ملاقات دندانپزشکی مراجعه نکنید.

اگر بدانید کسی که دوستش دارید در لابی منتظر شماست، احساس آرامش بیشتری خواهید داشت.

به موقع برسید، اما نه خیلی زود.

آخرین چیزی که می خواهید، انتظار طولانی قبل از دیدن به دندانپزشک است. مجله ‌ای که می‌ خواستید بخوانید را به همراه خود بیاورید تا حواستان پرت شود و قوه تخیلتان بی حرکت شود.

در طول ویزیت، از برخی از این تکنیک های آرام سازی مطمئن استفاده کنید.

وقتی یک روش آرام بخش مفید پیدا کنید، تعجب خواهید کرد که چقدر روی اضطراب خود کنترل دارید.

آنقدر نگران نشوید که کنترل خود را از دست بدهید.

دندانپزشکی بدون درد یک واقعیت است، و این وظیفه دندانپزشک است که مطمئن شود در حالی که روی دهان شما کار می کند هیچ دردی احساس نمی کنید.

پرسش های خود را مطرح کنید.

از اینکه از دندانپزشک بخواهید توضیح دهد که در طول یک فرایند چکار می کنند، نترسید. یک صدای آرام اغلب برای کمک به شما در انجام اقدامات دندانپزشکی کافی است.

 استراحت کنید.

هر زمان که نیاز به استراحت داشتید درخواست توقف دهید. یک تیم حساس دندانپزشکی در مواقع لزوم به شما زمان استراحت می دهد.

قبل از ترک مطب، تاریخ ویزیت بعدی خود را مشخص کنید.

اگر مجبور نباشید بعداً برای تعیین قرار ملاقات با مطب تماس بگیرید، بیشتر احتمال خواهد داشت که برای یک قرار ملاقات دیگر مراجعه کنید.

ترس از دندانپزشکی

ترس از دندانپزشکی

از دندانپزشک خود بخواهید گزینه های آرام بخشی مناسب را ارائه دهد.

گام مهم دیگر برای غلبه بر ترس از دندانپزشکی این است که مطمئن شوید دندانپزشک به بهترین روش ممکن از شما حمایت می کند. این روزها بسیاری از دندانپزشکان رویکردهای مراقبتی خاصی به بیماران عصبی ارائه می دهند. علاوه بر این، در حال حاضر دندانپزشکان بیشتر به سلامت عاطفی بیماران خود اهمیت می دهند و واقعاً اضطراب را جدی می‌گیرند و هر زمان که بیماری با این خصیصه برای ویزیت مراجعه کند، پشتیبانی لازم را ارائه می کنند.

آیا خود را فردی می دانید که دچار فوبیای دندانپزشکی است؟ در صورت لزوم می توانید درخواست دهید برای شما از آرامبخش هایی استفاده شود که هشیاری شما را کاهش ندهند. آنها گزینه مفیدی برای فرایندهای سریع هستند که در آن به دریافت داروهایی تمایل دارید که شما را برای مدتی آرام و خواب ‌آلود می کند، نه بیهوش. دندانپزشک شما را در تمام مدت زیر نظر خواهد گرفت و پس از آن خیلی سریع بهبود خواهید یافت. بسیاری از بیماران از کیفیت آرام بخشی نیتروز اکسید و آرام بخش های خوراکی رضایت کامل دارند. حتی ممکن است امکان چرت زدن در طول یک فرایند دندانپزشکی پیچیده وجود داشته باشد.

نکته آخر اینکه، به یاد داشته باشید: دندانپزشکی مدرن، دنیایی دور از دوران قدیم است. امروزه مطب ‌های دندانپزشکی مکان ‌هایی هستند که تخصص آنها حفظ لبخند شما بدون درد است.

یک قدم دیگر که می توانید به سوی غلبه بر ترس‌های خود بردارید ممکن است این باشد که به این فکر کنید آنچه در کودکی برای شما در فضای دندانپزشکی اتفاق افتاده است، مربوط به سال ها پیش است، و مراجعه به دندانپزشکی با امروز بسیار متفاوت بود. تکنولوژی و تجهیزات کمتر پیچیده بودند و به اندازه امروز پیشرفت نکرده بودند. تسکین درد به این اندازه مؤثر نبود. آگاهی و آموزش کارکنان چیزی شبیه استانداردهای بالای امروزی نبود. در واقع، حتی برای والدین و پدربزرگ‌ ها و مادربزرگ‌ های ما، مراجعه به دندان‌پزشک چیزی بود که مردم به‌جای آنکه مشتاقانه منتظر آن باشند، از آن می ترسیدند. جای تعجبی نیست که بسیاری از ما با ترس های واقعی بزرگ شده ایم، حتی اگر خودمان تجربه دندانپزشکی بدی نداشته باشیم.

از نکاتی که برای کاهش اضطراب دندانپزشکی ارائه دادیم به عنوان یک سیستم ایمنی استفاده کنید تا تجربه بعدی دندانپزشکی خود را راحت تر پیش ببرید و در عوض از یک لبخند زیبا و سالم لذت خواهید برد.