نوشته‌ها

آیا شیوه‌های درمان ارتودنسی مشابه هستند؟

بسیاری از افراد جامعه نیاز دارند که بر روی دندان‌هایشان کارهای زیبایی و ترمیمی صورت گیرد و یکی از گزینه‌های اصلی آنها استفاده از درمان ارتودنسی است. با این وجود با توجه به اینکه چندین نوع متخصص حرفه‌ای در این زمینه وجود دارد، اغلب آن‌ها گیج می‌شوند و نمی‌دانند که به سراغ کدام یک از گزینه‌ها بروند. معمولاً اولین گامی که برای درمان دندان‌ها برداشته می‌شود، این است که به سراغ یک دندانپزشک عمومی رفته و در صورت تخصصی شدن موضوع آنها باید به یکی از متخصصین حوزه خود مراجعه کنند. یکی از حرفه‌هایی که متخصص مراقبت از دندان به شمار می‌رود، ارتودنتیست است که وظیفه درمان ارتودنسی را بر عهده دارد.

 اغلب ارتودنتیست‌ها زمان خود را بر روی صاف کردن دندان‌ها متمرکز می کنند و معمولاً در سطح جامعه با کسانی که از براکت ارتودنسی استفاده می‌کنند شناخته می‌شود! با وجود تعدد در متخصصین دندانپزشکی، در این مقاله به طور خاص درباره روش درمان ارتودنسی بحث خواهیم کرد می‌خواهیم مشابهت بین هر کدام از این روشها را به بحث بگذاریم. پس با ما همراه باشید!

یک ارتودنتیست دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد؟

 اگر با اصطلاح ارتودنتیست آشنا نباشید، احتمالاً با سؤالات بسیاری مواجه می‌شوید از جمله: درمان ارتودنسی چیست؟ انواع درمان ارتودنسی چیست؟ و برخی از این سؤالات بیشتر به وظایف آنها مربوط می‌شود. ارتودنتیست‌ها وظیفه تمیز کردن دندان‌ها را برعهده ندارند، و دندانها را نمی‌کشد، نقش اصلی آنها این است که دندان‌ها را مرتب کرده و وضعیت قرار گرفتن دندانها بر روی هم را اصلاح کنند. اغلب افراد در مراجعه به این متخصصین از آن‌ها می‌خواهند که موقعیت دندان‌ها و فک را برای گرفتن براکت ارتودنسی بررسی کنند.

 براکت یکی از وسایلی که برای تحت فشار قرار دادن دندان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. در حقیقت ارتودنتیست‌ها در تعیین بهترین ابزار ممکن برای حرکت دندان‌های بیمار تخصص دارند و انتخاب می‌کنند که چه ابزاری برای وضعیت دندان یک بیمار مناسب است. در حقیقت ارتودنتیست‌ها ابزارهای مختلفی در اختیار دارند که با عنوان براکت ارتودنسی شناخته می‌شود و به شکل‌های مختلفی بر روی دندان‌ها قرار گرفته و از طریق اعمال فشار فیزیکی و مکانیکی به دندان‌ها باعث حرکت آنها به سمت محل مناسب می‌شوند.

 اساساً درمان ارتودنسی به عنوان یک فرایند در گرفتن دستگاه و ابزار مورد نظر برای تنظیم موقعیت نادرست دندان‌ها تعریف می‌شود. در حال حاضر ۴ نوع درمان ارتودنسی وجود دارد که مورد استفاده قرار می‌گیرند و عبارتند از:

  • براکت های ثابت: این براکت ها قابلیت برداشتن ندارند و به عنوان رایج‌ترین گزینه مورد استفاده قرار می‌گیرند؛
  • براکت ارتودنسی متحرک: این براکت‌ها عملکردی همانند براکت های معمولی دارند، با این تفاوت که امکان برداشتن و جابجایی آنها فراهم است.
  • نگه دارنده‌های پلاستیکی: این ابزارها معمولاً برای تغییر مکان بسیار کم مورد استفاده قرار می‌گیرند.

براکت های ارتودنسی چگونه عمل می‌کنند؟

همانطور که قبلاً عنوان شود، ارتودنتیست به شما کمک می‌کند که موقعیت دندانهای خود را تغییر دهید. با توجه به این که اغلب ارتودنتیست‌ها از براکت ارتودنسی به عنوان رایج‌ترین روش مورد نظر استفاده می‌کنند، باید کمی در مورد آن‌ها و کاربردهای آنها بحث کنیم. در وهله اول، براکت ها از قطعاتی جداگانه ساخته می‌شوند که بر روی دندان‌ها قرار می‌گیرند. پس از قرار گرفتن براکت ها بر روی دندان، یک سیم از میان آنها عبور می‌کند و با اعمال فشار بر روی آنها باعث حرکت دندان می‌شود. با گذشت زمان، این سیم‌ها فشار‌های مختلف و متناوبی بر روی دندان‌ها وارد می‌کنند که درد آن نیز تحت فشار به صورت آهسته شروع به حرکت می‌کند.

با گذشت زمان، سیمهای براکت ارتودنسی قوی‌تر شده و دندان‌ها تحت فشار مستقیم قرار گیرند تا به محل خود برسند. اگر شما مشکل اوربایت (overbite) یا آندربایت (underbite) دچار باشید این بدین معنی است که دندانهای بالایی یا پایینی شما در حالت طبیعی خود قرار ندارند. با توجه به این شرایط، ارتودنتیست ممکن است نسبت به قرار دادن براکت ارتودنسی و فاصله آنها تصمیم‌های متفاوتی بگیرد. در هر صورت انتخاب نوع درمان ارتودنسی و ابزارهای مورد استفاده در آن بر عهده شخص ارتودنتیست بوده آنها تصمیم می‌گیرند که شما در شرایط مختلفی از کدام گزینه استفاده کنید. البته ممکن است در انتخاب گزینه‌ها به سلیقه شما و مسائل ظاهری بیمار نیز توجه شود.

ارتودنتیست شما دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد؟

 ممکن است فکر کنید که براکت ارتودنسی تمام کارها را انجام می‌دهند و نقش همه ارتودنتیست‌های یکسان است و بیشتر کار بر عهده براکت قرار دارد. در حقیقت، ارتودنتیست شما نقش مهمی در طول این فرایند بازی می‌کند. ارتودنتیست شخصی ممکن است فرایند درمان ارتودنسی را به شکل متفاوتی ارائه دهد و برخی از آنها نسبت به دیگران عملکرد بهتری داشته باشد. مهم این است که شما به عنوان یک بیمار به دنبال یک ارتودنتیست حرفه‌ای، با کیفیت بالا و قابل اطمینان بگردید تا اطمینان حاصل شود که روند درمان ارتودنسی شما به خوبی انجام می‌شود.

 در وهله اول، یکی از مواردی که یک متخصص ارتودنسی به شما می‌گویند این است که شما نمی‌توانید یک غذای خاص را بخورید. آن‌ها معمولاً یک لیست طولانی از غذاهایی که نمی‌توانید به سمت آنها بروید و یا غذاهایی که بهتر است به هنگام استفاده از براکت ارتودنسی مصرف کنید در اختیار شما قرار می‌دهند. معمولاً ارتودنتیست‌ها از شما می‌خواهند که به سراغ این غذاها نروید:

  • غذاهای جویدنی: این غذاها برای براکت ارتودنسی بسیار بد هستند و به روند درمان ارتودنسی لطمه می‌زنند.
  • غذاهای چسبناک: این خوراکی‌ها به سطح براکت و دندانها چسبیده و برداشتن آنها دردسر دارد.
  • غذاهایی که نیاز به استفاده از دندان‌های جلویی دارند: خوراکی‌های مانند ذرت و سیب لازم است که با دندان جلویی خورده شوند و ممکن است باعث شکسته شدن براکت ارتودنسی یا سیم‌های آن شود.
  • خوراکی‌های سخت: این مواد به خودی خود برای سلامت براکت ارتودنسی و دندان‌ها مضر هستند.

اما یکی دیگر از مواردی که ارتودنتیست می‌تواند برای شما انجام دهد این است که بهترین راه ممکن برای رفع مشکل دندانهای شما پیشنهاد دهد. با توجه به اینکه افراد مختلف دارای وضعیت دندان متفاوت و سیستم استخوان فک متفاوت هستند، انتخاب شیوه درمان ارتودنسی باید توسط متخصص صورت گیرد.

 تصمیم نهایی با شماست

 دیدار با ارتودنتیست و انجام درمان ارتودنسی به عنوان بخش مهمی از زندگی شما محسوب می‌شود و می‌تواند لبخند را به زندگی شما برگرداند. اما در این میان نکته‌ای که اهمیت دارد این است که در انتخاب ارتودنتیست خود نهایت دقت و شناخت را به کار ببرید. درمان ارتودنسی همانند سایر شیوه‌های پزشکی از یک اصول اولیه مشابه پیروی می‌کند و معمولاً ابزارهای آنها نیز یکسان است. اما چیزی که باعث تفاوت می‌شود و ممکن است بیماران را به سمت درمان ارتودنسی بکشاند، تجربه، دانش، مهارت، دسترسی به تجهیزات مناسب و سابقه طولانی ارتودنتیست‌ها است که به شما در انتخاب آنها کمک می‌کند.

براکت ارتودنسی چگونه عمل می‌کند

هنگامی که دندان‌های شما کج می‌شوند یا دندان‌های نیش نمی‌توانند عملکرد مناسبی از خود نشان دهند، ارتودنتیست‌ها به شما توصیه می‌کنند که از براکت ارتودنسی استفاده کنید و آنها را به روال طبیعی خود برگردانید تا مشکلات شما حل شود. روند درمان ارتودنسی شامل چندین جلسه ملاقات و مشاوره با ارتودنتیست و انتخاب مناسبترین روش درمانی است که بتوانند دندان‌های شما را به محل مناسبی که ارتودنتیست تشخیص می‌دهد برگرداند.

 ساختار دندان و فک هر فرد منحصر به فرد است و این متخصص ارتودنسی است که نیاز شما را تشخیص می‌دهد و نوع براکت ارتودنسی را تعیین می‌کند. به همین دلیل در جریان درمان ارتودنسی به پزشک خود اعتماد کنید و اجازه دهید که بهترین انتخاب را برای شما داشته باشد. در این مطلب ما قصد داریم نگاهی کامل به نحوه عملکرد براکت ارتودنسی داشته باشیم و به برخی از ابهامات در رابطه با آنها پاسخ دهیم. پس با ما همراه باشید!

براکت ارتودنسی چگونه عمل می‌کند

براکت ارتودنسی چگونه عمل می‌کند

براکت ارتودنسی چگونه کار می‌کند؟

براکت ارتودنسی فلزی و شفاف با دقتی مثال زدنی و با اعمال فشار ملایم باعث می‌شوند که دندانهای بیمار به آرامی تغییر موقعیت داده و به شکلی قرار گیرند که نسبت به یکدیگر در وضعیت مناسبی قرار داشته باشند. همانطور که دندان‌های بیمار به آرامی حرکت می‌کنند، استخوان‌ها، رگه‌های خونی و بافته‌های آن نیز تغییر می‌کنند و نسبت به حالت جدید شکل می‌گیرند. هنگامی که دندان‌ها جای خود را عوض می‌کنند، یک نگهدارنده اجازه می‌دهد که استخوان‌ها و لثه‌ها به مرور زمان اطراف دندان را فراگرفته و شرایطی را فراهم می‌کنند که این تغییرات دائمی شوند.

درمان ارتودنسی همچنین ممکن است شامل استفاده از دستگاه‌هایی مانند پالتال اکسپندر (palatal expanders) یا وسیع کننده کام باشد که با ایجاد فشار در لثه ها شرایطی را فراهم می‌آورد که محل دندان نیش به شکل مناسبی تنظیم شده و چگونگی ترکیب دندان‌های بالا و پایین با هم شکل گیرد. این بدین معنی است که براکت ارتودنسی می‌تواند به شکل‌های مختلفی بر تنظیم کردن دندان‌ها مؤثر باشد. درمان اختلالات جزئی و یا شدید، بهانه اصلی استفاده از درمان ارتودنسی است که با ایجاد فشار مداوم و ثابت باعث تغییرات تدریجی و سالم در دندان‌ها می‌شود.

 چه مدت طول می‌کشد که براکت ارتودنسی بتواند وظیفه خود را انجام دهد؟

 بسته به مشکلات تحت درمان، براکت ارتودنسی می‌تواند وضعیت دندان‌های شما را تا شش ماه درست کند و یا در وضعیت بسیار شدید و پیچیده ممکن است استفاده از آنها به بیش از چند سال طول بکشد. از سوی دیگر، ممکن است بیمار به استفاده از یک نگهدارنده نیز برای تثبیت دندان‌های خود نیاز داشته باشد که طبیعتاً طول درمان را افزایش خواهد داد. سعی کنید روند ترمیم دندان‌های خود را سریعتر شروع کنید. ارتودنتیست‌ها برای بیماران خود قرار ملاقات‌های منظمی در نظر می‌گیرند تا از این طریق از دریافت نتایج در اسرع وقت و بدون آسیب دیدن مطمئن شود.

 قرار ملاقات‌های نامنظم، نادیده گرفتن مراقبت از دندانها و عدم استفاده مستمر از نگهدارنده بدون شک زمان درمان شما و مدت زمان استفاده از براکت ارتودنسی را افزایش می‌دهد. برای اطمینان از اینکه براکتها و نگهدارنده ها کارآمد و سریع باشند، مطمئن باشید که دستورالعمل‌ها و توصیه‌های ارتودنتیست خود را درباره مراقبت از دهان و دندان اجرا می‌کنید، رژیم غدایی مناسب درمان ارتودنسی را رعایت کنید و اقدامات احتیاطی که لازم است برای جلوگیری از آسیب به براکت ها انجام دهید، دنبال کنید.

براکت ارتودنسی چگونه عمل می‌کند

براکت ارتودنسی چگونه عمل می‌کند

چقدر طول می‌کشد که درد ناشی از براکت ارتودنسی از بین برود؟

 هنگامی که برای اولین بار از براکت ارتودنسی استفاده می‌کنید، به احتمال زیاد حدود یک هفته ناراحتی و شرایط نامناسبی را تجربه خواهید کرد که ناشی از این وضعیت است که گونه‌ها و دهان شما توسط براکت و متعلقات آن تحت فشار قرار می‌گیرد. استفاده از درمان ارتودنسی در چند روز اولیه ناراحت کننده است، البته می‌توان با استفاده از راهکارهایی مانند استفاده از داروهای مسکن، شست و شو با آب نمک و کمپرس یخ این ناراحتی را کنترل کرد. بخش اعظم این درد از براکت های سنتی نشأت می‌گیرند که در آن‌ها از سیم استفاده می‌شود و متعلقات آنها ممکن است باعث سایش در گونه‌ها و لبهای بیمار شود.

 استفاده از واکس یا موم به عنوان یک پوشش برای سیم می‌تواند کمک کند، اما بهترین چیزی که برای کاهش درد ناشی از  تحریک براکت ارتودنسی می‌توان به کار برد این است که در برابر آن مقاومت کنید و منتظر بمانید. البته ممکن است برخی از بیماران در داخل گونه‌ها و لب خود احساس ناراحتی و سوزش داشته باشند و استفاده از موم یا سایر موانع راهکارهای مناسبی هستند. اکثر این ناراحتی‌ها و دردی که در چند روز اول پس از نصب براکت ارتودنسی تجربه می‌کنید، با خوردن غذاهای گرم و نرم و همچنین کمپرس یخ از بین می‌روند و تحمل آن را راحت‌تر می‌کند.

چگونه می‌توان تشخیص داد که به درمان ارتودنسی نیاز داریم؟

اگر وضعیت دندان نیش شما ناراحت کننده باشد، دندان‌هایتان نامنظم باشند، ماهیچه‌ها و عضلات فک شما درد داشته باشند، یا اگر در مراقبت از دندان و دهان خود با مشکل مواجه هستید که نمی‌توانید آنها را به درستی تنظیم کنید، از یک ارتودنسی برای ارزیابی وضعیت خود کمک بگیرید. براکت ارتودنسی و نگهدارنده ها راهکارهایی هستند که می‌توانند تمامی وضعیت‌های ناراحت کننده دندان‌ها مانند عدم قرارگیری مناسب آنها بر روی یکدیگر، ناتوانی در جویدن مناسب غذاها، نامنظمی در ردیف دندان‌ها و همچنین نداشتن ظاهر مناسب برطرف کنند. البته برخی از بیماران نیز تنها جنبه آرایشی و زیبایی استفاده از این گزینه‌ها را در نظر می‌گیرند.

 تصمیم گیری برای استفاده از نگهدارنده های شفاف یا براکت ارتودنسی موضوعی است که بین شما و ارتودنتیست شما قرار دارد. دندان پزشک شما ممکن است علائمی را تشخیص دهد که شما یا فرزندتان به درمان ارتودنسی نیاز داشته باشید و توصیه کنند که شما نیز از موهبت آن بهره ببرید. اینکه استفاده از این شیوه درمانی به دلایل پزشکی باشد یا تنها جنبه زیبایی شناختی داشته باشند، موردی است که به شخص شما ارتباط دارد و باید آنها را با ارتودنتیست معالج خود در میان بگذارید.

 اگر فکر می‌کنید که شما یا فرزندانتان ممکن است به استفاده از براکت ارتودنسی نیاز داشته باشید، یک جلسه مشاوره با ارتودنتیست خود در نظر بگیرید و وضعیت خود را به طور کامل مورد بحث قرار دهید. اگر به این نتیجه رسیدیم که به درمان ارتودنسی نیاز دارید، با شناخت کامل و با اطلاع از فاکتورهای مختلف مؤثر بر آن، برای بهره گیری از آن اقدام کنید.

انواع  درمان های ارتودنسی

درمان ارتودنسی پیشگیرانه

بعضی کودکان در سنین ۸ یا ۹ سالگی میتوانند از مزایای ارتودنسی زودهنگام یا پیشگیرانه استفاده کنند. برای اینکه متوجه شوید کودک شما نیاز به این نوع درمان دارد یاخیر، انجمن ارتودنتیست های آمریکا به تمامی والدین توصیه کرده است که کودک خود را در ابتدای سن ۷ سالگی به ویزیت یک متخصص ارتودنتیست ببرند. هدف اصلی این نوع درمان جلوگیری از ایجاد و پیشرفت مشکلات فک و دندانهای کودکان است تا بتوان با ارائه روش های درمانی ساده تر و کوتاهتر از بروز مشکلات جدی فک و صورت در سنین بالاتر جلوگیری نمود. بعضی از مواردی که درمان ارتودنسی پیشگرانه مصداق پیدا میکند به شرح زیر است:

  • شل شدن یا افتادن زودهنگام و غیرعادی دندانهای شیری کودک
  • جلوآمدن بیش از حد دندانهای ثنایای بالا
  • دندان های ثنایای پایین جلوتر از دندانهای بالایی قرار بگیرند
  • قوس دندانهای فک بالا کمتر از قوس دندانهای فک پایین باشد
  • انحراف و بد فرمی چانه در هنگام روی هم قرار گرفتن دندان ها و بستن دهان
  • ادامه یافتن عادت مکیدن انگشت شصت یا شیشه شیر پس از سن پنج سالگی

در صورت مشاهده هریک از این علائم در اولین فرصت کودک خود را به دیدار یک متخصص ارتودنسی ببرید.

انواع  درمان های ارتودنسی

انواع  درمان های ارتودنسی

درمان ارتودنسی دو مرحله‌ای

 این شیوه درمانی نسبت به سایر  شیوه‌ها از پیچیدگی بیشتری برخوردارند و معمولاً در کودکان اتفاق می‌افتد. این دسته از افراد نیازی به کار کردن بر روی دندان‌ها ندارند و سعی می‌شود که وضعیت استخوانهای فک آنها بهبود یابد. در این حالت درمان ارتودنسی به صورت دو مرحله‌ای انجام می‌شود و در هر مرحله روی بخش مجزای از فک فرایندهای تخصصی صورت می‌گیرند. مرحله‌ی اول شامل کارهای ارتوپدی می‌شود که هدف آن توسعه و بهبود فک کودک با توجه به وضعیت استخوان صورت وی است. معمولاً در این افراد به دلایل مختلفی از جمله دلایل مادرزادی مشکلات ایجاد می‌شوند که فردی نیاز دارد آنها را اصلاح کند.

 بخش دوم کار به حالت درمان ارتودنسی کلاسیک انجام می‌شود و تمامی فعالیت‌ها بر روی دندان‌ها صورت می‌گیرد. با توجه به وضعیت استخوان فک، در این افراد دندان‌ها به صورتی قرار می‌گیرند که آرایش بسیار نامنظمی داشته و دندان‌ها نمی‌توانند عملکرد طبیعی خود را نشان دهند. در نتیجه ارتودنتیست با استفاده از بریس یا هر ابزار دیگری دندان‌ها را در وضعیت مناسبی نسبت به یکدیگر قرار داده و آنها را محکم می‌کنند. معمولاً این شیوه به دلیل پیچیدگی و دو مرحله‌ای بودن آن مدت درمان طولانی‌تری دارد.

انواع  درمان های ارتودنسی

انواع  درمان های ارتودنسی

 

 درمان ارتودنسی کلاسیک

این شیوه در ترمیم دندان و مرتب کردن آن بسیار متعارف بوده و از دیرباز توسط ارتودنتیست‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفته است. در این روش ترمیمی دندان، فاصله بین آنها، شیب مناسب و نحوه قرار گیری آنها بر روی یکدیگر تصحیح می‌شود. معمولاً برای انجام این کار باندهای الاستیک یا فلزهای مخصوص استفاده می‌شود که دندانها را تحت فشار قرار داده و آنان را به حالت طبیعی برمی گرداند. در درمان ارتودنسی کلاسیک سعی می‌شود که تنها با استفاده از اهرم فشار و با بهره گیری از تخصص و تجربه ارتودنتیست دندان وضعیت مناسبی نسبت به حالت قبل برگردد. این شیوه در تمامی کشورهای دنیا رواج داشته و معمولاً طول درمان آن به وضعیت برنامه به نحوه قرار گیری دندانها بستگی دارد.

انواع  درمان های ارتودنسی

انواع  درمان های ارتودنسی

ارتودنسی همراه با مراقبت از دندان

 هنگامی که به دلیل شرایط مختلف دندان‌های یک فرد دچار نقص می‌شوند و عملکرد طبیعی خود را از دست می‌دهند، ارتودنتیست علاوه بر اینکه شیوه درمان ارتودنسی را انتخاب می‌کند باید روش‌های مراقبت از دندان را نیز مدنظر قرار دهد. در حقیقت زمانی که یک دندان در معرض فاسد شدن قرار می‌گیرد، بسیار شکل پذیر بوده و ممکن است با کمترین فشار شکسته شود و یا از جای کنده شود. اعمال فشار و استفاده از شیوه‌های درمان ارتودنسی کلاسیک باعث تنش بسیار شدید در این دندان‌ها شده و به مرور زمان باعث از بین رفتن آن‌ها می‌شود.

درمان ارتودنسی ترکیبی به همراه مراقبت از دندان باعث می‌شود که کارهای پزشکی بر روی دندان دو جنبه کاملاً متفاوت داشته باشد. در بخش مراقبت از دندان، کارهای پزشکی و دندانپزشکی بر روی دندان‌ها و همچنین فک صورت می‌گیرد و کلیه نواقص به وجود آمده به کمک راه‌های درمانی برطرف می‌شوند. در بخش دیگر کارهای مربوط به مرتب کردن دندان‌ها و در واقع درمان ارتودنسی دندان صورت می‌گیرد وظیفه قرار دادن دندانها در ردیف‌های مشخص و در موقعیت مناسب انجام می‌شود. در صورت دارا بودن تخصص کافی، ارتودنتیست می‌توانند این دو مرحله را به صورت همزمان انجام دهد، در غیر این صورت باید مرحله اول تحت نظر یک دندانپزشک و مرحله دوم به نظر یک ارتودنتیست انجام دهید.

انواع  درمان های ارتودنسی

انواع  درمان های ارتودنسی

درمان ارتودنسی به همراه جراحی دهان و دندان

 در برخی از موارد شاهد هستیم که دندان فرد در درون فک گیر کرده و امکان بیرون آمدن وجود ندارد؛ یا در برخی موارد دیگر با وجود اعمال فشار و استفاده از بریس امکان قرار دادن دندانها در یک ردیف مشخص نیست. در این مرحله علاوه بر شیوه‌ی درمان ارتودنسی، فرد بیمار لازم است که یک عمل جراحی بر روی فک و دندان صورت دهند و به کمک این روش درمان را به موقعیت مناسب حرکت دهد.

در شرایط ویژه در حالتی که فرد درمان ارتودنسی را انجام می‌دهد، ارتودنتیست از پیچ‌های کوچک و محسوسی استفاده می‌کند و به طور موقت لنگرگاه برای حرکت بهتر دندان به وجود می‌آورد. این ایمپلنت در درون دهان فرد قرار گرفته و به نوعی اهرم حرکت دندان ها به سمت محل مناسب محسوب می‌شود. برای انجام این کار و نصب این پیچ‌ها لازم است که یک جراح ارتودنتیست کمک کند. اگر شخصی ارتودنتیست دوره‌های لازم برای درمان ارتودنسی و عمل جراحی را گذرانده باشد، می‌تواند همزمان با انجام کار اصلی خود، برای نصب پیچ‌ها نیز اقدام کند.

 مزایا و معایب ارتودنسی لینگوال (زبانی)

براکت لینگوال یکی از تغییرات و تحولات حوزه درمان ارتودنسی است که تأثیر براکت ها بر ظاهر افراد را به حداقل می‌رساند و همان کارایی را می‌توانند نشان دهند. دندان‌های نامنظم و ناهماهنگ مواردی هستند که ممکن است اعتماد به نفس افراد بیمار را پایین بیاورد و از این رو این افراد به مراجعه به یک ارتودنتیست نیاز دارند تا از این طریق بتوانند دندان‌های خود را اصلاح کنند. براکت های ارتودنسی یکی از رایج‌ترین روش‌های اصطلاح ناهماهنگی دندان است و ارتودنتیست پس از بررسی دقیق پیشنهاد می‌دهد که بیمار به چه نوعی از آنها نیاز دارد.

 انواع مختلفی از براکت های ارتودنسی وجود دارد که یکی از آنها براکت لینگوال است و بر پشت دندان‌ها قرار می‌گیرد به ندرت توسط افراد دیگر دیده می‌شود. راز دستیابی به نتیجه مطلوب در این براکت ها این است که به شکل مناسبی بر روی دندان قرار گیرند و بیمار در استفاده از آن‌ها با ارتودنتیست خود هماهنگ باشد. براکت لینگوال جوانب مثبت و منفی مختلفی دارد که نتیجه نهایی کار را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

 ما در این مطلب قصد داریم براکت لینگوال را از جهات مختلفی مورد بررسی قرار دهیم و نحوه کارایی آن را زیر ذره بین ببریم. پس شما نیز با ما همراه باشید.

 مزایا و معایب ارتودنسی لینگوال (زبانی)

 مزایا و معایب ارتودنسی لینگوال (زبانی)

نکاتی مهم درباره ارتودنسی لینگوال (زبانی)

 مزیت اصلی استفاده از براکت لینگوال این است که در پشت دندان‌ها پنهان می‌شوند و شخص از پوشیدن آنها احساس خجالت نمی‌کند؛ به همین دلیل برای افراد بزرگسال انتخاب خوبی محسوب می‌شود. مدت زمان استفاده از این براکت ها نسبت به براکت های سنتی و معمولی بسیار بالاتر است و شخص باید چندین بار در طول درمان خود توسط ارتودنتیست مورد بررسی قرار گیرد. البته به جز نامرئی بودن براکت لینگوال، موارد دیگری نیز وجود دارد که در همه براکت ها مشاهده می‌شود.

 بازگردانی نظم دندان‌ها در دهان بیمار به چندین عامل بستگی دارد که شامل سن بیمار، میزان ناهماهنگی و جابجایی دندان‌ها و محدودیتهای بودجه در نظر گرفته شده توسط بیمار می‌شوند. مشکلات دیگری که هنگام استفاده از براکت لینگوال ممکن است برای بیمار رخ دهد این است که نحوه صحبت کردن آنها را تغییر می‌دهند. البته این موضوع به لحاظ زمانی چندان طول نمی‌کشد معمولاً فقط در هفته‌های اولیه مشاهده می‌شود. اما آخرین مورد به محدود کردن رژیم غذایی افراد مربوط می‌شود که ممکن است بعضی از آنها در لابلای این براکت ها گیر بیفتند. بنابراین ارتودنتیست‌ها هنگام استفاده از براکت لینگوال به بیماران خود توصیه می‌کنند که از خوردن چنین مواد غذایی بپرهیزند.

آیا براکت لینگوال می‌تواند باعث عفونت دندان و لثه شود؟

 در مورد براکت لینگوال عنوان شد که مهمترین مزیت آن، مخفی شدن آن در پشت دندانها و دیده نشدن توسط سایر افراد است. اما همین وضعیت می‌تواند مشکلات دیگری برای فرد بیمار به وجود می‌آورد که تبعات آن بسیار خطرناک‌تر است. با توجه به اینکه این براکت در پشت دندان‌ها قرار می‌گیرند، امکان دسترسی به بخش‌های مختلف آنها و تمیز کردن آنها بسیار سخت است و شخص بیمار باید با دقت بیشتری در تمیز کردن آنها رفتار کند. همین موضوع باعث می‌شود که کوتاهی فرد در حفظ سلامت دهان و دندان خود بیشتر به چشم بیاید و تبعات جبران ناپذیری برای وی به دنبال داشته باشد.

 به همین دلیل، ارتودنتیست‌ها هنگام نصب براکت لینگوال توصیه‌های اکید به بیماران خود می‌کنند که نسبت به رعایت بهداشت دهان و دندان خود حساسیت بالایی به خرج دهند و از تمامی ابزارهای نظافت دهان و دندان استفاده کنند. استفاده از مسواک‌های مخصوص، کشیدن نخ دندان به صورت مرتب، استفاده از محلول‌های دهانشویه، جلوگیری از خوردن غذاهای مضر و حتی جلوگیری از خوردن نوشیدنی‌های حاوی قند مواردی هستند که بیماران هنگام استفاده از براکت لینگوال باید به آنها توجه داشته باشند. هرگونه کوتاهی در هر کدام از این مراحل می‌تواند موجب بوجود آمدن یک منشأ آلودگی در ریشه دندان‌ها شده و در نهایت باعث عفونت شدید دندان و لثه شود.

هزینه براکت لینگوال به چه صورت است؟

 این سؤال در ذهن بسیاری از افراد و بیماران مطرح می‌شود که استفاده از براکت لینگوال تا چه اندازه برای آنها هزینه دارد؟ هزینه این نوع براکت‌ها ممکن است از یک منطقه به منطقه دیگر و یا از یک کشور به کشور دیگر متفاوت باشد و به نوع تجهیزات مورد استفاده برای اتصال، میزان عدم هماهنگی بین دندانها و همچنین سطح تخصص دندانپزشکی ارتودنتیست بستگی دارد. به طور متوسط هزینه استفاده از این براکت ها در کشورهایی مانند آمریکا به طور متوسط حدود ۸ هزار دلار برآورد می‌شود.

البته با توجه به دسترسی کشورهای مختلف به تجهیزات مورد نیاز، و همچنین تکنولوژی‌های مورد استفاده در این شیوه درمانی، ممکن است این قیمت‌ها متفاوت بوده و بهتر است با ارتودنتیست خود مشورت کنید. معمولاً ارتودنتیست‌ها برای بیماران خود پیشنهادات مختلفی دارند و در مورد براکت لینگوال نیز ممکن است با هزینه‌های متفاوتی مواجه شوید.

 مزایا و معایب ارتودنسی لینگوال (زبانی)

 مزایا و معایب ارتودنسی لینگوال (زبانی)

براکت لینگوال در مقابل براکت اینویزالاین

با توجه به بررسی‌های صورت گرفته بر روی براکت لینگوال که اخیراً انجام شده است، این براکت ها در مقایسه با براکت های اینویزالاین پیشرفت‌های قابل توجهی داشته‌اند. براکت های شفاف به شدت توسط بزرگسالان مورد استفاده قرار می‌گیرند و نگهدارنده های آن‌ها به صورتی است که از یک پلاستیک روشن و شفاف ساخته شده است. این براکت ها به دلیل راحتی در استفاده و همچنین دیده نشدن توسط افراد دیگر از محبوبیت ویژه‌ای برخوردارند و معمولاً طراحی آنها به صورتی است که شخص بیمار در مدت استفاده از آنها رضایت کافی خواهد داشت.

 اما عملکرد براکت لینگوال با وجود پیشرفت‌های اخیر هنوز توسط بسیاری از افراد مورد تأیید قرار نگرفته است و نسبت به آن تردید وجود دارد. این براکت ها اگر توسط بیمار به خوبی مورد حمایت قرار گیرند و نکات بهداشتی دهان و دندان به شکل دقیق اجرا شوند، می‌توانند تأثیر به سزایی بر روی ترتیب دندانها و نحوه قرارگیری آنها داشته باشند. توجه داشته باشید که مقایسه نهایی بین براکت لینگوال و براکت اینویزالاین در نهایت توسط شخص ارتودنتیست انجام می‌گیرند و بیمار باید با توجه به توصیه آنها عمل کنند.

تمیز کردن و نگهداری از الاینر شفاف

هر الاینری بر روی دندان بیمار فشار هدفمندی وارد می کند تا دندان تغییر مکان دهد و در دهان بیمار در جای مناسبش قرار گیرد. یکی از مزایای استفاده از الاینرها نسبت به بریس های سنتی این است که آنها از پلاستیک شفاف ساخته شده اند و قابل مشاهده نیستند. با مراقبت مناسب و تمیز نگه داشتن الاینرها می توان از دیده شدن آنها جلوگیری کرد.

اگر الاینرها به درستی تمیز نشوند به تدریج لکه دار می شوند. لکه ها الاینر را مشخص تر می سازند و به تدریج دندان های زیرین آنها هم دچار لکه می شود. به همین دلیل یکی از سوالاتی که معمولا از متخصصان ارتودنسی پرسیده می شود این است که من چگونه باید الاینرهایم را تمیز کنم؟

تمیز کردن و نگهداری از الاینر شفاف

تمیز کردن و نگهداری از الاینر شفاف

توصیه هایی در این زمینه وجود دارد:

  1. الاینر را با بخار آب شتسشو دهید. اینکار باعث می شود که تمامی ذرات چسبنده غذا جدا شوند
  2. یک یا دو فنجان آب ولرم تهیه کنید و الاینر را در ظرف آب قرار دهید
  3. کمی صابون مایع در آب گرم بریزید و ترکیب کنید تا کف درست شود. الاینرها را ۲۰ تا ۳۰ دقیقه درون آب قرار دهید و سپس آب کشی کنید. بخاطر داشته باشید که نباید از ظرف صابون به عنوان لیوان نوشیدن آب استفاده کنید.
  4. در یک فنجان ۱ سوم سرکه سفید و مابقی را آب ولرم بریزید. الاینرها را ۲۰ دقیقه در آن گذاشته و سپس با آب سرد آب کشی کنید
  5. یک قاشق چای خوری جوش شیرین با یک دوم آب فنجان مخلوط کرده و الاینرها را ۶۰ دقیقه در این محلول قرار دهید سپس آنها را قبل از اینکه در دهان بگذارید آبکشی و خشک کنید. همچنین می توانید از ترکیب جوش شیرین و آب برای تمیز کردن کفش های پیاده روی خود و آهک دوش استفاده کنید.
  6. پروکسید و آب: الاینرها را در ترکیب پروکسید هیدروژن و آب گرم به مدت ۳۹ دقیقه قرار دهید و سپس آب کشی کنید.
  7. تمیز کننده نگه دارنده: تمیزکننده نگهدارنده می تواند به خوبی بکار رود. یک قرص از تمیزکننده را به داخل یک فنجان آب ولرم بیاندازید و الاینرها را ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در محلول شناور کنید. آنها را با آب شستشو داده و در دهان بگذارید.

بخاطر داشته باشید که برای تمیز کردن الاینرها هیچ وقت از پاک کننده های صیقل دهنده مانند خمیردندان استفاده نکنید زیرا به الاینر آسیب می زند. هرگز از رنگ زدا، الکل یا سایر مواد شیمیایی مانند پورد شوینده استفاده نکنید، آب داغ و در حال جوش را با مواد موردنظرتان ترکیب نکنید.

تمیز کردن و نگهداری از الاینر شفاف

تمیز کردن و نگهداری از الاینر شفاف

سوالات متداول در مورد الاینرها

هر چند وقت یکبار باید الاینرها را تمیز کرد؟

برنامه زمان بندی مشخصی برای تمیز کردن الاینرها وجود ندارد. اگر شما خودتان برنامه منظمی برای تمیز کردن الاینرها نداشته باشید، باکتری ها تاثیر منفی خود را بر روی سلامتی و بهداشت دندان هایتان خواهند گذاشت. به علاوع تمیز نکردن الاینرها طول عمر آنها، کیفیت و راحتی شان را کاهش می دهد. اگر با متخصص ارتودنسی خود صحبت کنید می توانید با محصولاتی آشنا شوید که برای تمیز کردن الاینرها طراحی و ساخته شده اند. توصیه می شود که دو بار در روز تمیز کردن را انجام دهید.

اگر الاینرها مرتب تمیز نشوند چه می شود؟

علاوه بر مشکلات بهداشتی که در بالا به آنها اشاره شد عدم تمیز کردن مداوم الاینرها باعث می شود که پوششی سفید رنگ بر روی الاینرها ایجاد شود. به این لایه جرم است. ایجاد جرم اولین دلیلی است که چرا دندان پزشکان توصیه می کنند که بیماران همیشه دندان هایشان را مسواک بزنند. اگر جرم بر روی الاینرها شکل بگیرد تمیز کردن آن غیرممکن است.

محصولات پاک کننده حرفه ای چطور؟

به دلیل محبوبیت این سیستم جدید برای تقویت دندان ها، محصولات زیادی برای تمیز کردن آنها ابداع شده است. همچنین یک سیستم پاک کننده نیز ساخته شده که به صورت خاص برای از بین بردن جرم، باکتری و لکه ها بکار می رود. می توانید از هر کدام از این محصولات بنابر پیشنهاد متخصص ارتودنسی خود استفاده کنید.

باید بخاطر داشته باشید که همه این محصولات حرفه ای جنبه پیش گیرانه دارند. این یعنی اگر بر روی الاینر لایه از جرم ایجاد شده باشد، هر نوع پاک کننده ای هم که استفاده کنید بی فایده خواهد بود. اگر چنین موقعیتی پیش آید، لازم است که مجددا به متخصص ارتودنسی خود مراجعه کنید و از او بخواهید تا الاینر جدیدی به شما بدهد.

تمیز کردن و نگهداری از الاینر شفاف

تمیز کردن و نگهداری از الاینر شفاف

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

در ابتدا که براکت را در دهان گذشته اید، ممکن است کمی طول بکشد که به آن عادت کنید. در روزهای اول گاهی اوقات کمی درد و ناراحتی ممکن است تجربه شود که خیلی زود برطرف می‌شود. اما گاهی اوقات در طول درمان ارتودنسی مشکلاتی پیش می‌آید که نسبتاً نادر بوده و نیاز به درمان فوری دارد. اگر فکر کنید دچار مشکلی شده‌اید که نیاز به درمان فوری دارد، ابتدا باید شدت مشکل را مشخص کنید که آیا وضعیت اورژانسی و مستلزم توجه فوری است و یا فعلا می‌توانید از پس آن بر بیایید تا زمانی که نوبت مراجعه به ارتودنتیست فرا برسد.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانسی ارتودنسی

مشکلات اورژانسی ارتودنسی که واقعاً نیاز به توجه فوری دارند عبارتند از:

  • جراحت یا ضربه دیدن دندان، صورت و دهان
  • عفونت یا تورم لثه، دهان و صورت
  • درد یا ناراحتی شدید و غیر قابل کنترل در این ناحیه

در صورتی ‌که هر یک از موارد گفته شده را تجربه می‌کنید، باید هر چه سریع تر به دنبال توجه پزشکی باشید. با این حال به طور کلی معمولاً با مراجعه به دندانپزشک مشکلتان حل می‌شود. به خاطر داشته باشید دندانپزشک آموزش ویژه ‌ای در زمینه انواع مشکلات دندانی دیده است و انواع ابزار و تجهیزات تشخیصی و درمانی مورد نیاز را دارد. برای مثال هنگامی که دچار شکستگی دندان شده باشید دندانپزشک بلافاصله مشکل را برطرف کرده و دندان را ترمیم می‌کند. پس از ترمیم دندان باید برای تنظیم مجدد براکت به ارتودنتیست مراجعه کنید. گاهی اوقات درد و تورم شدید ممکن است نشانه عفونت باشد. در هر صورت باید فورا به متخصص مراجعه نمایید.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات ارتودنسی نیازمند درمان فوری

خوشبختانه اکثر مشکلات ارتودنسی خفیف هستند اما باز هم ممکن است باعث ناراحتی شوند. به طور کلی بهتر است ابتدا علت ناراحتی را پیدا کنید و سپس نوبت ارتودنتیست دریافت نمایید.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

شل شدن یا شکستن نگین براکت، حلقه فلزی یا سیم ارتودنسی

این مشکلات اغلب در اثر گاز گرفتن یا جویدن غذا های سفت یا چسبنده مانند شکلات اتفاق می‌افتد. همچنین گاهی اوقات هنگام ورزش یا بازی کردن (در حالی که  براکت در دهان قرار دارد) چنین مشکلاتی ایجاد می‌شود. در صورتی که حلقه فلزی یا نگین براکت شل شده است اما هنوز به سیم ارتودنسی چسبیده است، بگذارید همان جا بماند اما دیگر الاستیک را به آن وصل نکنید. در صورتی که بخشی از قطعه فلزی سیستم براکت، دهانتان را تحریک می‌کند کمی موم دندان‌پزشکی بر روی آن بمالید. در صورتی که نگین براکت یا حلقه فلزی از جای خود درآمده است، آن را برداشته و در جایی نگه دارید. به هر صورت باید با ارتودنتیست تماس بگیرید تا بدانید چه کاری بهتر است انجام دهید و برای مراجعه نوبت بگیرید. هنگام مراجعه حتماً هرگونه بخش جدا شده از براکت را همراه خود بیاورید.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

جابه‌جایی یا جدا شدن سیم ارتودنسی، نگین براکت یا لیگاچور

هنگامی که دندانها شروع به حرکت می‌کنند سیم ارتودنسی که به آنها متصل است ممکن است به بافتهای نرم دهان یا گونه را تحریک نماید . در این صورت می‌توانید با کمک ته مداد سیم را به موقعیت بهتری ببرید. در صورتی که سیم حرکت نمی‌کند می‌توانید انتهای آن را با ناخن گیر استریل شده با الکل ببرید. پیش از این کار باید با ارتودنتیست صحبت کنید و دستورالعمل لازم را از او دریافت کنید. برای حرکت دادن لیگاچور یا سیم ارتودنسی که دائماً به بافت‌های نرم دهان برخورد می‌کند می‌توانید از موچین استفاده کنید.

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

مشکلات اورژانس در ارتودنسی

همچنین می‌توانید با استفاده از موم دندانپزشکی، بخش‌های فلزی براکت را بپوشانید تا بافت‌های نرم دهان را تحریک نکند.

دندان درد یا لق شدن دندان

در طی فرایند ارتودنسی کمی لق شدن دندان امری طبیعی است و به علت حرکت دندان اتفاق می‌افتد. با این حال گاهی اوقات این حرکت و لق شدن دندان ممکن است همراه با احساس ناراحتی یا درد در هنگام لمس یا فشار باشد، به خصوص پس از تنظیم براکت این وضعیت ممکن است بیشتر احساس شود. در موارد درد خفیف می‌توانید از داروهای مسکن بدون نسخه استفاده کنید. شست ‌و شوی دهان با محلول آب نمک نیز برای آرام شدن درد یا ناراحتی مفید است. برای این منظور یک قاشق چای‌خوری نمک را در یک لیوان آب گرم حل کنید و دهان خود را به مدت ۳۰ ثانیه با آن شست ‌و شو دهید. همچنین می‌توانید دستمال یا حوله گرم و یا پد حرارتی بر روی گونه خود قرار دهید.

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

ارتودنسی با براکت

متداول‌ترین روش صاف و همراستا کردن دندان‌ها و فکها، استفاده از سیستم براکت ارتودنسی است. در این سیستم قطعات مربعی شکل کوچکی که به ‌آنها نگین براکت گفته می‌شود به سطح دندان‌ها چسبانده می‌شوند. سپس سیم ارتودنسی از نگینهای براکت عبور می‌کند و به این ترتیب با واسطه به دندان‌ها متصل می‌شود. از آنجایی ‌که پس از نصب براکت دندان‌ها ظاهر سیم ‌کشی پیدا می‌کنند، به این درمان سیم‌ کشی دندان‌ها نیز گفته می‌شود. هر بار که سیم سفت می‌شود دندان‌ها را می‌کشد بنابراین نیروی ملایم و پیوسته به دندان‌ها وارد می‌شود و به این ترتیب دندان‌ها به موقعیت مورد نظر انتقال پیدا می‌کنند.

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

انواع براکت ارتودنسی

سیستم‌های براکت مختلفی برای درمان ارتودنسی طراحی شده است که هر یک معایب و مزایای خاص خود را دارد. انواع براکت به‌صورت زیر است:

  • براکت فلزی
  • براکت سرامیکی
  • براکت پشت دندانی
  • براکت خود لیگاچور یا دیمون
  • براکت شفاف یا اینویزالاین
معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

براکت فلزی

براکت فلزی که به آن براکت معمولی نیز گفته می‌شود چند تفاوت اصلی با سایر سیستم‌های براکت دارد. مهم‌ترین تفاوت آن این است که نگینهای براکت فلزی هستند. در سیستم براکت فلزی معمولی، برای اتصال سیم ارتودنسی به نگین براکت از لیگاچور استفاده می‌شود. لیگاچور ممکن است پلاستیکی (حلقه کشی) یا فلزی (سیم تابیده) باشد. در برخی سیستم‌های براکت مانند خود لیگاچور و الاینر شفاف لیگاچور وجود ندارد. با این حال توجه داشته باشید که براکت خود لیگاچور و برکت پشت دندانی، خود در دسته براکت فلزی جای میگیرد.

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

مزیت‌های براکت فلزی

  • اصلاح مشکلات پیچیده – براکت فلزی قابلیت اصلاح موارد پیچیده ارتودنسی را دارد. به همین علت در موارد پیچیده تنها از براکت فلزی استفاده می‌شود. در سیستم براکت فلزی می‌توان از حلقه کشی برای اصلاح موقعیت دو فک یا دندان‌های دو فک نسبت به هم استفاده کرد. اینویزالاین اگر چه استفاده آسانی دارد اما تنها مشکلات خفیف و ساده را می‌تواند اصلاح نماید. از براکت فلزی برای انواع مشکلات مال اکلوژن، به هم فشردگی و کمبود فضا، فاصله بین دندان‌ها، مشکلات ناهمراستایی دندان‌ها و بیرون کشیدن دندان نهفته می‌توان استفاده کرد.

  • قدمت زیاد و اثبات کارآیی – براکت فلزی برخلاف سایر سیستم‌های براکت سال‌های زیادی است که مورد استفاده قرار می‌گیرد و آزمون خود را از نظر کارایی و قابلیت اعتماد پس داده است. اولین براکت فلزی در اوایل قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت. در طی دهه‌ های بعدی دائماً سیستم براکت اصلاح شده و بهبود یافت.

  • مقاومت بالا – براکت فلزی از استیل ساخته می‌شود. براکت فلزی مقاومت بسیار زیادی در مقایسه با سایر انواع براکت دارد. در سال ۲۰۰۸ در Journal of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics مقاله ‌ای منتشر شد که یک نظرسنجی درباره انواع مختلف براکت ارائه کرده بود. نتایج نظرسنجی‌ها نشان می‌داد افرادی که درمان ارتودنسی خود را با براکت فلزی انجام داده‌ اند اگر چه از نظر ظاهری در دوره درمان ارتودنسی نازیبا شده بودند اما درمانشان به شکل مؤثرتری انجام شده بود. همچنین این افراد بیان داشته ‌اند که براکت فلزی مقاوم‌تر از انواع دیگر براکت است و کمتر دچار آسیب ‌دیدگی می‌شود بنابراین دائماً درمان متوقف نمی‌شود. براکت سرامیکی در مقایسه با براکت فلزی به سهولت لب پر شدگی و یا تغییر رنگ پیدا می‌کند و زیبایی خود را از دست می‌دهد. همچنین اینویزالاین که از نظر زیبایی گزینه خوبی است در مقابل حرارت تاب برداشته و خراب می‌شود. همچنین به راحتی گم شده یا زیر پا له میشود یا بیمار آن را در مکانی جا می‌گذارد. بنابراین بیمارانی که سهل ‌انگاری دارند بهتر است از براکت فلزی استفاده کنند تا طول دوره درمان آنها طولانی نشود.
معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

معایب و مزایای ارتودنسی ثابت با براکت فلزی

مراقبت از براکت فلزی

هر سیستم براکتی برای شما انتخاب می‌شود، تا حدی وابسته به مراقبت و پایبندی شما به دستورات ارتودنتیست دارد. در طول درمان ارتودنسی حتماً باید بهداشت دهان را به دقت رعایت کنید. باید هر روز حداقل دو مرتبه دندان‌ها و براکت را تمیز کنید. از مصرف غذاهای سفت و ترد که ممکن است به سیستم براکت آسیب برسانند، پرهیز نمایید. به خاطر داشته باشید هرچه همکاری بهتری داشته باشید دوره درمان کوتاه‌تر می‌شود.

انواع وسیع کننده قوس دندانی

چرا از وسیع کننده استفاده می‌شود؟

وسیع کننده کام یک وسیله ارتودنسی است که برای پهنتر کردن فک و قوس دندانی استفاده می‌شود تا دندانها فضای بیشتری داشته باشند و بتوان آنها را صاف و همراستا کرد. علاوه بر وسیع کننده کام وسیله ‌های مشابهی برای پهن کردن فک پایین نیز وجود دارد. پهن کردن فکها و بزرگ کردن قوس دندانی یک درمان متداول‌تر ارتودنسی به شمار می‌آید. اگر چه استفاده از وسیع کننده در کودکان متداول است اما می‌توان از آن در بزرگسالان نیز در شرایطی استفاده کرد. با این حال استفاده از وسیع کننده در بزرگسالان  کمی ناراحتی بیشتری ایجاد می‌کند. مقدار اصلاح و سن بیمار تعیین ‌کننده طول دوره درمان با وسیع کننده است. بیمارانی که نمی‌خواهند چند ماه صرف فرآیند وسیع کردن کام نمایند، می‌توانند از جراحی فک برای بزرگ کردن قوس دندانی استفاده کنند.

استفاده از وسیع کننده معمولاً پیش از براکت برنامه ‌ریزی می‌شود تا فضای کافی برای صاف کردن دندان‌ها فراهم شود. اعتقاد بر این است که استفاده از وسیع کننده کام باید پیش از جهش رشد و یا در حین آن باشد. برای دستیابی به حداکثر تغییرات اسکلتی باید درمان در سنین بسیار پایین شروع شود. در صورتی که وسیع کننده کام پس از جهش رشد استفاده شود تغییرات دندانی بیشتری در مقایسه با تغییرات اسکلتی وجود خواهد داشت که منجر به زاویه دار شدن دندان‌ها می‌شود.

انواع وسیع کننده کام

انواع وسیع کننده کام

انواع وسیع کننده کام

به‌ طور کلی سه نوع وسیع کننده کام وجود دارد که عبارتند از وسیع کننده فوری کام، وسیع کننده تدریجی کام و وسیع کردن کام با ایمپلنت.

  • وسیع کننده فوری کام

وسیع کننده فوری کام یا Rapid palatal expansion (به اختصار به آن RPE گفته می‌شود) روشی است که در آن هر روز نیم میلی متر تا یک میلی‌متر به فضای قوس دندانی اضافه می‌شود تا زمانی که کراس بایت عقب دهان اصلاح شود. برای تفکیک نتایج معمولاً وسیع کننده فوری سه تا شش ماه در دهان می‌ماند اما این زمان بسته به شرایط بیمار متفاوت است. به این دوره ، دوره شش ماهه حفظ نتایج گفته می‌شود که در آن استخوان جدید تولید شده و فاصله ایجاد شده در خط میانی کام را که توسط وسیع کننده ایجاد شده است،  پر می‌کند. برای پیشگیری از بازگشت نتایج باید نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر استفاده شود. وسیع کننده فوری ممکن است با پشتیبانی دندان‌ها، استخوان‌ها و یا هر دو باشد. وسیع کننده کام با پیچاندن پیچ وسط وسیله فعال شده و نیرو اعمال می‌کند.

انواع وسیع کننده کام

انواع وسیع کننده کام

 

  • وسیع کننده تدریجی کام

وسیع کننده تدریجی با نرخ آهسته تری در مقایسه با وسیع کننده فوری ، فک را بزرگ می‌کند. در وسیع کننده تدریجی بیمار باید چهار مرتبه پیچ وسط بدنه وسیع کننده را بچرخاند تا یک میلی‌متر در هفته به فضای فک اضافه شود. در مدت ۸ تا ۱۰ هفته بعد نرخ پیچاندن پیچ باید به همین شکل ادامه پیدا کند. این بزرگ کردن تدریجی فک امکان تولید سلولهای استخوانی جدید و تغییرات دندانی به نسبت یک به یک را فراهم می‌سازد. بنابراین همان مقدار که استخوان فک بزرگ‌تر می‌شود تغییرات دندانی نیز ایجاد می‌شود در حالی که با وسیع کننده فوری در ابتدا بیشتر تغییرات اسکلتی ایجاد می‌کند.

وسیع کننده تدریجی درد کمتر ایجاد کرده و سازگاری بیشتری با فیزیولوژی بافت‌ها دارد. برخی تحقیقات نشان می‌دهد فاصله بین دندانهای جلویی که در مدت استفاده از وسیع کننده فوری کام ایجاد می‌شود، در وسیع کننده تدریجی کام کمتر است چرا که هم‌زمان با بزرگ ‌شدن فک فیبرهای بین دندانی فرصت بستن فاصله را دارند.

  • وسیع کردن کام بر پایه ایمپلنت

در وسیع کننده کام بر پایه ایمپلنت، نیرو مستقیماً به استخوان ماگزیلاری (فک بالا) وارد می‌شود در حالی که در روش‌های قبلی نیرو به دندان‌ها اعمال می‌شد. در این تکنیک دو تا چهار مینی ایمپلنت در سقف دهان جایگذاری می‌شوند تا از آنها به عنوان لنگر استفاده شود و وسیع کننده کام به آن منتشر شود. سپس از بیمار خواسته می‌شود تا دو هفته بیچ وسط بدنه وسیع کننده کام را مطابق رویکرد وسیع کننده فوری بپیچاند. اشکال این روش در تهاجمی بودن و احتمال عفونت است.

هنگامی که بیمار به سن بلوغ می‌رسد، دو نیمه کام (درز کام) به یکدیگر جوش می‌خورند و در وسط آن بسته می‌شود و فک ماگزیلاری به صورت یک تکه در می‌آید. در صورتی که بیمار دچار مشکل کوچک بودن فک بالا و قوس دندانی باشد، باید پیش از بلوغ از وسیع کننده کام استفاده نماید. با این حال در صورتی که بیمار به بلوغ رسیده باشد، می‌توان وسیع کننده کام را با عمل جراحی در درز میانه کام جای داد. برای این منظور ابتدا با عمل جراحی کام از وسط باز میشود و وسیله در جای خود قرار داده شود. پس از این که وسیله کاملاً جایگذاری شد خط میانی کام بسته می‌شود. سپس ارتودنتیست عمل را با اتصال حلقه فلزی وسیع کننده کام به دندان‌های آسیاب بزرگ تمام میکند.

مراقبت از براکت ارتودنسی

هنگامی که آماده سیم ‌کشی دندان‌ها می‌شوید تا به لبخندی زیبا و دندان‌هایی صاف و مرتب دست یابید، باید ابتدا نکاتی را درباره مراقبت از براکت و تمیز کردن آن بدانید. سیستم براکت، قطعات و زواید مختلفی دارد که ممکن است ذرات غذا به آنها گیر کرده و به محلی برای تجمع پلاک و باکتری‌ها تبدیل شود. به این ترتیب تمیز کردن دندان‌ها در دوران درمان ارتودنسی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند اما از طرفی مسواک زدن و نخ دندان کشیدن با براکت سخت‌تر از پیش خواهد بود. در بسیاری از موارد ارتودنتیست استفاده از دهان‌شویه را برای کمک به حفظ بهداشت دهان توصیه می‌کند. در صورتی که مراقب بهداشت دهان در این دوران نباشید مشکلات جدی برای سلامت دندان‌ها و لثه ایجاد می‌شود که علاوه بر ایجاد تأخیر در درمان ممکن است استخوان پشتیبانی ‌کننده دندان‌ها را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین دقت بیشتری در هنگام مسواک زدن باید داشته باشید.

مراقبت از براکت ارتودنسی

مراقبت از براکت ارتودنسی

براکت ارتودنسی

درمان ارتودنسی نقش مهمی در اصلاح کجی و ناهمراستایی دندان‌ها برعهده دارد. اهمیت اصلاح ناهمراستایی دندان‌ها تنها مربوط به زیبایی نمی‌شود بلکه به علت جفت نبودن سطح دندان‌ها به یکدیگر و موقعیت نامناسب آنها احتمال لب پر شدگی، ترک ‌خوردگی، شکستگی، پوسیدگی دندان و عفونت لثه و همچنین مشکلات مفصل فک که به سردرد، درد فک و مشکلات دیگر منتهی می‌شود افزایش پیدا می‌کند. از طرفی عملکرد جویدن و صحبت کردن وابستگی زیادی به موقعیت مناسب دندان‌ها دارد. بنابراین درمان ارتودنسی نه تنها برای زیبایی بلکه برای حفظ سلامت دهان و بدن اهمیت زیادی دارد.

مراقبت از براکت ارتودنسی

مراقبت از براکت ارتودنسی

اهمیت مراقبت از براکت

مراقبت از براکت باعث می‌شود احتمال آسیب‌ دیدگی دندان‌ها ، لثه و خود سیستم براکت به حداقل برسد. در صورتی که دندان‌ها و لثه از سلامت کافی برخوردار باشند به اعمال نیرو واکنش بهتری نشان داده و سریع تر حرکت می‌کنند و بازسازی بافتها سرعت بیشتری می‌گیرد. از طرفی اگر سیستم براکت در حین درمان آسیب ببیند، فرایند درمان متوقف شده و طول دوره درمان بیشتر می‌شود. بنابراین هر چه دفعات خراب شدن براکت بیشتر باشد درمان طولانی‌تر می‌شود. در مدتی که سیستم براکت خراب شده و از کار افتاده است، نه تنها نیرویی برای حرکت دندان‌ها اعمال نمی‌شود بلکه حتی ممکن است دندان‌ها اندکی به موقعیت پیشین باز گردند بنابراین هر چه سریع تر باید مشکل را برطرف کنید.

مسواک زدن و نخ دندان کشیدن با براکت ارتودنسی

 

  • پیش از مسواک زدن باید قطعات غیر ثابت مانند حلقه کشی را در بیاورید. این موضوع در مورد تمام بخش‌های جدا شدنی و غیر ثابت وسیله ارتودنسی صادق است.
مراقبت از براکت ارتودنسی

مراقبت از براکت ارتودنسی

  • براکت را تمیز کنید – مسواک را با زاویه ۴۵ درجه در مقابل سطح دندان در مرز لثه نگه دارید و سپس آن را با حرکات جارویی از بالای سیم به پایین بکشید. توجه داشته باشید اطراف سیم ارتودنسی و نگین براکت را خوب تمیز کنید. مسواک باید از بالای سیم به سمت سطح جونده دندان کشیده شود تا تمامی ذرات غذای گیر کرده در بین سیم و دندان خارج شود. زمان کافی برای تمیز کردن تمام پلاک و ذرات چسبیده به سطح براکت صرف کنید.
  • دندان‌ها را مسواک بزنید – هر دندان را جداگانه تمیز کنید. تمیز کردن دندان باید از روی لثه شروع شود و با فشار ملایم به سمت لبه دندان کشیده شود. برای هر دندان حدود ۱۰ ثانیه زمان صرف کنید. سطوح جانبی دندانها و همچنین سطوح پشتی آنها را نیز جداگانه تمیز کنید. برای دسترسی بهتر به سطوح مختلف از مسواکی با سر کوچک استفاده کنید. هر بار که غذا می‌خورید دندان‌ها و براکت را تمیز کنید.
مراقبت از براکت ارتودنسی

مراقبت از براکت ارتودنسی

  • نخ دندان بکشید – حداقل روزی یک مرتبه نخ دندان بکشید. روش صحیح نخ دندان کشیدن را می‌توانید از ارتودنتیست بپرسید. همچنین می‌توانید از وسیله‌ های مخصوص طراحی شده برای نخ دندان کشیدن در دوران درمان ارتودنسی مانند تردر یا نخ گیر استفاده کنید.
  • مرتباً دهان را شست‌وشو دهید – در طول روز مرتباً دهان را با آب خالی و یا دهان‌شویه شست‌وشو دهید تا از اسیدی شدن محیط دهان جلوگیری شود.
  • چکاپ های منظم دندانپزشکی داشته باشید – چکاپ‌های دندانپزشکی برای اطمینان از عملکرد درست براکت و سلامت دندان‌ها و لثه اهمیت دارد.

در صورتی که بین دندان‌ها فاصله وجود دارد، از مسواک بین دندانی می‌توانید برای تمیز کردن بهتر فواصل بین دندان استفاده کنید. یک روش دیگر برای تمیز کردن نواحی که دسترسی مسواک به آنها دشوار است، استفاده از وسیله‌ هایی است که با فشار آب یا هوا ذرات غذا را از بین دندان‌ها خارج می‌کنند.

برای تنظیم براکت، به موقع مراجعه کنید

در دوران درمان ارتودنسی باید مرتباً به ارتودنتیست مراجعه کنید تا براکت را برایتان تنظیم کند. در ابتدا که براکت تنظیم می‌شود ممکن است کمی احساس سفتی، فشار و یا کمی درد را تجربه کنید. در صورتی که درد یا ناراحتی زود برطرف نشد و خیلی شدید بود موضوع را با ارتودنتیست در میان بگذارید. با این حال معمولاً ظرف یکی دو روز درد برطرف شده و به شرایط جدید عادت می‌کنید.

برنامه غذایی در دوران درمان براکت

در مدتی که براکت به دندان‌های شما وصل شده است، باید مراقب چیزهایی که میخورید، باشید. نباید غذاهای شیرین و نشاسته‌ ای زیاد مصرف کنید چرا که سرعت تجمع پلاک و باکتری‌ها را افزایش داده و زمینه پوسیدگی دندان و عفونت لثه و تغییر رنگ دندان را فراهم می‌سازد. همچنین از غذاهای جویدنی چسبنده مانند چیپس و پف فیل و کارامل باید پرهیز کنید. از مصرف غذاهای سفت و ترد مانند هویج خام کامل، پرهیز نمایید. می‌توانید مواد غذایی سفت مانند سیب و هویج را به قطعات کوچک‌تر تقسیم کنید تا خوردن آنها آسان‌تر باشد و یا آنها را نیم پز کنید تا نرم شوند.

تکیه گاه یا لنگر موقتی در ارتودنسی

لنگر موقتی ارتودنسی چیست؟

احتمالاً با انواع مختلف براکت آشنایی دارید اما بسیاری از افراد هنوز چیزی درباره لنگر موقتی ارتودنسی یا تاد (TAD) نمی‌دانند. لنگر موقتی ارتودنسی پیچ کوچک یا مینی ایمپلنت است که به حرکت دندان و تنظیم جهت اعمال نیرو کمک می‌کند. مینی ایمپلنت در استخوان فک جایگذاری می‌شود و دندان به کمک الاستیک، فنر و یا وسیله دیگری به آن وصل می‌شود. دندان‌هایی که به لنگر موقتی ارتودنسی وصل می‌شوند، به سمت آن کشیده شده و یا در جای خود ثابت می‌مانند. به‌طور کلی هدف از استفاده از لنگر موقتی در ارتودنسی این است که یک یا چند دندان در جهتی متفاوت با دندان‌های دیگر حرکت کرده و یا در جای خود ثابت بماند و همراه با دندانهای دیگر حرکت نکنند. برای مثال در شکل بالا هدف بالاتر کشیدن دندان است که به هیچ روش دیگری به جز لنگر موقتی این کار قابل انجام نیست.

پیش از مینی ایمپلنت از چه روشی برای لنگر ارتودنسی استفاده می‌شد؟

پیش از این که بتوان از مینی ایمپلنت برای این منظور استفاده کرد، حرکت دندان‌ها به دندان‌های محکم‌تر دیگر (اغلب دندانهای آسیاب بزرگ که ریشه‌ های محکمی دارند) و یا هدگیر متکی بود. با این حال این روش‌ها محدودیت‌های خاص خود را داشتند و در بسیاری شرایط تأثیر گذاری لازم را نداشتند. حتی هنگامی که از هدگیر استفاده می‌شود گاهی اوقات دندانی که به هدگیر متصل شده است خود حرکت می‌کند. این باعث کاهش ثبات و محدودیت در دستیابی به همراستایی مناسب دندان‌ها می‌شود. به علاوه استفاده از هدگیر بر همکاری کامل بیمار و عمل به دستورات ارتودنتیست اتکا دارد.

تکیه گاه یا لنگر موقتی در ارتودنسی

تکیه گاه یا لنگر موقتی در ارتودنسی

مینی ایمپلنت در ارتودنسی

مفهوم استفاده از لنگر اسکلتی چیز جدیدی نیست. اما استفاده از آن در گذشته با روشی آسان، میسر نبود. به علاوه مواد زیست سازگاری برای کاهش احتمال باز پس زدن مینی ایمپلنت توسط بدن بیمار طراحی نشده بود. هنگامی که مینی ایمپلنت تیتانیومی ساخته شد، خیلی زود مورد استفاده ارتودنسی قرار گرفت.

چه زمانی از لنگر موقتی ارتودنسی استفاده می‌شود؟

لنگر موقتی ارتودنسی برای تسهیل حرکت دندان‌ها و انتقال آنها به جایگاه مطلوب برای مثال بستن فاصله زیاد بین دندانها مورد استفاده قرار می‌گیرد. پیش از استفاده از این روش، از دندانهایی که ریشه محکمی در فک دارند، به عنوان لنگر ارتودنسی استفاده میشد. به این صورت که با کمک براکت دندانها به یکدیگر و به دندان مورد نظر (اغلب آسیاب عقبی) متصل میشوند و همه به سمت عقب دهان کشیده میشوند تا فاصبه بسته شود. اما مشکل این روش در این است که کنترل زیادی بر جهت حرکت دندانها وجود ندارد و ممکن است خود دندانهایی که به عنوان لنگر استفاده شده اند تا دندانهای جلو را عقب بکشند، حرکت کرده و به جلو کشیده شوند (همانند یک مسابقه طناب کشی که در آن مجموع نیروی دندانهای دیگر بیشتر از دندانهای عقبی بوده و جهت حرکت عکس میشود). لنگر موقتی مینی ایمپلنتی حرکت قابل پیش بینی و در جهتی مشخص ایجاد میکند چرا که در استخوان فک کاشته شده و کاملا ثابت است. از طرفی میتوان آن را در هر جای دهان کاشت تا نیرو در مناسب ترین جهت اعمال شود.

تکیه گاه یا لنگر موقتی در ارتودنسی

تکیه گاه یا لنگر موقتی در ارتودنسی

برای مثال میتوان پیچ را در جلوی فاصله بین دندانها کاشت تا دندانها به جلو حرکت کرده و فاصله را ببندند و یا پیچ را در پشت فاصله کاشت تا دندانها به عقب حرکت کرده و فاصله را ببندند. به این ترتیب بسیاری از کارهایی که قبلا بدون لنگر موقتی انجام آنها امکان پذیر نبود و یا بسیار دشوار بود، میسر شده است. برای مثال در شکل بالا در فک بالا برای بستن فاصله یک مینی ایمپلنت در عقب دهان کاشته شده و به کمک فنر به دندانهای جلو وصل شده تا آنها را عقب کشیده و فاصله را ببندد. در فک پایین این کار بدون مینی ایمپلنت و تنها به کمک خود دندان عقبی انجام شده است.

لنگر موقتی ارتودنسی چگونه کاشته میشود؟

معمولا با عمل جراحی، پیچ تیتانیومی در داخل استخوان فک قرار میگیرد. این عمل سرپایی بوده و تحت بی حسی موضعی قابل انجام است. ابتدا محل کاشت ایمپلنت بی ‌حس شده و سپس با استفاده از محلول کلرهگزیدین ضد عفونی می‌شود تا تمامی میکروب‌ها از بین بروند. مینی ایمپلنت در یک بسته کاملاً استریل قرار دارد. با استفاده از دریل دندانپزشکی مینی ایمپلنت در داخل استخوان فک فرو می‌رود. این کار کمتر از یک دقیقه طول می‌کشد.

تفاوت مینی ایمپلنت ارتودنسی با ایمپلنت جایگزین دندان چیست؟

هر دو نوع ایمپلنت در داخل استخوان فک قرار می‌گیرند اما لنگر موقتی ارتودنسی از آنجایی ‌که موقتی است به گونه‌ ای طراحی شده که پس از مدت زمان مشخصی خارج شود. در حالی‌ که ایمپلنتی که جایگزین دندان می‌شود با استخوان فک جوش خورده و دیگر خارج نخواهد شد.