نوشته‌ها

تفاوت های ارتودنسی کودکان و بزرگسالان

در گذشته بریس ها یا براکت های ارتودنسی صرفاً برای کودکان و نوجوانان استفاده می شدند. در طول سال ها، پیشرفت های پزشکی باعث محبوبیت بیشتر بریس ها بین افرد بزرگسال شده است. روند همراستا کردن دندان ها در کودکان و افراد بزرگسال شباهت های زیادی با یکدیگر دارند، اما تفاوت های اصلی نیز دارند.

رشد افراد بزرگسال متوقف شده است

تفاوت بزرگی که بین درمان ارتودنسی بزرگسالان و درمان ارتودنسی کودکان وجود دارد به این حقیقت مربوط می شود که، دندان ها و فک افراد بزرگسال به طور کامل رشد کرده اند در حالی که دندان ها و فک های کودکان هنوز در حال رشد هستند. از آنجا که رشد دهانی بیماران کم سن تر هنوز ادامه دارد، انجام کارهای صاف و یکدست کردن دندان ها و همراستا سازی فک های آنها راحت تر است. زمانی که آنها به بزرگسالی می رسند، استخوان های افراد بزرگسال سفت و سخت شده اند و بافت های اطراف دندان ها با موقعیت کنونی دندان ها هماهنگ شده اند. این مسائل، که تحت عنوان محدودیت های بیومکانیکال به آنها اشاره می شود باعث می شوند روند جابجا کردن دندان ها خیلی دشوارتر شود.

تفاوت ارتودنسی کودکان و بزرگسالان

تفاوت ارتودنسی کودکان و بزرگسالان

اصلاح اوربایت

مال اکلوژن، یا بایت مشکل دار، یکی از اصلی ترین دلایلی است که افراد به ارتودنتیست مراجعه می کنند. اگر فردی اوربایت داشته باشد، این شرایط می تواند به مرور زمان بدتر شود و باعث ساییدگی دندان ها شود. این وخیم تر شدن اوربایت باعث خواهد شد اصلاح آن نیز دشوارتر شود و تمرکز تنها روی این موضوع خواهد بود که بایت بیمار از نظر فانکشنال یا عملکردی مشکلی نداشته باشد. از سوی دیگر، کودکان، هنوز جوان و در حال رشد هستند، بنابراین با بالا رفتن سن دندان های آنها ساییده نمی شوند. یک ارتودنتیست می تواند مراقبت های خود را روی اصلاح بایت یا تنها ایجاد یک بایت فانکشنال متمرکز کند.

کشیدن دندان در گذشته

یکی از چالش های ارتودنسی برای افراد بزرگسال فرایندهای دندانی در گذشته هستند، مشکلی که کودکان کمتر با آن مواجه بوده اند. اگر یک فرد بزرگسال بخواهد تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرد، و در گذشته دندان کشیده است، فرد بزرگسال نیاز خواهد داشت تحت فرایندهای دیگری مانند افزودن استخوان مصنوعی به منطقه ای قرار گیرد که قصد اصلاح دندان های آن را دارد.

کودکانی که می خواهند تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرند، عموماً چنین مشکلی را ندارند. زیرا آنها جوان تر هستند بنابراین در طول عمر خود تحت درمان های کمتری قرار گرفته اند، بعلاوه، کودکان در حال تجربه کردن رشد دندان ها و فک ها هستند، که باعث می شود آنها گزینه هایی ایده آل برای درمان ارتودنسی باشند زیرا جابجایی و تنظیم کردن دندان های آنها در مقایسه با افراد بزرگسال نسبتاً ساده خواهد بود.

تفاوت ارتودنسی کودکان و بزرگسالان

تفاوت ارتودنسی کودکان و بزرگسالان

زیبایی

یکی از دلایل اصلی که چرا بسیاری از افراد از دریافت بریس های ارتودنسی سر باز می زند این است که آنها از اینکه چگونه به نظر برسند هراس دارند. برای افراد بزرگسال، ترس آنها اغلب از نگرش دیگران نسبت به آنها با داشتن بریس ها، در دنیای تجارت است. خواه یک ملاقات با مشتریان یا سایر افراد در دفتر کار باشد، آنها می ترسند از داشتن بریس های سنتی فلزی خجالت بکشند. گاهی اوقات، این ترس آنها را ترغیب می کند به فکر استفاده از نمونه های مدرن تر بریس ها باشند که می توانند تأثیر کمتری روی ظاهر دندان ها در طول درمان داشته باشند.

ممکن است منصرف کردن افراد بزرگسال از این تصمیم دشوار، یا حتی غیر ممکن باشد، اما در مورد کودکان اینطور نیست. جنبه های سفارشی و قابل تنظیم بریس ها، مانند بندهای رنگی، می تواند باعث شود بریس ها برای کودکان با مزه باشند. و از آنجا که ارتودنسی بین کودکان رایج تر است، ممکن است آنها با دانستن اینکه تعداد زیادی از افراد هم سن و سال آنها تجربه مشابهی داشته اند یا در حال گذراندن آن هستند، بیشتر بریس ها را بپذیرند.

تحلیل ریشه و اختلالات مفصل فکی گیجگاهی

آسیب پذیری های خاصی وجود دارند که به سادگی افراد بزرگسال بیشتر از کودکان احتمال دارد که آنها را تجربه کنند، که باعث می شود استفاده از بریس ها برای آنها چالش برانگیزتر باشد. یکی از این آسیب پذیری ها تحلیل ریشه دندان است. بر اساس عواملی مانند سوابق خانوادگی و عادات دهانی، تحلیل ریشه زمانی است که بدن ریشه دندان ها را دوباره جذب می کند و آن را بدون تکیه گاه مناسب رها می کند.

آسیب پذیری دیگر افراد بزرگسال این است که آنها بیشتر در معرض خطر داشتن اختلالات مفل فکی گیجگاهی (TMD) قرار دارند. بیمارانی که اختلال مفصل فکی گیجگاهی دارند با فک و مفاصل فک خود مشکل دارند. همان بخش هایی که فرایند جویدن و حرکات فک را کنترل می کنند. اختلالات مفصل فکی گیجگاهی می توانند درمان ارتودنسی را به یک چالش بزرگتر تبدیل کنند. اما کمتر احتمال دارد که کودکان اختلال مفصل فکی گیجگاهی داشته باشند، که این نیز به مزایای ارتودنسی در کودکی می افزاید.

گرچه ممکن است افراد بزرگسال و کودکان درمان ارتودنسی را به دلیل شرایط مشابه دریافت کنند، و گرچه ممکن است درمان های آنها شباهت زیادی با یکدیگر داشته باشند، تفاوت هایی بین این دو وجود دارد که اساساً شامل چالش هایی برای درمان ارتودنسی در افراد بزرگسال می شود. اما به این معنا نیست که درمان ارتودنسی برای افراد بزرگسال یک گزینه مناسب محسوب نمی شود. بلکه به سادگی به این معنا است که روند انجام آن در دوران کودکی می تواند ساده تر باشد. اگر شما نیز به فکر درمان ارتودنسی هستید، تعلل نکنید و هر چه زودتر برای آغاز درمان اقدام کنید.

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

اگر قرار است کودک شما به زودی تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرد، احتمالاً سؤالات بسیاری به ذهن او خواهند رسید که از شما خواهد پرسید. اینکه بریس چه شکلی است؟ آیا درد خواهد داشت؟ آیا با وجود براکت ها روی دندان ها، باز هم می توانم غذاهای مورد علاقه ام را بخورم؟ واکنش دوستانم چه خواهد بود؟ بسیار مهم است که شما و کودکتان با آرامش و اعتماد به نفس وارد روند درمان ارتودنسی شوید. در اینجا پنج نکته برای شما ذکر خواهیم کرد که به شما کمک خواهند کرد یاد بگیرید چگونه کودک خود را برای دریافت براکت ها آماده کنید و در طول روند درمان مایه آرامش او باشید.

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

 

راجع به گزینه های درمان با کودک خود گفتگو کنید.

زمانی که صحبت از درمان ارتودنسی می شود، گزینه های زیادی در دسترس هستند، اما بهتر است راجع به مناسب ترین گزینه برای طرح درمان کودک خود با ارتودنتیست او صحبت کنید. معمولاً بریس های فلزی بهترین گزینه برای کودکان و نوجوانان هستند. هم اینکه قابل اعتمادتر هستند، هم اینکه برای صاف کردن دندان های کودک روشی مقرون به صرفه هستند و کودک می تواند یکی از رنگ های مختلف آن را انتخاب کند. با کودک خود راجع به اینکه چرا باید از براکت ها استفاده کند و چه هدفی خواهند داشت راحت صحبت کنید. با هم به جستجوی اطلاعات در این رابطه بپردازید و او را تشویق کنید از ارتودنتیست خود در خصوص طرح درمان و بهترین گزینه موجود سؤال بپرسد.

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

 

پیش از قرار گرفتن براکت روی دندان، راجع به اتفاقاتی که قرار است بیفتند صحبت کنید.

 

این کاملاً طبیعی است که کودکان از قرار گرفتن براکت ها روی دندان ها مضطرب باشند. برای کودکی که برای نخستین مرتبه براکت ها روی دندان های او قرار می گیرند، احتمالاً این طولانی ترین زمانی است که روی صندلی دندانپزشکی گذرانده است! شما می توانید او را آرام کنید. این کار را می توانید با گفتن این نکته انجام دهید که قرار گرفتن براکت ها روی دندان ها فرایند بسیار ساده ای است. براکت ها قطعات فلزی بسیار کوچکی هستند که با چسب دندانپزشکی به دندان ها چسبانده می شوند و پس از آن، پیش از قرار گرفتن O رینگ های پلاستیکی رنگی روی آنها (در صورت تمایل کودک)، با یک سیم نازک به یکدیگر متصل می شوند. لازم است هر چند هفته یک مرتبه برای تنظیم سیم کمانی به ارتودنتیست مراجعه کند تا به مرور زمان دندان های او در جای درست خود قرار بگیرند و صاف شوند.

شاید کودک شما تصور کند وجود براکت ها روی دندان ها دردناک خواهد بود. هر چند در ابتدا، تا زمانی که به وجود براکت ها عادت کند، ممکن است مقداری احساس ناراحتی داشته باشد، اما این درد تنها یک یا دو روز طول خواهد کشید. اگر کودک شما درد احساس کرد، توصیه می کنیم از استامینوفن یا همان پاراستامول (مانند پانادول) یا ایبوپروفن (مانند نوروفن) استفاده کنید تا از بروز درد پیشگیری کنید.

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

 

برای او غذاهای نرم آماده کنید.

هرچند قرار گرفتن و وجود براکت ها روی دندان ها به خودی خود دردناک نیست، اما فشار خفیفی که بریس به دندان های کودک وارد می کند ممکن است چند روز نخست پس از قرار گرفتن آنها روی دندان ها و نیز تا چند روز پس از هر بار تنظیم سیم کمانی درد اندکی ایجاد نماید. غذاهای نرم مانند برنج، ماکارونی، ماست، بستنی، پوره سیب زمینی، غذاهای آبکی مانند سوپ به او کمک خواهند کرد هم انرژی داشته باشد هم اینکه نیاز نباشد طی مراحل اولیه غذاهای سفت بجود زیرا می تواند موجب افزایش درد دندان های او شود. از جمله فواید خوردن غذاهای منجمد این است که می توانند موجب تسکین درد داخل دهان شوند، مخصوصاً اگر براکت ها به داخل گونه ساییده شوند.

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

موم ارتودنسی در دسترس داشته باشید.

تا زمانی که کودک به براکت ها عادت کند، ممکن است فلز براکت ها موجب زخم شدن بافت های داخل دهان یا بروز درد شود. موم ارتودنسی (که تحت عنوان “موم بریس” یا “موم دندانپزشکی” نیز شناخته می شود) راهی ساده برای کاهش برخورد براکت ها با بافت های داخل دهان و بروز درد است. خیلی ساده، مقداری از موم را بین دو انگشت خود بچرخانید تا نرم شود، سپس آن را روی بخشی از براکت که موجب بروز درد شده است فشار دهید. موم مانند یک لایه محافظ عمل خواهد کرد که مانع برخورد براکت ها به بافت های داخل دهان خواهد شد. بهتر است کودک همیشه مقداری موم ارتودنسی با خود به همراه داشته باشد و نحوه استفاده از آن را یاد بگیرد تا اگر در مدرسه و حین بازی و ورزش مشکلی برای بریس او بوجود آمد قادر باشد خود آن را بر طرف کند.

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

آماده کردن کودک برای شروع درمان ارتودنسی

روی فواید استفاده از براکت ها تأکید زیادی کنید.

هرچند ممکن است یک یا دو سال برای بزرگسالان مدت زمانی طولانی نباشد، اما برای کودکان می تواند به معنای ابد باشد. اگر همیشه به او یادآوری کنید که استفاده از براکت ها موقتی است می تواند به او کمک کند اعتماد به نفس بیشتری داشته باشد. اگر کودک شما از طولانی بودن مدت زمانی که نیاز است براکت ها روی دندان ها قرار بگیرند نا امید شده است به او بگویید که این ابزار تنها یک مرتبه روی دندان ها قرار می گیرد و عملکرد آنها سریع نیست. تنها نکته ای که ممکن است اندکی آنها را امیدوار سازد داشتن دندان های صاف و لبخند زیبا در آینده خواهد بود.