اسنپ آن اسمایل (لبخند فوری) چیست؟

اسنپ آن اسمایل چیست؟

اسنپ آن اسمایل راهی ساده و به ثبت رسیده برای حصول لبخندی جذاب است. این ابزار اصلاحی قابل استطاعت و در عین حال زیبا برای لبخند شما است. برای بسیاری از بیماران، اسنپ آن اسمایل اعتماد به نفس به ارمغان می آورد زیرا آنها شبیه دندان های طبیعی به نظر می رسند.

اسنپ آن اسمایل روی دندان های شما قرار می گیرد و لبخندی با ظاهری طبیعی برای شما خلق می کند. این ابزار هر دندانی که لب پر شده یا روی آن لکه ایجاد شده است و نیز فواصل بین دندان ها و جای خالی دندان های از دست رفته را پوشش می دهد. این ابزار نازک و با دوام هستند و از رزین های کاملاً جدید دندانپزشکی ساخته شده اند.

استفاده کنندگان در حالی که ابزار روی دندان های آنها قرار دارد می توانند غذا و نوشیدنی بخورند و مراقبت از آنها ساده است. بسته به بیمار، اسنپ آن اسمایل می توانند راهکار زیبایی طولانی مدت یا موقتی باشد. این محصول برای دندان های فک های بالا و پایین وجود دارد.

دریافت اسنپ آن اسمایل ها در دو مرحله بدون درد انجام می شود. شما باید شما باید رنگ و فرم لبخند جدید خود را انتخاب کنید. سپس، دندانپزشک شما از دندان های شما قالبی تهیه خواهد کرد و برای لابراتوار ارسال خواهد کرد. حدود یک هفته بعد، باید برای دریافت لبخند جدید خود مراجعه کنید. اسنپ آن اسمایل ها نیاز به تراش دندان های موجود فرد یا تغییر در ساختار آنها ندارند.

اسنپ آن اسمایل

اسنپ آن اسمایل

اسنپ آن اسمایل برای چه افرادی مفید است؟

اسنپ آن اسمایل راهکاری قابل استطاعت است که برای افراد از تمام سنین مناسب می باشد. این ابزار انتخابی فوق العاده برای افرادی است که مشکلات زیر را داشته باشند:

  • دندان های لک شده یا دندان هایی که مقدار اندکی کج هستند
  • دندان های از دست رفته یا فاصله بین دندان ها
  • همه افرادی که پروتزهای پارسیل متحرک دارند و در پی جایگزینی جدیدتر و قابل استطاعت تر هستند. افرادی که نیاز به پروتزهای دندانی یا دیگر ترمیم های دندانی برای دلایل پزشکی دارند، هرگز نباید آنها را با یک اسنپ آن اسمایل تعویض کنند.

لبخند فوری برای چه افرادی مناسب نیست؟

با همه این تفاصیر، اسنپ آن اسمایل برای همه افراد مناسب نیست. افرادی که مشکلات زیر را دارند نباید اسنپ آن اسمایل دریافت کنند:

  • پوسیدگی و حفره های دندانی
  • بیماری لثه
  • دندان هایی که به شدت کج هستند
  • مشکلات کجی فک
  • دندان های آسیب دیده، لب پر شده، یا شکسته
  • دیگر مشکلات دهانی

افرادی که مشکلات زیر را دارند، نیاز به ترمیم های تخصصی دندانی یا درمان ارتودنسی دارند. این فرایندها می توانند شامل بریس ها، الاینرهای شفاف، پر کردن حفره های دندانی، درمان بیماری لثه، روکش های دندانی، و ایمپلنت های دندانی.

اسنپ آن اسمایل

اسنپ آن اسمایل

عوامل خطرزای اسنپ آن اسمایل ها

اسنپ آن اسمایل می تواند تأثیر منفی نیز روی سلامت دهان داشته باشد. برخی از ریسک فاکتورها یا عوامل خطرزای اسنپ آن اسمایل ها عبارتند از:

افزایش خطر تشکیل پلاک های دندانی

وقتی از اسنپ آن اسمایل ها استفاده می کنید، بزاق دهان شما باکتری های داخل دهان را مثل همیشه با سرعت پاک نمی کند. این باعث بالا رفتن خطر پوسیدگی دندان در نتیجه انباشته شدن باکتری بین دندان و ابزار می شود.

ناراحتی

گاهی اوقات، اسنپ آن اسمایل وقتی داخل دهان قرار می گیرد می تواند موجب بروز ناراحتی شود. قرار دادن و برداشتن آن نیز ممکن است دشوار باشد.

نرم شدن اسنپ آن اسمایل

وقتی از اسنپ آن اسمایل ها استفاده می کنید نمی توانید مایعات داغ مصرف کنید، زیرا گرما موجب نرم شدن ابزار شما خواهد شد. این اتفاق باعث می شود اسنپ آن اسمایل شما حالت غیر طبیعی پیدا کند و در طول حوادث اجتماعی، فرد استفاده کننده آنقدری که دوست دارد از لبخند خود احساس اعتماد به نفس نداشته باشد.

کیفیت پایین

اسنپ آن اسمایل ها به مرور زمان ساییده می شوند. علاوه بر این، آنها به اندازه ترمیم های تخصصی دندانپزشکی محکم، با دوام، و حمایت کننده نیستند.اگر شما نگران کیفیت ابزار خود هستید، لازم است برای ترمیم های با کیفیت تر مانند پروتزهای مصنوعی سرمایه گذاری کنید.

جایگزین های دیگر برای لبخند فوری

اسنپ آن اسمایل برای همه افراد مفید نیست و جایگزین های مختلفی برای خلق لبخندی زیبا وجود دارد:

ونیرها

ونیرها ظاهر دندان ها را بهبود می دهند. آنها یک پوسته نازک هستند که به صورت سفارشی ساخته می شوند تا جلوی دندان ها را پوشش دهند و رنگ، شکل، و اندازه آنها را تغییر دهند.

باندینگ دندان

فرایند باندینگ دندان ها عبارت است از قرار گیری مواد رزینی همرنگ دندان ها روی آنها و شکل دادن به آن، و در نهایت خشک کردن آن با یک نور مخصوص دندانپرشکی.

الاینرهای شفاف

الاینرهای شفاف دندان های شما را به آرامی و به تدریج با استفاده از یک دسته ابزار راحت، نازک، شفاف که روی دندان های شما قرار می گیرند صاف می کنند. این ابزارهای به صورت سفارشی و با استفاده از سیستم سه بعدی ساخته می شوند.

بریس ها

اگر بایت شما مشکل دارد یا بین دندان هایتان فاصله وجود دارد، ممکن است نیاز به استفاده از بریس های ارتودنسی داشته باشید. بریس های سنتی فلزی مشکلات بایت شما را برطرف می کنند، فاصله بین دندان ها را می بندند، و دندان ها و فک های شما را به اندازه کافی صاف می کنند.

ایمپلنت های دندانی

ایمپلنت های دندانی جایگزین دندان های از دست رفته شما می شوند یا برای افرادی استفاده می شوند که نیاز دارند دندان های آنها کشیده شوند. ایمپلنت ها داخل بافت های زیر مخاط، پریودنشیوم، و یا درون استخوان کار گذاشته می شوند.

اگر شما مشکلات دهانی، فک، یا دندان های خیلی کج دارید اسنپ آن اسمایل را انتخاب نکنید. دندان های کج بیشتر مستعد پوسیدگی هستند زیرا تمیز کردن آنها دشوارتر است. اسنپ آن اسمایل از دندان های شما در برابر پوسیدگی محافظت نخواهد کرد یا دندان های کج شما را صاف نخواهد کرد.

لثه های خیلی بلند یا خیلی کوتاه: لبخند لثه ای و دندانی

لبخند یک فرد یکی از نخستین چیزهایی است که مردم از آن فرد به خاطر می آورند. ما دقت می کنیم دندان های افراد چقدر بزرگ، صاف و یکدست، کج، سفید، یا زرد هستند، و اینکه آیا بریس دارند یا خیر. علاوه بر این ما به چیزهایی دقت می کنیم که آنها ترجیح می دهند ما به خوبی ندیده باشیم. ویژگی هایی مانند قابل مشاهده بودن مقدار زیادی لثه یا “لبخند لثه ای” و چیزهایی مانند بلند بودن بیش از حد دندان ها “لبخند دندانی” وقتی این چیزها به یک یا چند دلیل در کیفیت هر روز زندگی شما اختلال ایجاد می کنند، ممکن است شما بخواهید نگاهی داشته باشید به فرایندهایی که می توانید انجام دهید تا این نگرانی ها را برطرف کنید و اعتماد به نفس خود را بالا ببرید.

شاید شما نیز به این موضوع فکر کرده باشید که داشتن لبخند لثه ای یا لبخند دندانی واقعاً به چه معناست، و اینکه آیا شما می توانید در یکی از این گروه ها قرار بگیرید یا خیر. در بنیادی ترین سطح خود، لبخند لثه ای به بالا آمدن بیش از حد سطح خط لثه ها هنگام لبخند زدن اشاره دارد. ضرورتاً، این اصطلاح نشان دهنده فردی است که لبخند او بیشتر از آنکه در آن دندان قابل مشاهده باشد لثه دیده می شود و هیچ تعادلی بین این دو وجود ندارد. از سوی دیگر، در لبخند دندانی بیشتر از لثه ها دندان ها قابل مشاهده هستند، که نسبت لثه به دندان را تخریب می کند، علاوه بر این منجر به ایجاد عدم تعادل در لبخند فرد می شود. به خواندن این مطلب ادامه دهید تا بیشتر در مورد این شرایط اطلاعات کسب کنید، و اینکه آیا اصلاح آنها برای شما گزینه درستی هست یا خیر.

برخی از اصطلاحات و تعاریفی که حول محور لبخند لثه ای یا لبخند دندانی هستند، پیچیده به نظر می رسند و هنگاهی که در واقعیت استفاده می شوند غیر قابل فهم هستند، آنها علمی هستند توضیحات علمی یا پزشکی هستند که به راحتی می توانند درک شوند. از فهرست زیر استفاده کنید زیرا به شما کمک می کند معنای هر لغت ناآشنایی را بفهمید.

دندان های خلفی قدامی- دندان هایی که جلو تا عقب انحنای خط لثه ها را می سازند، بعلاوه تحت عنوان انحنای خلفی قدامی نیز شناخته می شوند.

افزایش طول تاج دندان- که برای یکدست کردن خط لثه و پدیدار ساختن یک لبخند طبیعی و متعادل انجام می شود.

ژینژیویت- یک بیماری لثه که منجر حساسیت، التهاب، و قرمزی لثه ها می شود.

لثه بدون پوشش- لثه های قابل مشاهده؛ بخشی از لثه های شما که می توانند مشاهده شوند وقتی به خود یا شخص دیگری نگاه می کنید.

بیماری های خونی- بیماری ها یا اختلالاتی که خون یا اندام های تشکیل دهنده خون را شامل می شوند (مانند: آنمی، بیماری سلول داسی شکل، لوسمی، مشکلات ناشی از شیمی درمانی یا تزریق خون، و غیره).

تأثیرات هایپرپلاستیک- افزایش در بافت که منجر به بزرگی بیش از حد آن می شود.

بیماری پریودنتال- نوعی بیماری لثه نوعی بیماری لثه؛ عفونت بافت هایی که دندان های شما را در جای خود نگه می دارند؛ منجر به بروز زخم، خونریزی لثه ها، از دست رفتن دندان ها، و دشواری در جویدن می شود.

علائم و نشانه های پاتوفیزیولوژی

بر اساس یکی از مقالات به چاپ رسیده در StatPearls، “جذابیت چهره و متعادل بودن لبخند بویژه برای اعتماد به نفس و روابط اجتماعی حائز اهمیت است”، به این معنا که ویژگی هایی که تأثیر منفی روی زیبایی چهره دارند می توانند به صورت همزمان روی سطح اعتماد به نفس شما و نیز توانایی شما در برقرار کردن ارتباط با افراد اطراف خود تأثیر منفی داشته باشد. به عبارت دیگر، نگرش شما نسبت به خودتان با آنچه در مورد خودتان احساس می کنید ارتباط مستقیم دارد و نیز تأثیر مستقیم روی کیفیت زندگی شما خواهد داشت. بنابراین، مهم است که نگرش و احساس بهتری نسبت به خودتان داشته باشید، حال هر معنایی برای شما داشته باشد.

مفاهیم اصلی لبخند لثه ای و لبخند دندانی در زیر بیان شده اند تا درک صحیح تری از معنای هر یک از نگرانی ها ارائه دهند تا مفاهیم را بهتر درک کنید، علاوه بر این شما را قادر خواهند ساخت راحت تر در مورد آنها صحبت کنید و درمان هایی که واکنش مطلوبی به نیازهای شما خواهند داشت را بهتر مورد ارزیابی قرار دهید.

 لبخند لثه ای گامی اسمایل

لبخند لثه ای گامی اسمایل

لبخند لثه ای

درست فکر کرده اید، لبخند لثه ای نامی است که نشان دهنده شرایطی است که دارد. به این معناست که وقتی می خندید بخش بزرگ و غیر عادی از لثه های شما قابل مشاهده هستند. این بافت اضافی لثه معمولاً بخشی از منطقه لب بالا/ فک بالا است. دلایل مختلفی وجود دارد که لبخند لثه ای اتفاق می افتد، از جمله عوامل ژنتیکی، بهداشت دهانی ضعیف، استفاده از داروهایی که منجر به تأثیر هایپرپلاستیک می شوند، به هم خوردن تعادل هورمون ها، بیماری های خونی، و گاهی اوقات حتی سن شما.

ژنتیک

انتقال لبخند لثه ای به صورت ژنتیکی، به این معناست که “بزرگ بودن لثه ها” بخشی از ژنتیک شما است که به شما ارث رسیده است. لبخندهای لثه ای که نتیجه بهداشت ضعیف دهان هستند زمانی اتفاق می افتند که مراقبت های دندانی به درستی صورت نمی گیرند- مسواک زدن و نخ دندان کشیدن صحیح و پیوسته در منزل و نیز مراجعات سالانه (یا دو مرتبه در سال) به دندانپزشک. عدم انجام مراقبت های صحیح می تواند منجر به رشد باکتریایی و تشکیل تارتار شود که منجر به بروز رشد جینجیوال خواهد شد.

هایپرپلاستیک یا رشد بیش از حد بافت

تأثیرات هایپرپلاستیک به مواردی اشاره دارد که یک دارو منجر به رشد بیش از حد بافت های لثه می شود. گرچه چندین دارو هستند که می توانند با این مشکل ارتباط مستقیم داشته باشند، اما در تحقیقات مشخص شده است که بیمارانی که فنیتوئین (دیلانتین، پارکه- دیویس)، نیفدیپین، و دیلتیازم مصرف می کنند علائم و نشانه های هایپرپلاستیک بافت (بافتی که در نتیجه مصرف دارو متورم می شود) در آنها گسشترش یافته بود. اگر شما یکی از این داروها یا دیگر مسدود کننده های کانال کلسیم را مصرف می کنید. می توانید لبخند لثه ای خود را به تأثیرات هایپرپلاستیک آنها ربط دهید. به پزشک مراجعه کنید تا از این موضوع مطمئن شوید.

تغییرات هورمونی

علاوه بر تأثیراتی که ذکر شد، ارتباطی هم بین بارداری، عدم تعادل هورمون ها، و تأثیرات هایپرپلاستیک وجود دارد. عدم تعادل هورمونی گاهی اوقات می تواند به سادگی بارداری یا بلوغ باشد. ضرورتاً، بارداری می تواند منجر به تغییراتی در تقسیمات سلولی شود که منجر به رشد شریانی می شود. این رشد می تواند خود را در رحم و لثه ها نشان دهد، یا اصلا خود را نشان ندهد، و عملکردی شبیه نحوه تغییراتی داشته باشد که در طول بلوغ دارند.

بیماری های خونی

بیماری های خونی به بیماری ها یا اختلالاتی اشاره دارند که خون و ارگان های شکل دهنده خون را شامل می شوند. نمونه های بیماری های خونی عبارتند از آنمی، بیماری سلول داسی شکل، لوسمی، و بیماری هایی که ناشی از شیمی درمانی و تزریق خون هستند، اما به اینها محدود نمی شوند.

فعالیت بیش از حد عضله لب بالا

داشتن لب بالای خیلی فعال می تواند یکی دیگر از مشکلاتی باشد که منجر به لثه ای شدن لبخند می شود زیرا آنها باعث می شوند لب بالا رو به بالا برود و مقدار زیادی از بافت لثه بالای دندان ها قابل مشاهده باشد. گاهی اوقات این مشکل می تواند با استفاده از یک تنظیم کننده عصبی مانند بوتاکس حل شود، گرچه پزشک شما نیاز دارد وخامت فعالیت بیش از حد عضلات شما را چک کند قبل از آنکه مشخص نمایند آیا این بهترین گزینه برای لبخند لثه ای شما هست یا خیر.

علت قابل مشاهده بودن مقدار زیادی از بافت لثه شما هر چه باشد، این عدم تعادل نسبت لثه/ دندان زمانی خیلی مشهود است که لبخند می زنید. از آنجا که لبخند زدن بخش بسیار طبیعی یک زندگی کامل و سالم است، شاید برای اعتماد به نفس و تعاملات اجتماعی کلی شما مزیت زیادی داشته باشد که به لبخند لثه ای خود بپردازید.

 لبخند لثه ای گامی اسمایل

لبخند لثه ای گامی اسمایل

لبخند دندانی

گرچه این اصطلاح ممکن است شما را به یاد لبخند عرف و مورد نظر در بازار دندانپزشکی بیندازد، یا “لبخند دندان نما”، که با کودکی همراه است، واقعیت این است که مقدار زیادی دندان و عدم لثه کافی، خارج از مدرسه و دوران کودکی دیگر بامزه نیست. یک لبخند دندانی بزرگ (به این معنا که بیشتر دندان ها و کمتر لثه ها قابل مشاهده هستند) با به بلوغ رسیدن شما می تواند برای سلامت و ظاهر شما بسیار بد باشد. در نگاه اول، این می تواند در تضاد با همه چیزهایی باشد که شما تصور می کرده اید. همه ما در زندگی خود افرادی بالغی را به خاطر می آوریم که به ما می گفتند در عکس “دندان های خود را نشان دهید” و یک لبخند بزرگ و زیبا بزنید. این و همه عبارت های مشابه آن به ما می فهمانند لبخند زدن در زیبایی کلی ما چقدر حائز اهمیت است. یک لبخند دندانی بزرگ بیشتر از یک لبخند با لب های به هم فشرده یک لبخند شاد واقعی دیده می شود، با این حال، این الزاماً به دیده شدن مقدار زیادی دندان اشاره ندارد. این به مقدار صحیح نسبت دندان به لثه هنگام لبخند زدن اشاره دارد. نشان دادن مقدار زیادی دندان می تواند باعث بروز مشکل در اعتماد به نفس، گفتار، و حتی سلامت شما شود.

از آنجا که تحقیقات بیشتری انجام شده اند که به ما اجازه می دهند بیشتر در مورد این شرایط یاد بگیریم، نقطه ضعف لبخند دندانی زمانی بشتر از زیبایی به تنهایی مشکل آفرین می شود. وقتی مقدار بسیار اندکی لثه وجود دارد که از دندان های بالا شما محافظت می کنند، آنها لق می شوند و مشکلاتی مانند درد، تورم، و خونریزی می توانند اتفاق بیفتند. این می تواند ارثی باشد، اما برخی مواقع دیرگ نیز هستند که شرایط پزشکی مانند ژینژیویت و بیماری پریودنتال می توانند با عدم وجود لثه کافی یا تحلیل لثه های شما ارتباط داشته باشند. اگر این مشکل بدون درمان باقی بماند، عدم وجود لثه های کافی که بتوانند از دندان های شما حمایت کنند می تواند برای سلامت شما و نیز ظاهر چهره شما مشکل آفرین باشد.

بیماری لثه

تحقیقات حاکی از این هستند که بیماری های لثه اغلب نتیجه عادات بد مسواک زدن و بد نخ دندان کشیدن هستند. اگر عادات دندانی صحیح را به خوبی یاد نگرفته باشید، جای دادن آنها در روال زندگی تان می تواند به صورت باور نکردنی برای سلامت کلی شما مفید باشد. می توانید فهرست کارهایی که باید به درستی انجام دهید را در اینترنت جستجو کنید.

اگر لبخند دندانی شما نتیجه بیماری است، این احتمال وجود دارد که یا ژینژیویت باشد یا بیماری پریودنتال. هردوی این بیماری ها موجب تحلیل لثه ها می شوند که پایه و اساس داشتن لبخند دندانی هستند. به عبارت دیگر، اگر تحلیل لثه دارید، باید انتظار داشته باشید لبخند دندانی داشته باشید. ژینژیویت عبارت است از “شرایط لثه ها که مشخصه ویژه آنها التهاب و خونریزی است”. گاهی اوقات ژینژیویت در نتیجه مشکلات پزشکی دیگری گسترش پیدا می کند، از جمله دیابت، اما تقریباً در هر مورد، ژینژیویت در صورت عدم بهداشت دهانی صحیح اتفاق می افتد زیرا نتیجه تشکیل پلاک است. پلاک های دندانی زمانی شکل می گیرند که باکتری ها و مخاط با یکدیگر ترکیب می شوند، و شما باید به صورت مداوم مسواک بزنید و نخ دندان بکشید تا از تشکیل آنها جلوگیری کنید. وقتی پلاک های دندانی شکل می گیرند، سفت می شوند و به تارتار تبدیل می شوند، که تنها می تواند توسط دندانپزشک برداشته شود. اگر جرم های روی دندان ها باقی بمانند، رفته رفته لثه ها از خود علائم و نشانه های ژینژیویت را نشان می دهند، از جمله خونریزی، قرمزی، و تورم. وقتی این اتفاق رخ می دهد، و خط لثه تحلیل می رود، خط لبخند شما متفاوت تر به نظر خواهد رسید و ممکن است متوجه بوی بد مداوم علاوه بر درد همراه با بیماری خواهید شد.

بیماری پریودنتال

بیماری دیگری که منجر به لبخند دندانی می شود بیماری پریودنتال است. بیماری پریودنتال، که به سادگی تحت عنوان بیماری لثه نیز شناخته می شود، مانند ژینژیویت با عدم پرداختن به تشکیل پلاک های دندانی آغاز می شود که منجر به سفت شدن جرم های دندان می شود. اما تحقیقات نشان می دهند سیگار کشیدن دلیل شماره یک گسترش بیماری لثه است. بعلاوه، کشیدن سیگار مانع موفقیت مداخلات برای درمان بیماری لثه می شود و ممکن است تنها موجب وخیم تر شدن مشکل شود و منجر به از دست رفتن دندان و پوسیدگی خواهد شد. اگرمی خواهید شاهد بهبود در وضعیت خود باشید، لازم است به عادت کشیدن سیگار خود پایان دهید.

عوامل دیگر

علاوه بر کشیدن سیگار، ژنتیک، دیابت، تغییرات هورمونی، داروهایی که موجب کاهش ترشح بزاق می شوند، و بیماری هایی مانند ایدز از جمله ریسک فاکتورهای گسترش بیماری پریودنتال هستند. داروهایی که ترشح بزاق را کاهش می دهند عبارتند از آنتی هیستامین هایی مانند دیفن هیدرامین و سودوفدرین.

به خاطر داشته باشید که ژینژیویت التهاب لثه است که اغلب یکی از پیش درآمدهای بیماری پریودنتال است. همه موارد ژینژیویت منجر به بیماری پریودنتال نمی شوند، مخصوصاً اگر خیلی زود تشخیص داده و درمان شوند. وقتی التهاب لثه ها درمان نشده باقی می ماند، لثه های شروع به خونریزی خواهند کرد و به تدریج درد آنها افزایش پیدا خواهد کرد، گاهی اوقات حتی می تواند منجر به از دست رفتن دندان شود. وقتی این اتفاق رخ می دهد، لثه ها دیگر ملتهب نیستند (ژینژیویت)، اما بیمار هستند (بیماری پریودنتال).

فعالیت بیش از حد عضله لب بالا

علاوه بر دلایل بالا، بیش فعالی عضلات لب بالا نیز می تواند با دندانی بودن لبخند ارتباط داشته باشد. این شبیه به چیزی است که عضلات بیش فعال می توانند منجر به لبخند لثه ای شوند، با این حال، در این مورد، دندان های زیاد بیشتر از خط لثه زیاد قابل مشاهده هستند.

اکنون که درک بهتری از لبخند لثه ای و لبخند دندانی دارید، شاید به روش ها و درمان های موجود برای اصلاح این نگرانی علاقه مند باشید. در بخش بعدی اطلاعاتی در خصوص این درمان ها به شما ارائه خواهیم داد.

 لبخند لثه ای گامی اسمایل

لبخند لثه ای گامی اسمایل

اصلاح و درمان لبخند لثه ای

سه روش درمان اثبات شده برای اصلاح لبخند لثه ای وجود دارد. این روش ها عبارتند از جراحی لبخند لثه ای، تزریق بوتاکس، و تزریق لب.

جراحی لبخند لثه ای

جراحی لبخند لثه ای، که به صورت رسمی تحت عنوان جینجیوکتومی شناخته می شود، فرایند جراحی سر پایی است که به ظاهر و عملکرد تعادل دندان ها/ لثه ها می پردازد. گاهی اوقات لبخند مقدار غیر جذابی از بافت لثه ها را نشان می دهد، در حالی که در زمان های دیگر دندان هایی که به شکل غیر عادی کوچک هستند را نشان می دهد. به هر صورت، هدف از انجام جراحی لبخند لثه ای تغییر وضعیا خط لثه روی دندان ها به منظور بهبود ظاهر لبخند است. این اغلب مستلزم ترکیبی از روش های بریدن، تغییر شکل، و برداشت بافت اضافی لثه با لیزر است. گاهی اوقات استخوان زیرین فک نیز نیاز به تغییر شکل دارد، تا ایجاد تعادل در صورت تکمیل شود. هزینه جراحی لبخند لثه ای بسته به وضعیت بیمار مشخص می شود.

 لبخند لثه ای گامی اسمایل

لبخند لثه ای گامی اسمایل

تعدیل کننده های عصبی برای درمان لبخند لثه ای

تعدیل کننده های عصبی دیگر روش زیبایی موجود برای اصلاح لبخند لثه ای هستند، با این حال، نتایج موقتی هستند و وقتی توسط بدن جذب می شوند تأثیر آنها از بین می رود. تعدیل کننده های عصبی عبارتند از بوتاکس، دیسپورت و Xeomin. تعدیل کننده های عصبی با ایجاد اطمینان از کمتر بالا رفتن لبها و حرکات کمتر آنها هنگام لبخند زدن، ظاهر لبخند لثه ای را بهبود می بخشند حرکات کمتر لب ها معادل نشان دادن مقدار کمتری از لثه است. بیماران باید توجه کنند که این تعدیل کننده های عصبی مواد بی حس کننده قوی هستند و تنها باید توسط پزشکان مجرب تزریق شوند.

تزریق لب ها برای درمان لبخند لثه ای

تزریق لب ها یکی دیگر از درمان های اصلاح لبخند لثه ای است. تنوع این فرایند باعث می شود که اگر بتواند نیازهای شما را برطرف نماید، این فرایند گزینه ای راحت برای شما باشد. جراحان زیبایی می توانند از فیلرهای پوستی، کلاژن، و چربی داخل لب ها استفاده کنید تا اندازه و شکل آنها را تغییر دهید. به عنوان مثال، این فرایند می تواند می تواند لب های کوتاه بالا پر کند یا بلند کند و با متعادل کردن لب ها با یکدیگر به اصلاح لبخند لثه ای کمک کنید. پروتزهای لب، درمان های ارتودنسی، و دیگر فرایندهای اصلاحی لبخند لثه ای می توانند برای بهبود کلی نتایج نیز استفاده شوند. با تقویت یا تغییر شکل لب ها، می توان به ایجاد تعادل در بافت لثه ای که نسبت به دندان ها مشاهده می شود کمک کرد.

 لبخند لثه ای گامی اسمایل

لبخند لثه ای گامی اسمایل

اصلاح و درمان لبخند دندانی

جراحی پیوند لثه

عموماً، نحوه اصلاح ظاهر لبخند انجام جراحی پیوند لثه است. این شایع ترین و مؤثرترین راه موجود است. دلیل اصلی شرایط لبخند دندانی، ژینژیویت و بیماری پریودنتال (لثه)، هر دو باعث تحلیل رفتن خط لثه می شوند. وقتی این اتفاق رخ می دهد، اغلب در پی آن درد، تورم، خونریزی، و از دست رفتن دندان اتفاق می افتند، مخصوصاً اگر شرایط به سرعت ریشه یابی و درمان نشوند. جراحی پیوند لثه به ترمیم بافت های زخمی لثه و نجات آنچه از لثه ها باقی مانده است کمک می کند تا از عفونت بیشتر پیشگیری نماید. این کار از طریق فرایندی انجام می شود شامل جمع آوری بافت همبند و استفاده از آن برای پوشش دادن منطقه ای از خط لثه استفاده می شود که بواسطه آسیب یا عفونت بدون پوشش باقی مانده است. این بافت همبند معمولاً از سقف دهان گرفته می شود، اما این به شرایط خود دهان بستگی دارد.

استفاده از تعدیل کننده های عصبی به منظور اصلاح لبخند دندانی

مانند لبخند لثه ای، تعدیل کننده های عصبی می توانند برای درمان موقت یک لبخند دندانی نیز استفاده شوند. تعدیل کننده های عصبی عبارتند از بوتاکس، دیسپورت و Xeomin و با جلوگیری از بالا رفتن و حرکت لب های شما هنگام لبخند زدن، برای اصلاح لبخند دندانی عمل می کند. از آنجا که تعدیل کننده های عصبی قوی هستندو می توانند موجب فلج سازی شوند، توصیه می شود که تنها دندانپزشکان مجرب برای انجام این کار اقدام نمایند.

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

فراید درمان ریشه، که تحت عنوان درمان اندودانیتک نیز شناخته می شود، نوعی درمان مؤثر و بی خطر برای دندان هایی است پالپ آنها متورم و عفونی شده است. علاوه بر این، در برخی موارد دیگر نیز ممکن است انجام آن لازم و ضروری باشد تا به نجات و احیاء دندان کمک کند.

درمان ریشه معمولاً با موفقیت توسط دندانپزشک ها انجام می شود. دندانپزشکی که در این درمان آموزش های پیشرفته دیده است، اندودنتیست نامیده می شود و ممکن است برای موارد پیچیده تر، دندانپزشک شما توصیه کند برای انجام این فرایند نزد اندودنتیست بروید. درمان ریشه، برای بسیاری از بیماران، تنها گزینه شدنی برای حفظ دندانی است که به شدت آسیب دیده است یا عفونی شده است.

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه عبارت است از تخلیه بافت های عفونی و آسیب دیده (پالپ) از داخل تاج و ریشه دندان. به محضی که کانال پاکسازی می شود، ضد عفونی می شود، شکل داده می شود، و با مواد طبیعی شبیه کش، به نام گاتا پرکا، پر می شود. سپس مجرای دندان با یک پر شدگی موقت یا دائمی سیل می شود تا از بروز عفونت های بیشتر پیشگیری شود. پیشرفت های قابل توجه در تشخیص، تصویر برداری های رادیوگرافیک، تجهیزات، و تکنیک ها، اکنون به دندانپزشکان و اندودنتیست ها اجازه می دهند درمان ریشه را، حتی برای دندان هایی که آناتومی خیلی پیچیده دارند، با بالاترین سطح دقت تکمیل کنند.

انجمن دندانپزشکان و انجمن اندودنتیست ها هشدار داده اند که سوء تعبیرهای زیادی در مورد درمان ریشه در میان مردم رواج یافته است. به بیماران توصیه می شود، هر پرسش یا نگرانی که در مورد درمان ریشه دارند را با دندانپزشک یا اندودنتیست خود مطرح کنند تا اطمینان حاصل کنند که اضطراب یا ترس بیهوده از بوجود آمدن دیگر مشکلات برای سلامت، باعث به تعویق افتادن درمان نشود، که انسجام بافت را با مشکلات بیشتری مواجه سازد.

مراقبت های صحیح از دندان ها و لثه ها یک تعهد است که در طول عمر باید انجام شود. بهترین راه برای پیشگیری از نیاز به درمان ریشه دنبال کردن بهداشت خوب دهانی با دو مرتبه مسواک زدن و یک مرتبه کشیدن نخ دندان در طول روز، و مراجعه منظم به دندانپزشک است.

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه

وقتی اعصاب داخل دندان عفونی می شوند، یک درمان ریشه موفق به شما اجازه می دهد به جای کشیدن دندان آن را حفظ کنید. نگه داشتن دندان به شما کمک می کند از جابجا شدن دندان های دیگر خود و بوجود آمدن مشکلات فک جلوگیری کنید.

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه چیست؟

درمان ریشه، که تحت عنوان درمان اندودانتیک نیز شناخته می شود، فرایند تخلیه بافت عفونی و آسیب دیده پالپ دندان است. فضای داخل لایه سخت هر دندان بخش کانال ریشه نامیده می شود. این بخش از پالپ نرم دندان پر شده است که از اعصاب و عروق خونی تشکیل شده است که به رشد دندان های شما کمک می کنند.

وقتی باکتری (میکروب) وارد حفره های عمیق، ترک ها، یا پرشدگی های آسیب دیده درون دندان می شود، دندان شما می تواند آبسه کند. دندانی که آبسه کرده است دندانی است درون پالپ آن عفونی شده است. اگر پالپ عفونی شود، باید تخلیه شود. دندانی که آبسه کرده است ممکن است منجر به بروز درد یا تورم شود. ممکن است دندانپزشک شما از تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس یا از دیگر تغییراتی که در دندان ها بوجود می آید، متوجه عفونت شود. دندانی که آبسه کرده است، اگر بدون درمان باقی بماند، می تواند منجر به بروز مشکلات جدی برای سلامت شود.

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

فرایند درمان ریشه چگونه انجام می شود؟

  • ابتدا دندانپزشک دندان شما را بی حسی موضعی بی حس می کند.
  • برای محافظت از دندان ها در برابر باکتری های موجود در بزاق دهان در طول فرایند، دندانپزشک به دور دندانی که قرار است درمان شود رابر دم قرار می دهد.
  • دندانپزشک مجرایی درون دندان ایجاد می کند تا به کانال ریشه و پالپ آسیب دیده دست پیدا کند.
  • دندانپزشک با استفاده از ابزارهای خیلی تیز دندانپزشکی، با بزرگ کردن و پاکسازی کردن، پالپ را تخلیه می کند.
  • پس از آنکه کانال ریشه پاکسازی شد، دندانپزشک کانال ریشه را پر و سیل می کند.
  • سپس مجرای ورودی دندان با مواد پر کننده موقت یا دائمی پر می شود.
درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

پس از درمان ریشه دندان چگونه احیاء می شود؟

پس از درمان ریشه، دندان باید احیاء شود تا ظاهر، احساس، و عملکردی طبیعی، تا حد امکان شبیه دندان های طبیعی، داشته باشد. اگر یک اندودنتیست درمان ریشه شما را انجام داده باشد، ورودی دندان را با یک ماده پر کننده موقت پر خواهد کرد و برای ساخت ترمیم دندان، مجدداً شما را به دندانپزشک یا دندانساز ارجاع خواهد داد.

دندانساز نوعی متخصص دندانپزشکی است که با استفاده از روکش، بریج یا ایمپلنت ها و پروتزهای دندانی، دندان ها را تعویض یا احیاء می کند. برای احیاء دندان از یک پر شدگی یا روکش دائمی استفاده می شود. انتخاب نوع ترمیم به استحکام بخش باقیمانده از دندان بستگی دارد. دندان های عقب دهان نیاز به روکش خواهند داشت زیرا بخش جونده فشار زیادی را به دندان های عقب دهان وارد می کنند. اگر مقدار کافی از ساختار دندان باقی نمانده باشد، ممکن است از پست استفاده شود تا به حمایت از روکش دندان کمک کند.

چه چیز دیگری باید بدانیم؟

درمان ریشه ممکن است در یک یا دو جلسه انجام شود. پس از درمان ریشه، دندان شما ممکن است برای یک یا دو هفته نخست حساس باشد. درد شدید یا تورم شایع نیستند. اگر این اتفاق رخ داد با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

بعد از درمان ریشه هنوز هم ممکن است دندان شما پوسیده و کرم خورده شود یا دچار بیماری لثه شود. درمان ریشه از دندان شما در برابر دیگر انواع آسیب ها محافظت نمی کند. با مراقبت های صحیح و معاینات منظم دندانپزشکی، دندان می تواند به اندازه دندان های دیگر دوام داشته باشد. اکثر اوقات، دندان هایی که درمان ریشه روی آنها انجام شده است، می توانند نجات پیدا کنند. با این حال، برخی موارد هستند که هر کاری که ممکن است برای نجات دندان انجام شده است، و هنوز هم دندان نیاز به کشیده شدن دارد.

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان مجدد ریشه دندان چیست؟

اکثر درمان های ریشه دندان موفقیت آمیز هستند. اما در برخی موارد نادر، درمان دوم ریشه درمان لازم است. این درمان مجدد نامیده می شود. هنگام درمان مجدد یک دندان، موادی که برای پر کردن کانال ریشه دندان استفاده شده اند خارج می شوند، و کانال مجدداً پاکسازی می شود، شکل داده می شود، و مجدداً پر می شود.

جراحی کانال ریشه چیست؟

گاهی اوقات وقتی درمان ریشه معمولی نمی تواند انجام شود یا زمانی که مؤثر واقع نمی شود، لازم است جراحی کانال ریشه انجام شود. این جراحی برای اهداف زیر انجام می شود:

  • انتهای ریشه برای شکستگی یا ترک بررسی شود.
  • بخش هایی از دندان که در طول درمان ریشه معمولی نمی توانند پاکسازی شوند جدا شوند.
  • عفونتی پاکسازی شود که پس از درمان معمولی بهبود پیدا نکرد.

دستورالعمل های پس از درمان ریشه

وقتی از درد مربوط به التهاب یا عفونت درون پالپ نرم داخل دندان خود رنج می برید، درمان ریشه اغلب بهترین گزینه برای حذف درد، نجات دندان و احیاء عملکرد آن است. اگر شما نیاز به درمان ریشه داشته باشید، احتمالاً می خواهید بدانید پس از فرایند درمان ریشه چه اتفاقی می افتد. دندانپزشک شما اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار خواهد داد، اما در اینجا نیز ما اطلاعاتی در اختیار شما قرار خواهیم داد.

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

مقداری ناراحتی عادی است.

دندانپزشکان نهایت تلاش خود را می کنند تا درمان ریشه دندان شما را کاملاً بدون در انجام دهند، و در تمام مراحل شما راحت و آرام باشید. به عبارت دیگر، هیچ چیزی برای ترس وجود ندارد غیر از درد پوسیدگی دندان.  درمان ریشه فرایندی است که در آن بافت مرده یا پوسیده دندان تخلیه می شود. سپس پاکسازی و درمان می شود تا همه رگه های عفونت تخلیه شوند. تجربه کردن مقداری حساسیت،  تورم، و ناراحتی پس از فرایند کاملاً طبیعی است. این می تواند چند روز تا چند هفته طول بکشد.

بی حس کننده موضعی که در ابتدای درمان برای شما تجویز می شود، عموماً چندین ساعت بی حسی را برای شما فراهم می آورد. با آغاز از بین رفتن اثر داروی بی حس کننده، ممکن است شما مقداری سوزش و ناراحتی تجربه کنید. در اکثر موارد، این مشکلات به راحتی با داروهای مسکنی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن قابل برطرف شدن هستند.

اگر نگران پایین بودن آستانه تحمل خود هستید، از دندانپزشک خود بخواهید گزینه های تجویزی را به شما معرفی کند. اگر درد شما وخیم تر شد، ممکن است لازم باشد آنتی بیوتیک های تجویزی مصرف کنید تا عفونت های ممکن را برطرف نماید.

به مدت چند روز از فعالیت های سنگین اجتناب نمایید.

ورزش و تحرک بخشی از زندگی عادی بسیاری از افراد هستند. اگر به تازگی جراحی داشته اید، لازم است مراقب باشید. از دندانپزشک خود بپرسید چند روز باید این نکته را رعایت کنید. اگر خیلی زود ورزش کردن را شروع کنید، ممکن است باعث شود خونریزی مجدداً آغاز شود یا شما احساس درد داشته باشید. به خاطر داشته باشید که شما می خواهید دوره بهبود شما تا جای ممکن راحت سپری شود و مجبور نباشید با مشکلات ناشی از ورزش کردن در طول دوره بهبود درگیر باشید. وقتی به تدریج توانستید روی پای خود بایستید، به دنبال ورزش هایی باشید که برای افرادی طراحی شده اند که در دوره بهبود پس از جراحی به سر می برند. پیاده روی بهترین گزینه ممکن است.

از پر شدگی یا روکش موقت خود مراقبت کنید

در برخی موارد، ممکن است مجبور باشید برای پر کردن دندان یا روکش دندان مجددا مراجعه کنید. در چنین مواردی، ابتدا یک روکش موقتی روی دندان ها قرار خواهد گرفت تا از دندان شما محافظت کند و از آسیب های بیشتر پیشگیری نماید. خواه با یک پر شدگی دائمی به منزل بازگردید یا روکش موقت، همیشه بهتر است از جویدن یا نوشیدن نوشیدنی های داغ اجتناب کنید تا زمانی که اثر داروی بی حسی از بین برود. با انجام این کار، می توانید از تصادفی گاز گرفتن داخل دهان یا سوختن خودتان جلوگیری کنید. برنامه ریزی کنید به مدت چند روز پس از عصب کشی دندان خود غذای نرم بخورید.

هنگام استفاده از روکش های موقتی، از خوردن غذاهای سفت یا چسبناک خودداری نمایید زیرا می توانند منجر به شکستن یا ترک خوردن، یا شل شدن این ابزار محافظ و بدون پوشش ماندن دندان آسیب دیده شود. هر زمان که ممکن بود، در سمت دیگر دهان غذا بجوید. شما می توانید به مسواک زدن و کشیدن نخ دندان معمولی خود ادامه دهید تا زمانی که پر شدگی دائمی یا روکش روی دندان شما قرار بگیرد.

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

درمان ریشه یا عصب کشی دندان

چه زمانی باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید؟

به طور کلی، ممکن است لازم باشد یک جلسه دیگر مراجعه کنید تا پر شدگی دائمی یا روکش یدون هیچ مشکلی روی دندان شما کار گذاشته شود، اما اگر افزایش درد را تجربه می کنید، می تواند نشان دهنده وجود عفونت باشد. در صورت وجود اینگونه مشکلات، هر چه سریع تر به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا هر گونه مشکلات پس از درمان ریشه را برای شما درمان کنند. در صورت ترک خوردن، شکستن، یا شل شدن روکش موقتی، هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرید. اگر درد مداوم زندگی شما را تحت تأثیر قرار داه است، برای تماس گرفتن با دندانپزشک خود تردید نکنید.

کانتور یا تغییر شکل دندان ها با تراش آنها

وقتی صحبت از داشتن لبخندی زیبا به میان می آید، احتمالاً سفید و صاف بودن دندان ها نخستین چیزی است که به ذهن می رسد. با این حال، تعدادی عوامل دیگر وجود دارند که می توانند لبخندی کمتر از یک لبخند ایده آل برای شما بسازند- از جمله کج شدگی یا شکستگی دندان ها، ساییدگی غیر هم سطح آنها، نوک تیز بودن، همپوشانی تقریبی، دندان هایی که نسبت به بقیه به دندان ها اندازه یا شکل متفاوتی دارند و روی سطح آنها فرو رفتگی وجود دارد.

گرچه همه اینها می توانند روی جذابیت دندان های شما تأثیر منفی داشته باشند، خبر خوب اینکه، آنها به راحتی می توانند با یک مقدار کانتورینگ دندان ها اصلاح شوند.

آیا دندان های من نیاز به کانتور دارند؟

کل هدف کانتور دندان ها تغییر شکل دندان هایی است که مقداری آسیب دیده اند یا به شکلی رشد کرده اند که یا با رشد ایده آل، یا با دندان های دیگر، فرق دارند. کانتورینگ دندان ها نوعی فرایند زیبایی است و بیشتر برای دندان های فک بالا استفاده می شود که هنگام لبخند زدن قابل مشاهده هستند- دندان های وسطی، جانبی، و دندان های نیش.

کانتور دندان ها، علاوه بر بهبود زیبایی لبخند می توانند برای سلامت عمومی بدن نیز مفید باشند. به عنوان مثال، اگر کانتورینگ برای اصلاح همپوشانی دندان ها نیاز باشد، متوجه خواهید شد پس از تکمیل درمان، تمیز نگه داشتن دندان ها راحت تر خواهد بود. در عوض، این شما را قادر خواهد ساخت بهتر از پوسیدگی دندان ها و بیماری لثه پیشگیری نمایید.

در برخی موارد، کانتور دندان ها مناسب ترین گزینه نخواهد بود. عموماً به این علت که مشکلات زمینه ای دیگری وجود دارد که نیاز دارند به آنها پرداخته شود. از جمله پوسیدگی دندان ها یا مشکل قرار گیری آنها. دندانپزشک شما را جع به این موضوع به شما توضیح خواهد داد و بهترین گزینه درمان را برای شما مشخص خواهد نمود.

کانتور یا تغییر شکل دندان با تراش دندان

کانتور یا تغییر شکل دندان با تراش دندان

کانتورینگ دندان ها چگونه انجام می شود؟

اگر شما تصمیم گرفته اید دندان های خود را کانتور کنید یا شکل آنها را تغییر دهید، احتمالاً نیاز خواهید داشت برای تکمیل فرایند دو یا سه مرتبه به دندانپزشک مراجعه کنید. در طول جلسه اول، دندانپزشک راجع به گزینه های درمان به شما توضیح خواهد داد و دندان های شما را معاینه خواهد کرد تا مطمئن شود که کانتورینگ دندان ها گزینه مناسبی است. این می تواند شامل گرفتن تصویر رادیوگرافی از دندان ها نیز باشد.

جلسه دوم زمانی است که اکثر کار کانتورینگ انجام شده باشد. دندانپزشک با استفاده از ابزارهای متفاوتی، از جمله یک ابزار دریل و پولیش، با دقت مقدار اندکی از دندان را برخواهد داشت تا آن را به شکل جذاب تری در بیاورد. از آنجا که تنها بخش های ریزی از بیرونی ترین لایه دندان بردشاته می شوند، اکثر بیماران بدون هیچ داروی بی حس کننده ای و بدون هیچ دردی درمان خواهند شد.

بسته به اینکه چقدر کار نیاز است انجام شود، جلسه تغییر شکل دندان ها معمولاً بین ۳۰ دقیقه تا یک ساعت زمان نیاز دارد. در اکثر موارد، ممکن است دندانپزشک بخواهد یک مرتبه دیگر برای دفعه سوم ملاقات کند. طی این جلسه، دندان های شما معاینه خواهند شد و تغییرات جزئی ایجاد خواهند شد. علاوه بر این، شما این فرصت را خواهید داشت هر پرسشی دارید را از دندانپزشک خود بپرسید.

کانتور یا تغییر شکل دندان با تراش دندان

کانتور یا تغییر شکل دندان با تراش دندان

مزایای کانتورینگ دندان ها کدامند؟

مزایای کانتورینگ دندان ها بیشتر از یک لبخند جذاب است. در حالی که برای برخی افراد بسیار جزئی خواهد بود، اما برای برخی افراد دیگر می تواند تغییر بزرگی در اعتماد به نفس و سلامت کلی دندان ها ایجاد نماید. بسیاری از افراد نسبت به نقائص کوچک دندان های خود حساس هستند و لبخند خود را پنهان می کنند.

با صاف و صیقلی کردن لبخند، تغییر شکل دندان ها می تواند باعث از بین رفتن بخش هایی شود که قبل از شکل گیری حفره دندان، پلاک های دندانی انباشته می شدند. علاوه بر این، این کار می تواند خطر بیماری لثه را نیز کاهش دهد. با این حال، اصلی ترین هدف، زیبایی است، با هدف خوشحال کردن و ایجاد رضایت و راحتی در بیمار از لبخند خود و راحتی بیشتر از دیده شدن در اجتماع. مطالعات حاکی از این هستند که افرادی که از لبخند خود رضایت دارند، بیشتر به نشان دادن دندان های خود تمایل دارند، و کمتر نگران این هستند که دیگران چه فکری درمورد آنها می کنند، و روی هم رفته اعتماد به نفس بیشتری خواهند داشت.

کانتور یا تغییر شکل دندان با تراش دندان

کانتور یا تغییر شکل دندان با تراش دندان

آیا کانتورینگ دندان ها خطر هم دارد؟

قبل از انجام هر گونه فرایند کانتوری، از دندان های شما تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس گرفته خواهد شد تا سلامت آنها بررسی شود. اگر مینای دندان های شما به شکل غیر عادی نازک باشد، شما گزینه مناسبی برای این فرایند نیستید. علاوه بر این، کانتورینگ برای افرادی که بیماری لثه فعال دارند یا افرادی که خیلی زیاد مستعد بیماری پریودنتال هستند، توصیه نمی شود. دندانی که درمان ریشه روی آن انجام شده است یا بازسازی گسترده ای روی آنها انجام شده است، نمی توانند کانتور شوند.

شایع ترین عارضه جانبی کانتور دندان ها حساسیت موقتی دندان ها است. ممکن است دندان ها برای مدت کوتاهی پس از کانتورینگ، به چیزهایی مانند قهوه داغ، یا بستنی حساس شوند. در موارد نادر، ممکن است حساسیت دائمی باشد یا حفره های دندانی ممکن است گسترش پیدا کنند- اغلب این در صورتی رخ می دهد که دندانپزشک حجم زیادی از مینای دندان ها را زدوده باشد، بنابراین برای انجام این کار باید دندانپزشک مجربی را انتخاب نمایید.

مراقبت های پس از کاشت ایمپلنت دندانی

چه انتظاری می توان پس از کاشت ایمپلنت های دندانی داشت؟

بسیاری از بیماران شگفت زده می شوند از اینکه کاشت ایمپلنت های دندانی چقدر راحت و بی دردسر است و اینکه درد و ناراحتی که پس از آن تجربه می کنند چقدر اندک است. پیشرفت های فناوری و آماده سازی های کامل قبل از کاشت ایمپلنت به این معناست که قرار گیری ایمپلنت های دندانی داخل استخوان فک، فرایند جراحی نسبتاً ساده ای است. زیرا ارزیابی های زیادی از قبل انجام می شود.

دندانپزشکی که جراحی کاشت ایمپلنت را برای شما انجام می دهد، معاینات دقیقی روی دهان انجام می دهد. این کار شامل گرفتن تصاویر رادیوگرافی (با اشعه ایکس) و گاهی اوقات، سی تی اسکن از فک ها برای ارزیابی شکل و وضعیت استخوان است. این به دندانپزشک اجازه می دهد دقیقاً برنامه ریزی کند در طول درمان، ایمپلنت چطور و کجا کاشته شود.

وقتی تصمیم گرفتید ایمپلنت های دندانی گزینه درست و مناسب برای شما هستند، تمرکز اصلی شما باید روی روزی باشد که جراحی کاشت ایمپلنت انجام می شود. علاوه بر این، ایده خوبی است که راجع به مراقبت های بلافاصله پس از جراحی و طولانی مدت بعد از آن باشید.

پس از درمان، این مسئولیت شماست که هر روز بهداشت دهان و دندان ها را به خوبی رعایت کنید تا ایمپلنت های دندانی از بیشترین سلامت برخوردار باشند. مانند دندان های طبیعی، مهم است برای مراقبت از ایمپلنت های دندانی خود، دندان ها، و دهان تلاش کنید تا از بروز مشکلات بپرهیزید. اینها شامل مراجعات منظم به دندانپزشک نیز هستند. بر اساس سازمان بهداشت دهانی، “اگر به خوبی از ایمپلنت های خود مراقبت کنید، و اگر استخوانی که ایمپلنت درون آن قرار گرفته است به اندازه کافی قوی و سالم باشد، می توان انتظار داشت آنها چند سال دوام داشته باشند”.

دستورالعمل های لازم به بیمار داده خواهد شد که بلافاصله بعد از کاشت ایمپلنت چگونه از دهان مراقبت کرد. در زیر به بیان نکاتی برای مراقبت از ایمپلنت های دندانی پس از کاشت آنها و چگونه سالم نگه داشتن ایمپلنت های دندانی و دهان ارائه خواهیم کرد.

قبل از فرایند جراحی کاشت ایمپلنت

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

آیا لارم است چند روزی از محل کار خود مرخصی بگیرید؟

بعید است لازم باشد چند روز از محل کار خود مرخصی بگیرید، اما باید برنامه ریزی کنید برای احتیاط، یک یا دو روز مزخصی بگیرید. سعی کنید به مدت چند روز بعد از درمان خود، در مهمانی ها و رویدادهای مهم شرکت نکنید.

آیا لازم است بیمار همراه داشته باشد؟

احتمالاً در صورت نیاز به شما گفته خواهد شد روزی که جراحی کاشت ایمپلنت برای شما انجام می شود برای بازگشت به منزل همراه داشته باشید. برای انجام جراحی معمولاً داروی بی حس کننده موضعی تزریق می شود اما در صورت تقاضای بیمار، برای او آرامبخش نیز استفاده می شود، بنابراین باید یک فرد بزرگسال مسئولیت پذیر شما را پس از جراحی تا منزل همراهی نماید. توضیحات در این خصوص را دندانپزشک به بیمار خواهد داد.

آیا باید به فکر تسکین درد بود؟

ممکن است لازم باشد از داروهای مسکن استفاده کنید، اما پس از انجام جراحی، در صورت نیاز، اطمینان حاصل نمایید که از مسکن مناسب استفاده می کنید. اگر به دارویی حساسیت دارید، حتماً آن را به اطلاع دندانپزشک خود برسانید.

مراقبت های پس از کاشت ایمپلنت های دندانی

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

آیا دهان خونریزی خواهد داشت؟

مقدار خونریزی خفیف پس از کاشت ایمپلنت های دندانی طبیعی است. ممکن است دندانپزشک از شما بخواهد حدود یک ساعت بایت خود را محکم روی گاز استریل بگذارید. سپس باید گاز را به آرامی بردارید. در صورت لزوم این کار را به مدت ۳۰ دقیقه دیگر نیز با یک گاز استریل جدید انجام دهید. در صورت ادامه پیدا کردن خونریزی، که بسیار بعید است، به مدت ۳۰ دقیقه دیگر یک چای کیسه ای مرطوب روی محل جراحی بگذارید و دندان های خود را روی آن قرار دهید. اسید تانیک موجود در چای به تشکیل لخته خون کمک می کند.

پس از اتمام فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی، احتمال دارد خونریزی کمتر از آنچه پس از کشیدن دندان تجربه می کنید داشته باشید، زیرا ایمپلنت داخل حفره کار گذاشته می شود. هیچ محل بازی برای بهبود پیدا کردن باقی نمی ماند.

چگونه می توان بهبود را افزایش داد؟

پس از درمان کاشت ایمپلنت های دندانی، و بقیه روز را باید از شستشوی دهان خودداری کرد و از دستکاری محل جراحی با زبان یا انگشت اجتناب نمود. این کار می تواند موجب شل شدن لخته خون تشکیل شده روی محل جراحی و بروز خونریزی اندک شود. از تف کردن، مکیدن مایعات با نی، و سیگار کشیدن بپرهیزید. همه این کارها می توانند موجب شل شدن لخته خون روی محل جراحی شوند و سرعت روند بهبود را کند کنند.

آیا پس از جراحی کاشت ایمپلنت دندانی باید استراحت کرد؟

در روز جراحی کاشت ایمپلنت دندانی، باید فعالیت های خود را محدود کنید زیرا فعالیت های فیزیکی می توانند موجب بالا رفتن ضربان قلب و افزایش خونریزی شوند. اگر خونریزی ادامه پیدا کند، باید با دندانپزشک مشورت کنید.

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

آیا ممکن است صورت ورم کند؟

پس از جراحی ممکن است مقداری تورم و/ یا کبودی روی صورت خود تجربه کنید. تورم تا یک روز بعد از جراحی ظاهر نخواهد شد و پس از دو یا سه روز به اوج خود خواهد رسید. این روند کاملاً طبیعی است و با بلافاصله استفاده از کیسه یخ (یا کیسه دانه های منجمد شده) که داخل یک هوله پیچیده شده است و روی سمت جراحی شده دهان قرار داده می شود، می توان از تورم و کبودی کاست. ممکن است دندانپزشک به شما توصیه کند در روز جراحی کیسه یخ را ۲۰ دقیقه بگذارید و ۱۰ دقیقه بردارید. پس از ۲۴ ساعت، یخ دیگر هیچ تأثیری نخواهد داشت. در این زمان، برای کاهش اندازه تورم، اعمال گرمای مرطوب می تواند مفیدتر باشد.

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

 

چه زمان باید از مسکن استفاده کرد؟

پس از کاشت ایمپلنت های دندانی، به احتمال زیاد دردی که تجربه می کنید چیزی بیشتر از یک درد و ناراحتی خفیف نیست. ممکن است دندانپزشک شما توصیه کند نخستین دوز داروهای مسکن خود را قبل از بین رفتن اثر داروی بی حس کننده دریافت کنید و پس از آن آنها را به طور منظم و برای دو روز نخست بیشترین دوز مصرفی را داشته باشید. برای اکثر بیماران، داروهای مسکن OTC که معمولاً برای سر درد مصرف می کنید کفایت می کنند.

هر گونه درد و ناراحتی پس از جراحی، هر روز به تدریج کاهش می یابد. اگر پس از چند روز افزایش درد و تورم را تجربه کردید، باید با دندانپزشک تماس بگیرید تا به شما بگوید چه کار می توانید برای کاهش درد انجام دهید.

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

 

خوردن و نوشیدن

توصیه می شود در روز جراحی تنها نوشیدنی های سرد مصرف شوند. مهم است بدن خود را هیدراته نگه دارید (آبرسانی کنید). از نوشیدنی های داغ، الکل، و غذاهای داغ و پر ادویه بپرهیزید. تا زمانی که اثر داروی بی حس کننده از بین نرفته است چیزی نخورید. گرچه خوردن وعده های غذایی ممکن است برای چند روز نخست چالش برانگیز باشد، سعی کنید خوردن غذاهای مقوی را ادامه دهید. سریعتر بهبود پیدا خواهید کرد و انرژی بیشتری خواهید داشت. سعی کنید غذاهای بی خطرتری انتخاب کنید و غذا را دور از محل کاشت ایمپلنت بجوید. بهتر است از خوردن غذاهایی مانند پاپ کورن، دانه ها یا میوه های دانه دار بپرهیزید، زیرا آنها می توانند اطراف محل جراحی گیر کنند و منجر به بروز عفونت شوند. به طور کلی، اکثر بیماران پس از هفت تا ده روز می توانند به رژیم غذایی معمولی خود باز گردند.

بهداشت دهانی

بهداشت دهانی خوب برای بهبود موفقیت آمیز ضروری است. در صورت تجویز توسط دندانپزشک، از دهانشویه های کلرهگزیدین استفاده نمایید. روز پس از جراحی، شستشوی دهان با آب گرم و نمک نیز توصیه می شود و باید چهار تا پنج مرتبه در طول روز، بویژه پس از صرف غذا استفاده شود. هنگام استفاده از دهانشویه آرام باشید و از چرخاندن شدید آب داخل دهان بپرهیزید. ممکن است دندانپزشک به شما توصیه کند پاکسازی دندان ها و هیلینگ اباتمنت با مسواک را بلافاصله آغاز نمایید، اما اطراف محل کاشت ایمپلنت این کار را با احتیاط انجام دهید.

 

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

بهبود

به طور کلی، بهبود بی دردسر و با کمترین ناراحتی همراه است. در اکثر موارد، دندانپزشک قبل از قرار دادن دندان های جایگزین دائمی، لثه را به حال خود رها خواهد کرد تا بهبود پیدا کند و ایمپلنت با استخوان فک جوش بخورد. معمولاً دوره بهبودی وجود دارد که از ۶ تا ۸ هفته طول می کشد. بخیه ها به طور عادی کشیده می شوند یا پس از ۷ تا ۱۴ روز به صورت خود به خود حل می شوند. دندانپزشک می تواند به شما بگوید چه انتظاری باید از روند بهبود داشته باشید.

گزینه های سالم سبک زندگی برای بهبود موفقیت آمیز ضروری هستند. سیگار کشیدن به شکلی باور نکردنی بهبود را کاهش می دهد. نیکوتین موجود در سیگار عغروق خونی را منقبض می کند و جریان خون به بافت نرم کاهش می یابد، که می تواند روی واکنش ایمنی تأثیر بگذارد. این باعث کند شدن روند بهبود می شود و روی سلامت لثه ها و استخوان در طولانی مدت تأثیر می گذارد. سیگار کشیدن باعث می شود خطر عدم بهبود صحیح ایمپلنت ها پس از جایگذاری آنها بالا برود، و باعث شود احتمال شکست آنها به مرور زمان بالا برود. روند بهبود با رژیم غذایی ضعیف، مصرف زیاد الکل، و عدم مراقبت دندانی کافی نیز مختل می شود.

زمان بهبود در افراد مختلف می تواند متفاوت باشد. زمان بهبود به شرایط فردی بیمار و طرح درمان بستگی خواهد داشت. دندانپزشک بر همین اساس تاریخ مراجعات بعدی را مشخص خواهد کرد.

آنتی بیوتیک ها

ممکن است دندانپزشک برای شما آنتی بیوتیک تجویز کند تا قبل و بعد از فرایند جراحی مصرف کنید. اگر برای شما آنتی بیوتیک تجویز می شود، تا آخر آنها را مصرف کنید تا به جلوگیری از بروز عفونت کمک کنید.

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

مراقبت پس از کاشت ایمپلنت دندانی

 

آیا بعد از کاشت ایمپلنت می توان از پروتزهای مصنوعی استفاده کرد؟

بلافاصله بعد از جراحی نباید از پروتزهای پارسیل یا دست دندان های کامل استفاده کرد. اگر پروتزی دارید که قسمتی که ایمپلنت کاشته شده است را پوشش می دهد، باید آن را تا حد امکان خیلی کم استفاده کنید تا در طول دوره بهبود اولیه از محل جراحی محافظت کنید. اگر دندان های جایگزین موقت در طول درمان استفاده می شوند، مهم است فشار کنترل نشده ای به ایمپلنت های زیرین وارد نشود. دندانپزشک دستورالعمل های ویژه مربوط به استفاده از پروتزهای دندانی یا دندان های جایگزین پس از کاشت ایمپلنت ها را به شما خواهد داد.

مراقبت طولانی مدت

به محضی که ایمپلنت های جدید و بافت لثه پیرامون آن بهبود پیدا می کنند، و دندان های جایگزین کار گذاشته می شوند، مراقبت از آنها، درست مانند دندان های طبیعی و عادی، باید آغاز شود. برای سالم نگه داشتن دندان ها و لثه ها، دو مرتبه در طول روز مسواک بزنید و نخ دندان بکشید، و به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر پاکسازی دندان ها به خوبی انجام نشود، باکتری می تواند روی ایمپلنت ها انباشته شود و منجر به بروز التهاب شود که اگر درمان نشود التهاب می تواند منجر به تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت شود. در نهایت، ایمپلنت تکیه گاه خود داخل استخوان را از دست می دهد، شل می شود و خواهد افتاد.

روش کاشت ایمپلنت دندانی

ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت دندانی نوعی فیکسچر تیتانیومی است که داخل استخوان فک و زیر لثه ها کار گذاشته می شود. وقتی این ایمپلنت ها در جای خود کار گذاشته می شوند، دندانپزشک دندان های مصنوعی را روی آنها قرار می دهد، دندان هایی که احساسی واقعی بوجود می آورند تا جایگزین دندان های از دست رفته شوند.

لازم است ایمپلنت های دندانی و روکش های روی آنها با تجربه و مهارت زیادی ساخته شده باشند تا بیمار بتواند با خیال راحت تصمیم بگیرد تحت درمان قرار بگیرد. بسیاری افراد نگران درد یا ناراحتی هستند که ممکن است پس از کاشت ایمپلنت ها تجربه کنند. دندانپزشک ها این را می دانند و تمام تلاش خود را می کنند تا تمام فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی را با کنترل درد انجام دهند و همه فرایند را از قبل برای بیمار توضیح دهند تا بدون هیچ نگرانی درمان آنها آغاز شود.

ایمپلنت های دندانی چگونه عمل می کنند؟

وقتی داخل دهان خود ایمپلنت دندانی دارید لازم نیست نگران تکان خوردن یا لغزیدن و بیرون پریدن آن باشید زیرا پست آنها با استخوان فک جوش می خورد. به همین دلیل، هر روکش یا بریجی که روی ایمپلنت قرار می گیرد- حتی حین غذا خوردن و حرف زدن- نه تکان خواهد خورد و نه لغزش خواهد داشت. در برخی موارد، بریج باید برای دندان از دست رفته شما مناسب باشد. اما در موارد دیگر، بواسطه درد، ناراحتی، یا نقاط زخم، بریج یا پروتز و دنچر مناسب نخواهند بود. در این صورت، ممکن است ایمپلنت دندانی مناسب باشد.

در حال حاضر، برای کاشت ایمپلنت های دندانی بهترین دانش و فناوری مدرن ترکیب می شوند، از جمله لازم است این کار با همکاری چند شاخه از دندانپزشکی انجام شود. با انجام کل فرایندهای کاشت ایمپلنت در یک جلسه، به راحتی در یک جلسه می توان صاحب دندان هایی زیبا شد که قابل تشخیص از دندان های طبیعی نیستند.

برای افرادی که استخوان فک آنها به مقدار کافی نیست، معمولاً لازم است قبل از کاشت ایمپلنت های دندانی فرایند پیوند یا تقویت استخوان انجام شود. اینکه به این فرایند نیاز دارید یا خیر، در جلسات مشاوره اولیه مشخص خواهد شد و به شما گفته خواهد شد آیا شما گزینه هایی ایده آل برای جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی هستید یا خیر. بیمارانی که برای دریافت ایمپلنت های دندانی شرایط ایده آل دارند عبارتند از:

  • افرادی که سلامت دندانی و عمومی خوبی دارند.
  • افرادی که استخوان فک آنها از مقدار کافی برخوردار است.
  • افرادی که هیچ بیماری دندانی ندارند، از جمله پریودنتیت یا پوسیدگی دندان.

روند کاشت ایمپلنت های دندانی

در اکثر فرایندهای کاشت ایمپلنت های دندانی، معمولاً فرایند کاشت بدون نیاز به پیوند استخوان، در دو مرحله انجام می شود. قبل از انجام جراحی لازم است بیمار در جریان همه جزئیات جراحی قرار بگیرد و هزینه ها و خطرات و پیچیدگی های احتمالی نیز توضیح داده شوند. این کمک می کند بیمار تصمیم بگیرد روند جراحی را ادامه دهد یا خیر.

  • ابتدا از دهان و فک تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس گرفته خواهد شد تا اطمینان حاصل شود که بدانیم ایمپلنت دقیقاً کجا قرار است کار گذاشته شود.
  • فرایند قرار گیری ایمپلنت های دندانی داخل استخوان مستلزم انجام یک فرایند جراحی جزئی است.

 

 کاشت ایمپلنت های دندانی

کاشت ایمپلنت های دندانی

 

مرحله اول: کاشت ایمپلنت

مرحله نخست درمان زمانی است که ایمپلنت زیر سطح لثه قرار می گیرد. به طور کلی، دندانپزشک ها این فرایند را در مطب و تحت بی حسی موضعی انجام می دهند یا ممکن است آرامبخش لازم باشد. این تنها به این دلیل انجام می شود تا تجربه ای راحت برای بیمار بوجود بیاورد و درد و ناراحتی را به حداقل برساند.

  • فرایند کاشت ایمپلنت در آرامش کامل انجام می شود.
  • یک دوره بهبود ۳ تا ۶ ماهه لازم است تا مرحله بعد انجام شود.

این اجازه می دهد طی روند بهبود ایمپلنت با استخوان فک جوش بخورد، و پایه ای محکم و یکپارچه فراهم بیاورد که بتوان دندان های مصنوعی را اضافه نمود.

 

 کاشت ایمپلنت های دندانی

کاشت ایمپلنت های دندانی

 

مرحله دوم: قرار گیری پروتز مصنوعی روی ایمپلنت

اکنون که ایمپلنت کار گذاشته شده است، و مانند ریشه یک دندان طبیعی عمل می کند، مرحله بعد عبارت است از جایگزینی یک روکش که قابل مشاهده است.

  • از آنجا که ایمپلنت ها می توانند جایگزین یک یا چند دندان از دست رفته شوند یا حتی یک قوس دندانی را پر کنند، نوع پیوند و اتصال روکش به ایمپلنت برای هر بیمار بر اساس نیازهای او منحصر به فرد خواهد بود.
  • در طول جلسه مشاوره اولیه، بر اساس نیازهای بیمار، بهترین درمان توصیه خواهد شد.

فرایند کاشت ایمپلنت چقدر طول خواهد کشید؟

طول مراحل انجام کاشت ایمپلنت های دندانی به عوامل متعددی بستگی خواهد داشت، از جمله، تعداد دندان های مورد نیاز، سلامت دندان ها، و دندان های خاصی که نیاز به جایگزین دارند.

در صورتی که ایمپلنت های دندانی برای فک پایین شما هستند، سه ماه طول می کشد تا استخوان اطراف ایمپلنت بهبود پیدا کند و ایمپلنت بعد از قرار گرفتن با آن جوش بخورد. در صورتی که ایمپلنت ها در فک بالا کار گذاشته شوند، روند بهبود ۶ ماه طول می کشد. تعداد دفعات مراجعه به دندانپزشک متفاوت خواهد بود و به همه عوامل بالا بستگی خواهد داشت. نیاز به بازسازی استخوان، این زمان را تغییر خواهد داد.

پس از کاشت ایمپلنت دندانی چه اتفاقی می افتد؟

پس از کاشت ایمپلنت های دندانی، ممکن است متوجه مقداری درد، تورم، کبودی، و حتی خونریزی از لثه ها شوید. ممکن است لازم باشد پس از فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی تنها غذاهای نرم بخورید و با قسمت جراحی شده با آرامش برخورد کنید. برای مراقبت از ایمپلنت های دندانی پس از کاشت لازم نیست هیچ کار خاصی انجام دهید، و به شما توصیه خواهد شد به بهترین شکل ممکن از ایمپلنت ها مراقبت شود تا بتوان برای مدت زمانی طولانی از آن استفاده کرد و آینده ای سالم داشت.

 

 کاشت ایمپلنت های دندانی

کاشت ایمپلنت های دندانی

 

  • درست مانند دندان های دیگر اطراف آن را مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.
  • نسبت به ایمپلنت خود با آرامش برخورد کنید و مراقب آن باشید.
  • قبل از روی آوردن به خوردن غذاهای ترد و سفت زمان کافی بدهید تا ایمپلنت بهبود پیدا کند.

مزایای دریافت ایمپلنت های دندانی خیلی زیاد هستند، دیگر مجبور نیستید با فقدان دندان ها مشکل داشته باشید و نیاز نیست از بریج ها یا دنچرهایی استفاده کنید که لازم است آنها را از دهان خارج نمایید.

خطر دریافت ایمپلنت های دندانی قابل کنترل و مدیریت هستند، اما مانند تمام فرایندهای جراحی دیگر، خطراتی مانند عفونت، آسیب به دندان های دیگر، آسیب به عصب، مشکلات سینوس، و مشکلات زیبایی نیز وجود خواهند داشت.

آشنایی با انواع دندان مصنوعی

هدف از استفاده دندان های مصنوعی احیاء عملکرد جویدن دندان ها و نیز زیبایی ظاهری آنها است. معمولاً دندان های مصنوعی زمانی لازم هستند که تاج دندان تحت تأثیر پوسیدگی قرار گرفته است، دندان با حجم زیادی سیلانت پوشش داده شده است، یا زمانی که دندان ها دچار ساییدگی شده اند یا از دست رفته اند.

این نوع دندان ها در اشکال مختلفی ارائه می شوند، از جمله:

دنچر یا دست دندان کامل

  • از آنها برای جایگزینی همه دندان های از دست رفته (۱۴ دندان) در یک قوس دندانی (بالا یا پایین) استفاده می شود.
  • آنها بخش قابل توجهی از بافت لثه را پوشش می دهند. دست دندان های کامل برای قوس دندانی بالا، پلیت (کام یا سقف دهان) را نیز پوشش می دهند و روی آن قرار می گیرند.
  • آنها توسط عمل مکیدن (که با انباشته شدن بزاق بین دنچرها و لثه بوجود می آید) در جای خود باقی می مانند.

دندان مصنوعی

دندان مصنوعی

پروتز پارسیل

  • هر دو نوع پروتزهای پارسیل و کامل در لابراتوار و با استفاده از قالبی ساخته می شوند که از دندان های بیمار گرفته شده است.
  • پروتزهای پارسیل (یا همان پروتزهای دندانی متحرک) توسط گیره یا با اتصالات دقیقی در جای خود باقی می مانند که به دندان های سالم اطراف متصل می شوند.
  • آنها جایگزین یک یا چند دندان می شوند و در طول شب یا برای پاکسازی باید از دهان خارج شوند.
  • زمانی از آنها استفاده می شود که دندان های مجاور آنقدر قوی نیستند که تحمل نگه داشتن بریج ها را داشته باشند، یا زمانی که تعدادی از دندان ها از دست رفته باشند.

دقت و ظرافت در ساخت دندان مصنوعی

برای مشخص نمودن محل این نوع دندان های مصنوعی، حرکات فک حین ادای حروف مختلف (حرکت رو به جلو و طرفین) بررسی می شود. این باعث می شود دندان مصنوعی ثبات فوق العاده ای داشته باشد و در حین جویدن به خوبی در جای خود باقی بماند.

انواع پروتز دندانی

پروتزهای مصنوعی با استفاده از یک آرتیکولاتور روی لثه سوار می شوند. آرتیکولاتور ابزاری است که حرکات فک و دهان را تقلید می کند و پروتزهای فک های بالا و پایین را حمایت می کند. بسته به نوع آرتیکولاتوری که دندانپزشک استفاده می کند، پروتزهای مصنوعی می توانند به چند دسته تقسیم شوند:

پروتزهای مصنوعی مرکزی (استاندارد)

در مورد پروتزهایی که در وسط دهان قرار می گیرند، دندان های مصنوعی با استفاده از آرتیکولاتوری به نام “آکلودر” روی لثه سوار می شوند. این ابزار حرکت باز و بسته کردن دهان را شبیه سازی می کند اما حرکات چانه به طرفین را ایجاد نمی کند.

تنظیم موقعیت دندان ها روی یک ابزار غیر قابل تنظیم صورت می گیرد و بر اساس میانگین فیزیولوژیکال برای عموم مردم است. این نوع پروتزها به اندازه دندان های مصنوعی نیمه دقیق متناسب با لثه نیستند اما این مزیت را دارند که مقرون به صرفه هستند. علاوه بر این، این نوع دندان های مصنوعی می توانند برای افرادی خیلی مناسب باشند که به تازگی دندان های خود را از دست داده اند زیرا هنوز مقدار لثه آنقدر کافی است که اجازه دهد دنچر به خوبی در جای خود تثبیت شود.

دندان مصنوعی

دندان مصنوعی

پروتز مصنوعی با پایه نرم

به مرور زمان استخوان فک تحلیل می رود، مخصوصاً استخوان فک پایین. در نتیجه، استحکام پروتز کمتر و کمتر می شود و می تواند به لثه ها آسیب برساند یا موجب ناراحتی شود. در صورتی که کاشت ایمپلنت و قرارگیری پروتز روی آن ممکن نباشد، پایه نرم می تواند ترکیب خوبی ارائه دهد. این تکنیک شامل کاربرد دائمی یک ضربه گیر (لایه سیلیکونی) داخل پروتز مصنوعی است. پایه نرم سطح متخلخلی دارد، بنابراین به خوبی به لثه ها می چسبد و باعث افزایش راحتی و ثبات پروتز مصنوعی می شود.

این ابزار هنوز هم نیاز به تنظیمات دوره ای دارد زیرا مانع تغییر و آتروفی استخوان زیرین به مرور زمان نخواهد شد. پایه نرم پس از ۲ تا ۳ سال استفاده باید تغییر داده شود. بعلاوه، پاکسازی پروتزهای مصنوعی که پایه نرم دارند دشوارتر است و نگهداری دقیق نیاز دارند.

دندان مصنوعی

دندان مصنوعی

پروتز دندانی با پایه فلزی

پایه فلزی این نوع پروتزها از کبالت کرومونیوم ساخته و شکل داده می شود تا با انحناهای پلیت (کام یا سقف دهان) مطابقت داشته، راحت باشد، با بافت زیر خود تناسب خوبی داشته باشد، و بدون هیچ خطری در دهان باقی بماند. این نوع پروتز در یک لابراتوار تخصصی ساخته می شود.

مزایا:

  • محکم تر و با دوام تر از پروتزهایی هستند که به طور کامل از آکریلیک ساخته شده اند (به عنوان مثال برای بیمارانی توصیه می شوند که براکسیسم دارند، پروتز مصنوعی فک کامل دارند که روی یک قوس دندانی قرار می گیرد، و بیمارانی که مهارت ندارند و حین دستکاری احتمال بیرون پریدن پروتز وجود دارد).
  • ظریف تر (سه مرتبه ظریف تر از آکریلیک هستند)، بنابراین راحت تر هستند و حرف زدن را تسهیل می سازند.
  • ابعاد آنها به مرور زمان تغییر نمی کند.
  • انتقال دمای بهتر، بنابراین بیمار متوجه تفاوت دما خواهد شد.

معایب:

  • این نوع پروتزها امکان پر کردن مجدد را نمی دهند.
  • هزینه پروتزهای آکریلی بالا است.
  • برای قسمت هایی که فلز با غشاء مخاطی در تماس است، امکان آستردوزی مجدد وجود ندارد.
  • در پروتزهایی که پایه آنها فلزی است، با قدرتی کمتر از دست دندان های کامل می توان آنها را مکید.
  • چارچوب فلزی می تواند قابل مشاهده باشد و زیبایی آنها را تحت تأثیر قرار دهد.

دندان مصنوعی

دندان مصنوعی

 

دندان های مصنوعی از جنس پرسلاین یا آکریلیک

دندان های پروتز مصنوعی می توانند از پرسلاین یا آکریلیک ساخته شوند. چندین سال پیش، آنها تقریباً همیشه از پرسلاین ساخته می شدند، اما اکنون همه می دانند بهتر است از آکریلیک ساخته شوند. زیرا:

  • دندان های پرسلاینی محکم تر از دندان های طبیعی هستند، بنابراین می توانند موجب ساییده شدن دندان های طبیعی شوند که پیوسته با آنها در تماس هستند (از جمله، دست دندان های کاملی که با دندان های طبیعی قوس دندانی روبرو برخورد پیدا می کنند).
  • حتی در صورت عدم وجود دندان های طبیعی، تماس دو دست دندان کامل قوس دندانی بالا و پایین با دندان های پرسلاینی می تواند موجب حذف لرزش هایی شود که می توانند برای لثه ها و استخوان فک مضر باشند.
  • دندان های پرسلاینی کمتر از دندان های آکریلیکی به خوبی به دندان های دیگر باند (متصل) می شوند. به مرور زمان، بزاق می تواند بین دندان های پرسلاینی و اجزاء آکریلیکی نفوذ کند که آنها را حمایت می کنند، و یک حلقه تیره رنگ ایجاد نماید که تمیز کردن آن غیر ممکن خواهد بود. بعلاوه، دندان های پرسلاینی در نهایت ضعیف خواهند شد و از اجزاء آکریلیکی جدا خواهند شد.
  • دندان های پرسلاینی از دندان های آکریلیکی شکننده تر و آسیب پذیرتر هستند.

بنابراین، دندان های آکریلیکی گزینه هایی بهتر برای حفظ دندان های باقی مانده و پرهیز از تحلیل زود هنگام لثه هستند. آنها می توانند در برابر شکستن مقاومت کنند، مانند دندان های طبیعی به نظر برسند و دوباره پولیش شوند تا لکه های روی آنها زدوده شود و درخشندگی آنها احیاء شود.

دندان مصنوعی

دندان مصنوعی

 

دست دندان های کامل فوری

این نوع دندان های مصنوعی در یک روز، و بلافاصله پس از کشیدن دندان ها داخل دهان قرار داده می شوند، که مانع شرمنده شدن فرد از حضور در جامعه بدون دندان می شود. بنابراین، دندان های مصنوعی فوری از قالب دندان های اصلی بیمار ساخته می شوند، قبل از آنکه آنها کشیده شوند.

مزایا:

  • از آنجا که این پروتزهای مصنوعی از روی دندان های طبیعی طراحی و ساخته شده اند که هنوز داخل دهان هستند، بازسازی شکل، رنگ، و طرح آنها راحت تر است.
  • از آنجا که این نوع پروتزها بلافاصله پس از کشیدن دندان ها کار گذاشته می شوند، مانند بانداژ عمل می کنند و از بافت ها محافظت می کنند و خونریزی را محدود می کنند.
  • اگر بلافاصله پس از کشیدن دندان ها از پروتز استفاده کنید عادت کردن به آن راحت تر از زمانی است که مدتی را بدون دندان سپری می کنید در حالی که منتظر دریافت پروتز نهایی هستید.
  • علاوه بر این، پروتزهای مصنوعی کمک می کنند توانایی جویدن حفظ شود و تحریف شکل صورت به کمترین میزان خود برسد، اتفاقی که با کشیدن دندان ها رخ می دهد.

معایب:

  • پروتزهای فوری به تنظیمات مکرر (چندین مرتبه مراجعه به دندانپزشک برای تنظیم موقت) نیاز دارند؛
  • پس از بهبود بافت نرم و باریک شدن استخوان زیر آن (۳ تا ۶ ماه پس از کشیدن دندان) باید یک تنظیم دائمی روی پروتز فوری انجام شود یا باید پروتز جدیدی ساخته شود.

دقت کنید: در صورتی که پس از دوره بهبود پروتز جدیدی برای شما ساخته شود، می توانید پروتز فوری خود را به عنوان پروتز تعویضی نگه دارید، که در صورت شکسته شدن، گم شدن، یا نیاز به ترمیم و تعمیر پروتز اصلی شما، بسیار کاربردی است.

مزایای پروتزهای مصنوعی فوری کدامند؟

  • محافظت بهتر از بافت های داخل دهان؛
  • کاهش خونریزی؛
  • بهبود یکدست لثه ها؛
  • کمک به حرف زدن و غذا خوردن بهتر.

معایب پروتزهای مصنوعی فوری کدامند؟

در طول دوره بهبود لثه ها، این امکان وجود دارد که پروتز خیلی بزرگ یا بی ثبات باشد. سپس لازم است به دندانساز یا دندانپزشک خود مراجعه کنید تا به طور موقت پروتز شما را آسترکشی کند، گاهی اوقات لازم است این کار بیشتر از یک مرتبه انجام شود. پس از ۳ تا ۶ ماه، یک مرتبه آسترکشی دائمی لازم خواهد بود. این تنظیمات دوره ای پروتزهای مصنوعی فوری را نادیده نگیرید، زیرا می توانند منجر به آسیب به بافت های داخل دهان شوند که در برخی موارد نیاز به جراحی خواهند داشت.

دندان مصنوعی

دندان مصنوعی

 

چه افرادی باید از پروتزهای مصنوعی استفاده کنند؟

  • افرادی با هر سنی، که به دلایل متعددی مانند تصادف، بیماری، شرایطی ژنتیکی، کهولت سن، یا بهداشت بد دهانی، تعدادی یا همه دندان های خود را از دست داده اند.
  • افرادی با شرایط پزشکی، مانند بیماری قلبی، که ممکن است جراحی برای آنها خطرناک باشد.
  • بیمارانی که استخوان فک آنها از تراکم کافی برخوردار نیست تا به فکر طرح درمان دیگری باشند.

نتایج قابل انتظار از پروتزهای مصنوعی

برای افرادی که یک، چند، یا همه دندان های خود را از دستع داده اند، هدف از استفاده پروتزهای مصنوعی بهبود کیفیت زندگی به روش های زیر است:

  • احیاء عملکرد جویدن طبیعی.
  • در مورد پروتزهای پارسیل، کاهش فشار جویدن روی ساختار هایی که هنوز داخل دهان وجود دارند.
  • در مورد دنچرهای پارسیل، با پرهیز از جابجایی آنها در فضای بدون دندان، می توان از ثبات دندان های سالم باقی مانده اطمینان حاصل کرد.
  • عدم وجود حمایت با از دست رفتن دندان ها را می توان پر کرد.
  • باعث می شود بتوان حروفی که نیاز دارند زبان به دندان ها فشار وارد کنند را درست ادا کرد.
  • با احیاء و حفظ ویژگی های صورت، می توان زیبایی ظاهری دهان که از نظر اجتماعی قابل قبول است را احیاء نمود.

نقاط ضعف همه پروتزهای دندانی کدامند؟

  • غذا می تواند زیر پروتز گیر کند و ایجاد ناراحتی کند؛ باید آنها را از دهان خارج کنید و ذرات را پاک کنید.
  • گیره های پروتزهای پارسیل جایی برای انباشته شدن پلاک و جرم هستند. بنابراین مهم است بهداشت دهان را به خوبی حفظ نمود و مراجعات منظم به دندانپزشک را ادامه داد.
  • گاهی اوقات گیره های پروتزهای پارسیل قابل مشاهده هستند، که روی زیبایی ظاهری آنها تأثیر منفی دارند.
  • پروتزهایی که روی فک پایین کار گذاشته می شوند ممکن است کم ثبات تر از پروتزهای فک بالا باشند. این عدم ثبات ناشی از شکل کوچک تر لثه ها، حرکات زبان، و عدم وجود بزاق کافی است که تأثیر مکش لازم برای باقی ماندن پروتز مصنوعی در جای خود را تحت تأثیر قرار می دهد.
  • وقتی پروتز مصنوعی داخل دهان بی ثبات است، اعمال چسب همیشه راحت نیست، پس می تواند برای ثابت نگه داشتن آن داخل دهان استفالده شود.
  • باید برنامه ریزی کنید با فواصل زمانی متفاوت برای تنظیم به دندانپزشک مراجعه کنید، که وقتی برای نخستین بار پروتز متحرک استفاده می کنید، می تواند به طور میانگین یک ماهه یا بیشتر باشد. طی این بازه زمانی تغییر در نحوه غذا خوردن و حرف زدن ضروری است. وقتی دنچر برای فک بالا استفاده می شود، بواسطه پوشیده شدن سقف دهان با پروتز مصنوعی، ممکن است مزه دهان شما مقداری تغییر کرده باشد.
  • آسیب به لثه در صورتی می تواند اتفاق بیفتد که دندان مصنوعی به خوبی تطبیق پیدا نکند یا اگر تغییرات در لثه یا فک، مانند تحلیل رفتن، به مرور زمان اتفاق بیفتند.
  • در واقع، پروتز مصنوعی به استخوان آلوئولار فشاری وارد نمی کند، استخوانی که دندان ها را حمایت می کند و لثه ها را شکل می دهد، به گونه ای که لثه ها مستعد تحلیل رفتن (ناپدید شدن) هستند.
  • ممکن است برای حفظ ثبات و راحتی پروتز، آسترکشی مجدد پروتز مصنوعی (تغییر شکل پایه) لازم باشد، در حالی که اطمینان حاصل می کنید که حجم زیادی از استخوان آلوئولار کاسته نمی شود.
  • با پروتزهای مصنوعی ممکن است نواختن ابزارهای موسیقی بادی دشوار باشد.
  • طول عمر پروتزهای مصنوعی حدود ۵ سال، و گاهی اوقات طولانی تر است، اما به ندرت از ۱۰ سال بیشتر می شود. این نیاز به هزینه های اضافی برای تعویض دندان های آسیب دیده، تنظیم ابزار، آسترکشی مجدد، یا در صورت ساییدگی، حتی تعویض آن دارد. علائمی وجود دارند که پروتز مصنوعی نیاز به تعویض یا ترمیم دارد، بنابراین مهم است به طور منظم برای چک کردن آنها به دندانپزشک مراجعه کنید.

با استفاده از یک پروتز خیلی قدیمی می توانید آسیب های غیر قابل جبرانی به سلامت خود وارد کنید، از جمله حساسیت لثه هایی که آسیب دیده اند، مشکلات گوارشی در نتیجه جویدن دشوار، سر درد، درد گردن و گوش، و حتی مشکلات مفصل فک، و پیر شدن پیش از موعد چهره.

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

از دست دادن دندان تجربه ای ناخوشایند است، اما ایمپلنت های دندانی می توانند کمک کنند این تجربه فراموش شود. وقتی دندان از دست می دهید، ممکن است با انبوه اطلاعات مربوط به گزینه های مختلف جایگزین دندان مواجه و سردرگم شوید. وقتی گزینه ها را ارزیابی می کنید، بسیاری از بیماران به فکر ظاهر، دوام، و حفظ و نگهداری هستند. در همه این دسته بندی ها، ایمپلنت های دندانی نسبت به دیگر گزینه ها ارجحیت دارند.

مزایای ایمپلنت های دندانی

ایمپلنت های دندانی یکی از محبوب ترین و نیز پر استفاده ترین فرایندهای جایگزینی دندان های از دست رفته در دندانپزشکی مدرن هستند. برخی از این مزایا عبارتند از:

 

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

دائمی بودن

وقتی ایمپلنت به طور موفق کاشته می شود، می تواند درست مانند دندان های طبیعی استفاده شود. ایمپلنت با دیگر دندان ها ترکیب می شود. ایمپلنت ها با دوام هستند و عمری طولانی دارند.

مراقبت و نگداری آسان

با ایمپلنت های دندانی می توان مانند دیگر دندان ها رفتا کرد. به این معنا که مراقبت و نگهداری از آنها درست مانند دندان های طبیعی است. ایمپلنت دندانی را می توان مانند دندان های طبیعی مسواک زد و نخ دندان کشید. گرچه این دندان های مصنوعی مستعد پوسیدگی دندان نیستند، اما لثه ها و دندان های اطراف هنوز هم نسبت به حملات باکتریایی آسیب پذیر هستند. ایمپلنت دندانی را تمیز نگه دارید تا لثه ها و دندان های اطراف آن را سالم نگه دارید، و از هر گونه عفونت استخوان فک پیشگیری کنید.

 

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

تعویض راحت

یکی از بهترین ویژگی های ایمپلنت های دندانی این است که آنها از سه جزء مجزا تشکیل شده اند: پست (ریشه)، اباتمنت (کانکتور)، و ترمیم زیبایی (روکش). این سه جزء کمک می کنند تعویض یک قطعه از ایمپلنت به راحتی انجام شود و در صورت بروز مشکل برای یکی از اجزاء، به جای تعویض همه اجزاء، تنها همان یک جزء تعویض شود. میزان استحکام روکش ایمپلنت درست شبیه استحکام تاج دندان های طبیعی است، به همین دلیل می توانند مانند دندان های طبیعی آسیب ببینند. در بیشتر موارد این بخش تعویض می شود.

سالم نگه داشتن استخوان فک

ایمپلنت تنها روش جایگزینی دندان از دست رفته است که به صورت فعال استخوان فک را تحت استفاده قرار می دهد. از آنجا که پست تیتانیومی با استخوان فک واقعی جوش می خورد، استخوان را بازسازی می کند و مانع تخریب و تحریف آن می شود. این موجب می شود سلامت دهانی بهبود یابد و دندان های اطراف را نیز سالم نگه می دارد.

معایب ایمپلنت های دندانی

ایمپلنت های دندانی بهترین گزینه هستند، اگر بودجه کافی برای دریافت آنها را داشته باشید. برخی از بیماران به دنبال گزینه ای ماندگارتر هستند که با سبک زندگی آنها سازگارتر هستند. برخی از معایب یا نقاط ضعف این درمان عبارتند از:

 

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

 

فرایند طولانی

یکی از معایب ایمپلنت های دندانی این است که روند کاشت آنها فرایندی طولانی است. به محضی که ایمپلنت کاشته می شود، مقدار زیادی بهبودی لازم است که باید صورت بگیرد. برخی بیماران این فرایند طولانی را به چشم یک نقطه ضعف نگاه می کنند زیرا می خواهند هر چه سریعتر به روند عادی غذا خوردن و لبخند زدن طبیعی خود بازگردند. معمولاً تکمیل فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی می تواند چند ماه زمان ببرد.

دائمی بودن ایمپلنت ها

بسته به نیازهای هر بیمار، دائمی بودن ایمپلنت های دندانی هم می تواند مزیت باشد هم عیب. اغلب، بیماران پروتزهای دندانی و بریج ها را ترجیح می دهند زیرا دوست دارند در پایان هر روز ابزار را از دهان خارج کنند. با این حال، ایمپلنت های دندانی به محضی که با موفقیت در جای خود قرار می گیرند، اصلاً جلب توجه نمی کنند.

نیاز به مهارت جراح

درست مانند هر درمان دیگری، لازم است جراح از مهارت کافی برخوردار باشد تا این فرایند را به شکلی بی نقص انجام دهد. در غیر اینصورت، شکست ایمپلنت و بروز مشکلات برای آن دور از انتظار نیست.

 

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

 

برای همه افراد مناسب نیست

همه بیماران گزینه های مناسبی برای دریافت ایمپلنت های دندانی نیستند. دندانپزشک متبحر یا متخصص می تواند به شما بگوید آیا شرایط لازم برای دریافت آنها را دارید، یا این درمان برای شما مناسب است یا خیر.

ایمپلنت های دندانی پر هزینه هستند

شاید مهمترین عیب ایمپلنت های دندانی از نظر بسیاری افراد، پر هزینه بودن آنها باشد. اما واقعیتی که باید بدانید این است که هیچ درمانی به اندازه ایمپلنت های دندانی مقرون به صرفه نیست زیرا با دوام تر از سایر گزینه های جایگزین دندان هستند، در حالی که آنها هر چند سال یک مرتبه نیاز به تعویض دارند، بنابراین، روی هم رفته مستلزم پرداخت هزینه بیشتری هستند.

کاشت ایمپلنت درمانی تهاجمی محسوب می شود

نقطه ضعف دیگر ایمپلنت های دندانی این است که قرار گیری آنها داخل استخوان فک نیاز به جراحی دارد. شاید به نظر شما هم این مشکل بزرگی باشد زیرا همواره جراحی ها با مشکلاتی همراه هستند. این میزان پیچیدگی به طور میانگین تنها ۵ تا ۱۰ درصد تخمین زده شده است. خطرات و پیچیدگی هایی که ممکن است برای کاشت ایمپلنت های دندانی تجربه کنید عبارتند از عفونت، آسیب به دندان های دیگر، تأخیر در بهبود استخوان، آسیب به عصب، طولانی شدن خونریزی، شکستگی استخوان فک، و دیگر مشکلات. البته این خطرات همیشه هم وجود ندارند. در صورتی که برای پیشگیری از آنها یا در صورت مواجه شدن با آنها برای درمان آنها آمادگی دارید بهتر است همین گزینه را انتخاب نمایید.

 

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

مزایا و معایب ایمپلنت دندانی

 

روکش روی آنها ممکن است نیاز به تعویض داشته باشد

ایمپلنت های دندانی می توانند یک عمر دوام داشته باشند، اما روکشی که به آنها متصل می شود، ممکن است به این صورت نباشد. به همین دلیل اگر این روکش ها نیاز به تعویض داشته باشند، می توانند به هزینه های شما بیفزایند. اما باید به این نکته اشاره کرد که اکثر بیمارانی که روکش ایمپلنت خود را تعویض می کنند افرادی هستند که به خوبی از آن مراقبت نمی کنند. روکش های ایمپلنت از جنس پرسلاین هستند که معمولاً با مراقبت های صحیح می توانند یک عمر دوام داشته باشند.

روکش دندان

روکش دندان چیست؟

روکش دندان نوعی پوشش شبیه دندان است که روی دندانی قرار داده می شود که به شکلی بد آسیب دیده یا پوسیده شده است. ممکن است پر کردن دندان نتواند مقدار کافی از ساختار دندان را باز گرداند یا آن را به اندازه ای که باید محکم سازد. روکش دندان می تواند علاوه بر این ویژگی ها، اجزاء دندان شکسته را کنار یکدیگر قرار دهد. علاوه بر این، می توان از آن برای نگه داشتن بریج در جای خود استفاده کرد. روکش دندان می تواند برای بهبود ظاهر نیز استفاده شود. آنها روی دندان قرار می گیرند تا بد شکلی، یا بد رنگی دندان ها را پنهان کنند.

 

روکش دندان

روکش دندان

انواع روکش ها

روکش ها می توانند به صورت پیش ساخته (از قبل ساخته شده باشند) یا سفارشی (به لابراتوار سفارش داده می شوند تا ساخته شوند) در اختیار بیمار قرار بگیرند. روکش های پیش ساخته از پلاستیک یا فلز ضد زنگ ساخته می شوند. از آنها می توان به طور موقت استفاده کرد تا زمانی که روکش دائم از لابراتوار ارسال شود.

روکش ها می توانند از مواد زیر ساخته شوند:

  • تمام فلزی
  • زیرکونیا
  • ترکیب پرسلاین روی فلز PFM
  • ترکیب پرسلاین روی زیرکونیا
  • تمام سرامیکی

فلزاتی که از آنها روکش ساخته می شود عبارتند از آلیاژ طلا، دیگر آلیاژها (پالادیوم) یا آلیاژ فلزات پایه (نیکل یا کرومونیوم). روکش های تمام فلز یا PFM قوی تر هستند و نسبت به روکش های تمام سرامیکی، گزینه های بهتری برای دندان های عقب به شمار می روند. روکش های PFM و تمام سرامیکی همرنگ دندان های طبیعی هستند. آنها درست مانند دندان های طبیعی به نظر می رسند.

 

روکش دندان

روکش دندان

 

همه روکش ها مزایا و معایب خاص خود را دارند. اینکه کدام نوع روکش برای شما مناسب تر است، تا حدودی بر اساس اکلوژن شما مشخص خواهد شد (اینکه دندان ها چگونه با یکدیگر تماس پیدا می کنند) و اینکه آیا شما عادت دندان قروچه دارید یا خیر. انتخاب نهایی به تصمیم دندانپزشک و شما بستگی دارد.

روکش ها معمولاً ۷ سال دوام دارند. در برخی موارد، آنها بیشتر نیز طول می کشند، تا ۴۰ سال یا حتی بیشتر. در برخی موارد، روکش خوب است اما دندان زیر آن دچار پوسیدگی شده است. بنابراین، حفظ بهداشت خوب دهان، شامل مسواک زدن و کشیدن نخ دندان به طول عمر بیشتر روکش دندان کمک می کند.

آماده سازی دندان

اگر روکش دندان نیاز دارید، احتمالاً درمان اندودانتیک یا درمان ریشه (عصب کشی) برای دندان نیز نیاز خواهید داشت. همه افرادی که روکش نیاز دارند الزاماً درمان ریشه نیاز نخواهند داشت. درمان ریشه در صورتی لازم خواهد بود که پوسیدگی عمیق باشد و به پالپ دندان برسد، جایی که عصب دندان واقع شده است.

قبل از قرار گیری روکش، در صورتی که مقدار زیادی از دندان باقی نمانده باشد، لازم است دندانپزشک یک پایه برای حمایت از آن درست کند. در صورتی که قسمت بزرگی از دندان پوسیده شده باشد، آسیب دیده، یا از دست رفته باشد، پایه نیاز خواهد بود. اگر روکش دندان را پس از درمان ریشه دریافت می کنید، ممکن است دندانپزشک از یک پست و کور پایه استفاده نماید.

 

روکش دندان

روکش دندان

 

 

برای قرار دادن روکش، دندانپزشک دندان را می تراشد تا فضای کافی برای قرار گیری روکش روی آن ایجاد شود. اگر قرار است روکش تمام فلز دریافت کنید، لازم است مقدار کمتری از دندان تراشیده شود، زیرا این نوع روکش ها را می توان نازک تر از روکش های PFM یا تمام سرامیکی ساخت.

پس از تراش دندان، دو راه برای ساخت روکش دائم وجود دارد. اکثر روکش ها دو مرتبه مراجعه به دندانپزشک نیاز دارند. ابتدا در جلسه اول روکش موقت دریافت می کنید، و تا زمانی که روکش دائم آماده می شود از آن استفاده خواهید کرد. روش دوم انتخاب دندانپزشکی است که با استفاده از دستگاهی مخصوص، این نوع روکش ها را در یک جلسه می سازد.

در روش های قدیمی ساخت روکش، ابتدا دندانپزشک از یک ابزار خاص برای کنار زدن لثه استفاده خواهد کرد. سپس با استفاده از ماده ای کش مانند از دندان ها قالب خواهد گرفت. مواد قالب گیری حدود پنج دقیقه در جای خود باقی می مانند سپس برداشته می شوند. امروزه تعداد زیادی از دندانپزشک ها از این روش قدیمی فاصله گرفته اند و روکش ها را با استفاده از فناوری دیجیتال می سازند.

علاوه بر این، دندانپزشک از دندان های بالا و پایینی که قرار است روکش دریافت کنند، قالب تهیه خواهد کرد. هدف این است که اطمینان حاصل شود که روکش با بایت نرمال شما تناسب داشته باشد.

قالب ها به لابراتوار ارسال می شوند، جایی که روکش ها ساخته می شوند. در طول این مدت، روکش موقتی روی دندان های شما قرار خواهد گرفت. این روکش ها معمولاً از پلاستیک ساخته می شوند. آنها می توانند در لابراتوار از قبل ساخته شده باشند، یا در طول یک جلسه توسط دندانپزشک ساخته شوند. سپس دندانپزشک روکش موقت را روی دندان ها قرار خواهد داد.

قرار نیست این روکش ها مدت زمانی طولانی روی دندان ها قرار بگیرند. با این حال، در برخی موارد، یک روکش موقت به مدت یک سال یا بیشتر در جای خود باقی می ماند. اگر لازم باشد مدت زمان بیشتری دوام داشته باشد، روکش های پلاستیکی که لابراتوار می سازد بهترند. آنها قوی تر هستند و بیشتر از روکش های پلاستیکی موقتی دوام خواهند داشت که توسط دندانپزشک ساخته می شوند.

 

روکش دندان

روکش دندان

 

برای نگه داشتن این نوع روکش ها در جای خود، از چسب موقت استفاده می شود، چسب مخصوصی که به گونه ای طراحی شده است که ضعیف باشد و به دندانپزشک اجازه می دهد روکش موقت را به راحتی بردارد و بتواند روکش دائمی را جای آن قرار دهد.

در جلسه دوم، دندانپزشک روکش موقت را برخواهد داشت و روکش دائم را تست خواهد کرد. گاهی اوقات، روکش ها پولیش و براق سازی بیشتری نیاز دارند، و برخی دیگر قبل از قرار گیری نیاز به تنظیم دارند. وقتی روکش آماده باشد، به طور دائم روی دندان قرار داده می شود.

اگر دندانپزشک سیستم Cerac یا CAD-CAM داشته باشد، می تواند در یک جلسه روکش دندان شما را بسازد. ابتدا یک تصویر سه بعدی از دندان های آماده شده داخل سیستم وارد می شود. سپس کامپیوتر روکش را از یک واحد پرسلاین می سازد و همان جلسه دندانپزشک روکش را روی دندان قرار می دهد.

انواع ونیر دندانی

چندین دهه است که ونیرهای دندانی به شکلی باورنکردنی ظاهر لبخند افراد را متحول می کنند و نتایجی کاملاً طبیعی و زیبا خلق می کنند. با پیشرفت های اخیر در زمینه دندانپزشکی زیبایی، کاربردها، مواد، و تکنیک هایی که برای کارگذاری ونیرها استفاده می شود نیز پیشرفت داشته اند. هنگام انتخاب از بین انواع مختلف ونیرها، دندانپزشک وضعیت و سلامت دهان، نگرانی های زیبایی، و اهداف درمان شما را بررسی خواهد کرد تا شکل و برندی بیابید که متناسب با نیازهای شما باشند. موادی که برای ساخت ونیرها استفاده می شوند از نظر ظاهر، دوام و طول عمر متفاوت هستند.

انواع ونیرهای سنتی

ونیرهای سنتی معمولاً در یک لابراتوار خارج از مطب و از روی قالبی ساخته می شوند که دندانپزشک از دندان های شما گرفته است. در لابراتوار، یک تکنیسین متبحر با دقت تمام ونیرها رامی سازد تا به خوبی از نظر ظاهر و احساس شبیه دندان های طبیعی باشند. برای قرار گیری این ونیرها، لازم است دندانپزشک مقدار اندکی از سطح  مینای دندان هایی که قرار است ونیر روی آنها قرار بگیرد را بتراشد. وینرهای سنتی را می توان از مواد متعددی ساخت.

 

انواع ونیر دندانی

انواع ونیر دندانی

 

ونیر سرامیکی

برای ساخت این نوع ونیرها، تکنیسین لابراتوار پرسلاین را با دست شکل خواهد داد تا ترمیمی بسازد که از نظر شکل، رنگ، و شفافیت با دندان های طبیعی مطابقت داشته باشد. وینرهای سرامیکیStacked  از نظر زیبایی فوق العاده هستند اما به اندازه ونیرهای فسرده با دوام نیستند.

ونیر سرامیک فشرده

ساخت ونیرهای سرامیکی فشرده ساده تر است و و معمولاً ضخیم تر از دیگر انواع ونیرها هستند، به همین دلیل باعث می شود آنها گزینه های محکم و بادوامی باشند. با این حال، به واسطه ضخامت آنها، لازم است ساختار قابل توجهی از دندان ها تراشیده شود.

 

انواع ونیر دندانی

انواع ونیر دندانی

 

لیتیوم دیسیلیکات

این مواد اغلب برای بیمارانی توصیه می شوند که مستعد فشردن و ساییدن دندان ها روی یکدیگر هستند (براکسیسم یا دندان قروچه). ونیرهای لیتیوم دیسیلیکات بسیار قوی هستند و با استفاده از طراحی با کمک کامپیوار و فناوری (CAD/CAM) ساخت با کمک کامپیوتر ساخته می شوند.

ونیرهای زیرکونیا

ونیرهای زیرکونیا، مانند لیتیوم دیسیلیکات، محکم تر از دیگر ونیرهای سرامیکی هستند، و می توانند کمک کنند دندانی که از نظر ساختاری ضعیف است مجدداً استحکام خود را بازیابد. این نوع ترمیم ها دقیقاً از همان موادی ساخته می شوند که برای ساخت روکش های دندانی از آنها استفاده می شود و در برابر شکستن بسیار مقاوم هستند. مات بودن زیرکونیا می تواند کمک کند هر گونه آسیب به ساختارهای زیرین دندان پنهان شوند.

در حالی که گزینه های سنتی قادرند نتایجی فوق العاده طبیعی ارائه دهند و می توانند حتی کمک کنند استحکام دندان افزایش یابد، نیاز به تراشیدن مینای دندان دارند. با قرار گیری ونیرها روی دندان ها، لازم است از آنها به خوبی نگهداری شود و تقریباً هر ۱۰ سال یک مرتبه تعویض شوند تا عملکرد و زیبایی آنها تضمین شود.

ونیرهایی که نیاز به آماده سازی چندانی ندارند (ونیر فوری)

بسته به میزان نگرانی شما از زیبایی ظاهر لبخند، ممکن است گزینه خوبی برای ونیرهایی باشید که نیاز به آمادگی چندانی ندارند. این نوع ترمیم ها خیلی نازک تر از ونیرهای سنتی هستند و نیاز نیست مقدار زیادی از مینای دندان ها تراشیده شود. اغلب آنها گزینه های خوبی برای بیمارانی هستند که به فکر استفاده از ونیرهای پرسلاین هستند اما دوست دارند درمان محافظه کارانه ای داشته باشند.

این نوع ترمیم ها، مانند ونیرهای سنتی در لابراتوار ساخته می شوند و معمولاً دو مرتبه مراجعه به دندانپزشک نیاز دارند تا روی دندان ها قرار بگیرند. اگر راجع به استفاده از ونیرهای پرسلاین اطمینان ندارید، این نوع ونیرها به شما توصیه می شوند، زیرا آنها درمانی بازگشت پذیر محسوب می شوند. با این حال، بسته به شرایط کنونی دندان های شما، ممکن است ونیرهای سنتی گزینه های بهتری باشند. به واسطه نازک بودن آنها، قادر نیستند به اندازه دیگر ونیرها معایب دندان ها را پوشش دهند.

 

انواع ونیر دندانی

انواع ونیر دندانی

 

ونیر های یک روزه

بسیاری از دندانپزشک ها ونیرهای یک روزه را ارائه می دهند تا نقائص جزئی زیبایی را پوشش دهند. این نوع ونیرها که با یک بار مراجعه به دندانپزشک انجام می شوند، در یک جلسه می توانند طراحی و ساخته شوند، و اغلب برای افرادی گزینه های خوبی هستند که تنها یک دندان آنها آسیب دیده و نیاز به ترمیم دارد.

ونیر های سِرِک CEREC Veneers

سِرِک CEREC مخفف Chairside Economical Restoration of Esthetic Ceramics (ترمیم های زیبایی اقتصادی سرامیکی یک جلسه ای) است و نوعی واحد CAD/CAM است که توسط تعدادی از دندانپزشک ها انجام می شود تا یک روزه یک ترمیم ارائه دهند. سرک به نرم افزار تصویر برداری دیجیتالی، و یک واحد تراشکاری مجهز است که می تواند اسکن دندان های شما را به ترمیم های پرسلاین سفارشی تبدیل کند. این کار به دندانپزشک ها اجازه می دهد تنها در یک جلسه ونیری فوق العاده با دوام ارائه دهد، و در صرفه جویی در زمان و هزینه روی خدمات لابراتوار به شما کمک کند. گرچه این نوع ونیرها بسیار راحت هستند، اما به نظر برخی بیماران ظاهر نتایج آنها به اندازه دیگر گزینه ها طبیعی هستند.

ونیرهای کامپوزیت

رزین کامپوزیت همان ماده ای است که پس از درمان پوسیدگی و حفره دندان ها برای پر کردن همرنگ دندان ها استفاده می شود. این روش که باندینگ دندانی نیز نامیده می شود، می تواند برای مشکلاتی مانند ترک، شکستگی، تغییر رنگ، و لب پر شدگی دندان ها، از نظر هزینه ها بسیار مقرون به صرفه باشد. دندانپزشک با دقت رنگ رزین را با رنگ دندان های مجاور تطبیق خواهد داد، و در چند لایه روی دندان ها اعمال می شود و در نهایت مواد شکل داده و پولیش می شوند. ونیرهای کامپوزیت به اندازه پرسلاین با دوام نیستند و مستعد لک شدن به مرور زمان هستند، اما می توانند نتایجی فوق العاده خلق کنند.

کدام نوع ونیر بهتر است؟

اگر نمی دانید کدام گزینه را انتخاب کنید، بهتر است گزینه بازگشت پذیر را انتخاب نمایید، از جمله ونیرهای کامپوزیت. این گزینه اغلب به بیماران کمک می کند به نتیجه مطلوب دست یابند و تغییرات لازم را اعمال نمایند. علاوه بر این، آنها همیشه می توانند از ونیرهای سنتی استفاده کنند که مزایایی خارق العاده و با دوام خواهند داشت. برای انتخاب هر یک لازم است با دندانپزشک مشورت نمایید.