آیا به این فکر کرده اید چرا داخل گونه خود را گاز می گیرید؟

گاز گرفتن لب یا داخل لپ، هر از گاهی می تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد. این اتفاق اغلب زمانی رخ می دهد که شما در حال خوردن چیزی هستید یا در حال خواب هستید. با این حال، اگر این اتفاق اغلب رخ دهد، می تواند در نتیجه شرایط جدی تر مکرر یا مزمن اتفاق بیفتد. گاز گرفتن داخل گونه می تواند منجر به مشکلاتی برای سلامت دهان شود، از جمله عفونت یا فرسایش بافت ها، بنابراین باید به محض شناسایی مورد رسیدگی قرار بگیرد. خبر خوب این است که گاز گرفتن داخل گونه قابل پیشگیری و اصلاح و درمان است. با یک مراجعه ساده به دندانپزشک، می توانید از علت اصلی بروز آن اطلاع پیدا کنید و مشکل را هر چه سریع تر درمان کنید و از بروز آسیب های دراز مدت پیشگیری نمایید.

گاز گرفتن داخل گونه چیست؟

گاز گرفتن داخل گونه شرایطی است که در آن فرد داخل گونه یا لپ خود را گاز می گیرد یا می جود. این اتفاق می تواند به صورت تصادفی یا اجباری رخ دهد. علت گاز گرفتن اجباری داخل گونه اغلب روانی است و به رفتارهای مشابهی مانند جویدن ناخن یا کندن مو مربوط می شود. گاز گرفتن تصادفی داخل گونه می تواند نتیجه مشکلات دندانی باشد، مانند همراستا نبودن دندان ها، آسیب دیدگی یک دندان، یا قرار گیری نامناسب عناصر دندانی مانند یک روکش یا ایمپلنت دندان. این علل قابل درمان هستند، گاهی اوقات تنها با یک مرتبه مراجعه به دندانپزشک. در بیماران خردسال، به نظر می رسد گاز گرفتن داخل گونه یک رفتار تکراری و اجباری باشد. در طول جلسات دندانپزشکی، دندانپزشک می تواند مشخص نماید آیا دلیل گاز گرفتن داخل گونه کودک شما روانی است یا در نتیجه مشکلات دندانی بروز پیدا می کند، و در نهایت می تواند شما را راهنمایی کند که چگونه به مشکلات کودک خود رسیدگی کنید و از بروز مجدد آنها پیشگیری کنید.

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن گاه به گاه داخل گونه

گاز گرفتن گاه به گاه داخل گونه چیزی است که تقریباً برای همه اتفاق می افتد. این اتفاق اغلب به دلیل حرف زدن یا خواندن چیزی حین خوردن رخ می دهد، یا زمانی که شما چیزی با بافت یا شکل غیر عادی می خورید رخ می دهد، که باعث می شود به شکل متفاوتی جویدن را انجام دهید. این اتفاق عموماً تنها یک مرتبه رخ می دهد، درد می گیرد، و شما آن را فراموش می کنید.

با این حال، گاهی اوقات، اگر شما چند مرتبه داخل گونه خود را گاز بگیرید ممکن است ورم کند، که باعث می شود بیشتر سر راه قرار بگیرد و شما طی چند روز بعد از آن، چندین مرتبه بیشتر آن را گاز بگیرید. تا مدتی با احتیاط عمل جویدن را انجام دهید تا از گاز گرفتن مجدد این بافت اجتناب کنید. وقتی تورم برطرف می شود، تا مدتی دیگر داخل گونه خود را گاز نخواهید گرفت. این نشانه مشکل دار بودن ترمیم های دندانی شما نیست.

گاز گرفتن داخل گونه از روی عادت

برخی افراد داخل گونه خود را از روی عادت گاز می گیرند. این یک عادت بد مانند جویدن مداد، خودکار، یا چیزهای غیر خوراکی دیگر است. این می تواند منجر به تحریک پذیری، درد، و تورم شود، اما این عادت تداوم دارد.

این عادت می تواند بسیار مخرب باشد، اما متوقف کردن آن دشوار خواهد بود. گرچه این اغلب یک مشکل روانشناسی است، اما ممکن است در حقیقت در نتیجه گاز گرفتن مزمن داخل گونه بروز پیدا کند.

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن مزمن داخل گونه

گاز گرفتن مزمن داخل گونه زمانی است که شما اغلب در حال گاز گرفتن داخل لپ خود هستید. بین بروز مجدد گاز گرفتن های تصادفی و تورم نتیجه آن، ممکن است زمانی که صرف گاز گرفتن داخل گونه می کنید بیشتر از انجام ندادن آن باشد. ممکن است قادر باشید با فکر کردن هشیارانه درمورد آن از انجام آن اجتناب کنید، اما به محضی که آن را فراموش می کنید، باز هم در حال گاز گرفتن داخل گونه خود هستید. این اتفاق می تواند در طول خواب نیز رخ دهد.

این رفتار می تواند به طور طبیعی به عنوان یکی از تأثیرات جانبی مال اکلوژن ها رخ دهد. بعلاوه می تواند با اختلال مفصل فکی گیجگاهی و براکسیسم نیز رخ دهد، یا اینکه می تواند پیش زمینه شرایط دیگر باشد.

با این حال، اغلب قرار گیری نامناسب ترمیم های دندانی می توانند باعث گاز گرفتن مزمن داخل گونه شوند. روکش های دندانی از جمله متداول تزین مقصرها هستند، اما در حقیقت هر ترمیمی که در سطوح جونده دندان های شما تغییر ایجاد کند می تواند مقصر باشد.

پیامدهای گاز گرفتن داخل گونه ها

گرچه گاز گرفتن داخل گونه به نظر می رسد بسیار بی ضرر باشد، زیرا آسیب آن از بیرون قابل مشاهده نیست، اما برخی پیامدهای جدی با این رفتار همراه هستند. متداول ترین پیامد گاز گرفتن داخل گونه اسکار (جای زخم) روی بافت داخل دهان است. در بیمارانی که به دندانپزشکی مراجعه می کنند و گاز گرفتن داخل لپ را به صورت مزمن انجام می دهند، شما می توانید متوجه قسمت های زبر بافت روی گونه ها شوید. وقتی جای زخم بوجود بیاید، بیمار ممکن است در تلاش برای صاف کردن آن، یا از روی اجبار، آن منطقه را بیشتر بجود. گاز گرفتن داخل گونه بعلاوه می تواند منجر به التهاب داخل دهان و نیز بروز عفونت شود که نیاز است هر چه سریع تر توسط یک دندانپزشک مورد رسیدگی قرار بگیرد. ممکن است نیاز باشد برای درمان، آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد التهاب تجویز شوند. اگر شما نتوانید این مسائل را درمان کنید، عفونت و التهاب می توانند وخیم تر شوند و دردناک و خطرناک شوند. موارد وخیم گاز گرفتن داخل گونه می تواند منجر به فرسایش بافت داخل گونه و زخم های دهانی شود. زخم ها دردناک هستند و می توانند توانایی غذا جویدن، حرف زدن، و نوشیدن برخی مایعات خاص را تحت تأثیر قرار دهند.

گزینه های درمان برای گاز گرفتن داخل لپ

خبر خوب این است که گاز گرفتن داخل لپ کاملاً قابل درمان است. دندانپزشک شما یک معاینه دهانی انجام خواهد داد تا علت گاز گرفتن داخل گونه را مشخص نماید. وقتی علت شناسایی شد، یک طرح عمل برای اصلاح مشکل مشخص خواهد شد.

اگر یک مشکل دندانی باعث بوجود آمدن این مسئله شده باشد، چند گزینه، مانند پر کردن یک دندان، جابجایی یک روکش دندان یا ایمپلنت، و یا حتی درمان ارتودنسی ممکم است بتوانند مشکل را برطرف کنند. با این حال، درمان بر اساس فرد و نیز علت بروز این شرایط متفاوت خواهد بود.

اگر مشکل بایت باشد، با تنظیم آن می توان امیدوار بود علائم دردناک اختلالات مفصل فکی گیجگاهی مانند سر درد نیز درمان شوند.

برای مواردی که گاز گرفتن داخل گونه به صورت اجباری و از روی عادت انجام می شود، ممکن است یک راهکار چندگانه نیاز باشد تا بتواند مشکل را به طور کامل اصلاح نماید. برای مثال، ممکن است لازم باشد بیمار به پزشک مراجعه کند تا علت این رفتار شناسایی شود و طرح درمانی که بهترین عملکرد را برای اصلاح این رفتار در دراز مدت خواهد داشت را تشخیص دهد. علاوه بر این، ممکن است دندانپزشک شما قادر باشد برای شما محافظ دندان تجویز کند تا از گونه های شما در برابر دندان ها محافظت کند تا زمانی که این عادت ترک شود. این یک راهکار کوتاه مدت است که از آسیب بیشتر پیشگیری خواهد کرد، تا زمانی که علت زمینه ای گاز گرتفن داخل گونه اصلاح شود.

در مورد گاز گرفتن داخل گونه از روی اجبار، ترکیبی از رویکردهای روانشناسی و دندانپزشکی برای اکثر بیماران بهتر عمل می کنند. گرچه یک دندانپزشک می تواند این رفتار را متوقف کند، اما مهم است به علت روانی پشت این رفتار پرداخته شود تا از ظاهر شدن رفتارهای اجباری یا تکراری در قالب دیگر رفتارهای اجباری مشابه جلوگیری شود.

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن داخل گونه

همین حالا از دندانپزشک خود کمک بگیرید

گاز گرفتن داخل گونه می تواند یک وضعیت مزمن دردناک باشد که می تواند سلامت عمومی شما را تحت تأثیر قرار دهد. اگر شما هم یکی از افرادی هستید که از گاز گرفتن داخل گونه رنج می برید، در اسرع وقت به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا علت بروز این شرایط شناسایی شود. وقتی دندانپزشک شما علت زمینه ای گاز گرفتن داخل گونه را شناسایی کند، شما قادر خواهید بود با یکدیگر همکاری کنید تا به یک راهکار دائمی برای برطرف نمودن گاز گرفتن داخل گونه دست پیدا کنید و از بروز پیامدهای دردناک این رفتار جلوگیری کنید.

در صورت خارج شدن دندان از حفره چه باید کرد؟

هر ساله در میان کودکان و افراد بزرگسال بیش از ۵ میلیون دندان از حفره خارج می شوند. دندانپزشکان به دندانی که با ضربه از حفره خارج شده باشد دندان “avulsed” شده می گویند. اگر به دلیل تصادف یا هر حادثه دیگری یک دندان خود را از دست بدهید، الزاماً به این معنا نیست که برای همیشه از دست رفته است. انجام اقدام صحیح و مراقبت های اورژانسی مناسب می توانند دندان را حفظ کنند به گونه ای که می تواند مجدداً با موفقیت کاشته شود و چندین سال دوام داشته باشد. ما برای شما توضیح می دهیم اگر دندان شما از حفره خارج شود چه کارهایی باید انجام دهید و چگونه می تواند مجدداً کاشته شود.

کنده شدن دندان

کنده شدن دندان

پس از خارج شدن دندان از حفره در نتیجه ضربه چه باید کرد؟

وقتی دندان در نتیجه ضربه خوردن از حفره خارج شده باشد، اعصاب، عروق خونی، و بافت های حمایت کننده نیز آسیب می بینند. اعصاب و عروق خونی می توانند ترمیم شوند، به همین دلیل است که همه دندان هایی که از حفره خارج می شوند نیاز به درمان ریشه خواهند داشت. با این حال، وقتی دندان مجدداً در جای خود قرار گرفت، استخوان می تواند مجدداً به ریشه دندان متصل شود. احتمال نجات دندان در کودکان کم سن تر بیشتر است، اما دندان های افراد بزرگسال نیز قابل نجات دادن هستند. تنها دندان های دائمی باید مجدداً کاشته شوند. مهم است پس از ضربه وارد شدن به دندان هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. علاوه بر این، حیاتی است از وارد آمدن آسیب های بیشتر به دندان پرهیز شود. این توصیه ها را دنبال کنید تا احتمال نجات دندان را افزایش دهید:

  • دندان را با احتیاط حمل کنید. سعی کنید به ریشه آن دست نزنید (بخشی از دندان که زیر لثه است). به راحتی می تواند آسیب ببیند.
  • اگر دندان آلوده است، آن را از قسمت بالایی (تاج) بگیرید و با شیر شستشو دهید. اگر هیچ شیری ندارید، آن را با آب بشویید. روی آن را دستمال یا هر الیاف دیگری نکشید. این کار می تواند به دندان آسیب وارد کند.
  • دندان را مرطوب نگهدارید. آن را داخل یک لیوان شیر بیندازید. اگر نمی توانید این کار را انجام دهید، آن را داخل دهان خود، بین گونه و لثه قرار دهید. کودک کم سن ممکن است نتواند دندان را بدون هیچ خطری داخل دهان خود نگهدارد بدون آنکه آن را قورت دهد. در عوض از او بخواهید بزاق دهان خود را داخل یک فنجان بریزد و دندان را داخل آن قرار دهید. اگر امکان انجام این کار نیز وجود ندارد، دندان را داخل یک لیوان آب قرار دهید. مهم ترین کار مرطوب نگهداشتن دندان است.
  • سعی کنید دندان را در جای خود بلغزانید. در برخی موارد، می تواند درست در جای خود لغزانده شود. مطمئن شوید آن را در سمت صحیح قرار می دهید. سعی کنید از فشار وارد کردن به دندان به داخل حفره خودداری کنید. اگر به راحتی و بدون فشار در جای خود قرار نگرفت، تنها آن را (داخل شیر، بزاق، یا آب) مرطوب نگهدارید و هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر دندان دست نخورده است (به طور کامل از استخوان و لثه خارج شده است) همیشه نگهداشتن آن ایده خوبی است.

کنده شدن دندان

کنده شدن دندان

وقتی به دندانپزشک مراجعه می کنید او چکار می کند؟

بازگرداندن دندان در جای خود، گاهی اوقات می تواند کار ساده ای باشد. در مواقع دیگر، می تواند پیچیده باشد، مانند زمانی که دندان یا استخوان شکسته است. دندانپزشک شما از آب برای شستشوی ذرات باقی مانده از داخل حفره استفاده خواهد کرد. سپس دندان را در جای خود قرار می دهد. مهم ترین کار این است که دندان هر چه سریع تر مجدداً کاشته شود. به صورت ایده آل، این کار باید ظرف یک ساعت پس از ضربه وارد شدن به دندان انجام شود.

دندانپزشک ممکن است بلافاصله درمان ریشه را انجام دهد، یا ممکن است تصمیم بگیرد صبر کند. بهترین اقدام بستگی به مدت زمانی دارد که دندان خارج از دهان بوده است و نیز عوامل دیگر. در هر صورت، دندانپزشک دندانی که از حفره خارج شده است را با یک تکه سیم نرم و یا مواد کامپوزیتی به دندان های طرفین آن اسپلینت می کند.از آن برای نگهداشتن دندان در جای خود به مدت چند روز استفاده می شود. دندانپزشک شما تصمیم خواهد گرفت چند روز اسپلینت باید باقی بماند.

اگر استخوان اطراف دندان نشکسته باشد، ریشه معمولاً ظرف حدود ۳ یا ۴ هفته محکم به استخوان متصل می شود. آسیب های بیشتر به منطقه معمولاً نیازمند ۶ تا ۸ هفته زمان بهبود نیاز دارند.

دندانپزشک شما ظرف ۳ تا ۶ ماه دندان را مجدداً معاینه خواهد کرد. مگر آنکه علائم و نشانه های عفونت وجود داشته باشند، جلسه بعد همزمان با چکاپ سالانه شما خواهد بود. دندانپزشک طی چند سال آینده به صورت دوره ای دندان های شما را معاینه خواهد کرد تا مطمئن شود که دندان ها با موفقیت مجدداً کاشته شده اند.

کنده شدن دندان

کنده شدن دندان

اگر این مشکل برای دندان شیری پیش بیاید چطور؟

اگر کودک شما یک دندان شیری را از دست داد، پس از آرام کردن او، اگر می توانید دندان را بیابید و مجدداً آن را جایگذاری کنید. برای کنترل خونریزی، یک تکه گاز استریل روی حفره دندان قرار دهید و از کودک بخواهید بایت خود را روی آن فشار دهد. شما باید با دندان های شیری مانند دندان های دائمی برخورد کنید، همان دستور العمل هایی که در بالا ارائه دادیم. هر چه سریع تر کودک خود را نزد دندانپزشک ببرید و دندان را نیز همراه خود ببرید. اگر نتوانستید دندان را بیابید، ممکن است داخل دهان کودک گیر کرده باشد. دندانپزشک شما می تواند با گرفتن یک عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس دهان او را از نظر آسیب های دیگر بررسی کند.

از دست دادن دندان های شیری یک بخش کاملاً طبیعی از روند رشد است، اما از دست دادن خیلی زود آنها طی یک تصادف یا حادثه می تواند موجب بروز مشکلاتی شود. دندان های شیری که به داخل لثه فشرده می شوند می توانند به دندان های دائمی که زیر آنها واقع شده اند آسیب وارد کنند. از دست دادن یک دندان قبل از آماده بودن آن برای بیرون آمدن می تواند موجب جابجا شدن دندان های دیگر به سمت جای خالی آن شود که روند رشد دندان دائمی زیر آن را با مشکل مواجه خواهد کرد. دندانپزشکان با جایگذاری ابزار فضا نگهدار داخل دهان کودک شما تا زمانی که دندان دائمی آماده بیرون آمدن باشد، می توانند از بروز این اتفاق پیشگیری کنند. فضا نگهدار ابزار فلزی است که در جای دندان از دست رفته قرار می گیرد تا جای آن را باز نگهدارد تا فضای کافی برای درست بیرون آمدن دندان دائمی زیر آن وجود داشته باشد.

تغییر رنگ دندان ها: بایدها و نبایدها

ظهور دندان ها نگرانی بزرگی برای تعداد زیادی از افرادی است که در پی درمان های دندانپزشکی می باشند و رنگ دندان ها نیز از نظر زیبایی اهمیت ویژه ای دارد. اخیراً علاقه زیادی به درمان های لکه ها و تغییر رنگ های دندانی وجود داشته است و با ظهور تعداد زیادی مواد سفید کننده دندان در بازار همراه بوده است.

لکه های دندانی و تغییر رنگ دندان ها از جمله اتفاقات متداولی هستند که به دلایل مختلفی رخ می دهند. خبر خوب؟ بسیاری از این لکه ها قابل درمان و قابل پیشگیری هستند.

در این مقاله ما برای شما توضیح خواهیم داد چه عواملی موجب تغییر رنگ و لک شدن دندان ها می شوند، و شما برای سفید نگهداشتن دندان های خود چه کارهایی را باید انجام دهید.

انواع لکه های دندان ها

لکه های دندان ها به سه دسته مختلف تقسیم می شوند: داخلی، خارجی، و وابسته به سن.

لکه های خارجی

با ایجاد لکه های خارجی روی دندان ها، این احتمال وجود دارد که لکه ها تنها مینای دندان ها یا سطح دندان ها را تحت تأثیر قرار دهند. شایع ترین علل بروز لکه های خارجی روی دندان ها عبارتند از:

  • غذاها و خوراکی های تیره رنگ
  • نوشیدنی ها
  • سیگار و تنباکو

لکه های داخلی

این نوع لکه ها داخل دندان ها بروز پیدا می کنند، که باعث می شود آنها نسبت به محصولات سفید کننده بدون نسخه بیشتر مقاوم باشند. این لکه ها اغلب خاکستری به نظر می رسند. نمونه لکه های داخلی عبارتند از:

  • برخی داروها خاص
  • تروما یا آسیب به دندان
  • پوسیدگی دندان
  • مصرف فلوراید خیلی زیاد
  • ژنتیک

لکه های مربوط به بالا رفتن سن

وقتی سن شما بالا می رود، مینای دندان های شما به تدریج شروع به از بین رفتن و ساییده شدن می کند، که اغلب منجر به زرد شدن ظاهر دندان های شما می شود. در بسیاری از موارد، تغییر رنگ مربوط به بالا رفتن سن ممکن است در نتیجه هر دو عوامل داخلی و خارجی بروز پیدا کند.

تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

چه عواملی می توانند موجب تغییر رنگ دندان ها شوند؟

مهم ترین مسئله برای تغییر رنگ دندان ها عموماً چیزهایی هستند که شما می خورید و می نوشید، بالا رفتن سن، و نیز حوادث دندانی.

خوراکی ها، نوشیدنی ها، و تنباکو

برخی از انواع خوراکی ها و نوشیدنی ها می توانند به لایه های داخلی ساختار دندان ها نفوذ کنند و موجب بروز لکه روی دندان ها شوند. برخی از متداول ترین موادی که موجب لک شدن دندان ها می شوند عبارتند از:

  • سس قرمز
  • شراب قرمز
  • چای
  • قهوه
  • شکلات

مصرف تنباکو هم به شکل سیگار و هم به صورت جویدنی نیز می توانند موجب تغییر رنگ دندان ها شوند.

بر اساس تحقیقات بالینی، تغییر رنگ دندان ها بین افراد سیگاری شایع تر از افراد غیر سیگاری می باشد. بعلاوه، تحقیقات نشان داده اند که میزان نارضایتی افراد سیگاری از ظاهر خود، بر اساس ظاهر دندان های آنها، بسیار بالاتر می باشد.

علاوه بر این عوامل، محیط اسیدی داخل دهان شما می تواند باعث شود مینای دندان های شما بیشتر مستعد تغییر رنگ باشند.

تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

بالا رفتن سن، آسیب ها، و آنتی بیوتیک ها

با افزایش سن، دندان های شما نیز شکننده تر می شوند، و اجازه می دهند لکه ها یا زرد شدن بیشتر اتفاق بیفتند.

وقتی حوادث و آسیب های دندانی علت بنیادی مشکل باشند، گاهی اوقات تنها دندان های آسیب دیده تیره خواهند شد.

اگر شما در کودکی آنتی بیوتیک مصرف کنید، ممکن است لازم باشد بررسی کنید کدام یک برای شما تجویز شده است. بر اساس سازمان غذا و دارو، ارتباط مستقیمی بین مصرف آنتی بیوتیک تتراسایکلین در دوران کودکی و تغییر رنگ و بد رنگ شدن دندان های دائمی وجود دارد.

لک شدن دندان ها بر اساس رنگ آنها

اگر به این فکر می کنید که چه چیزی موجب تغییر رنگ دندان های شما شده است، با مطالعه مطالب زیر می توانید بر اساس رنگ دندان ها متوجه شوید چه چیزی می تواند موجب تغییر رنگ دندان های شما شده است.

  • زرد. افرادی که سیگار می کشند یا از تنباکوی جویدنی استفاده می کنند می توانند دچار لکه های زرد رنگ روی دندان ها شوند. تغییر رنگ دندان ها به زرد می تواند در نتیجه عوامل زیر اتفاق بیفتد:
    • نوشیدنی هایی مانند چای، قهوه، یا شراب قرمز
    • رژیم غدایی مملو از قندهای ساده
    • برخی داروهای خاص
    • بهداشت بد دهانی
    • خشکی مزمن دهان
  • قهوه ای. لکه ها و تغییر رنگ دندان ها به رنگ قهوه ای می توانند علل متعددی داشته باشد. برخی از شایع ترین علل عبارتند از:
    • مصرف تنباکو
    • نوشیدنی هایی مانند چای، قهوه، نوشابه، و شراب قرمز.
    • میوه هایی مانند زغال اخته، توت سیاه، و انار.
    • پوسیدگی های درمان نشده دندان ها.
    • تشکیل تارتار
  • سفید. یک پوسیدگی دندان می تواند باعث بروز لکه های سفید رنگ روی دندان ها شود و هر چه بیشتر پیشرفت کند تیره تر می شود. فلوراید خیلی زیاد نیز می تواند موجب بروز لکه های سفید رنگ روی دندان های شما شود.
  • سیاه. لکه ها یا نقاط سیاه رنگ می توانند در نتیجه موارد زیر بوجود بیایند:
  • پیشرفت پوسیدگی دندان
  • پر شدگی ها و روکش هایی که حاوی سولفید نقره می باشند.
  • مکمل های مایع آهن.
  • بنفش. دندانپزشکان معتقدند بیمارانی که مدام شراب می نوشند بیشتر مستعد بروز لکه های بنفش روی دندان های خود هستند.
تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

برای رهایی از شر لکه های دندان ها چه کارهایی می توان انجام داد؟

اگر لکه های خارجی به تازگی روی دندان های شما بوجود آمده اند، می توانید با استفاده از درمان های خانگی آنها را برطرف کنید. یکی از این راهکارها، گاهگاهی مسواک زدن دندان ها با مقداری جوش شیرین است، اما این کار برای استفاده همیشگی توصیه نمی شود، زیرا این کار می تواند بسیار ساینده باشد.

محصولات و فرایندهای زیادی هستند که می توانند دندان های شما را سفید کنند و ظاهر لکه های دندان های شما را از بین ببرند یا آنها را کاهش دهند.

به طور کلی، گزینه های سفید کردن دندان ها به دو دسته وسیع تقسیم می شوند. آنها عبارتند از:

  • درمان های داخل مطب. عموماً دندانپزشک در مقایسه با محصولات خانگی، از هیدروژن پراکسید با غلظت بالا برای سفید کردن دندان ها استفاده می کند. درمان های داخل مطب به سرعت عمل می کنند و معمولاً ماندگاری آنها بیشتر از روش های دیگر است.
  • درمان های خانگی زیر نظر دندانپزشک. برخی دندانپزشکان می توانند تری های سفارشی بسازند که خودتان می توانید آنها را روی دندان ها قرار دهید. تنها کافی است مقداری ژل داخل تری بریزید و آن را طبق دستور دندانپزشک، حداکثر روزی به مدت یک ساعت روی دندان های خود قرار دهید. برخی افراد نیاز دارندچند هفته این درمان را تکرار کنند تا نتایجی که می خواهند حاصل شوند.
  • محصولات بدون نسخه. خمیر دندان های سفید کننده و استریپ های سفید کننده ممکن است بتوانند لکه های سطحی را از بین ببرند، اما روی لکه های داخلی تأثیر کمتری دارند.

لازم است قبل از استفاده از هر گونه ماده سفید کننده دندانی با دندانپزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید برای شما بی خطر است. برخی محصولات موجب بروز حساسیت دندان یا تحریک لثه ها می شوند

علاوه بر این، لازم است برای پاکسازی های منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. چکاپ های پاکسازی منظم می توانند اغلب به کاهش ظاهر لکه ها کمک کنند.

چه زمانی باید به دندانپزشک مراجعه کرد؟

اگر متوجه تغییراتی در رنگ دندان های خود شدید و با استفاده از محصولات سفید کننده بهبودی حاصل نشد، دنبال کردن روند درمان با دندانپزشک ایده خوبی است.

در صورتی که لکه های عمقی به نظر برسند، و اگر هیچ ماده سفید کننده بدون نسخه ای برای رها شدن از شر لکه ها کافی نباشد، می تواند چیزی جدی تر باشد، مانند حفره ها یا از بین رفتن مواد معدنی مینای دندان.

اگر تنها یک دندان تغییر رنگ داشته است، ممکن است به دلیل حفره ها یا آسیب به داخل دندان اتفاق افتاده باشد. هر چه این نوع مشکلات توسط دندانپزشک زودتر درمان شوند، نتایج بهتری در پی خواهد داشت.

برای حفظ سلامت خوب دندان ها، دو مرتبه در طول سال به دندانپزشک برای معاینات روتین مراجعه کنید. اغلب در طول این جلسات است که است که مشکلات کشف می شوند. وقتی درمان زود هنگام انجام شود، می تواند به پیشگیری از وخیم تر شدن مشکلات پیشگیری نماید.

تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

چگونه می توان از بد رنگ شدن دندان ها جلوگیری کرد؟

  • مراقبت از دندان ها پس از خوردن غذاهایی که رنگدانه دارند. وقتی غذاها و نوشیدنی هایی مصرف می کنید که موجب لک شدن دندان ها می شوند با انجام یک سری کارها می توانید از تأثیر آنها بکاهید. اگر قصد دارید از غذاها یا نوشیدنی های رنگی استفاده کنید، توصیه می شود به محض اتمام کار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. چای یا قهوه را با مقداری شیر بنوشید، یا چای سرد یا قهوه سرد را با نی بنوشید. همین در مورد آبمیوه ها، نوشیدنی های ورزشی، و نوشابه ودیگر نوشیدنی های گاز دار صدق می کند. اگر این کارهای ممکن نیستند، نوشیدن یا گرداندن مقداری آب داخل دهان می توانند حداقل به زدودن ذراتی کمک کند که موجب لک شدن دندان ها می شوند.

جویدن آدامس فاقد قند می تواند به خنثی کردن اسیدهای داخل دهان کمک کند. خوراکی های حاوی فیبر بالا می توانند به پایین اوردن سطح اسید کمک کند؛ غذاهایی مانند حبوبات یا اسفناج و دیگر سبزیجات برگ دار به تولید بزاق بیشتر داخل دهان کمک می کند و می توانند به تمیز شدن دندان ها کمک کنند.

  • بهداشت دهانی را به خوبی تمرین کنید. توصیه می شود حداقل سه مرتبه در طول روز مسواک بزنید، روزانه نخ دندان بکشید و نیز از واتر فلاسر، خمیر دندان های یا دهانشویه های سفید کننده استفاده کنید. دهانشویه ها و واترفلاسرها گزینه هایی فوق العاده برای به حداقل رساندن لکه های بین دندانی که زدودن آنها دشوارتر است.
  • عادات خود را تغییر دهید. اگر سیگار می کشید یا تنباکو می جوید، با پزشک خود در مورد برنامه ای برای ترک صحبت کنید. علاوه بر این، ممکن است لازم باشد خوراکی ها و نوشیدنی هایی که موجب لک شدن دندان های شما می شوند را ترک کنید. اگر این کار دشوار است، حتماً مسواک دم دست خود داشته باشید تا بتوانید در مورد عاری نگهداشتن دندان ها از لکه ها فعالانه عمل کنید.

سخن پایانی

تغییر رنگ دندان ها بسیار شایع است و می تواند برای هر کسی به دلایل مختلف اتفاق بیفتد. این مشکل اغلب در نتیجه رنگدانه های غذاها و نوشیدنی ها و نیز محصولات تنباکو مانند سیگار، سیگار برگ، و جویدن تنباکو بروز می یابد.

لکه هایی که روی سطح دندان های بوجود می آیند معمولاً می توانند با محصولات یا فرایندهای سفید کننده برطرف شوند. این راهکارها توسط دندانپزشک یا در منزل انجام می شوند.

تغییر رنگ و لکه های داخلی دندان ها، که تحت عنوان لکه های داخلی شناخته می شوند، می توانند در نتیجه پوسیدگی دندان، آسیب، یا یک دارو بروز پیدا کنند. دندانپزشک شما می تواند بهترین اقدام را برای برطرف نمودن این نوع لکه ها توصیه کند.

کیست های فک و صورت

تومورها و کیست های فک و صورت زائده یا ضایعه های نسبتاً نادری هستند که داخل استخوان فک یا بافت های نرم داخل صورت و دهان رشد می کنند. تومورها و کیست های فک، که گاهی اوقات تومورها و کیست های ناشی از یک دندان یا بافت دندانی نیز نامیده می شوند، می توانند از نظر اندازه و وخامت تفاوت های گسترده ای با یکدیگر داشته باشند. این زائده ها معمولاً غیر سرطانی (خوش خیم) هستند، اما می توانند تهاجمی باشند و استخوان و بافت اطراف خود را مورد حمله قرار دهند و ممکن است دندان ها را جابجا کنند.

گزینه های درمان برای تومورها و کیست های فک متفاوت می باشند، و به نوع زائده ای که ممکن است داشته باشید، مرحله رشد آن، و نیز علائم شما بستگی دارد. جراحان دهان و فک و صورت معمولاً با جراحی، یا در برخی موارد با دارو درمانی یا ترکیبی از جراحی و دارو درمانی می توانند کیست یا تومور فک شما را درمان نمایند.

علائم و نشانه های کیست ها و تومورهای فک و صورت

تومور نوعی زائده یا توده بافتی غیر طبیعی است. کیست ضایعه ای می باشد که حاوی مواد مایع یا نیمه جامد می باشد. نمونه های تومورها و کیست های فک عبارتند از:

  • آملوبلاستوما Ameloblastoma: این تومور نسبتاً شایع، با رشد آهسته، معمولاً غیر سرطانی (خوش خیم) است. بیشتر اوقات در فک و نزدیک به دندان های مولر ایجاد می شود و می تواند به ساختارهای محلی مانند استخوان و بافت های نرم را مورد حمله قرار دهد. این تومور می تواند پس از درمان مجدداً عود کند؛ با این حال، درمان های جراحی تهاجمی به طور معمول احتمال عود را کاهش می دهند.
  • گرانولوم سلول غول پیکر مرکزی Central giant cell granuloma: گرانولوم های یاخته های عظیم مرکزی ضایعات خوش خیمی هستند اغلب در بخش جلوییفک پایین بروز پیدا می کنند. برخی از این تومورها می توانند به سرعت رشد کنند، می توانند موجب بروز درد و تخریب استخوان شوند، و این قابلیت را دارند که پس از درمان جراحی مجدداً عود کنند. انواع دیگر کمتر تهاجمی هستند و ممکن است علائم نداشته باشند. به ندرت، تومورها ممکن است کوچک شوند یا خود به خود برطرف شوند، اما معمولاً این تومورها نیاز به درمان جراحی دارند.
  • کیست های با منشاء دندانی Dentigerous cyst: منشاء این نوع کیست ها بافت هایی می باشد که دندان ها را قبل از رویش آنها داخل دهان احاطه می کند. این شایع ترین شکل کیست است که فک ها را تحت تأثیر قرار می دهد. در اکثر موارد، این کیست ها اطراف دندان های عقلی بروز پیدا می کنند که به طور کامل بیرون نیامده اند، اما آنها می توانند دندان های دیگر را نیز شامل شوند.
  • کراتوسیست ادنتوژنیک Odontogenic keratocyst: این نوع کیست خوش خیم که به آرامی رشد می کند، و به دلیل قابلیت تومور- مانند آن برای بروز مجدد پس از درمان جراحی، تحت عنوان تومور کراتوسیستیک با منشاء دندانی نیز شناخته می شود، می تواند برای ساختارهای موضعی اطراف خود مخرب باشد. در اغلب مواقع، کیست در فک پایین نزدیک دندان های مولر سوم گسترش می یابد. این نوع کیست ها بعلاوه ممکن است در افرادی با بیماری ارثی به نام سندروم کارسینوم بازال سل Nevoid (nevoid basal cell carcinoma syndrome) مشاهده شوند.
  • میکسوم ادنتوژننیک Odontogenic myxoma: این یک تومور نادر، با رشد آهسته و خوش خیم است که اغلب در فک پایین بوجود می آید. این تومور می تواند بزرگ باشد و به شدت به فک و بافت اطراف حمله کرده و دندان ها را جابجا کند. میکسوم ادنتوژنیک بعد از درمان جراحی عود می کند؛ با این حال، احتمال عود تومور به طور معمول با درمان جراحی تهاجمی کاهش می یابد.
  • ادنتوما Odontoma: این تومور خوش خیم شایع ترین نوع تومور با منشاء دندانی می باشد. ادنتوماها اغلب هیچ علامت و نشانه ای ندارند، اما ممکن است در رشد یا رویش دندان ها اختلال ایجاد کنند. ادنتوماها از بافت های دندانی تشکیل شده اند که اطراف یک دندان داخل فک رشد می کنند. آنها می توانند شبیه یک دندان بد شکل، یا یک تومور کلسیفیه شده کوچک یا بزرگ باشند. این تومورها ممکن است بخشی از برخی از سندروم های ژنتیکی باشند.
  • دیگر انواع کیست ها و تومورها. اینها شامل تومورهای ادنتوژنیک آدنوماتوئید adenomatoid odontogenic، تومورهای ادنتوژنیک اپیتلیال رسوب کننده calcifying epithelial odontogenic، فیبروم های آملوبلاست ameloblastic ، کیست های ادنتوژنیک غده ای glandular odontogenic، تومورهای ادنتوژنیک سنگفرشی squamous odontogenic، کیست های ادنتوژنیک رسوب کننده calcifying odontogenic، سمنتوبلاستوما cementoblastomas، کیست های استخوانی آنوریسمال aneurysmal bone cysts، فیبروم های استخوانی کننده ossifying fibromas، استئوبلاستوماها osteoblastomas و فیبروم های ادنتوژنیک مرکزی central odontogenic fibromas هستند.
کیست فک و صورت

کیست فک و صورت

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر نگران هستید که ممکن است شما علائم و نشانه های تومور یا کیست فک داشته باشید، با پزشک عمومی یا دندانپزشک خود صحبت کنید. در صورت لزوم، آنها می توانند برای تشخیص و در مان شما را به متخصص مربوطه ارجاع دهند.

علل بروز تومورها و کیست های فک و صورت

منشاء تومورها و کیست های ادنتوژنیک فک سلول ها و بافت هایی هستند که در رشد طبیعی دندان ها دخیل می باشند. تومورهای دیگر که فک ها را تحت تأثیر قرار می دهند می توانند غیر ادنتوژنیک باشند، به این معنا که منشاء آنها می تواند بافت هایی داخل فک باشد که به دندان ها ارتباطی ندارند. به طور کلی، علل بروز تومورها و کیست های فک شناخته شده نیست؛ با این حال، برخی از آنها با سندروم های ژنتیکی همراه هستند.

افرادی که سندروم کارسینوم بازال سل Nevoid دارند، که سندروم Gorlin-Goltz نیز نامیده می شود، فاقد ژنی هستند که تومورها را سرکوب می کند. جهش ژنتیکی که باعث بروز سندروم می شود ارثی می باشد. این سندروم منجر به ایجاد کراتوسیست های ادنتوژنیک متعدد در فک ها، سرطان های متعدد سلول های پوستی، و ویژگی های دیگر می شود.

کیست فک و صورت

کیست فک و صورت

تشخیص کیست ها و تومورهای دهانی

برای کسب اطلاعات بیشتر در موزد تومور با کیست فک، پزشک شما ممکن است قبل از آغاز درمان تست هایی را برای شما توصیه کند.

  • مطالعات تصویری، مانند رادیوگرافی با اشعه ایکس، سی تی، و ام آر آی.
  • نمونه برداری از سلول های تومور یا کیست برای آزمایشات بیشتر.

پزشک شما از این اطلاعات برای طراحی درمانی استفاده می کند که برای شما بهتر است و مؤثرترین گزینه برای درمان تومور یا کیست شما است.

کیست فک و صورت

کیست فک و صورت

درمان های تومورهای فک و دهان

گزینه های درمان برای تومورها و کیست های فک بسته به نوع ضایعه ای که دارید، و نیز مرحله پیشرفت رشد ضایعه متفاوت خواهند بود. بعلاوه، تیم درمان هنگام ارائه توصیه های لازم برای درمان، اهداف درمان و ترجیح شخصی شما را مد نظر قرار خواهد داد.

درمان های تومورها و کیست های فک به طور کلی شامل انجام جراحی می باشند. در برخی موارد، درمان ممکن است دارو درمانی باشد، یا ترکیبی از جراحی و دارو درمانی.

در طول جراحی، پزشک شما تومور یا کیست فک شما را خارج خواهد کرد، که ممکن است شامل کشیدن دندان، بافت و استخوان فک مجاور آن و ارسال آنها برای آزمایش نیز باشد. یک متخصص پاتولوژیست بافت های برداشته شده را آزمایش می کند و تشخیص خود را در طول فرایند گزارش خواهد داد تا جراح بتواند بلافاصله بر اساس این اطلاعات عمل کند.

درمان های دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بازسازی مجدد استخوان فک و ساختارهای دیگر.
  • دارو درمانی برای برخی از انواع خاص تومورها و کیست های فک.
  • مراقبت های حمایتی برای کمک به حفظ کیفیت زندگی، از جمله لرزیابی تغذیه، گفتار و بلع، و جایگزینی دندان های از دست رفته.

معاینات بعدی در تمام طول عمر پس از درمان می توانند هر گونه بروز مجدد تومورها و کیست های فک را در مراحل اولیه شناسایی نمایند.

بیماری لثه

بیماری لثه یا بیماری پریودنتال

گرچه ممکن است شما فکر کنید که بسیاری از موارد از دست رفتن دندان با بالا رفتن سن اجتناب ناپذیر است، اما در حقیقت امکان باقی ماندن تمام دندان ها تا پایان عمر وجود دارد. یکی از روش هایی که با آن می توانید به این هدف دست پیدا کنید پرهیز از بیماری پریودنتالperiodontal  (“peri”- اطراف؛ “odont”- دندان) است که در نتیجه حمله باکتری ها به بافت های اطراف دندان بروز پیدا می کند. متأسفانه، ممکن است شما حتی متوجه وجود بیماری لثه خود نشوید زیرا علائم و نشانه های آن همیشه به اندازه ای که برای دندانپرشکان مشهود هستند برای شما واضح نیستند.

تقریباً همه افرادی که بهداشت دهان و دندان های خود را به صورت ایده آل حفظ نمی کنند دچار ژنژیویت (التهاب لثه) می شوند. این عفونت باکتریایی لثه ها اگر درمان نشده باقی بماند می تواند از ژنژیویت gingivitis  (“gingival”- لثه؛ “itis”- التهاب) پیشرفت کند و به پریودنتیت تبدیل شود، که منجر به از دست رفتن استخوان اطراف دندان های شما می شود. با از دست رفتن بافت استخوان، بافت های لثه ها از دندان ها جدا می شوند و پاکت های کوچکی اطراف دندان ها تشکیل می دهند که فضایی بهتر برای زندگی کردن باکتری ها هستند- جایی که مسواک و نخ دندان قادر به دسترسی به آن نیستند. بیماری پریودنتال پیشرفت می کند و منجر به تحلیل بیشتر استخوان و در نهایت از دست رفتن دندان می شود. بخشی از این موضوع به ژنتیک مربوط می شود، به نظر می رسد بیماری پریودنتال بین اعضای یک خانواده شایع باشد.خبر خوب این است که بیماری پریودنتال می تواند کنترل شود، حتی در مراحل پیشرفته تر آن.

بیماری لثه

بیماری لثه

علائم و نشانه های بیماری پریودنتال

مهم است بدانید که ممکن است شما بیماری پریودنتال داشته باشید بدون آنکه هیچ علامت و نشانه مشهودی داشته باشید، مخصوصاً اگر سیگاری هستید (نیکوتین خونرسانی را کاهش می دهد و باعث پیشگیری از خونریزی و تورم بافت های لثه می شود). با این حال، هنوز هم چیزهای مهمی هستند که باید به دنبال آنها باشید:

  • خونریزی لثه ها- برخی افراد فکر می کنند که وقتی لثه های آنها خونریزی دارند، تنها به این معناست که آنها محکم مسواک می زنند. گرچه مسواک زدن خیلی محکم برای لثه ها بد است، اما نباید باعث خونریزی شود. هر گونه خونریزی از لثه ها باید به عنوان علامت هشدار دهنده بیماری لثه تلقی شود.
  • بوی بد دهان- انباشته شدن پلاک داخل فضای بین دندان ها بسیار ساده است، و شرایط ایده آل برای زندگی باکتری ها ایجاد می شود که بو، ترکیبات حاوی سولفور، تولید می کنند، که منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.
  • قرمزی یا تورم لثه ها- التهاب لثه ها معمولاً نخستین نشانه بیماری پریودنتال است.
  • تحلیل لثه ها- در صورتی که متوجه شدید دندان های شما بلندتر از قبل به نظر می رسند، ممکن است به علت تحلیل رفتن بافت های لثه شما باشد (کنار رفتن از روی مینای دندان ها)، مقداری از ریشه دندان ها بدون پوشش باقی می ماند.
  • حساسیت- در صورتی که تحلیل لثه وجود داشته باشد، ریشه بدون پوشش باقی مانده دندان ممکن است نسبت به گرما و سرما حساس شود.
  • آبسه پریودنتال- باکتری ها می توانند درپاکت پریودنتال محبوس می شود و منطقه با چرک پر می شود، که متورم و دردناک می شود.
  • لق شدن دندان ها- وقتی بیماری پریودنتال منجر به تحلیل استخوان شود، دندان ها می توانند لق شوند یا جابجا شوند. از دست رفتن دندان ها می توانند بروز پیدا کنند و در صورتی که در نتیجه فشردن و ساییدن دندان ها روی یکدیگر نیروی بایت زیادی به دندان های شما وارد شود، این مشکل می تواند تسریع پیدا کند.
بیماری لثه

بیماری لثه

گزینه های درمان

همه درمان های پریودنتال با ارزیابی تکنیک های بهداشتی دهان و دستور العمل هایی برای بهبود آنها آغاز می شوند، که به دنبال آن زدودن مکانیکی پلاک و هر گونه رسوب جرم (تارتار یا رسوب) انجام می شود که روی سطوح ریشه وجود دارند. این با تکنیک پاکسازی همراه می شود که تحت عنوان جرمگیری، تسطیح سطح ریشه یا دبریمان شناخته می شود که با استفاده از ابزارهای دستی و یا ابزارهای آلتراسونیک (دارای لرزش با فرکانس بالا) انجام می شود.

احتمالاً محصولات آنتی میکروبیال که به صورت موضعی اعمال می شوند و نیز آنتی بیوتیک ها در طول بخش های مختلف درمان پریودنتال توصیه می شوند تا به بهبود و کاهش عمق پاکت کمک کند، با این امید که نیاز به جراحی پریودنتال از بین برود. گاهی اوقات، ممکن است انجام فرایندهای جراحی برای از بین بردن پاکت های عمیق ضروری باشند که بین بافت لثه های ملتهب و دندان ها شکل می گیرند. انواع مختلف جراحی ها برای پرداختن به انواع مشکلات وجود دارد. و در بسیاری از موارد، ترکیبی از فرایندها در تلاش برای کاهش تعداد جراحی ها و نیز هزینه های درمان استفاده می شوند.

بیماری پریودنتال و سلامت عمومی شما

بیماری پریودنتال از دهان شما آغاز می شود اما در حقیقت با شرایط جدی تری مانند بیماری های قلبی عروقی، دیابت، و زایمان زودرس ارتباط دارد. تحقیقات حاکی از این هستند که دو مکانیزم قابل قبول برای اینکه چگونه بیماری لثه و این نگرانی های جدی پزشکی دیگر می توانند با یکدیگر ارتباط داشته باشند: بیماری پریودنتال متوسط تا وخیم میزان التهاب سیستمیک را بالا می برد- یک مشخصه ویژه همه بیماری های التهابی مزمن. بعلاوه، همان دسته از باکتری ها که عموماً در پاکت های پریودنتال اطراف دندان بیمار یافت می شوند، در پلاک های عروق قلبی افراد مبتلا به بیماری های قلبی عروقی نیز یافت شده اند. بنابراین، ممکن است کاهش التهاب پریودنتال برای کاهش التهاب سیستمیک کمک کننده باشد.

بیماری لثه

بیماری لثه

راهکارهای پیشگیرانه

بهترین روش برای پیشگیری از بیماری پریودنتال هر روز مسواک زدن و نخ دندان کشیدن مؤثر دندان ها می باشد. چکاپ های منظم دندانی و پاکسازی های تخصصی هر سه یا چهار ماه یک مرتبه نیز بخش مهمی از حفظ سلامت پریودنتال می باشند؛ ابزارها و تکنیک هایی که برای این پاکسازی ها استفاده می شوند می توانند به قسمت هایی برسند که مسواک و نخ دندان نمی توانند.

علاوه بر این، ممکن است اشکال اولیه بیماری لثه با ارزیابی بافت های لثه های شما، هم به صورت چشمی و هم از طریق بررسی میزان پیوند آنها با دندان ها مشاهده شوند. و نیز با گرفتن عکس های رادیوگرافی با اشعه ایکس سلامت استخوانی که دندان های شما را حمایت می کند مشخص می شود.

گام های دیگری نیز وجود دارند که می توانند برداشته شوند: درست غذا خوردن، کاهش استرس در زندگی، و نیز تک عادات ناسالمی مانند سیگار کشیدن نیز می توانند حفظ سلامت دندان های شما در طول عمر را تضمین کنند.