ارتباط بین خواب خوب و سلامت دهان و دندان ها

خواب خوب ضروری است – مانند داشتن یک رژیم غذایی متعادل و ورزش منظم، خواب خوب شبانه سوخت بدن را تأمین می کند تا برای روز بعد آماده شود. شما فوراً می توانید به تفاوت بین دو نفری که به اندازه کافی خوابیده است و کسی که نخوابیده است را پی ببرید- این تا میزان زیادی به تأثیری باز می گردد که خوابیدن روی سیستم بدن هر انسانی دارد.

حداقل هشت ساعت خوابیدن در روز، چیزی فراتر از فقط دراز کشیدن است. هنگامی که خواب هستید اتفاقات زیادی برای بدن شما رخ می دهند. خواب کافی به طرق مختلفی می تواند برای شما مفید باشد، مانند:

  • بهبود تمرکز و بهره وری؛
  • کاهش خطر افزایش وزن؛
  • به حداکثر رساندن عملکرد فیزیکی؛
  • تقویت سلامت قلب؛ و
  • پیشگیری از احساس افسردگی.

گرچه مزایای خواب چیزی است که همه از آن اطلاع دارند، بسیاری از افراد تمایل دارند کمتر بخوابند و حتی خود را کاملاً از آن محروم کنند تا زمان بیشتری را برای موارد دیگر صرف کنند که به نظر آنها مهم تر هستند. به خاطر داشته باشید که هرگز اهمیت خواب را دست کم نگیرید! چیزی که شما فکر می کنید بی ضرر باشد، در واقع روی همه قسمت های بدن شما تأثیر می گذارد- حتی دندان ها و لثه های شما!

ارتباط خواب  و سلامت دهان و دندان

ارتباط خواب و سلامت دهان و دندان

خواب خوب برای سلامت خوب دهان و دندان

“خواب و دندان ها؟ چگونه با یکدیگر ارتباط دارند؟”

وقتی به بهداشت دهان و دندان های خود فکر می کنید، نخستین چیزی که به ذهن شما می رسد مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، شستشوی دهان، استفاده از دهانشویه و مراجعه به دندانپزشک است. البته، همه اینها مهم هستند، اما چیزی که با این عناصر روتین دهان مقابله می کند، برخی از عوامل سبک زندگی هستند. یکی از عواملی که در تمرکز است، کیفیت خواب شما است. ممکن است خواب آخرین چیزی باشد که در مورد تأثیر آن روی سلامت دهان و دندان های خود فکر می کنید.

یک خواب خوب شبانه تضمین می کند که بدن شما فرصتی برای استراحت پیدا خواهد کرد، به این معنا که عملکردهای حیاتی را بازیابی می کند تا روز بعد به شدت عمل کنند، سطح استرس را پایین نگه می دارد و قلب شما را سالم نگه می دارد.

عادات خواب شما به طور طبیعی چرخه خواب شما را تحت تأثیر قرار می دهند، و البته، کمبود خواب با کیفیت می تواند احتمال ابتلا به بیماری های مزمن را افزایش دهد و سلامت دهان و دندان های شما را با شرایطی مانند خشکی حفره و بیماری لثه تحت تأثیر قرار دهد.

سلامت دهان و دندان های شما و تعداد ساعت هایی که می خوابید، ارتباطی بسیار مهم تر از آنچه که شما فکر می کنید با یکدیگر دارند. هر دندانپزشکی به شما می گوید که کم خوابی و خواب بی کیفیت برای سلامت دهان و دندان های شما وحشتناک است. استراحت کردن یک دنیا تفاوت بوجود می آورد! هنگامی که هر شب مقدار مناسبی بخوابید، متوجه بهبود سلامت دهان خود خواهید شد. خواب خوب از راه های زیر می تواند برای سلامت دندان های شما مفید باشد:

تقویت مینای دندان

خوابیدن به ترمیم عروق خونی کمک می کند تا امکان انتقال موفق مواد مغذی ضروری مانند کلسیم و فسفات به بافت های استخوانی دندان های شما را فراهم کند. این کار باعث تقویت و بازسازی مینای دندان های شما می شود.

مبارزه با عفونت ها

سیستم ایمنی بدن ما با مبارزه با باکتری ها و عفونت های مضر از ما در برابر بیماری محافظت می کند. با یک خواب شبانه با کیفیت، سیستم ایمنی بدن ما تولید سیتوکین ها را افزایش می دهد، پروتئینی که به مبارزه با عفونت ها و التهاب کمک می کند.

اگر دهان ما پر از باکتری باشد، سیستم ایمنی بدن فعال می شود تا اطمینان حاصل شود که هیچ عفونتی از باکتری ایجاد نمی شود. بهبود سیستم ایمنی بدن با خواب، تضمین می کند که بدن در برابر بیماری لثه، عفونت دندان و پوسیدگی دندان محافظت می شود. اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف باشد، باکتری ها می توانند انباشته شوند و باعث بروز بیماری لثه و پوسیدگی دندان شوند.

ارتباط خواب  و سلامت دهان و دندان

ارتباط خواب و سلامت دهان و دندان

خواب ضعیف باعث خشکی دهان می شود.

بسیاری از افراد از وضعیتی به نام آپنه خواب رنج می برند که به کیفیت پایین خواب کمک می کند زیرا این وضعیت شامل باریک شدن راه های هوایی است که باعث اختلال در تنفس می شود. این می تواند باعث خشکی دهان شود، جایی که تنفس بیش از حد از طریق دهان می تواند باعث خشک شدن دهان به دلیل کاهش میزان بزاق شود.

اثرات کم خوابی

متأسفانه، داشتن هشت ساعت خواب کامل در هر شب تنها در یک دنیای ایده آل اتفاق می افتد. همه افراد زندگی پرمشغله ای دارند، و گاهی اوقات، آنها زمان کافی ندارند که به بهبودی اختصاص دهند. وقتی خواب کافی و سالم ندارید، به طور قابل توجهی می تواند روی سلامت دهان و دندان های شما تأثیر بگذارد.

انتظار می رود که با افزایش سن از دست دادن دندان ها رخ دهد، اما برخی از افراد به دلیل بسیاری از عوامل سبک زندگی، از جمله کمبود خواب، آن را زودتر تجربه می کنند. مطالعات حاکی از این هستند که نداشتن خواب کافی ارتباط مستقیمی با بیماری لثه، بویژه پریودنتیت دارد، وضعیتی که در آن عفونت لثه منجر به تحلیل رفتن لثه، ایجاد پاکت های عمیق بین لثه و دندان می شود. ریشه دندان ها نمایان و لق می شوند. باکتری ها همچنین می توانند به داخل نفوذ کرده و استخوان زیرین را از بین ببرند، دندان ها لق شوند یا از دست بروند.

وقتی بدن شما به اندازه کافی نمی خوابد، هورمون های التهابی بیشتری تولید می کند و باعث بروز ژنژیویت (التهاب لثه) و سپس پریودنتیت (بیماری شدید لثه) می شود. به خاطر داشته باشید که پریودنتیت فقط می تواند اندکی بهبود یابد، نه اینکه به طور کامل درمان و ریشه کن شود؛ هیچ جراحی دندانی نمی تواند آنچه که از دست داده اید را بازگرداند.

نکاتی برای داشتن خواب با کیفیت و سلامت دهان و دندان

خواب خوب شبانه بسیار مفید است، اما بسیار مهم است که به منظور حفظ خواب و سلامت دهان و دندان، هر دو در شرایط خوب، نکات زیر را دنبال کنید:

  • همیشه قبل از خواب دندان های خود را مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.
  • قبل از خواب بدون شستشوی دهان از خوردن هر نوع میان وعده خودداری کنید.
  • یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید و قند را کاهش دهید.
  • درست قبل از خواب از تمرکز روی فناوری ها اجتناب کنید.
  • حداقل هشت ساعت در روز بخوابید.
  • یک برنامه خواب را در اولویت قرار دهید.
  • برای داشتن خوابی راحت، داروهای گیاهی را امتحان کنید.

نتیجه گیری

رعایت بهداشت دهان و دندان در خانه خوب است، اما کافی نیست. برای داشتن سلامت دهان و دندان عالی، باید همه بخش های زندگی خود را بهبود دهید، از غذایی که می خورید گرفته تا تعداد ساعاتی که می خوابید. اطمینان حاصل کنید که تا حد امکان بخوابید و به طور منظم معاینات دندانپزشکی را نزد دندانپزشک خود، برای سلامت دندان ها و لثه ها انجام دهید.

همه نگرانی های دندانپزشکی خود را به دندانپزشک خود بسپارید تا به شما رسیدگی شود! دندانپزشکان با ارائه بالاترین استانداردهای دندانپزشکی برای بیماران خود سطوح زندگی آنها را ارتقاء می دهند.

دلایل لکه های سیاه روی لثه ها

لثه ها معمولاً صورتی رنگ هستند، اما گاهی اوقات لکه های سیاه یا قهوه ای تیره روی آنها بوجود می آید. چندین چیز ممکن است باعث بوجود آمدن این لکه ها شوند و اکثر آنها مضر نیستند. با این حال، گاهی اوقات، لکه های سیاه می توانند نشان دهنده یک بیماری جدی تر باشند. برای ایمن بودن، اگر متوجه بوجود آمدن لکه های تیره روی لثه های خود شدید، با پزشک خود صحبت کنید، بخصوص اگر آنها دردناک هستند یا اندازه، شکل یا رنگ آنها تغییر کرد.

درک شایع ترین علل لکه های سیاه روی لثه ها ممکن است به شما کمک کند تصمیم بگیرید که آیا به درمان فوری نیاز دارید یا صبر کنید تا آن را در قرار بعدی خود با دندانپزشک مطرح کنید.

علل ایجاد لکه های سیاه روی لثه ها

اگر متوجه لکه های سیاه روی لثه ها شدید، مطمئن شوید که آرامش خود را حفظ می کنید. گرچه مانند یک وضعیت ناخوشایند به نظر می رسد، اما رنگ سیاه روی لثه ها معمولاً به معنای یک مسئله جدی نیست. با این حال، نباید در مورد آن خیلی بی تفاوت باشید. لثه های سیاه می توانند نشان دهنده وجود مشکلات دندانی باشند که باید برطرف شوند.

دانستن علل وجود لکه های سیاه روی لثه ها به بیمار کمک می کند تا وضعیت خود را ارزیابی کند. در اینجا شایع ترین دلایل لثه های دارای لکه های سیاه رنگ که بیماران باید از آنها آگاه باشند، آورده شده اند.

کبودی لثه ها

مانند هر قسمت دیگری از بدن خود، می توانید به لثه های خود آسیب وارد کنید. زمین خوردن روی صورت، خوردن چیزی با لبه های تیز، و حتی مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن خیلی خشن می توانند باعث کبودی لثه های شما شوند. کبودی های روی لثه های شما معمولاً قرمز تیره یا بنفش هستند، اما می توانند قهوه ای تیره یا سیاه نیز باشند. همچنین علاوه بر کبودی، ممکن است مقداری خونریزی و درد جزئی نیز داشته باشید.

کبودی ها معمولاً به صورت خود به خود و بدون هیچ درمان دارویی بهبود می یابند. اگر ایجاد کبودی های بیشتری شروع شدند و نمی توانید به چیزی که ممکن است باعث بروز آنها شده باشد فکر کنید، ممکن است ترومبوسیتوپنی داشته باشید، وضعیتی که باعث می شود لخته شدن خون دشوار شود. علائم دیگر شامل خونریزی بینی و خونریزی لثه هستند. چندین عامل می توانند باعث ترومبوسیتوپنی شوند، بنابراین مهم است که با پزشک خود برای یافتن درمان مناسب کار کنید.

 لکه های سیاه روی لثه

لکه های سیاه روی لثه

هماتوم رویشی

هنگامی که دندانی در حال بیرون آمدن است، می تواند باعث بوجود آمدن کیست پر از مایعی شود. گاهی اوقات مخلوط خون با مایع وجود دارد که می تواند باعث شود بنفش تیره یا سیاه به نظر برسد. هنگامی که درون کیست رویشی خون وجود دارد، هماتوم رویشی نامیده می شود. این معمولاً زمانی رخ می دهد که کیست رویشی در اثر ضربه یا زمین خوردن آسیب ببیند.

هماتوم های رویشی در کودکان، هم هنگام رویش دندان های شیری و هم هنگام رویش دندان های دائمی بسیار شایع هستند. معمولاً پس از بیرون آمدن دندان، آنها به صورت خود به خود از بین می روند. اگر دندان خود به خود بیرون نیاید، پزشک ممکن است کیست را با جراحی باز کند تا امکان بیرون آمدن دندان فراهم شود.

سیگار کشیدن

بیمارانی که از سیگار کشیدن لذت می برند باید بدانند که دود سیگار می تواند باعث تغییر رنگ لثه ها شود. این وضعیت به عنوان ملانوزیس ناشی از سیگار یا سیگاری smoker’s melanosis شناخته می شود.

این اتفاق دقیقاً چگونه رخ می دهد؟

بدن انسان دارای سلول های تخصصی به نام ملانوسیت melanocytes است. این سلول ها ملانین می سازند. نیکوتین موجود در تنباکو می تواند باعث شود ملانوسیت ها بیشتر از حد معمول ملانین تولید کنند. به همین دلیل است که بسیاری از افراد سیگاری لثه های سیاه دارند.

چگونه لثه های سیاه ناشی از سیگار کشیدن را برطرف کنیم؟ خب، این ساده است- ترک این عادت می تواند منجر به کاهش تغییر رنگ لثه شود. به عبارت دیگر، لکه های تیره رنگ روی لثه ها که در اثر سیگار کشیدن ایجاد می شوند، برگشت پذیر هستند.

لکه آمالگام

اگر یک حفره دندان پر شده باشد، ممکن است رسوب آمالگام روی لثه های شما باقی بماند و باعث بوجود آمدن لکه ای تیره رنگی شود. آمالگام ماده ای است که برای پر کردن دندان استفاده می شود. گاهی اوقات این ذرات در ناحیه اطراف ماده پرکننده قرار می گیرند و باعث ایجاد لکه در بافت نرم می شوند. پزشک شما معمولاً تنها با نگاه کردن به لکه آمالگام می تواند آن را تشخیص دهد.

لکه های ناشی از آمالگام قابل جابجایی نیستند، اما بی ضرر هستند و نیازی به درمان ندارند. برای جلوگیری از آنها، می توانید از دندانپزشک خود بخواهید دفعه بعد که پر کردن دندان را برای شما انجام می دهد، از رابر دم استفاده کند. این کار باعث مجزا ماندن دندان ها از لثه ها طی مراحل دندانپزشکی می شود و از ورود ذرات به بافت اطراف جلوگیری می کند.

ملانین

اگر بیمار متوجه لکه سیاه روی لثه ها شود، ممکن است به این دلیل باشد که بدن کمی بیشتر از حد معمول ملانین تولید می کند. البته این جای نگرانی نیست. با این حال، اگر لکه ها شروع به تغییر رنگ یا شکل کنند، بیمار باید با دندانپزشک خود مشورت کند.

مصرف برخی داروهای خاص

مصرف برخی داروها نیز می تواند باعث تغییر رنگ لثه های بیمار شود. به عنوان مثال، یکی از عوارض جانبی مینوسایکلین، دارویی که برای درمان آکنه و برخی عفونت ها مانند کلامیدیا chlamydia استفاده می شود، رنگدانه یا تغییر رنگ است. این رنگدانه گاهی ممکن است روی دندان ها ایجاد شود.

خال آبی Blue nevus

خال آبی یک خال بی ضرر است که گرد و یا صاف یا کمی برجسته است. خال های آبی می توانند سیاه یا آبی به نظر برسند و معمولاً مانند کک و مک روی لثه های شما به نظر می رسند.

هیچ کس مطمئن نیست که چه چیزی باعث ایجاد خال های آبی می شود، اما آنها اغلب زمانی که کودک یا نوجوان هستید ایجاد می شوند. آنها همچنین در زنان شایع تر هستند.

مانند لک ناشی از آمالگام، پزشک شما معمولاً می تواند خال آبی را تنها با نگاه کردن به آن تشخیص دهد. آنها معمولاً نیازی به درمان ندارند. با این حال، اگر شکل، رنگ یا اندازه آن شروع به تغییر کند، پزشک ممکن است بیوپسی (نمونه برداری) را انجام دهد، که شامل برداشتن یک تکه از خال برای آزمایش سرطان است.

ماکول ملانوتیک Melanotic macule

لکه های ملانوتیک لکه های بی ضرری هستند که شبیه کک و مک به نظر می رسند. آنها می توانند در قسمت های مختلف بدن شما، از جمله لثه ها ظاهر شوند. ماکول های ملانوتیک معمولاً بین ۱ تا ۸ میلی متر قطر دارند و باعث بوجود آمدن علائم دیگر نمی شوند.

پزشکان در مورد علل دقیق ماکول های ملانوتیک مطمئن نیستند، اما برخی از افراد با آنها متولد می شوند. برخی دیگر از آنها بعداً در طول زندگی گسترش می یابند. آنها همچنین می توانند نشانه ای از شرایط دیگر مانند بیماری آدیسون Addison’s disease یا سندرم پوتز جگرز Peutz-Jeghers syndrome باشند.

ماکول های ملانوتیک نیازی به درمان ندارند. در صورتی که شکل، رنگ یا اندازه آنها شروع به تغییر کند، پزشک شما ممکن است بیوپسی را برای آزمایش سرطان انجام دهد.

بیماری های دیگری که باعث ایجاد لکه های سیاه روی لثه ها می شوند

بیماری آدیسون

این بیماری غدد فوق کلیوی را تحت تأثیر قرار می دهد که هورمون های مختلفی می سازند. این اختلال از تولید این هورمون ها توسط غدد جلوگیری می کند. برخی از علائم این بیماری عبارتند از:

  • خستگی
  • کم اشتهایی
  • کاهش وزن ناخواسته
  • عضلات ضعیف شده
  • احساس تشنگی بیشتر از حد معمول

اگر بیماری آدیسون درمان نشود، بیمار ممکن است دچار تیره شدن لثه ها و لب ها شود.

ژنژیویت زخم دهنده نکروزان حاد

ژنژیویت زخم دهنده نکروزی حاد Acute Necrotizing Ulcerative Gingivitis نوعی عفونت لثه است. برخی به آن دهان خندقی trench mouth می گویند. این ظرایط باعث بروز تب، درد لثه و بوی بد دهان می شود. این عفونت معمولاً باعث لثه های سیاه یا خاکستری رنگ می شود. لکه های تیره ناشی از لایه ای از بافت مرده هستند که روی لثه می ماند.

سندرم پوتز جگرز

سندرم پوتز جگرز یک بیماری ژنتیکی است که می تواند خطر ابتلا به پولیپ یا سرطان را افزایش دهد.

اولین علامتی که بیماران باید به آن توجه کنند ظهور کک و مک های آبی تیره یا قهوه ای تیره است. این کک و مک ها معمولاً روی پوست انگشتان دست و پا ظاهر می شوند، اما می توانند روی لثه ها نیز ظاهر شوند.

ملانوآکانتومای دهانی Oral melanoacanthoma

ملانوآکانتومای دهانی یک بیماری نادر است که باعث ایجاد لکه های تیره در قسمت های مختلف دهان از جمله لثه ها می شود. این لکه ها بی ضرر هستند و به نظر می رسد که در افراد جوان تر دیده می شوند.

علت ملانوآکانتومای دهانی ناشناخته است، اما به نظر می رسد که با آسیب های ناشی از جویدن یا اصطکاک در دهان همراه باشد. این لکه ها به درمان نیاز ندارند.

 لکه های سیاه روی لثه

لکه های سیاه روی لثه

سرطان دهان

سرطان داخل دهان بعلاوه می تواند باعث سیاه شدن لثه ها شود. دیگر علائم همراه با سرطان دهان شامل زخم های باز، خونریزی غیر معمول و تورم داخل دهان هستند. همچنین ممکن است گلودرد مزمن داشته باشید یا متوجه تغییر در صدای خود شوید.

برای تعیین اینکه آیا یک لکه به دلیل سرطان ایجاد شده است یا خیر، پزشک شما نمونه برداری انجام خواهد داد. آنها همچنین ممکن است از تکنیک های تصویربرداری مختلف مانند سی تی اسکن یا اسکن PET استفاده کنند، تا ببینند آیا سرطان گسترش یافته است یا خیر.

اگر لکه سرطانی باشد، در صورتی که گسترش نیافته باشد، پزشک ممکن است آن را با جراحی بردارد. اگر گسترش یافته باشد، پرتو درمانی یا شیمی درمانی ممکن است به کشتن سلول های سرطانی کمک کند.

نوشیدن مقادیر زیاد الکل و استفاده از تنباکو بزرگترین عوامل خطر برای ابتلا به سرطان دهان هستند. برای کمک به پیشگیری از سرطان دهان در حد اعتدال الکل مصرف کنید و از مصرف دخانیات اجتناب کنید.

درمان لکه های سیاه روی لثه ها

خوب است که در اکثر موارد راهی برای درمان لثه های سیاه وجود دارد. با این حال، درمان به علت بستگی دارد. به عنوان مثال، شرایطی مانند عفونت های لثه یا بیماری آدیسون معمولاً به درمان با دارو نیاز دارند.

در مورد لکه های تیره ناشی از سیگار کشیدن، درمان نسبتاً ساده است- بیمار باید سیگار را ترک کند و لکه های تیره پس از مدتی ناپدید خواهند شد.

برای آن دسته از افراد بی حوصله، درمانی به نام سفید کردن لثه وجود دارد. از این روش برای روشن کردن رنگ لثه ها استفاده می شود. البته باید گفت که بلیچینگ می تواند به لثه ها آسیب برساند. به همین دلیل این درمان را فقط باید به دندانپزشکان معتبر سپرد.

سخن پایانی

لکه های سیاه روی لثه ها معمولاً بی ضرر هستند، اما گاهی اوقات می توانند نشانه مشکلات دندان درآوردن در کودکان یا سرطان دهان باشند. اگر متوجه لکه جدیدی روی لثه خود شدید، حتما در مورد آن به پزشک خود اطلاع دهید. حتی اگر لکه سرطانی نباشد، باید از نظر هر گونه تغییر شکل، اندازه یا رنگ کنترل شود.

پری کرونیت چیست؟

پری کرونیتPericoronitis  (که اوپرکولیت operculitis نیز نامیده می شود) شرایطی است شامل التهاب و تورم بافت نرمی که دندانی را در بر گرفته است که تا حدی رویش یافته است. رویش عبارت است از فرآیند رشد دندان که در آن دندان با “روییدن” از داخل لثه (بافت لثه) قابل مشاهده می شود. پری کرونیت ممکن است دندانی که هنوز در نیامده است را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

به بافت نرمی که دندانی را می پوشاند که به طور کامل رویش نیافته است “اپرکولوم operculum” گفته می شود. یکی از دلایلی که این ناحیه بافت نرم ممکن است به راحتی ملتهب شود این است که اغلب ذرات و بقایای غذا را جمع می کند و هنگام انجام کارهای بهداشتی دهان و دندان دسترسی به آن دشوار است. همانطور که ذرات غذا را جمع آوری می کند، این ناحیه تاریک و مرطوب محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند.

دندانی که اغلب تحت تأثیر پری کرونیت قرار می گیرد، یک سوم پایین یا سرس آخر از دندان های مولر است که دندان عقل نامیده می شوند. در واقع، نادر است که پری کرونیت دندان دیگری غیر از دندان عقل فک پایین را درگیر کند. پری کرونیت اغلب افراد را در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل بزرگسالی تحت تأثیر قرار می دهد، زیرا زمانی است که معمولاً دندان های عقل فک پایین می رویند.

پری کرونیت

پری کرونیت

علائم پری کرونیت

علائم خفیف

علائم خفیف پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بافت لثه دردناک و متورم (نزدیک دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • مشکل در گاز گرفتن (بدون برخورد به ناحیه متورم)
  • ترشح چرک از ناحیه ملتهب
  • طعم بد داخل دهان یا بوی نامطبوع

علائم شدید

علائم شدید پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • مشکل در باز کردن دهان
  • تورم صورت (در سمتی از صورت که دندان ملتهب روی آن قرار دارد)
  • غدد لنفاوی متورم (که لنفادنیت lymphadenitis نامیده می شود)
  • تب
  • آنژین لودویگ Ludwig’s angina (عفونت باکتریایی نادر کف دهان که گاهی پس از عفونت دندان رخ می دهد)
  • اسپاسم فک (گاهی اوقات تحت عنوان فک قفل شده شناخته می شود)

علائم شدید ممکن است حاکی از این باشند که تورم به گردن و گلو گسترش یافته است، این می تواند تنفس طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد و باید به عنوان یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته شود که احتمالاً می تواند توانایی بلع یا تنفس را مختل کند و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. افرادی که علائم شدید پری کرونیت دارند باید فوراً با دندانپزشک یا یک پزشک دیگر تماس بگیرند.

علائم پری کرونیت با توجه به فراوانی و شدت آنها به سه دسته مختلف دسته بندی می شوند که عبارتند از:

  • حاد- شامل باز شدن محدود دهان و علائم شدیدتر
  • کمتر حاد- شدت کمتر علائم بدون ناراحتی در باز کردن دهان
  • مزمن- شامل درد درجه پایین بدون علائم شدید

درمان پری کرونیت اغلب به سطح بیماری فرد (حاد، کمتر حاد یا مزمن) بستگی دارد.

علل و عوامل خطر زای پری کرونیت

افرادی که در معرض خطر بالاتر ابتلا به پری کرونیت قرار دارند عبارتند از:

  • افراد در گروه سنی اوایل بزرگسالی یا اواخر نوجوانی
  • داشتن دندان عقلی که هنوز بیرون نیامده است
  • داشتن اپرکولوم توسعه یافته (فلپ اطراف دندان ها، که رشد باکتری ها را تشویق می کند)
  • تجربه ترومای جویدن (آسیب به بافتی از دندان مقابل که تحت تأثیر قرار گرفته است)
  • افرادی که بهداشت دهان و دندان ضعیفی دارند
  • سیگار کشیدن (صرفنظر از تعداد سیگارهای کشیده شده در روز)
  • داشتن شرایطی که به سیستم ایمنی فشار وارد می کند (مانند بهبودی ویروسی، خستگی شدید یا استرس عاطفی)
  • باردار بودن

مطالعه

یک مطالعه در سال ۲۰۱۹، در یونان انجام شد، که هدف آن تعیین عوامل موثر بر شیوع پری کرونیت (از جمله عوامل اجتماعی و خطر، جمعیت شناسی و موارد دیگر) بود.

این مطالعه چندین عامل مرتبط با شیوع پری کرونیت را کشف کرد، از جمله:

  • شیوع پری کرونیت ۹۲/۴ درصد از شرکت کنندگان ۲۰ تا ۲۵ ساله مطالعه بود.
  • مشخص شد بهداشت دهان و دندان عامل بسیار مهمی در شیوع این بیماری بود.
  • مشخص شد که افراد سیگاری بیشتر مستعد ابتلا به پری کرونیت هستند (اما دفعات سیگار کشیدن تأثیری نداشت).
  • نوع مزمن پری کرونیت شایع ترین شکل این بیماری بود.

نویسندگان مطالعه نتیجه گرفتند: “به نظر می رسد که استفاده از دهانشویه همراه با دفعات کافی مسواک زدن، با کاهش آماری معنا دار بیماری [پریکرونیت] مرتبط باشد”.

تشخیص پری کرونیت

تشخیص پری کرونیت معمولاً توسط دندانپزشک و با انجام معاینه دهان انجام می شود و گاهی اوقات شامل گرفتن عکس تشخیصی رادیوگرافی دندان با اشعه ایکس (برای ارزیابی دندان عقلی که نروییده است) است.

پری کرونیت

پری کرونیت

درمان های پری کرونیت

درمان خانگی

گرچه چندین روش درمان خانگی وجود دارد که دندانپزشک ممکن است آنها را توصیه کند، درمان خانگی نباید جایگزین مداخلات تخصصی پزشکی شوند. دندانپزشک ممکن است روش های درمان خانگی را تجویز کند، از جمله:

  • شستشو با آب نمک گرم (مخصوصاً بعد از صرف غذا برای زدودن مواد غذایی و مواد زائد)
  • سیستم های شستشوی دهان (با استفاده از تجهیزات تجاری)
  • بهداشت دقیق و منظم دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)
  • مسکن های درد (مانند ایبوپروفن [ادویل] یا استامینوفن [تیلنول] یا دیگر مسکن های بدون نسخه که توسط دندانپزشک تجویز می شوند.)

توجه: از استفاده کمپرس گرم (که ممکن است تورم را افزایش دهد) خودداری کنید، بخصوص افرادی که علائم شدید پری کرونیت مانند تب یا تورم گردن یا صورت دارند .

درمان پزشکی

درمان پری کرونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن دندان ها / شستشوی ذرات غذا و سایر مواد زائد از اطراف منطقه
  • تجویز آنتی بیوتیک (خوراکی)
  • یک دهانشویه ضد باکتری
  • مسکن (ممکن است دندانپزشک مسکن های بدون نسخه یا داروهای تجویزی را تجویز کند)

هنگامی که عفونت برطرف شد، درمان بعدی به شدت و دسته علائم پری کرونیت (شامل دسته های حاد، کمتر حاد یا مزمن) بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشاهده دندان برای حصول اطمینان از عدم بازگشت عفونت و رویش طبیعی دندان
  • ارجاع به جراح فک و صورت برای بررسی نیاز به جراحی دهان
  • کشیدن دندان عقل عفونی (اگر دندانپزشک یا جراح دهان تشخیص دهد که ممکن است به طور طبیعی نروید)
  • کشیدن دندان های عقل هر دو فک پایین و بالا در سمتی که تحت تأثیر قرار گرفته است (برای جلوگیری از فرو رفتن دندان فک بالا به داخل لثه ملتهب فک پایین و ایجاد عفونت بعدی).
  • انجام فرایند اوپرکولومoperculum (جراحی جزئی دهان برای برداشتن فلپ پوست از روی دندانی که تحت تأثیر قرار گرفته است).
  • گاهی اوقات فلپ پس از برداشتن دوباره رشد می‌کند و عمل اپرکولوم باید مجدداً انجام شود.

مراقبت های بعد از جراحی ها

اگر دندان عقل کشیده شده باشد، معمولاً منجر به بهبودی کامل می شود و علائم پری کرونیت ممکن است در عرض یک تا دو هفته پس از جراحی کاهش یابند. درمان های بعدی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • ملاقات بعدی با دندانپزشک یا جراح دهان برای نظارت بر میزان بهبودی و سطح درد دندان، در صورت وجود.
  • پایبندی اکید به دستورالعمل های مراقبت های بعدی در صورت کشیدن دندان عقل (مانند پرهیز از سیگار کشیدن، خوردن غذاهای نرم و غیره)
  • درمان های خانگی (مانند دهانشویه های آنتی بیوتیک، داروهای مسکن بدون نسخه و غیره)
  • رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (از جمله مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم)
  • ترک سیگار (برای افرادی که سیگار می کشند)

پیشگیری از بروز پری کرونیت

مراقبت های پیشگیرانه و ویزیت های منظم دندانپزشکی ممکن است خطر ابتلا به پری کرونیت را کاهش دهند زیرا دندانپزشک می تواند دندان عقل شما را به دقت زیر نظر داشته باشد و قبل از اینکه عفونت رخ دهد، زمانی که به نظر نمی رسد دندان مولر سوم به طور طبیعی بروید، مداخله کند.

پاکسازی منظم دندان همچنین ممکن است به پیشگیری از پری کرونیت کمک کند زیرا آنها به تمیز نگه داشتن دندان ها و عاری نگهداشتن آنها از ذرات غذا و مواد زائد کمک می کند. پیشگیری از پری کرونیت ممکن است با اقدامات بهداشتی منظم دهان شامل مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه آنتی بیوتیک امکان پذیر باشد؛ اما علیرغم چنین مداخلاتی، برخی افراد هنوز هم به این بیماری مبتلا می شوند.

حفره یا کرم خوردگی دندان

حفره یک سوراخ کوچک در دندان شما است که زمانی رخ می دهد که لایه سخت بیرونی دندان، که مینا نامیده می شود آسیب می بیند. گرچه ممکن است در ابتدا متوجه شکل گیری حفره نشوید، اما در نهایت می تواند باعث بروز درد شود. در موارد جدی تر، یک حفره می تواند منجر به نیاز به انجام یک فرایند دندانی به نام درمان ریشه شود.

حفره ها یک مشکل شایع دندانی هستند. در حقیقت، حدود ۹۱% از آمریکایی های بالای ۲۰ سال یک حفره را تجربه کرده اند. با این حال، با رعایت بهداشت مناسب دهان و دندان، و مراجعات منظم دندانپزشکی، آنها اغلب قابل پیشگیری هستند.

دلایل ایجاد حفره های دندانی

دندان ها در یک لایه نسبتاً ضخیم از مینای دندان، یک پوشش محافظ- پوشانده شده اند. مینای دندان بیشتر از مواد معدنی- از جمله کلسیم- تشکیل شده است که برای محافظت از عروق خونی و اعصاب داخل دندان، کریستال های سختی را تشکیل می دهند. از آنجا که مینای دندان زنده نیست، قادر به تعمیر خود نیست.

این مشکل ساز است، زیرا مینای دندان به طور مداوم مورد حمله قرار می گیرد. دهان شما پر از انواع باکتری ها است، که همیشه در حال تشکیل پلاک، یک فیلم چسبناک، روی دندان های شما هستند. به مرور زمان، این آسیب می تواند منجر به تشکیل حفره شود.

علائم و تشخیص حفره های دندانی

تشخیص حفره ها در ابتدا دشوار است، زیرا هنگام شکل گیری آنها، شما متوجه هیچ علامتی نخواهید شد. به همین دلیل، معاینات منظم دندانی، هر شش ماه یکبار مهم هستند. در این معاینات، دندانپزشکان با نگاه کردن به دندان های شما، لمس کردن آنها و استفاده از تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس، می توانند نشانه های اولیه حفره ها را بررسی کنند.

هرچه حفره دندان شما عمیق تر شود، می تواند به عروق خونی و اعصاب حساس داخل دندان شما برسد. این زمانی است که احتمالاً شروع به تجربه علائم می کنید. علائم حفره ها عبارتند از:

  • دندان درد
  • درد هنگام بستن بایت
  • حساسیت دندان به دما، از جمله درد شدید هنگام خوردن غذاها یا نوشیدنی های داغ یا سرد
  • تغییر رنگ دندان، یا ایجاد یک سوراخ قابل توجه

چه افرادی دچار حفره دندان می شوند؟

در آمریکا، تقریباً همه افراد در یک مقطعی از زندگی خود دچار حفره های دندانی می شوند. با این حال، افرادی که بیشتر در معرض خطر حفره های دندانی هستند، افرادی هستند که بسیار جوان یا بالای ۵۰ سال هستند. نوزاد و کودکان خردسال که با بطری شیر می خورند در معرض خطر بیشتری قرار دارند زیرا در طول شب دندان های آنها در معرض کربوهیدرات ها و شکر از بطری ها قرار دارند.

از سوی دیگر، افراد مسن تر در معرض خطر هستند زیرا بیشتر آنها لثه تحلیل رفته دارند. با تحلیل رفتن لثه، ریشه دندان می تواند بدون پوشش محافظ باقی بماند، که مینای دندان آن را پوشش نمی دهد، بلکه یک ماده نرم تر آن را پوشش می دهد. این می تواند باعث شود شکل گیری حفره ها آسان تر شود.

علاوه بر این دو گروه افراد، عوامل خطر دیگری نیز وجود دارند که می توانند احتمال بروز حفره ها را افزایش دهند. افراد با این شرایط در معرض افزایش خطر پوسیدگی های دندانی قرار دارند:

  • خشکی دهان. بزاق به شستن پلاک کمک می کند، بنابراین افرادی که به دلیل بیماری یا مصرف دارو به اندازه کافی بزاق ندارند، احتمالاً حفره دندان دارند.
  • رفلاکس اسید معده. اسیدی که وارد دهان افراد مبتلا به رفلاکس می شود، می تواند مینای دندان را تخریب کند.
  • اختلالات خوردن. اختلالات خوردن می توانند تولید بزاق را تغییر دهند و استفراغ مکرر می تواند اسید معده را به دهان وارد کرده و مینای دندان را خراب کند.
کرم خوردگی دندان

کرم خوردگی دندان

چگونه می توان از بروز حفره های دندانی جلوگیری کرد؟

گرچه حفره ها شایع هستند، اما آنها قابل پیشگیری نیز هستند. برداشتن این گام ها می تواند به کاهش خطر بروز حفره ها کمک کند:

  • دندان های خود را دو بار در روز، به مدت دو دقیقه، با خمیر دندان فلورایده مسواک بزنید.
  • نخ دندان بکشید.
  • میان وعده ها و نوشیدنی های قندی را به حداقل برسانید، زیرا می توانند باعث افزایش پلاک شوند که تولید اسید را تحریک می کند.
  • از خوردن میان وعده های مکرر اجتناب کنید تا دندان های شما دائماً در معرض اسیدهایی قرار نگیرند که هنگام خوردن غذا تولید می شوند.
  • به طور مرتب به یک دندانپزشک مراجعه کنید تا به زودتر پیدا کردن پوسیدگی دندان کمک کند.

درمان های حفره های دندانی

درمان برای حفره های دندانی شما، به این بستگی دارد که چقدر زود آنها را پیدا کرده اید. اگر حفره را زودتر پیدا کنید، دندانپزشک شما ممکن است با استفاده از درمان فلوراید، از بروز آسیب های بیشتر جلوگیری کند. این به مینای دندان کمک می کند تا مواد معدنی که با تشکیل پلاک از بین رفته اند را احیاء کند.

با این حال، حفره ها اغلب به درمان های دیگری نیاز دارند تا اطمینان حاصل کنید که آسیب به دندان شما بدتر نمی شود. از جمله:

  • پر کردن: دندانپزشک مینای دندان آسیب دیده را با دریل دندانپزشکی پاکسازی می کند و آن را با مواد مصنوعی پر می کند. این ماده مانع آسیب بیشتر به دندان می شود، زیرا پر شدگی دندان دقیقاً مانند مینای دندان، از دندان شما محافظت می کند.
  • درمان ریشه: درمان ریشه زمانی لازم است که یک حفره از مینای دندان عبور کرده و به پالپ دندان رسیده باشد، که ماده موجود داخل دندان است که عروق خونی و اعصاب در بر گرفته است. در طول این فرایند، یک دندانپزشک ریشه دندان را پاکسازی می کند و هرگونه پوسیدگی را تخلیه می کند. شما در حالی که یک پر شدگی موقت داخل دندان شما را پر می کند، مطب را ترک می کنید، و بعداً بسته به مقداری از ساختار دندان که از دست داده اید، برای یک پر کردن یا روکش دائمی باز می گردید.
  • کشیدن دندان: اگر آسیب دندان شما ناشی از حفره شدید باشد، دندانپزشک شما ممکن است به شما توصیه کند که دندان را بکشید. در این صورت، برای پر کردن فضای به جا مانده از دندان، باید از یک بریج یا ایمپلنت استفاده کنید، تا دندان های دیگر شما به این فضای خالی جابجا نشوند.
کرم خوردگی دندان

کرم خوردگی دندان

یک علامت هشدار دهنده اولیه برای پوسیدگی دندان

از آنجا که حفره ها علائم ندارند، پیدا کردن زود هنگام آنها چالش برانگیز است. با این حال، پوسیدگی دندان یک علامت هشدار دهنده اولیه دارد: لکه های سفیدی که روی دندان ظاهر می شوند. این لکه ها نشان دهنده نقاطی هستند که مواد معدنی موجود در مینای دندان ها- سنگ بنای اصلی ساختار این لایه محافظ- از بین رفته اند.

اگر متوجه نقاط سفید، به خصوص در دندان های کودکان شدید، می توانید با دندانپزشک در مورد چگونگی جلوگیری از تبدیل این لکه ها به حفره ها صحبت کنید. انجام این اقدامات ممکن است کمک کننده باشد:

  • به درستی، دو بار در روز، با خمیر دندان فلورایده مسواک بزنید. در مورد استفاده از مکمل فلوراید، مانند دهانشویه فلورایده، با دندانپزشک خود صحبت کنید، به خصوص اگر به طور معمول از آب شرب شهری، که حاوی فلوراید است، نمی نوشید.
  • تعداد شیرینی ها و میان وعده هایی که شما یا فرزندتان می خورید را کاهش دهید.
  • بعد از مسواک زدن دندان ها و قبل از خواب، از خوردن یا نوشیدن خودداری کنید.
  • به فکر استفاده از سیلانت های دندانی باشید. این یک لایه پلاستیکی نازک است که شیارهای دندان های مولر را پوشش می دهد و باعث می شود احتمال گیر کردن ذرات غذایی و پلاک ها درون آنها کمتر شود.
کرم خوردگی دندان

کرم خوردگی دندان

سخن پایانی

اگر حفره دندان دارید ممکن است احساس شرمندگی کنید، اما به خاطر داشته باشید: حفره ها بسیار شایع هستند و چیزی نیستند که از آنها خجالت بکشید. عملکرد طبیعی دهان ما به این معنی است که بیشتر ما گاهی اوقات دچار حفره های دندانی می شویم.

زود پیدا کردن یک حفره می تواند در جلوگیری از درد و ساده تر نگه داشتن درمان به شما کمک کند. مراجعه هر شش ماه یک مرتبه به دندانپزشک، حتی اگر عصبی باشید، می تواند به این امر کمک کند. از آنجا که سلامت دهان و دندان با سلامت عمومی مرتبط است، مراقبت از دندان های شما بخش مهمی از مراقبت از خود است!

پلاک دندان چیست، چگونه تشکیل می شود؟

پلاک دندان چیست؟ تارتار چیست؟ تفاوت بین این دو چیست؟ چگونه روی دندان ها شکل می گیرند؟ چگونه می توان از شکل گیری آنها روی دندان ها جلوگیری کرد؟ چرا باید از شر پلاک های روی دندان ها خلاص شوید؟ چگونه می توان آنها را برطرف کرد؟

اینها پرسش هایی هستند که زمانی برای ما مطرح می شوند که از دندانپزشک خود می شنویم که روی دندان های ما پلاک یا تارتار تشکیل شده است. در این مقاله ما به این پرسش ها پاسخ خواهیم داد. امیدواریم که این اطلاعات به شما کمک کنند دریابید که چگونه می توانید از دندان های خود بهتر مراقبت کنید و از بروز مشکلات بهداشتی دهان و دندان در آینده جلوگیری کنید.

مشاهده پلاک و تارتار موجود روی دندان ها ممکن است کار دشواری باشد، مگر اینکه دندانپزشک باشید. پلاک دندان و تارتار مرتبط هستند، اما آنها یکسان نیستند. با این حال، یک مورد مشترک که پلاک دندان و تارتار (رسوب) دارند این است که شما نمی خواهید آنها به مدت طولانی روی دندان های شما باقی بمانند. خبر خوب این است که زدودن پلاک در منزل با استفاده از روتین های خوب بهداشتی دهان و دندان و شاید برخی از محصولات خاص حذف پلاک دندان بسیار ساده است. با این حال ، تارتار روی دندان ها به مراقبت های دندانپزشکی نیاز دارد.

پلاک دندان چیست؟

یک تعریف ساده پلاک دندان این است که: یک پوشش چسبنده که روی دندان ها و اطراف لثه ها تشکیل می شود. یک اصطلاح تخصصی برای پلاک دندان “بیوفیلم دندان” است، زیرا حاوی باکتری های زنده و بزاق است. چسب مانند بودن بافت پلاک دندان به باکتری ها کمک می کند تا در اطراف دندان ها و لثه ها به یکدیگر بچسبند، جایی که وقتی شما چیزی می خورید یا می نوشید، آنها از کربوهیدرات های باقی مانده تغذیه می کنند.

بدون زدودن مؤثر پلاک ها، باکتری ها تکثیر می شوند و بیوفیلم گسترش می یابد. با تغذیه باکتری ها، آنها اسیدهایی تولید می کنند که باعث خوردگی مینای دندان ها می شوند و پلاک روی دندان ها را سخت می کنند، و با تعدادی از مشکلات دندانی ارتباط دارند، از جمله:

  • پوسیدگی دندان
  • زرد شدن رنگ دندان ها
  • بیماری لثه
  • بوی بد دهان
  • تارتار روی دندان ها
  • از دست دادن دندان ها

به همین دلیل، زدودن پلاک ها به صورت روزانه از روی دندان ها، و دانستن اینکه چگونه می توانید به شکلی صحیح از شر پلاک روی دندان ها خلاص شوید، مهم است- در ادامه بیشتر در مورد اینها خواهید خواند.

پلاک دندان

پلاک دندان

چه عواملی باعث ایجاد پلاک روی دندان ها می شود و چگونه می توان از آن جلوگیری کرد؟

بیوفیلم دندان به طور طبیعی داخل دهان ما وجود دارد، بنابراین کاری نیست که شما بتوانید با انجام آن به طور کامل از شر پلاک دندان ها خلاص شوید، یا هر روز تشکیل شدن آن را متوقف کنید.

با این حال ، غذا و نوشیدنی که شما مصرف می کنید تأثیر مستقیمی روی میزان بیوفیلم روی دندان های شما دارد. باکتری های موجود در پلاک دندان روی دندان ها با تغذیه از کربوهیدرات ها (از جمله قندها) رشد می کنند- ممکن است متوجه شده باشید که فیلم چسبناک روی دندان های شما پس از خوردن آب نبات، شکلات و سایر خوراکی های شیرین بدتر است.

مصرف مرتب الکل نیز تعادل باکتری های سالم داخل دهان شما را به هم می ریزد.

کاهش مصرف این خوراکی ها، یا حداقل محدود کردن آنها به وعده های غذایی به جای میان وعده در طول روز، می تواند کمک کند مقدار پلاک روی دندان های شما به حداقل برسند. نشان داده شده است که برخی از خوراکی ها به کاهش تشکیل پلاک روی دندان ها کمک می کنند، و با سلامت بهتر لثه ها ارتباط دارند اما آنها جایگزینی برای مسواک زدن و نخ دندان کشدن نیستند، چه با نخ دندان سنتی یا مسواک بین دندانی.

زنان باردار، به دلیل تغییرات هورمونی داخل دهان خود، بیشتر احتمال دارد که روی دندان های آنها پلاک ایجاد شود، بنابراین مهم است که در دوران بارداری توجه بیشتری به بهداشت دهان و دندان های خود داشته باشند، تا پلاک تشکیل شده روی دندان ها به تارتار تبدیل نشود.

ظاهر پلاک روی دندان ها چگونه است؟

مشاهده پلاک روی دندان ها دشوار است زیرا تقریباً بی رنگ و گاهی اوقات زرد کم رنگ است. به احتمال زیاد با کشیدن زبان خود در امتداد دندان ها یا خراشیدن دندان ها با ناخن، آن را احساس می کنید. اگر به تازگی چیزی خورده اید، یا مدتی است که دندان های خود را مسواک نزده اید، احتمالاً می توانید قسمت هایی از دندان های خود که به نظر پرز دار شده اند را احساس کنید، که به اندازه زمانی که مسواک می زنید صیقلی نیستید. این پلاک دندان است.

اما ظاهر پلاک های دندان چگونه است؟ اگر می خواهید ببینید که دقیقاً در چه مکان هایی پلاک روی دندان های شما وجود دارد، از یک قرص نشان دهنده پلاک دندان استفاده کنید. این قرص ها باعث رنگی شدن هرگونه بیوفیلم روی دندان ها می شوند و به شما نشان می دهند که برای خلاص شدن از شر پلاک های مضر تشکیل شده روی دندان ها، باید تلاش های مسواک زدن خود را روی کجاها متمرکز کنید.

پلاک دندان

پلاک دندان

مقایسه پلاک دندان و تارتار

ما تعریف پلاک دندان را ارائه داده ایم، اما چه تفاوتی بین پلاک و تارتار (که به آن رسوب دندان نیز گفته می شود) وجود دارد؟

اگر پلاک را به درستی از سطح دندان های خود پاک نکنید، شروع به سفت شدن می کند. فقط ظرف چند ساعت می تواند سفت تر شود و مسواک زدن برای زدودن آن را دشوارتر کند. اما بعد از گذشت چند روز، مواد معدنی را از بزاق شما جذب می کند و ماده ای جامد به نام تارتار تشکیل می دهد. تارتار دندان اغلب در شکاف بین دندان ها، اطراف پایه دندان ها و زیر لثه ها تشکیل می شود.

با گذشت زمان، هرگونه تارتار تشکیل شده روی دندان ها گسترش می یابد، ضخیم تر می شود و به رنگ تیره در می آید. این می تواند باعث تحریک لثه ها شود و در نهایت منجر به بروز بیماری لثه خواهد شد.

تارتار تشکیل شده محکم به دندان ها می چسبد و زدودن آن توسط خودتان بسیار دشوار خواهد شد. اگر متوجه تارتار سفید، زرد ، قهوه ای یا سیاه رنگ روی دندان های خود شدید- ماده ای سخت که با مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن معمولی از بین نمی رود- به پاکسازی تخصصی دندان ها، که به جرمگیری و پولیش معروف است نیاز خواهید داشت که باید توسط دندانپزشک انجام شود.

در جدول خلاصه ای از تفاوت های کلیدی بین پلاک و تارتار آورده شده است:

پلاکتارتار
سرعت تشکیلچند ساعت بعد از مسواک زدن، یا درست بعد از غذا خوردنپلاک بعد از چند روز سفت می شود و به تارتار تبدیل می شود
بافتفیلم چسبناکماده معدنی سفت
ظاهربی رنگ یا زرد کم رنگ، دشوار برای دیدنماده قابل مشاهده ای به رنگ سفید، زرد، قهوه ای، یا سیاه که به دندان ها می چسبد
نحوه زودناکثر پلاک ها با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن زدوده می شوند؛ مراجعات منظم به دندانپزشک توصیه می شوندبه پاکسازی های تخصصی (جرمگیری و پولیش) در مطب دندانپزشک نیاز دارند.
اگر باقی بماند…سخت شده و به تارتار تبدیل می شودگسترش می یابد و دندان را کامل پوشش می دهد، با پوسیدگی، بیماری لثه، و بیماری های دیگر ارتباط دارد.

پلاک دندان

پلاک دندان

چگونه پلاک را از روی دندان ها پاک می کنید؟

خبر خوب این است که بهترین راه برای از بین بردن پلاک از روی دندان ها به صورت روزانه، به راحتی، با مسواک زدن دندان های خود و نخ دندان کشیدن آنها است. اما، شما باید مطمئن شوید که درست مسواک می زنید. همچنین باید مطمئن شوید که زمان کافی برای تمیز نگهداشتن دندان های خود، صبح و شب صرف می کنید تا مطمئن شوید که تمام پلاک های تشکیل شده روی دندان ها را از بین می برید.

برخی از افراد متوجه می شوند که مسواک برقی برای از بین بردن پلاک دندان ها مؤثرتر از یک مسواک دستی عمل می کند. با این حال، مسواک زدن به تنهایی در زدودن پلاک بین دندان ها مؤثر نیست، به همین دلیل نخ دندان کشیدن روزانه کار مهمی است. اگر استفاده منظم از نخ دندان های معمولی را دوست ندارید، یک ابزار شستشوی دهان (واتر فلاسر) می تواند یک سرمایه گذاری خوب باشد.

در اینجا به بیان برخی از گام های اساسی برای زدودن پلاک ها از روی دندان ها می پردازیم، قبل از اینکه به رسوب تبدیل شوند:

  • دو مرتبه در روز- یک بار قبل از خواب و یک بار دیگر در طول روز- حداقل به مدت دو دقیقه دندان های خود را مسواک بزنید.
  • از یک مسواک دارای فرچه نرم استفاده کنید و از اعمال فشار خیلی زیاد اجتناب کنید.
  • مسواک را با زاویه ۴۵ درجه روی دندان ها قرار دهید تا به زیر خط لثه برسد.
  • روی مسواک زدن همه سطوح هر دندان تمرکز کنید.
  • قبل یا بعد از مسواک زدن دندان ها، بین دندان ها را نخ دندان بکشید.
  • بلافاصله پس از مسواک زدن دهان را با آب یا دهانشویه نشویید، زیرا این کار باعث از بین رفتن مواد موجود در خمیردندان شما خواهد شد.

بیوفیلم دندان را نمی توان به سادگی با شستشو با آب از بین برد، گرچه شستشو پس از صرف غذا می تواند به شما در شستن مقداری از قندها و اسیدهای باقی مانده کمک کند. همچنین می توانید از دهانشویه فلورایده استفاده کنید یا آدامس بدون قند بجوید تا به تمیز نگه داشتن دندان های خود بین مسواک زدن ها کمک کنید.

چگونه می توان با تشکیل پلاک مبارزه کرد؟

بهترین راه برای مبارزه با تشکیل پلاک روی دندان ها، پاکسازی حرفه ای دندان ها است. پاکسازی ها باید حداقل هر شش ماه یک مرتبه انجام شوند تا از تشکیل بیش از حد پلاک جلوگیری شود. با این حال، بسته به سابقه بیماری های شما و میزان مستعد بودن شما به ابتلا به آنها، ممکن است نیاز باشد پاکسازی دندان ها بیشتر انجام شود. تشکیل پلاک می تواند منجر به بیماری های لثه و پوسیدگی دندان ها شود. اکثر پاکسازی های تخصصی دندان ها فقط حدود ۳۰ دقیقه طول می کشد، و شامل جرمگیری و پولیش می شود تا اطمینان حاصل شود که تمام پلاک ها برداشته می شوند و لبخندی تازه و تمیز برای شما به جا می ماند.

ابزارهای حذف پلاک دندان

انواع مختلفی از ابزارها برای زدودن پلاک های دندان ها، کیت های حذف پلاک و حتی پاک کننده های برقی پلاک، برای از بین بردن پلاک از روی دندان ها وجود دارند. اینها به طور کلی برای افرادی که روی دندان های خود تارتار دارند و می خواهند بدون مراجعه به دندانپزشک آنها را حذف کنند به بازار عرضه می شوند.

ما استفاده از این ابزارها را برای از بین بردن پلاک دندان در منزل توصیه نمی کنیم. چرا؟ اولاً، همانطور که قبلاً نیز اشاره کردیم، شما احتمالاً بهترین پاک کننده پلاک را در کابینت حمام خود دارید. علت این است که تمام آنچه برای از بین بردن بیوفیلم دندان لازم است، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن روزانه است. ثانیاً، اگر رسوب سخت شده روی دندان های خود داشته باشید، تنها یک دندانپزشک متخصص می تواند اطمینان حاصل کند که این رسوب بدون خطر و به طور کامل زدوده شده است.

تلاش برای استفاده از ابزارهای مخصوص دندانپزشکی روی دندان های خودتان برای زدودن پلاک در منزل، شما را در معرض خطر آسیب رساندن به دندان ها و لثه ها قرار می دهد. بعلاوه، زدودن تارتار از روی پشت دندان ها و سایر مناطق که قابل مشاهده نیستند، برای شما بسیار دشوار خواهد بود. به طور خلاصه: حذف پلاک می تواند با مسواک انجام شود؛ زدودن تارتار باید توسط دندانپزشک شما انجام شود.

پلاک دندان

پلاک دندان

بهترین خمیردندان برای از بین بردن پلاک روی دندان ها چیست؟

از بین بردن پلاک از روی دندان ها بیشتر از آنکه به نوع مسواک مربوط باشد، به روتین مسواک زدن و تکنیک مسواک زدن شما مربوط می شود. اگر درست مسواک می زنید و برای تمیز کردن بین دندان های خود نخ دندان استفاده می کنید، صرف نظر گرفتن خمیر دندانی که استفاده می کنید، این روتین برای دور نگهداشتن پلاک از دندان های شما کافی خواهد بود. با این حال، برخی مواد خاص خمیردندان ها وجود دارند که می توانند به خنثی کردن اسید داخل دهان شما کمک کنند، بنابراین می توانید به دنبال یک خمیردندان مخصوص حذف پلاک یا خمیر دندان کنترل تارتار حاوی یک یا چند مورد از این موارد باشید:

  • جوش شیرین (بی کربنات سدیم): قلیایی بودن جوش شیرین به تعادل اسیدیته بیوفیلم دندان کمک می کند. ساینده بودن آن نیز می تواند به زدودن پلاک دندان کمک کند.
  • پیروفسفات سدیم: استفاده منظم از خمیر دندان حاوی این ماده می تواند مانع تشکیل پلاک دندان شود.
  • تری کلوزان: این ماده ضد باکتریایی با باکتری هایی که در پلاک دندان زندگی می کنند مبارزه می کند.
  • سیترات روی: ثابت شده است که این ماده تا ۱۲ ساعت پس از مسواک زدن، زنده ماندن باکتری های موجود در پلاک دندان را کاهش می دهد.

خمیر دندان های زیادی برای مبارزه پلاک دندان و کنترل تارتار در دسترس هستند، بنابراین بهترین خمیر دندان برای جلوگیری از تشکیل پلاک دندان برای شما، ممکن است به ترجیح و سلیقه شخصی شما بستگی داشته باشد.

دهانشویه برای زدودن پلاک دندان

دهانشویه می تواند حاوی مواد خاصی باشد که به کاهش باکتری ها و محافظت از دندان ها در برابر تشکیل پلاک کمک می کند، بویژه فلوراید و کلراید ستیل پیریدینیوم. با این حال، استفاده از دهانشویه به تنهایی، روشی چندان مؤثر برای زدودن پلاک از روی دندان ها، یا جلوگیری از تشکیل پلاک نیست، و مطمئناً نباید جایگزین مسواک زدن و نخ دندان کشیدن شود.

پلاک دندان

پلاک دندان

چگونه پلاک سخت را حذف کنیم؟

پلاک سخت شده روی دندان ها، معروف به تارتار یا رسوب، فقط توسط یک دندانپزشک قابل برداشته شدن است. در فرایند دندانپزشکی به نام دندان جرمگیری، از ابزارهای تخصصی برای سست کردن پلاک های چسب- مانند تشکیل شده گیر کرده روی دندان های شما استفاده  می شود.

حذف پلاک از روی پروتزهای مصنوعی دندانی

پروتزهای دندانی نیز به زدودن پلاک دندان نیاز دارند. بنیاد سلامت دهان و دندان توصیه می کند که به صورت روزانه پروتزهای دندانی خود را مسواک بزنید و دندان های مصنوعی خود را خیس کنید تا آنها را عاری از پلاک حفظ کنید. قرص های مخصوص تمیز کردن پروتز، به از بین بردن باکتری ها و صاف و تمیز کردن پروتزها کمک می کنند. با این حال، پلاک دندان- درست همانطور که روی دندان های طبیعی تشکیل می شود- اگر به درستی تمیز نشود، می تواند روی پروتزها نیز ایجاد شود.

نتیجه گیری

متأسفانه هیچ راهی برای خلاص شدن به طور دائم از شر پلاک دندان وجود ندارد. به دلیل میکروب هایی که به طور طبیعی داخل دهان وجود دارند، آنها همیشه داخل دهان در حال شکل گیری هستند، گرچه غذاهای حاوی قند زیاد سایر کربوهیدرات ها می توانند سرعت انباشته شدن آن را افزایش دهند.

اما چگونه می توان از شر پلاک خلاص شد؟ پاسخ در روتین بهداشتی دهان و دندان شما نهفته است.

مهم است که برای از بین بردن پلاک روی دندان ها، به صورت روزانه کارهای بهداشتی دهان و دندان ها را انجام دهید، در غیر این صورت، می تواند سخت شود و به تارتار تبدیل شود، که فقط توسط یک دندانپزشک متخصص قابل زدودن است. رها کردن بیوفیلم دندان یا تارتار روی دندان ها، با پوسیدگی دندان، بیماری لثه و بوی بد دهان ارتباط دارد.

دو بار در روز مسواک بزنید و یک بار در روز نخ دندان بکشید، تا تشکیل پلاک روی دندان های خود را به حداقل رساندن برسانید. همچنین معاینات منظم دندانپزشکی داشته باشید تا دندانپزشک شما بتواند هر مشکلی را زودتر شناسایی کند و به شما نشان دهد که روی کدام نواحی باید بیشتر کار کنید.

پلاک دندان

پلاک دندان

پرسش های متداول در مورد پلاک دندان

چگونه می توان در منزل پلاک را از روی دندان های خود برطرف کرد؟

اگر در حال فکر کردن به این موضوع هستید که چگونه می توانید از شر پلاک روی دندان ها خلاص شوید، خبرهای نسبتاً خوبی برای شما داریم. بهترین راه برای زدودن پلاک از روی دندان ها در منزل، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم است. ممکن است وسوسه شوید که ابزارهای دندانپزشکی فانتزی که در مطب دندانپزشک خود دیده اید را خریداری کنید، اما استفاده از این ابزارها در منزل بی خطر نیست.

چه تفاوتی بین پلاک و تارتار وجود دارد؟

تفاوت اصلی این است که اول پلاک می آید. اگر باقی بماند، به تارتار تبدیل می شود. پلاک را می توان در منزل با یک مسواک برداشت، اما تارتار بسیار سخت تر است و باید توسط یک دندانپزشک برداشته شود. مهم است که اجازه ندهید پلاک به تارتار تبدیل شود، زیرا تارتار می تواند منجر به پوسیدگی دندان و بیماری لثه شود.

پلاک از چه ساخته شده است؟

پلاک یک ماده چسبناک است که دندان های شما را می پوشاند و از ذرات غذایی و بزاق تشکیل شده است. باکتری ها از ذرات غذای موجود در پلاک شما تغذیه می کنند و آنها می توانند منجر به بروز بیماری لثه و پوسیدگی دندان شوند. به همین دلیل مهم است که به طور منظم مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

چگونه پلاک منجر به پوسیدگی دندان می شود؟

باکتری ها در پلاک روی دندان شما زندگی می کنند و اسیدی تولید می کنند که موجب خوردگی و فرسایش مینای دندان های شما می شود. این باکتری ها همچنین می توانند باعث عفونی شدن بافت لثه و استخوان شما شوند، و این همان چیزی است که منجر به پوسیدگی دندان می شود.

بهترین خمیردندان برای رفع پلاک دندان چیست؟

بیشتر خمیر دندان های اقتصادی دارای خاصیت مبارزه با پلاک هستند، اما بهترین خمیر دندان برای مبارزه با پلاک آنهایی هستند که دارای فلوراید و جوش شیرین هستند.

پلاک دندان

پلاک دندان

پلاک چگونه شکل می گیرد؟

ذرات مواد غذایی باقی مانده روی دندان های شما مکانی برای رشد باکتری ها فراهم می آورند و بزاق موجود در دهان شما با باکتری ها و ذرات غذایی مخلوط می شود، و نتیجه آن پوشش کرکی و نازک است که ما آن را تحت عنوان پلاک می شناسیم. گرچه هر بار بعد از خوردن غذا، کمی پلاک تشکیل می شود و به تنهایی مشکلی ایجاد نمی کند، اما تشکیل پلاک می تواند منجر به پوسیدگی دندان شود و باید با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم مانع آن شد.

چه اتفاقی می افتد اگر خونریزی لثه خود را درمان نکنید؟

علل خونریزی لثه

لثه های سالم باید صورتی کم رنگ و محکم باشند، به راحتی اطراف هر دندان قرار گرفته باشند. اگر لثه ها خونریزی دارند، ممکن است نشان دهنده یک مشکل جدی تر باشند. در اینجا به بیان برخی دلایل می پردازیم که می توانند باعث خونریزی لثه ها شوند.

خونریزی لثه

خونریزی لثه

آغاز یک روتین نخ دندان کشیدن

هیچ وقت برای آغاز نخ دندان کشیدن دیر نیست. زمانی که برای نخستین بار نخ دندان کشیدن را آغاز می کنید، یا حتی اگر مدتی است که از آخرین نخ دندان کشیدن شما می گذرد، ممکن است مقداری خونریزی در کنار خط لثه خود مشاهده کنید.

علاوه بر این، اگر تعداد دفعات نخ دندان کشیدن را به بیشتر از حد معمول افزایش دهید، لثه ها ممکن است کمی خونریزی داشته باشند. اجازه ندهید که این موضوع شما را از عادت های بهداشتی خوب باز دارد. نخ دندان بقایای مواد غذایی و پلاک ها را حذف می کند، که بخش ضروری در مراقبت های دندانی است.

التهاب لثه یا ژنژیویت

اگر به طور منظم پلاکی که هر روز روی دندان‌ها جمع می شود را پاک نکنید، در نهایت باعث بروز التهابی به نام ژنژیویت می‌شود. لثه های شما ممکن است درد داشته و متورم به نظر برسند. ممکن است شاهد تحلیل رفتن لثه ها یا متوجه شکافی بین دندان ها و لثه های خود شوید که با خونریزی همراه است.

پریودنتیت مزمن

پریودنتیت که تحت عنوان بیماری لثه نیز شناخته می شود، باعث خونریزی لثه می شود. بیماری لثه یک عفونت شدید لثه است که به بافت حساس لثه آسیب وارد می کند و حتی استخوان هایی که از دندان های شما حمایت می کنند را تخریب می کند. بیماری لثه حتی می تواند منجر به از دست دادن دندان شود. پریودنتیت زمانی رخ می دهد که التهاب لثه درمان نشود، اما خبر خوب این است که قابل اجتناب و قابل درمان است.

تغییرات هورمونی

برخی از زنان باردار به دلیل تغییرات هورمونی در بدن، هنگام مسواک زدن دندان های خود دچار خونریزی لثه (لثه بارداری) می شوند.

یک مسواک جدید

اگر اخیراً یک مسواک جدید خریداری کرده اید، ممکن است فرچه های آن بیش از حد سفت باشند. فرچه های سخت و سفت می توانند به بافت لثه ها آسیب وارد کنند و باعث خونریزی لثه ها شوند. همیشه مسواک نرم انتخاب کنید و به آرامی مسواک بزنید تا از آسیب به لثه ها جلوگیری شود.

کمبود مواد مغذی

اگر رژیم غذایی شما فاقد ویتامین K یا ویتامین C کافی است، ممکن است کمبود مواد مغذی باعث خونریزی لثه شود. غذاهای سرشار از ویتامین C عبارتند از: توت فرنگی، گوجه فرنگی، سیب زمینی و مرکبات. غذاهای سرشار از ویتامین K عبارتند از سبزیجات برگ دار مانند کلم پیچ، شاهی و اسفناج.

دلایل دیگرینیز وجود دارد که می توانند باعث خونریزی لثه های شما شوند:

  • دیابت
  • سرطان خون
  • ویروس هرپس
  • ویروس اپشتین بار
  • اچ آی وی (ایدز)
  • عفونت های قارچی
  • اختلالات لخته شدن خون (هموفیلی)

چرا باید خونریزی لثه درمان شود؟

اگر لثه های شما خونریزی دارند، مهم است که آن را تحت کنترل قرار دهید. گرچه ممکن است همانطور که در بالا اشاره شد، علت آن یک دلیل کاملاً ساده، مانند استفاده از مسواک بسیار سخت باشد، اما گاهی اوقات ممکن است دلیل مهم تری موجب بروز آن شده باشد. تحقیقات نشان می دهند که خونریزی لثه ها ممکن است با بیماری های مختلفی ارتباط داشته باشد. وقتی می گویند دهان پنجره ای رو به بدن است، واقعاً درست است.

آنچه داخل دهان اتفاق می افتد ممکن است تصویری از سلامت کلی باشد. تحقیقات حاکی از این هستند که بیماری پریودنتال، که ممکن است دلیل خونریزی لثه شما باشد، با بیماری هایی مانند بیماری قلبی، دیابت، سکته مغزی، و زایمان زودرس ارتباط دارد. به همین دلیل دندانپزشکان معتقدند، اگر بیماری پریودنتال (لثه) را درمان نکنید، نه تنها به آرامی همه دندان های خود را از دست خواهید داد، بلکه ممکن است سلامت شما نیز تحت تأثیر قرار دهد.

چه ارتباطی بین خونریزی لثه و بیماری های متعدد وجود دارد؟

ارتباط بین لثه های شما و سلامت شما التهاب است. التهاب یک واکنش طبیعی بدن شما نسبت به عفونت یا آسیب است. بنابراین اگر بیماری لثه دارید، ممکن است لثه های شما ملتهب شده و خونریزی کنند.

همانطور که التهاب در خون شما ایجاد می شود، می تواند باعث وخیم تر شدن دیگر بیماری ها شود. برخی از مطالعات حاکی از این هستند که افراد مبتلا به بیماری لثه بیشتر مستعد ابتلا به بیماری قلبی یا دیابت هستند. برخی دیگر نشان می دهند که خطر زایمان زودرس در زنان باردار را افزایش می دهد.

خونریزی لثه

خونریزی لثه

قلب شما

بسیاری از افرادی که بیماری لثه دارند، آترواسکلروز یا تجمع پلاک در شریان ها نیز دارند. هر دو با التهاب مرتبط هستند.

متخصصان به طور کامل به ارتباط بین بیماری قلبی و بیماری لثه پی نبرده اند و کاملاً مشخص نیست که چرا آنها با هم رخ می دهند. محققان مطمئن نیستند که آیا عفونت در لثه واقعاً علت التهاب در دیواره سرخرگ ها است یا خیر.

همچنین مشخص نیست که آیا درمان بیماری لثه در حال حاضر خطر حمله قلبی یا سکته را در آینده کاهش می دهد یا خیر. اما متخصصان آن را توصیه می کنند، مهم نیست که چه باشد.

برای ارتقاء سلامت لثه ها و قلب خود، سعی کنید کارهای زیر را انجام دهید:

  • به طور منظم ورزش کنید.
  • سیگار کشیدن را ترک کنید.
  • مصرف خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی قند را محدود کنید.
  • فشار خون خود را مدیریت کنید.
  • در وزن مناسب بمانید.

قند خون

بیماری لثه و دیابت ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند. این می تواند ارتباطی دو طرفه باشد. اگر دیابت دارید، بیشتر احتمال دارد که به بیماری لثه مبتلا شوید. اگر بیماری لثه دارید، کنترل سطح قند خون دشوارتر است و می تواند دیابت را بدتر کند.

مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، شستشوی روزانه دهان با دهانشویه آنتی باکتریال، و تمیز کردن منظم دندان ها- همراه با سایر کارهایی که برای درمان دیابت خود انجام می دهید- می توانند به کاهش این خطر کمک کند.

فرزند شما

اگر باردار هستید و بیماری لثه دارید، احتمال زایمان زودرس ممکن است بیشتر باشد.

مطالعات اخیر نشان می دهند که باکتری های ناشی از بیماری لثه ممکن است وارد جریان خون شما شوند و به جنین شما برسند. این می تواند زایمان زودرس را در پی داشته باشد و احتمال به دنیا آوردن نوزادی با وزن کم هنگام تولد افزایش یابد.

سرطان

برخی از متخصصان معتقد هستند که ممکن است بین بیماری پریودنتال و برخی سرطان های خاص ارتباط وجود داشته باشد، اما این موضوع هنوز از نظر علمی ثابت نشده است.

اگر خونریزی لثه شما ناشی از بیماری پریودنتال طولانی مدت باشد، التهاب ممکن است احتمال ابتلا به سرطان را افزایش دهد.

چکار می توان انجام داد؟

اگر همین حالا برای درمان خونریزی لثه خود اقدام کنید، می تواند سرمایه گذاری برای آینده شما باشد. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دقیق بهترین راه برای جلوگیری از بروز بیماری لثه است. البته نمی‌توان اهمیت هر شش ماه یک مرتبه مراجعه به دندانپزشک را برای معاینه نادیده گرفت. زمانی که دندانپزشک لثه های شما را ارزیابی می کند، فرصتی برای تشخیص زود هنگام این شرایط جدی است.

چرا دندان های من به سرما و گرما حساس هستند؟

این پرسشی است که اکثر دندانپزشکان تقریباً هر روز با آن مواجه می شوند و البته آنها می دانند که روبرو شدن با حساسیت به دما چقدر دردناک و دشوار است. در تابستان هیچ چیز بهتر از یک نوشیدنی خیلی سرد پس از یک بازی مفرح نیست. یا در زمستان هیچ چیز به اندازه یک نوشیدنی گرم نمی تواند تسکین دهنده و گرم کننده برای کل بدن باشد. حساسیت دندان که مانع لذت بردن شما از نوشیدنی های مورد علاقه شما می شود، ناامید کننده است، اما شما تنها نیستید. تعداد زیادی افراد در سراسر دنیا با حساسیت دندان مربوط به دما مواجه هستند، و اکثر این موارد با مراقبت های خانگی قابل حل شدن هستند. با این حال، لازم است برخی از این موارد توسط دندانپزشک مورد توجه قرار گیرند. اگر شما نیز یکی از میلیون ها نفر از افراد در حال مبارزه با حساسیت دندان هستید و آماده هستید که دوباره از نوشیدنی های داغ و سرد مورد علاقه خود لذت ببرید، باید به علت اصلی این مشکل پی ببرید و با کمک دندانپزشک و با ایجاد تغییراتی در بهداشت دهانی روتین خود در منزل یا ترمیم و اصلاح آسیب های دندانی با درمان های دندانپزشکی داخل مطب، حساسیت دندانی خود را از بین ببرید.

علائم حساسیت دندان ها به دما

علامت اصلی حساسیت دندان ها به دما، دندان درد هنگام قرار گرفتن آنها در معرض دماهای بالا یا پایین است. برخی از بیماران احساس درد شدید و ضربان دار را گزارش می دهند. سایر افراد ناراحتی آزار دهنده و طولانی مدت پس از قرار گرفتن در معرض نوشیدنی های سرد یا داغ، را تجربه می کنند. در بسیاری از موارد، طرح درمانی برای حساسیت دندانی بر اساس مدت زمانی مشخص می شود که بعد از قرار گرفتن دندان های شما در معرض حساسیت به دما درد را تجربه می کنید.

حساسیت کمتر از ۱۵ ثانیه

اگر درد یا ناراحتی تنها بلافاصله چند ثانیه پس از نوشیدن یک نوشیدنی گرم یا سرد طول بکشد، بعید است که مشکل جدی باشد. در این موارد، به احتمال زیاد حساسیت نتیجه پوسیدگی خفیف دندان (حفره)، شل شدن یا از بین رفتن پر شدگی دندان یا تحلیل رفتگی جزئی لثه است. عاقلانه است که هر چه سریع تر برای مراجعه به دندانپزشک اقدام کنید، اما نیازی به مراقبت های اورژانسی دندانپزشکی ندارد.

حساسیتی که ۳۰ ثانیه یا بیشتر طول می کشد

در این موارد، احتمالا شما متحمل آسیب دائمی به ساختار داخلی (پالپ) دندان خود شده اید. این امر می تواند در نتیجه پوسیدگی عمیق دندان، شکستگی دندان، تصادف یا تروما رخ دهد یا اینکه می تواند نتیجه عفونت جدی باشد. در هر یک از این موارد، بهتر است بلافاصله برای انجام یک معاینه کامل با دندانپزشک خود یک قرار ملاقات بگذارید- قبل از اینکه درد ثابت و غیر قابل تحمل شود.

حساسیت دندان به گرما و سرما

حساسیت دندان به گرما و سرما

علل حساسیت دندان

هنگامی که برای درمان حساسیت دندان به دندانپزشک مراجعه می کنید، نخستین گام تعیین علت اصلی حساسیت دندان خواهد بود. گرچه عادات یا تجربیاتی که دقیقاً منجر به بروز حساسیت دندان ها می شوند، در افراد مختلف متفاوت خواهند بود، اما علل زمینه ای معمولاً یکسان هستند. هر دندان از سه لایه تشکیل شده است. لایه سخت و بیرونی که مینای دندان نامیده می شود، سیستم دفاعی دندان است، حفاظت از لایه های نرم تر و داخلی تر دندان ها. بلافاصله زیر مینای دندان عاج دندان قرار دارد که یک لایه از دندان است که حاوی تعدادی لوله های میکروسکوپی است که به درونی ترین لایه دندان ختم می شوند که پالپ نامیده می شود. سیستم عصبی دندان داخل پالپ قرار گرفته است. حساسیت دندان ها به دما معمولاً زمانی اتفاق می افتد که سلول ها داخل لایه های عاج دندان ها یا عصب دندان، بوسیله نوشیدنی گرم یا سرد تحریک می شوند.

برخی از علل شایع حساسیت دندان ها به دما شامل موارد زیر است:

دلایلی که یک دندان به سرما حساس است:

  • پوسیدگی دندان- اگر حتی هنگام جویدن هم دندان های شما درد دارند، حساسیت به سرما ممکن است به یک حفره کوچک (بخش پوسیده دندان) مربوط باشد.
  • بیماری لثه- تشکیل پلاک روی دندان، بویژه در خط لثه، نخستین نشانه بیماری لثه است، و مقادیر زیاد پلاک روی سطوح دندان ها می تواند با حساسیت آنها به سرما ارتباط داشته باشد.
  • محکم مسواک زدن بیش از حد وارد کردن فشار خیلی زیاد به دندان ها، استفاده از خمیر دندان های ساینده یا مسواک زدن با یک مسواک دارای فرچه های سفت می تواند باعث از بین رفتن مینای دندان ها و منجر به بروز حساسیت دندان ها به سرما شود.
  • دندان قروچه- این عادت بد که با نام براکسیسم نیز شناخته می شود، منجر به از دست رفتن مینای دندان، لب پر شدن دندان ها، و سایر نگرانی های دندانی خواهد شد که باعث بروز حساسیت به سرما می شوند.
  • تحلیل بافت لثه- تحریک عصب دندان که در لایه های پالپ داخلی دندان قرار دارد می تواند منجر به حساسیت سرد شود. نازک ترین قسمت مینای دندان ریشه های دندان را پوشش می دهد، به همین دلیل، وقتی لثه ها تحلیل می روند، ریشه در معرض محیط دهان قرار می گیرد، و به احتمال زیاد دندان ها به سرما حساس تر هستند.
  • وجود ترک در دندان ها- ترک ها یا شکاف های کوچک در دندان ها می توانند گسترش یابند و به شکاف های بزرگتر تبدیل شوند، زیرا مینای دندان با قرار گرفتن در معرض دماهای مختلف منقبض و منبسط می شود. این ترک ها یکی دیگر از نقاط نفوذ به عصب دندان هستند که منجر به حساسیت به سرما و گرما می شوند.
حساسیت دندان به گرما و سرما

حساسیت دندان به گرما و سرما

دلایل مشترک حساسیت دندان به دما:

  • درمان های دندانپزشکی- سفید کردن دندان یکی از شایع ترین درمان هایی است که منجر به حساسیت به گرما می شود، اما فرایندهای دیگری نیز هستند که می تواند حساسیت به نوشیدنی های گرم ایجاد کند، از جمله تمیز کردن دندان ها، تسطیح سطح ریشه ها و روکش قرار دادن روی دندان یا پر کردن آن. این اتفاق بلافاصله پس از یک فرایند دندانپزشکی کاملاً طبیعی است، اما اگر بیش از چند هفته ادامه یابد یا بدتر شود، با مطب دندانپزشک خود تماس بگیرید.
  • مصرف غذاهای اسیدی- اسیدهای موجود در قهوه، سس گوجه فرنگی، شراب و غذاها و نوشیدنی های دیگر که به طور منظم مصرف می شوند منجر به از دست رفتن مینای دندان ها می شود که می تواند باعث بروز حساسیت دندان ها به نوشیدنی های داغ شود.
  • بیماری های مزمن دهان- ۸۰٪ حساسیت دندان ها در خط لثه آغاز می شود، بنابراین تعجبی ندارد که بسیاری از افرادی که دندان های آن به گرما حساسیت دارند در حال مبارزه با بیماری لثه و تحلیل بافت نرم هستند.

راهکارهای خانگی درمان حساسیت دندان ها به سرما و گرما

اگر حساسیت خفیف به دماهای بالا یا پایین را تجربه می کنید، ایجاد برخی تغییرات در برنامه روزانه بهداشت دهان و دندان ممکن است برای کاهش ناراحتی های دندانی شما کافی باشد.

برخی از تغییراتی که می توانید انجام دهید عبارتند از:

  • از یک نی استفاده کنید- به جای آنکه اجازه دهید مایعات سرد یا گرم مدت زمان طولانی با دندان های شما تماس داشته باشند، از یک نی استفاده کنید تا مایع را از پشت دندان ها بکشید، و از این طریق حساسیت را کاهش دهید.
  • کاهش مصرف غذاهای اسیدی– غذاها و نوشیدنی های اسیدی روی مینای دندان سخت هستند و بویژه می توانند برای لایه های حساس تر عاج و پالپ دندان تحریک کننده تر باشند، بنابراین کاهش مصرف این غذاها و نوشیدنی ها می تواند به شما کمک کند تا از حساسیت اجتناب کنید.
  • مسواک خود را عوض کنید- مسواک های دارای فرچه های سفت و به طور کلی مسواک زدن خیلی محکم می تواند باعث تحریک دندان ها و افزایش حساسیت شود. تعویض مسواک و انتخاب نمونه های نرم تر و پرهیز از مسواک زدن خیلی محکم می تواند حساسیت به دما را کاهش دهد.
  • استفاده از خمیر دندان مخصوص دندان های حساس- خمیر دندان های زیادی در بازار موجود هستند که به طور خاص برای هدف قرار دادن حساسیت دندان ها تولید شده اند، و مواد تشکیل دهنده این خمیر دندان ها می تواند به میزان قابل توجهی درد هنگام مصرف نوشیدنی های گرم و سرد را کاهش داده و سلامت دهان و دندان ها را بهبود دهد.
  • دهانشویه خود را عوض کنید- برخی از دهانشویه ها برای دندان ها سخت هستند، اما برخی دهانشویه های فلورایده وجود دارند که می توانند حساسیت دندان ها در لایه های عاج یا پالپ دندان را بدون تحریک بافت های حساس کاهش دهند.
  • استفاده از محافظ دندان- اگر همیشه در طول شب دندان های خود را روی یکدیگر می سایید و فشار می دهید، برای پرهیز از ساییده شدن مینای دندان ها و کاهش خطر لب پر شدن و ترک خوردن دندان های خود باید محافظ دندان استفاده کنید.
حساسیت دندان به گرما و سرما

حساسیت دندان به گرما و سرما

دندانپزشک چگونه می تواند به حساسیت دندان ها کمک کند؟

اگر حساسیت دندان های شما پس از چند روز بهبود نیافت یا بدتر شد، باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید تا اطلاعات بیشتری در مورد درمان های تخصصی برای بهبود خود پیدا کنید. برخی از گزینه هایی که ممکن است توصیه شوند عبارتند از:

  • فلوراید تراپی- ثابت شده است که کاربردهای خانگی فلوراید تراپی و خمیر دندان هایی که فلوراید را با سایر مواد تشکیل دهنده ترکیب می کنند مانند کربوکسی متیل سلولز، هیدروکسی ستیل سلولز و پلی اتیلن گلیکول، حساسیت دندان ها را کاهش می دهد. علاوه بر این، دندانپزشک ممکن است در طول معاینات شش ماه یک مرتبه، فلوراید تراپی در مطب دندانپزشکی را برای کاهش حساسیت مزمن دندان توصیه کند.
  • درمان ریشه- دندان درد شدید و حساسیت اغلب در نتیجه آسیب یا پوسیدگی رخ می دهد که دسترسی به ساختارهای عصبی حساس داخل لایه های پالپ دندان ها را راحت می کند. هنگامی که این اتفاق می افتد، لازم است یک درمان پیشرفته تر دندانپزشکی به نام درمان ریشه انجام شود. این فرایند شامل حذف عصب آسیب دیده و بافت پالپ می شود. سپس، داخل دندان ضد عفونی می شود و دوباره پر می شود. در انتها، برای تقویت و محافظت از دندان درمان شده با درمان ریشه، روی آن روکش دندان قرار می گیرد.
  • پیوند لثه- اگر بیماری لثه و تحلیل رفتن بافت نرم، باعث شود ریشه های دندان در معرض محیط دندان قرار بگیرند، این اتفاق باعث بروز حساسیت دندان می شود، به همین دلیل ممکن است پیوند لثه توصیه شود. این فرایند جراحی از ریشه های دندان ها محافظت می کند، سلامت کلی را بهبود می بخشد و حساسیت را از بین می برد.
  • ترمیم های دندانی- اگر یک ترک، لب پر شدگی یا حفره دندان وجود داشته باشد، دندان را با استفاده از یک پرکننده ، اینله، یا آنله یا روکش دندان همرنگ آن ترمیم می کنیم. این راهکارها از دندان آسیب دیده محافظت می کنند و حساسیت را بهبود می بخشند.

نوشیدنی های گرم و سرد را بردارید

در پایان، هدف این مقاله این است که به شما کمک کند پاسخی کاربردی برای پرسش های خود در مورد حساسیت هنگام نوشیدن نوشیدنی های گرم یا سرد پیدا کنید. اگر حساسیت خفیف به دما، شما را از لذت بردن از نوشیدنی های مورد علاقه خود باز می دارد، بدن شما چیزی به شما می گوید. گوش کنید. این به شما یک پیام هشدار دهنده اولیه می دهد که دندان های شما نیاز به توجه دارند، بنابراین با دندانپزشک خود تماس بگیرید تا قبل از اینکه مشکل جدی شود، آن را برطرف کنید.

آیا به این فکر کرده اید چرا داخل گونه خود را گاز می گیرید؟

گاز گرفتن لب یا داخل لپ، هر از گاهی می تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد. این اتفاق اغلب زمانی رخ می دهد که شما در حال خوردن چیزی هستید یا در حال خواب هستید. با این حال، اگر این اتفاق اغلب رخ دهد، می تواند در نتیجه شرایط جدی تر مکرر یا مزمن اتفاق بیفتد. گاز گرفتن داخل گونه می تواند منجر به مشکلاتی برای سلامت دهان شود، از جمله عفونت یا فرسایش بافت ها، بنابراین باید به محض شناسایی مورد رسیدگی قرار بگیرد. خبر خوب این است که گاز گرفتن داخل گونه قابل پیشگیری و اصلاح و درمان است. با یک مراجعه ساده به دندانپزشک، می توانید از علت اصلی بروز آن اطلاع پیدا کنید و مشکل را هر چه سریع تر درمان کنید و از بروز آسیب های دراز مدت پیشگیری نمایید.

گاز گرفتن داخل گونه چیست؟

گاز گرفتن داخل گونه شرایطی است که در آن فرد داخل گونه یا لپ خود را گاز می گیرد یا می جود. این اتفاق می تواند به صورت تصادفی یا اجباری رخ دهد. علت گاز گرفتن اجباری داخل گونه اغلب روانی است و به رفتارهای مشابهی مانند جویدن ناخن یا کندن مو مربوط می شود. گاز گرفتن تصادفی داخل گونه می تواند نتیجه مشکلات دندانی باشد، مانند همراستا نبودن دندان ها، آسیب دیدگی یک دندان، یا قرار گیری نامناسب عناصر دندانی مانند یک روکش یا ایمپلنت دندان. این علل قابل درمان هستند، گاهی اوقات تنها با یک مرتبه مراجعه به دندانپزشک. در بیماران خردسال، به نظر می رسد گاز گرفتن داخل گونه یک رفتار تکراری و اجباری باشد. در طول جلسات دندانپزشکی، دندانپزشک می تواند مشخص نماید آیا دلیل گاز گرفتن داخل گونه کودک شما روانی است یا در نتیجه مشکلات دندانی بروز پیدا می کند، و در نهایت می تواند شما را راهنمایی کند که چگونه به مشکلات کودک خود رسیدگی کنید و از بروز مجدد آنها پیشگیری کنید.

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن گاه به گاه داخل گونه

گاز گرفتن گاه به گاه داخل گونه چیزی است که تقریباً برای همه اتفاق می افتد. این اتفاق اغلب به دلیل حرف زدن یا خواندن چیزی حین خوردن رخ می دهد، یا زمانی که شما چیزی با بافت یا شکل غیر عادی می خورید رخ می دهد، که باعث می شود به شکل متفاوتی جویدن را انجام دهید. این اتفاق عموماً تنها یک مرتبه رخ می دهد، درد می گیرد، و شما آن را فراموش می کنید.

با این حال، گاهی اوقات، اگر شما چند مرتبه داخل گونه خود را گاز بگیرید ممکن است ورم کند، که باعث می شود بیشتر سر راه قرار بگیرد و شما طی چند روز بعد از آن، چندین مرتبه بیشتر آن را گاز بگیرید. تا مدتی با احتیاط عمل جویدن را انجام دهید تا از گاز گرفتن مجدد این بافت اجتناب کنید. وقتی تورم برطرف می شود، تا مدتی دیگر داخل گونه خود را گاز نخواهید گرفت. این نشانه مشکل دار بودن ترمیم های دندانی شما نیست.

گاز گرفتن داخل گونه از روی عادت

برخی افراد داخل گونه خود را از روی عادت گاز می گیرند. این یک عادت بد مانند جویدن مداد، خودکار، یا چیزهای غیر خوراکی دیگر است. این می تواند منجر به تحریک پذیری، درد، و تورم شود، اما این عادت تداوم دارد.

این عادت می تواند بسیار مخرب باشد، اما متوقف کردن آن دشوار خواهد بود. گرچه این اغلب یک مشکل روانشناسی است، اما ممکن است در حقیقت در نتیجه گاز گرفتن مزمن داخل گونه بروز پیدا کند.

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن مزمن داخل گونه

گاز گرفتن مزمن داخل گونه زمانی است که شما اغلب در حال گاز گرفتن داخل لپ خود هستید. بین بروز مجدد گاز گرفتن های تصادفی و تورم نتیجه آن، ممکن است زمانی که صرف گاز گرفتن داخل گونه می کنید بیشتر از انجام ندادن آن باشد. ممکن است قادر باشید با فکر کردن هشیارانه درمورد آن از انجام آن اجتناب کنید، اما به محضی که آن را فراموش می کنید، باز هم در حال گاز گرفتن داخل گونه خود هستید. این اتفاق می تواند در طول خواب نیز رخ دهد.

این رفتار می تواند به طور طبیعی به عنوان یکی از تأثیرات جانبی مال اکلوژن ها رخ دهد. بعلاوه می تواند با اختلال مفصل فکی گیجگاهی و براکسیسم نیز رخ دهد، یا اینکه می تواند پیش زمینه شرایط دیگر باشد.

با این حال، اغلب قرار گیری نامناسب ترمیم های دندانی می توانند باعث گاز گرفتن مزمن داخل گونه شوند. روکش های دندانی از جمله متداول تزین مقصرها هستند، اما در حقیقت هر ترمیمی که در سطوح جونده دندان های شما تغییر ایجاد کند می تواند مقصر باشد.

پیامدهای گاز گرفتن داخل گونه ها

گرچه گاز گرفتن داخل گونه به نظر می رسد بسیار بی ضرر باشد، زیرا آسیب آن از بیرون قابل مشاهده نیست، اما برخی پیامدهای جدی با این رفتار همراه هستند. متداول ترین پیامد گاز گرفتن داخل گونه اسکار (جای زخم) روی بافت داخل دهان است. در بیمارانی که به دندانپزشکی مراجعه می کنند و گاز گرفتن داخل لپ را به صورت مزمن انجام می دهند، شما می توانید متوجه قسمت های زبر بافت روی گونه ها شوید. وقتی جای زخم بوجود بیاید، بیمار ممکن است در تلاش برای صاف کردن آن، یا از روی اجبار، آن منطقه را بیشتر بجود. گاز گرفتن داخل گونه بعلاوه می تواند منجر به التهاب داخل دهان و نیز بروز عفونت شود که نیاز است هر چه سریع تر توسط یک دندانپزشک مورد رسیدگی قرار بگیرد. ممکن است نیاز باشد برای درمان، آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد التهاب تجویز شوند. اگر شما نتوانید این مسائل را درمان کنید، عفونت و التهاب می توانند وخیم تر شوند و دردناک و خطرناک شوند. موارد وخیم گاز گرفتن داخل گونه می تواند منجر به فرسایش بافت داخل گونه و زخم های دهانی شود. زخم ها دردناک هستند و می توانند توانایی غذا جویدن، حرف زدن، و نوشیدن برخی مایعات خاص را تحت تأثیر قرار دهند.

گزینه های درمان برای گاز گرفتن داخل لپ

خبر خوب این است که گاز گرفتن داخل لپ کاملاً قابل درمان است. دندانپزشک شما یک معاینه دهانی انجام خواهد داد تا علت گاز گرفتن داخل گونه را مشخص نماید. وقتی علت شناسایی شد، یک طرح عمل برای اصلاح مشکل مشخص خواهد شد.

اگر یک مشکل دندانی باعث بوجود آمدن این مسئله شده باشد، چند گزینه، مانند پر کردن یک دندان، جابجایی یک روکش دندان یا ایمپلنت، و یا حتی درمان ارتودنسی ممکم است بتوانند مشکل را برطرف کنند. با این حال، درمان بر اساس فرد و نیز علت بروز این شرایط متفاوت خواهد بود.

اگر مشکل بایت باشد، با تنظیم آن می توان امیدوار بود علائم دردناک اختلالات مفصل فکی گیجگاهی مانند سر درد نیز درمان شوند.

برای مواردی که گاز گرفتن داخل گونه به صورت اجباری و از روی عادت انجام می شود، ممکن است یک راهکار چندگانه نیاز باشد تا بتواند مشکل را به طور کامل اصلاح نماید. برای مثال، ممکن است لازم باشد بیمار به پزشک مراجعه کند تا علت این رفتار شناسایی شود و طرح درمانی که بهترین عملکرد را برای اصلاح این رفتار در دراز مدت خواهد داشت را تشخیص دهد. علاوه بر این، ممکن است دندانپزشک شما قادر باشد برای شما محافظ دندان تجویز کند تا از گونه های شما در برابر دندان ها محافظت کند تا زمانی که این عادت ترک شود. این یک راهکار کوتاه مدت است که از آسیب بیشتر پیشگیری خواهد کرد، تا زمانی که علت زمینه ای گاز گرتفن داخل گونه اصلاح شود.

در مورد گاز گرفتن داخل گونه از روی اجبار، ترکیبی از رویکردهای روانشناسی و دندانپزشکی برای اکثر بیماران بهتر عمل می کنند. گرچه یک دندانپزشک می تواند این رفتار را متوقف کند، اما مهم است به علت روانی پشت این رفتار پرداخته شود تا از ظاهر شدن رفتارهای اجباری یا تکراری در قالب دیگر رفتارهای اجباری مشابه جلوگیری شود.

گاز گرفتن داخل گونه

گاز گرفتن داخل گونه

همین حالا از دندانپزشک خود کمک بگیرید

گاز گرفتن داخل گونه می تواند یک وضعیت مزمن دردناک باشد که می تواند سلامت عمومی شما را تحت تأثیر قرار دهد. اگر شما هم یکی از افرادی هستید که از گاز گرفتن داخل گونه رنج می برید، در اسرع وقت به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا علت بروز این شرایط شناسایی شود. وقتی دندانپزشک شما علت زمینه ای گاز گرفتن داخل گونه را شناسایی کند، شما قادر خواهید بود با یکدیگر همکاری کنید تا به یک راهکار دائمی برای برطرف نمودن گاز گرفتن داخل گونه دست پیدا کنید و از بروز پیامدهای دردناک این رفتار جلوگیری کنید.

در صورت خارج شدن دندان از حفره چه باید کرد؟

هر ساله در میان کودکان و افراد بزرگسال بیش از ۵ میلیون دندان از حفره خارج می شوند. دندانپزشکان به دندانی که با ضربه از حفره خارج شده باشد دندان “avulsed” شده می گویند. اگر به دلیل تصادف یا هر حادثه دیگری یک دندان خود را از دست بدهید، الزاماً به این معنا نیست که برای همیشه از دست رفته است. انجام اقدام صحیح و مراقبت های اورژانسی مناسب می توانند دندان را حفظ کنند به گونه ای که می تواند مجدداً با موفقیت کاشته شود و چندین سال دوام داشته باشد. ما برای شما توضیح می دهیم اگر دندان شما از حفره خارج شود چه کارهایی باید انجام دهید و چگونه می تواند مجدداً کاشته شود.

کنده شدن دندان

کنده شدن دندان

پس از خارج شدن دندان از حفره در نتیجه ضربه چه باید کرد؟

وقتی دندان در نتیجه ضربه خوردن از حفره خارج شده باشد، اعصاب، عروق خونی، و بافت های حمایت کننده نیز آسیب می بینند. اعصاب و عروق خونی می توانند ترمیم شوند، به همین دلیل است که همه دندان هایی که از حفره خارج می شوند نیاز به درمان ریشه خواهند داشت. با این حال، وقتی دندان مجدداً در جای خود قرار گرفت، استخوان می تواند مجدداً به ریشه دندان متصل شود. احتمال نجات دندان در کودکان کم سن تر بیشتر است، اما دندان های افراد بزرگسال نیز قابل نجات دادن هستند. تنها دندان های دائمی باید مجدداً کاشته شوند. مهم است پس از ضربه وارد شدن به دندان هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. علاوه بر این، حیاتی است از وارد آمدن آسیب های بیشتر به دندان پرهیز شود. این توصیه ها را دنبال کنید تا احتمال نجات دندان را افزایش دهید:

  • دندان را با احتیاط حمل کنید. سعی کنید به ریشه آن دست نزنید (بخشی از دندان که زیر لثه است). به راحتی می تواند آسیب ببیند.
  • اگر دندان آلوده است، آن را از قسمت بالایی (تاج) بگیرید و با شیر شستشو دهید. اگر هیچ شیری ندارید، آن را با آب بشویید. روی آن را دستمال یا هر الیاف دیگری نکشید. این کار می تواند به دندان آسیب وارد کند.
  • دندان را مرطوب نگهدارید. آن را داخل یک لیوان شیر بیندازید. اگر نمی توانید این کار را انجام دهید، آن را داخل دهان خود، بین گونه و لثه قرار دهید. کودک کم سن ممکن است نتواند دندان را بدون هیچ خطری داخل دهان خود نگهدارد بدون آنکه آن را قورت دهد. در عوض از او بخواهید بزاق دهان خود را داخل یک فنجان بریزد و دندان را داخل آن قرار دهید. اگر امکان انجام این کار نیز وجود ندارد، دندان را داخل یک لیوان آب قرار دهید. مهم ترین کار مرطوب نگهداشتن دندان است.
  • سعی کنید دندان را در جای خود بلغزانید. در برخی موارد، می تواند درست در جای خود لغزانده شود. مطمئن شوید آن را در سمت صحیح قرار می دهید. سعی کنید از فشار وارد کردن به دندان به داخل حفره خودداری کنید. اگر به راحتی و بدون فشار در جای خود قرار نگرفت، تنها آن را (داخل شیر، بزاق، یا آب) مرطوب نگهدارید و هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر دندان دست نخورده است (به طور کامل از استخوان و لثه خارج شده است) همیشه نگهداشتن آن ایده خوبی است.

کنده شدن دندان

کنده شدن دندان

وقتی به دندانپزشک مراجعه می کنید او چکار می کند؟

بازگرداندن دندان در جای خود، گاهی اوقات می تواند کار ساده ای باشد. در مواقع دیگر، می تواند پیچیده باشد، مانند زمانی که دندان یا استخوان شکسته است. دندانپزشک شما از آب برای شستشوی ذرات باقی مانده از داخل حفره استفاده خواهد کرد. سپس دندان را در جای خود قرار می دهد. مهم ترین کار این است که دندان هر چه سریع تر مجدداً کاشته شود. به صورت ایده آل، این کار باید ظرف یک ساعت پس از ضربه وارد شدن به دندان انجام شود.

دندانپزشک ممکن است بلافاصله درمان ریشه را انجام دهد، یا ممکن است تصمیم بگیرد صبر کند. بهترین اقدام بستگی به مدت زمانی دارد که دندان خارج از دهان بوده است و نیز عوامل دیگر. در هر صورت، دندانپزشک دندانی که از حفره خارج شده است را با یک تکه سیم نرم و یا مواد کامپوزیتی به دندان های طرفین آن اسپلینت می کند.از آن برای نگهداشتن دندان در جای خود به مدت چند روز استفاده می شود. دندانپزشک شما تصمیم خواهد گرفت چند روز اسپلینت باید باقی بماند.

اگر استخوان اطراف دندان نشکسته باشد، ریشه معمولاً ظرف حدود ۳ یا ۴ هفته محکم به استخوان متصل می شود. آسیب های بیشتر به منطقه معمولاً نیازمند ۶ تا ۸ هفته زمان بهبود نیاز دارند.

دندانپزشک شما ظرف ۳ تا ۶ ماه دندان را مجدداً معاینه خواهد کرد. مگر آنکه علائم و نشانه های عفونت وجود داشته باشند، جلسه بعد همزمان با چکاپ سالانه شما خواهد بود. دندانپزشک طی چند سال آینده به صورت دوره ای دندان های شما را معاینه خواهد کرد تا مطمئن شود که دندان ها با موفقیت مجدداً کاشته شده اند.

کنده شدن دندان

کنده شدن دندان

اگر این مشکل برای دندان شیری پیش بیاید چطور؟

اگر کودک شما یک دندان شیری را از دست داد، پس از آرام کردن او، اگر می توانید دندان را بیابید و مجدداً آن را جایگذاری کنید. برای کنترل خونریزی، یک تکه گاز استریل روی حفره دندان قرار دهید و از کودک بخواهید بایت خود را روی آن فشار دهد. شما باید با دندان های شیری مانند دندان های دائمی برخورد کنید، همان دستور العمل هایی که در بالا ارائه دادیم. هر چه سریع تر کودک خود را نزد دندانپزشک ببرید و دندان را نیز همراه خود ببرید. اگر نتوانستید دندان را بیابید، ممکن است داخل دهان کودک گیر کرده باشد. دندانپزشک شما می تواند با گرفتن یک عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس دهان او را از نظر آسیب های دیگر بررسی کند.

از دست دادن دندان های شیری یک بخش کاملاً طبیعی از روند رشد است، اما از دست دادن خیلی زود آنها طی یک تصادف یا حادثه می تواند موجب بروز مشکلاتی شود. دندان های شیری که به داخل لثه فشرده می شوند می توانند به دندان های دائمی که زیر آنها واقع شده اند آسیب وارد کنند. از دست دادن یک دندان قبل از آماده بودن آن برای بیرون آمدن می تواند موجب جابجا شدن دندان های دیگر به سمت جای خالی آن شود که روند رشد دندان دائمی زیر آن را با مشکل مواجه خواهد کرد. دندانپزشکان با جایگذاری ابزار فضا نگهدار داخل دهان کودک شما تا زمانی که دندان دائمی آماده بیرون آمدن باشد، می توانند از بروز این اتفاق پیشگیری کنند. فضا نگهدار ابزار فلزی است که در جای دندان از دست رفته قرار می گیرد تا جای آن را باز نگهدارد تا فضای کافی برای درست بیرون آمدن دندان دائمی زیر آن وجود داشته باشد.

تغییر رنگ دندان ها: بایدها و نبایدها

ظهور دندان ها نگرانی بزرگی برای تعداد زیادی از افرادی است که در پی درمان های دندانپزشکی می باشند و رنگ دندان ها نیز از نظر زیبایی اهمیت ویژه ای دارد. اخیراً علاقه زیادی به درمان های لکه ها و تغییر رنگ های دندانی وجود داشته است و با ظهور تعداد زیادی مواد سفید کننده دندان در بازار همراه بوده است.

لکه های دندانی و تغییر رنگ دندان ها از جمله اتفاقات متداولی هستند که به دلایل مختلفی رخ می دهند. خبر خوب؟ بسیاری از این لکه ها قابل درمان و قابل پیشگیری هستند.

در این مقاله ما برای شما توضیح خواهیم داد چه عواملی موجب تغییر رنگ و لک شدن دندان ها می شوند، و شما برای سفید نگهداشتن دندان های خود چه کارهایی را باید انجام دهید.

انواع لکه های دندان ها

لکه های دندان ها به سه دسته مختلف تقسیم می شوند: داخلی، خارجی، و وابسته به سن.

لکه های خارجی

با ایجاد لکه های خارجی روی دندان ها، این احتمال وجود دارد که لکه ها تنها مینای دندان ها یا سطح دندان ها را تحت تأثیر قرار دهند. شایع ترین علل بروز لکه های خارجی روی دندان ها عبارتند از:

  • غذاها و خوراکی های تیره رنگ
  • نوشیدنی ها
  • سیگار و تنباکو

لکه های داخلی

این نوع لکه ها داخل دندان ها بروز پیدا می کنند، که باعث می شود آنها نسبت به محصولات سفید کننده بدون نسخه بیشتر مقاوم باشند. این لکه ها اغلب خاکستری به نظر می رسند. نمونه لکه های داخلی عبارتند از:

  • برخی داروها خاص
  • تروما یا آسیب به دندان
  • پوسیدگی دندان
  • مصرف فلوراید خیلی زیاد
  • ژنتیک

لکه های مربوط به بالا رفتن سن

وقتی سن شما بالا می رود، مینای دندان های شما به تدریج شروع به از بین رفتن و ساییده شدن می کند، که اغلب منجر به زرد شدن ظاهر دندان های شما می شود. در بسیاری از موارد، تغییر رنگ مربوط به بالا رفتن سن ممکن است در نتیجه هر دو عوامل داخلی و خارجی بروز پیدا کند.

تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

چه عواملی می توانند موجب تغییر رنگ دندان ها شوند؟

مهم ترین مسئله برای تغییر رنگ دندان ها عموماً چیزهایی هستند که شما می خورید و می نوشید، بالا رفتن سن، و نیز حوادث دندانی.

خوراکی ها، نوشیدنی ها، و تنباکو

برخی از انواع خوراکی ها و نوشیدنی ها می توانند به لایه های داخلی ساختار دندان ها نفوذ کنند و موجب بروز لکه روی دندان ها شوند. برخی از متداول ترین موادی که موجب لک شدن دندان ها می شوند عبارتند از:

  • سس قرمز
  • شراب قرمز
  • چای
  • قهوه
  • شکلات

مصرف تنباکو هم به شکل سیگار و هم به صورت جویدنی نیز می توانند موجب تغییر رنگ دندان ها شوند.

بر اساس تحقیقات بالینی، تغییر رنگ دندان ها بین افراد سیگاری شایع تر از افراد غیر سیگاری می باشد. بعلاوه، تحقیقات نشان داده اند که میزان نارضایتی افراد سیگاری از ظاهر خود، بر اساس ظاهر دندان های آنها، بسیار بالاتر می باشد.

علاوه بر این عوامل، محیط اسیدی داخل دهان شما می تواند باعث شود مینای دندان های شما بیشتر مستعد تغییر رنگ باشند.

تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

بالا رفتن سن، آسیب ها، و آنتی بیوتیک ها

با افزایش سن، دندان های شما نیز شکننده تر می شوند، و اجازه می دهند لکه ها یا زرد شدن بیشتر اتفاق بیفتند.

وقتی حوادث و آسیب های دندانی علت بنیادی مشکل باشند، گاهی اوقات تنها دندان های آسیب دیده تیره خواهند شد.

اگر شما در کودکی آنتی بیوتیک مصرف کنید، ممکن است لازم باشد بررسی کنید کدام یک برای شما تجویز شده است. بر اساس سازمان غذا و دارو، ارتباط مستقیمی بین مصرف آنتی بیوتیک تتراسایکلین در دوران کودکی و تغییر رنگ و بد رنگ شدن دندان های دائمی وجود دارد.

لک شدن دندان ها بر اساس رنگ آنها

اگر به این فکر می کنید که چه چیزی موجب تغییر رنگ دندان های شما شده است، با مطالعه مطالب زیر می توانید بر اساس رنگ دندان ها متوجه شوید چه چیزی می تواند موجب تغییر رنگ دندان های شما شده است.

  • زرد. افرادی که سیگار می کشند یا از تنباکوی جویدنی استفاده می کنند می توانند دچار لکه های زرد رنگ روی دندان ها شوند. تغییر رنگ دندان ها به زرد می تواند در نتیجه عوامل زیر اتفاق بیفتد:
    • نوشیدنی هایی مانند چای، قهوه، یا شراب قرمز
    • رژیم غدایی مملو از قندهای ساده
    • برخی داروهای خاص
    • بهداشت بد دهانی
    • خشکی مزمن دهان
  • قهوه ای. لکه ها و تغییر رنگ دندان ها به رنگ قهوه ای می توانند علل متعددی داشته باشد. برخی از شایع ترین علل عبارتند از:
    • مصرف تنباکو
    • نوشیدنی هایی مانند چای، قهوه، نوشابه، و شراب قرمز.
    • میوه هایی مانند زغال اخته، توت سیاه، و انار.
    • پوسیدگی های درمان نشده دندان ها.
    • تشکیل تارتار
  • سفید. یک پوسیدگی دندان می تواند باعث بروز لکه های سفید رنگ روی دندان ها شود و هر چه بیشتر پیشرفت کند تیره تر می شود. فلوراید خیلی زیاد نیز می تواند موجب بروز لکه های سفید رنگ روی دندان های شما شود.
  • سیاه. لکه ها یا نقاط سیاه رنگ می توانند در نتیجه موارد زیر بوجود بیایند:
  • پیشرفت پوسیدگی دندان
  • پر شدگی ها و روکش هایی که حاوی سولفید نقره می باشند.
  • مکمل های مایع آهن.
  • بنفش. دندانپزشکان معتقدند بیمارانی که مدام شراب می نوشند بیشتر مستعد بروز لکه های بنفش روی دندان های خود هستند.
تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

برای رهایی از شر لکه های دندان ها چه کارهایی می توان انجام داد؟

اگر لکه های خارجی به تازگی روی دندان های شما بوجود آمده اند، می توانید با استفاده از درمان های خانگی آنها را برطرف کنید. یکی از این راهکارها، گاهگاهی مسواک زدن دندان ها با مقداری جوش شیرین است، اما این کار برای استفاده همیشگی توصیه نمی شود، زیرا این کار می تواند بسیار ساینده باشد.

محصولات و فرایندهای زیادی هستند که می توانند دندان های شما را سفید کنند و ظاهر لکه های دندان های شما را از بین ببرند یا آنها را کاهش دهند.

به طور کلی، گزینه های سفید کردن دندان ها به دو دسته وسیع تقسیم می شوند. آنها عبارتند از:

  • درمان های داخل مطب. عموماً دندانپزشک در مقایسه با محصولات خانگی، از هیدروژن پراکسید با غلظت بالا برای سفید کردن دندان ها استفاده می کند. درمان های داخل مطب به سرعت عمل می کنند و معمولاً ماندگاری آنها بیشتر از روش های دیگر است.
  • درمان های خانگی زیر نظر دندانپزشک. برخی دندانپزشکان می توانند تری های سفارشی بسازند که خودتان می توانید آنها را روی دندان ها قرار دهید. تنها کافی است مقداری ژل داخل تری بریزید و آن را طبق دستور دندانپزشک، حداکثر روزی به مدت یک ساعت روی دندان های خود قرار دهید. برخی افراد نیاز دارندچند هفته این درمان را تکرار کنند تا نتایجی که می خواهند حاصل شوند.
  • محصولات بدون نسخه. خمیر دندان های سفید کننده و استریپ های سفید کننده ممکن است بتوانند لکه های سطحی را از بین ببرند، اما روی لکه های داخلی تأثیر کمتری دارند.

لازم است قبل از استفاده از هر گونه ماده سفید کننده دندانی با دندانپزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید برای شما بی خطر است. برخی محصولات موجب بروز حساسیت دندان یا تحریک لثه ها می شوند

علاوه بر این، لازم است برای پاکسازی های منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. چکاپ های پاکسازی منظم می توانند اغلب به کاهش ظاهر لکه ها کمک کنند.

چه زمانی باید به دندانپزشک مراجعه کرد؟

اگر متوجه تغییراتی در رنگ دندان های خود شدید و با استفاده از محصولات سفید کننده بهبودی حاصل نشد، دنبال کردن روند درمان با دندانپزشک ایده خوبی است.

در صورتی که لکه های عمقی به نظر برسند، و اگر هیچ ماده سفید کننده بدون نسخه ای برای رها شدن از شر لکه ها کافی نباشد، می تواند چیزی جدی تر باشد، مانند حفره ها یا از بین رفتن مواد معدنی مینای دندان.

اگر تنها یک دندان تغییر رنگ داشته است، ممکن است به دلیل حفره ها یا آسیب به داخل دندان اتفاق افتاده باشد. هر چه این نوع مشکلات توسط دندانپزشک زودتر درمان شوند، نتایج بهتری در پی خواهد داشت.

برای حفظ سلامت خوب دندان ها، دو مرتبه در طول سال به دندانپزشک برای معاینات روتین مراجعه کنید. اغلب در طول این جلسات است که است که مشکلات کشف می شوند. وقتی درمان زود هنگام انجام شود، می تواند به پیشگیری از وخیم تر شدن مشکلات پیشگیری نماید.

تغییر رنگ دندان

تغییر رنگ دندان

چگونه می توان از بد رنگ شدن دندان ها جلوگیری کرد؟

  • مراقبت از دندان ها پس از خوردن غذاهایی که رنگدانه دارند. وقتی غذاها و نوشیدنی هایی مصرف می کنید که موجب لک شدن دندان ها می شوند با انجام یک سری کارها می توانید از تأثیر آنها بکاهید. اگر قصد دارید از غذاها یا نوشیدنی های رنگی استفاده کنید، توصیه می شود به محض اتمام کار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. چای یا قهوه را با مقداری شیر بنوشید، یا چای سرد یا قهوه سرد را با نی بنوشید. همین در مورد آبمیوه ها، نوشیدنی های ورزشی، و نوشابه ودیگر نوشیدنی های گاز دار صدق می کند. اگر این کارهای ممکن نیستند، نوشیدن یا گرداندن مقداری آب داخل دهان می توانند حداقل به زدودن ذراتی کمک کند که موجب لک شدن دندان ها می شوند.

جویدن آدامس فاقد قند می تواند به خنثی کردن اسیدهای داخل دهان کمک کند. خوراکی های حاوی فیبر بالا می توانند به پایین اوردن سطح اسید کمک کند؛ غذاهایی مانند حبوبات یا اسفناج و دیگر سبزیجات برگ دار به تولید بزاق بیشتر داخل دهان کمک می کند و می توانند به تمیز شدن دندان ها کمک کنند.

  • بهداشت دهانی را به خوبی تمرین کنید. توصیه می شود حداقل سه مرتبه در طول روز مسواک بزنید، روزانه نخ دندان بکشید و نیز از واتر فلاسر، خمیر دندان های یا دهانشویه های سفید کننده استفاده کنید. دهانشویه ها و واترفلاسرها گزینه هایی فوق العاده برای به حداقل رساندن لکه های بین دندانی که زدودن آنها دشوارتر است.
  • عادات خود را تغییر دهید. اگر سیگار می کشید یا تنباکو می جوید، با پزشک خود در مورد برنامه ای برای ترک صحبت کنید. علاوه بر این، ممکن است لازم باشد خوراکی ها و نوشیدنی هایی که موجب لک شدن دندان های شما می شوند را ترک کنید. اگر این کار دشوار است، حتماً مسواک دم دست خود داشته باشید تا بتوانید در مورد عاری نگهداشتن دندان ها از لکه ها فعالانه عمل کنید.

سخن پایانی

تغییر رنگ دندان ها بسیار شایع است و می تواند برای هر کسی به دلایل مختلف اتفاق بیفتد. این مشکل اغلب در نتیجه رنگدانه های غذاها و نوشیدنی ها و نیز محصولات تنباکو مانند سیگار، سیگار برگ، و جویدن تنباکو بروز می یابد.

لکه هایی که روی سطح دندان های بوجود می آیند معمولاً می توانند با محصولات یا فرایندهای سفید کننده برطرف شوند. این راهکارها توسط دندانپزشک یا در منزل انجام می شوند.

تغییر رنگ و لکه های داخلی دندان ها، که تحت عنوان لکه های داخلی شناخته می شوند، می توانند در نتیجه پوسیدگی دندان، آسیب، یا یک دارو بروز پیدا کنند. دندانپزشک شما می تواند بهترین اقدام را برای برطرف نمودن این نوع لکه ها توصیه کند.