رژیم غذایی مناسب برای سلامت دندان ها

مراقبت از سلامت عمومی و سلامت دهان و دندان کلید اصلی برای داشتن زیباترین لبخند است. دو مرتبه مسواک زدن در طول روز (آخرین کاری که در طول روز انجام می دهید و یک مرتبه دیگر) با خمیر دندان فلورایده و داشتن چکاپ های منظم دندانپزشکی می توانند به شما کمک کنند دندان های سالم خود را حفظ کنید.

رژیم غذایی، سیگار کشیدن، و نوشیدن الکل نیز روی سلامت دندان ها تأثیر دارند.

رژیم غذایی سالمِ که برای دندان های شما خوب است

آنچه شما می خورید و می نوشید می توانند موجب پوسیدگی دندان های شما شوند، بنابراین داشتن رژیم غذایی سالم برای دندان های شما مهم است.

یک رژیم غذایی متعادل شامل مقادیر زیادی میوه و سبزیجات، و نیز غذاهای نشاسته ای، مانند نان، برنج، سیب زمینی، و پاستا (ماکارونی) است (مواد غذایی نشاسته ای حاوی دانه های کامل را انتخاب کنید و در صورت امکان سیب زمینی ها را با پوست بخورید).

علاوه بر این، باید منابع پروتئینی مانند گوشت، ماهی، تخم مرغ، حبوبات، و دیگر منابع غیر لبنی پروتئین، و مقداری شیر، و غذاهای لبنی (به صورت ایده آل، پروتئین های کم چرب) بخورید.

تنها مقادیر اندکی از خوراکی ها و نوشیدنی های حاوی قند زیاد بخورید.

به منظور پیشگیری از پوسیدگی دندان ها مصرف قند را کاهش دهید

محدود کردن مقدار قندی که می خورید و می نوشید برای پیشگیری از پوسیدگی دندان ها مهم است.

مقدار زیادی از قندهایی که شما می خورید و می نوشید در غذاهایی مانند نمونه های زیر وجود دارند:

  • شیرینی ها، شکلات، کیک، و بیسکوئیت
  • نوشیدنی های قندی حاوی نوشیدنی های رژیمی، نوشیدنی های گازدار، نوشیدنی های حاوی شیر با قند افزوده، و الکل
  • آبمیوه ها شامل آبمیوه های تازه شیرین نشده و اسموتی ها
  • نان، شیرینی، و پای میوه ای
  • پودینگ های اسفنجی، و پودینگ های دیگر
  • قند افزوده شده به غذاها یا نوشیدنی هایی مانند چای
  • غلات شیرین صبحانه
  • مربا، مارمالاد، عسل، و شربت ها
  • بستنی و سوربت ها
  • میوه های خشک یا میوه های داخل شربت

در روز یک لیوان آبمیوه یا اسموتی بخورید

قندها به صورت طبیعی در خوردنی هایی مانند میوه ها و شیر وجود دارند، اما نیاز نیست خوردن این نوع قندها را قطع کرد.

اما وقتی آب میوه ها گرفته می شود با ترکیب می شوند، مثلاً مانند زمانی که در اسموتی ها استفاده می شوند، قندها از ساختار میوه آزاد می شوند. این قندها وقتی آزاد می شوند می توانند به دندان ها آسیب برسانند، بنابراین بهتر است آبمیوه ها یا اسموتی ها را در زمان وعده های غذایی بنوشید.

مجموع نوشیدنی هایی که می نوشید، از آبمیوه ها و آب سبزیجات گرفته تا اسموتی ها، نباید بیشتر از ۱۵۰ میلی لیتر در روز شود، که یک لیوان کوچک است.

برای مثال، اگر در طول یک روز ۱۵۰ میلی لیتر آب پرتقال و ۱۵۰ میلی لیتر اسموتی بخورید، شما از مقدار توصیه شده ۱۵۰ میلی لیتر فراتر رفته اید.

رژیم غذایی برای سلامت دهان و دندان

رژیم غذایی برای سلامت دهان و دندان

کشیدن سیگار چگونه می تواند به دندان ها آسیب برساند؟

کشیدن سیگار می تواند موجب ایجاد لکه های زرد رنگ روی دندان ها و بروز بوی بد دهان و افزایش خطر بیماری لثه شود، و نیز باعث بروز بسیاری مشکلات جدی دیگر برای سلامتی شود.

اثر الکل بر سلامت دهان

الکل می تواند موجب فرسایش سطح بیرونی دندان ها شود، و منجر به از دست رفتن مینای دندان ها شود. در صورتی که این اتفاق رخ دهد، ممکن است لازم باشد برای پر کردن دندان به دندانپزشک مراجعه کنید.

نوشیدن مقدار زیادی الکل با افزایش خطر گسترش سرطان دهان ارتباط دارد.

مهم ترین ریسک فاکتور برای سرطان دهان ترکیبی از تأثیرات کشیدن سیگار و نوشیدن الکل است.

تخمین زده شده است که نوشیدن مقادیر زیاد الکل و مصرف دخانیات خطر گسترش سرطان های دهان را ۳۸ مرتبه بیشتر افرادی می کند که نه الکل مصرف می کنند و نه سیگار می کشند.

رژیم غذایی برای سلامت دهان و دندان

رژیم غذایی برای سلامت دهان و دندان

خوردنی ها و نوشیدنی ها می توانند موجب لک شدن دندان ها شوند

شراب، کشیدن سیگار، چای، و قهوه همگی عواملی هستند که موجب لک شدن دندان ها می شوند. آنها را در حداقل نگه دارید تا لک شدن دندان های خود را متوقف کنید.

دندانپزشک شما می تواند پاکسازی تخصصی روی دندان های شما انجام دهد، که می تواند به کاهش لکه های دندانی کمک کند.

برای داشتن دهانی سالم چه می توان خورد؟

بادام

بادام ها از آنجا که حاوی مقادیر اندکی قند و منبع خوبی از کلسیم و پروتئین می باشند، میان وعده ای ایده آل می باشند، و نیز راهی ایده آل برای سالم نگه داشتن دهان. سعی کنید یک مشت بادام به سالاد خود اضافه کنید، تا عطر و طعم بیشتری پیدا کند یا آنها را به یک شام ساده اضافه کنید تا بافت خوبی بگیرد.

رژیم غذایی برای سلامت دهان و دندان

رژیم غذایی برای سلامت دهان و دندان

هویچ

هویچ ها ترد و سرشار از مواد مغذی خوبی مانند فیبرها و ویتامین ها هستند. این سبزیجات را به عنوان یک میان وعده عصرانه یا بخشی از ناهار خود مصرف کنید. حتی خوردن مقداری هویچ خام می تواند به افزایش تولید بزاق کمک کند که خطر بروز حفره های دندانی را کاهش می دهد.

لبنیات

ثابت شده است که فراورده های لبنی مانند ماست و پنیر به حفظ سلامت خوب دهان کمک می کنند. مخصوصاً پنیر می تواند pH دهان را بالا ببرد و خطر پوسیدگی دندان را کاهش دهد. این فراورده های لبنی حاوی کلسیم و پروتئین نیز هستند، که هر دوی آنها به افزایش استحکام مینای دندان ها کمک می کنند. ماست نیز درست مانند پنیر حاوی مقادیر زیادی کلسیم و پروتئین است، همراه با مزایای افزوده پروبیوتیک. این باکتری های مفید می توانند با کاهش تجمع باکتری های دیگر که می توانند موجب پوسیدگی دندان ها و مشکلات دیگر شوند به سلامت لثه ها کمک کنند.

سیب

یک سیب در روز ممکن است شما را از پزشک دور نگهدارد، اما می تواند دندانپزشک را نیز از شما دور نگهدارد. سیب ها ممکن است در دسته شیرین کننده ها قرار بکیرند، اما مقادیر زیادی آب و فیبر دارند. با خوردن سیب، بزاق داخل دهان خود را افزایش می دهید، که کمک می کند باکتری ها و ذرات غذا شسته شوند. به لطف فیبرهای موجود در پوست سیب نیز لثه های شما تحریک می شوند.

دهانشویه چیست و چگونه عمل می کند؟

اگر دوست دارید دهانشویه را به لوازم بهداشتی دهان و دندان های خود بیفزایید، یا دندانپزشک برای شما یا یکی از اعضای خانواده تان استفاده از دهانشویه را توصیه کرده است، اگر از آن درست استفاده کنید بیشترین بهره را از آن خواهید برد.

دهانشویه چیست؟

دهانشویه جایگزین کارهای روتین بهداشتی دهان، یعنی همان دو مرتبه مسواک زدن و یک مرتبه نخ دندان کشیدن در طول روز، نمی شود. اصلی ترین وظیفه اکثر دهانشویه ها تازه کردن حس دهان و بخشیدن بوی خوب به آن است، گرچه اگر شما از بوی بد مزمن شدید دهان (هالیتوزیس) رنج می برید، باید با دندانپزشک خود در مورد راه های دیگری برای پرداختن به علت مشکل و مدیریت شرایط بوی بد دهان خود صحبت کنید.

با این تفاصیر، برخی از انواع دهانشویه ها مانند دهانشویه های فلورایده وجود دارند که می توانند به محافظت از دندان ها در برابر اسیدهای تولید شده توسط باکتری های موجود در پلاک های دندانی کمک کنند، اگر آنها را پس از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دقیق و با دقت دندان های خود استفاده کنید. و اگر از نوعی عفونت قارچی یا انبوهی از مشکلات لثه رنج می برید، دندانپزشک شما ممکن است نوع خاصی دهانشویه برای شما تحویز کند.

دهانشویه درمانی

دهانشویه درمانی

نکاتی که باید به خاطر داشته باشید

این نکات را با خاطر بسپارید تا بیشترین بهره را از دهانشویه ها ببرید:

  • در صورت لزوم آنها را رقیق کنید. حتماً برچسب روی هر برند دهانشویه ای که انتخاب کرده اید را بخوانید. برندهای مختلف غلظت های متفاوتی دارند، و برخی از آنها ممکن است به شما گفته باشند که باید دهانشویه را با آب رقیق کنید. به خاطر داشته باشید که، اگر روی برچسب ذکر نشده باشد که دهانشویه باید رقیق شود، اگر مواد تشکیل دهنده میکروب کش در سطح پایین تری باشند، ممکن است از مزایای دهانشویه به طور کامل بهره مند نشوید.
  • دهانشویه جایگزین نیست. لازم است به یاد داشته باشید که هیچ دهانشویه ای جایگزینی برای مراقبت های روتین منظم دهانی- دو مرتبه مسواک زدن در طول روز و نخ دندان کشیدن روزانه- نیست. بنابراین، حتی اگر دندانپزشک شما توصیه کرده از دهانشویه ها استفاده کنید یا یکی از انواع آنها را برای شما تجویز کرده است، هنوز هم نیاز است مراقبت های روتین دهانی را به طور کامل دنبال کنید تا سلامت دهان خود را حفظ کنید.
  • مراقب زمان باشید. یکی از نکات کلیدی در استفاده از دهانشویه ها این است که آن را برای مدت زمان صحیحی داخل دهان خود بچرخانید. برچسب محصول را مطالعه کنید. اکثر دهانشویه ها توصیه می کنند محصول را به مدت ۳۰ ثانیه تا یک دقیقه داخل دهان خود بچرخانید سپس آن را تف کنید.

نحوه استفاده از دهانشویه های فلورایده

بسیاری از دندانپزشکان بر این باورند که دو مرتبه مسواک زدن در طول روز با خمیر دندان فلورایده، فلوراید کافی برای محافظت از دندان ها در برابر حفره های دندانی فراهم می آورد. اما اگر شما مستعد حفره های دندانی هستید، علاوه بر مسواک زدن دندان ها و نخ دندان کشیدن آنها، می توانید از دهانشویه های فلورایده استفاده کنید.

برخی مطالعات حاکی از این هستند که دهانشویه های حاوی فلوراید می توانند مکمل مسواک زدن روزانه با خمیر دندان های فلورایده باشند، مخصوصاً در مناطقی که آب آشامیدنی فلورایده نشده است (مکمل فلوراید به آن افزوده نشده است). این نوع دهانشویه ها در استحکام بخشیدن به مینای دندان ها و محافظت از دندان ها در برابر آسیب های اسید مؤثر می باشند.

گام هایی که هنگام استفاده از دهانشویه های فلورایده باید دنبال کنید

  • مقدار درست و مناسب استفاده کنید. مقدار دهانشویه ای که استفاده می کنید یا باید بر اساس برچسب روی محصول باشد یا طبق دستور دندانپزشک.
  • دهانشویه را محکم داخل دهان خود بچرخانید. دهان خود را بسته نگه دارید و طبق دستور درج شده روی برچسب محلول را با شدت داخل دهان خود بچرخانید.
  • تف کنید. به هیچ عنوان دهانشویه را قورت ندهید. فلوراید موجود در دهانشویه های فلورایده اگر در مقادیر زیاد بلعیده شود می تواند مسمومیت ایجاد کند. اگر اجازه می دهید کودکتان دهانشویه استفاده کند، باید مراقب او باشید تا مطمئن شوید آن را تف کند و آن را قورت ندهد.
  • صبر کنید. برای گرفتن بیشترین نتیجه از دهانشویه های فلورایده از خوردن، آشامیدن، یا سیگار کشیدن حداقل به مدت ۳۰ دقیقه پس از آن اجتناب نمایید، بنابراین از شستشوی دهان پس از آن نیز خودداری کنید.
دهانشویه درمانی

دهانشویه درمانی

دهانشویه ها به عنوان بخشی از بهداشت دهانی

یک طرح کامل برای بهداشت روزانه دهان روی دو مرتبه مسواک زدن در طول روز و نخ دندان کشیدن روزانه متمرکز است. اما علاوه بر این، ممکن است بخواهید به دهانشویه ها نیز فکر کنید.

دهانشویه ها ممکن است برای مبارزه با باکتری های داخل دهان حاوی مواد مختلفی باشند، از جمله کلرید استیل پیریدینیم (CPC)، ماده ای ضد میکروب که ایمن و مؤثر شناخته شده است، گرچه تعداد اندکی از افراد احساس ناخوشایند موقتی پس از استفاده از دهانشویه را گزارش داده اند.

دیگر مواد دهانشویه ها شامل ید پوویدون و روغن های اساسی است. اما هر دهانشویه ای می تواند به شما کمک کند بهداشت روزانه دهان خود را بهبود دهید.

روی هم رفته، استفاده از دهانشویه ها با ید پوویدون، روغن های اساسی، یا کلرهگزیدین به میزان قابل توجهی باعث کاهش پلاک های دندانی و عوامل باکتریایی التهاب لثه ها می شود. دهانشویه هایی که حاوی عصاره گیاهان هستند در کنترل پلاک نقش دارند اما بهبود چندان قابل توجه نبود.

مطالعات حاکی از این هستند که دهانشویه ها وقتی همراه با مسواک استفاده می شوند نسبت به زمانی که مسواک به تنهایی استفاده می شود، می توانند پلاک های بیشتر و علائم بیشتری از ژنژیویت را کاهش دهند.

دهانشویه ها چگونه عمل می کنند؟

پاسخ به این پرسش که دهانشویه ها چکار می کنند بسته به نوع دهانشویه متفاوت است. برخی از آنها بوی دهان را تازه می کنند، برخی با فلوراید خود دیگر مزایای ضد پوسیدگی دارند، در حالی که برخی دیگر حاوی مواد ضد میکروب هستند که به پیشگیری از تشکیل پلاک روی دندان ها کمک می کنند.

شما گزینه های متعددی در اختیار دارید، و دهانشویه درست و مناسب برای شما دهانشویه ای است که نیازهای بهداشت دهانی شما را برآورده کند تا دندان ها و لثه های شما سالم باشند، و مزه آن را دوست داشته باشید.

برای کمک به انتخاب دهانشویه درست، به خاطر داشته باشید چه دهانشویه ای این ویژگی ها را دارد و این نکات را به خاطر داشته باشید:

  • الکل: آری یا خیر؟ الکل یکی از مواد تشکیل دهنده برخی دهانشویه ها است، که اگر مقدار زیادی از آن عمداً قورت داده شود می تواند مشکل آفرین باشد. اگر می خواهید یک نوع دهانشویه برای همه اعضای خانواده خریداری کنید، و اعضای خانواده شما شامل کودکان مدرسه ای یا نوجوانان هستند، ممکن است بخواهید از بین دهانشویه های فاقد الکل انتخاب کنید که در دسترس می باشند. علاوه بر این، برخی معتادان به الکل از استفاده دهانشویه های حاوی الکل در مراقبت های روزانه دهانی خود پرهیز می کنند زیرا احتمال سوء مصرف برای آنها وجود دارد.
  • حساسیت. برخی افراد متوجه می شوند مواد موجود در دهانشویه ها تحریک کننده هستند، مخصوصاً افرادی که لثه های حساسی دارند. علاوه بر این، افرادی که معمولاً از حساسیت لثه ها شکایت ندارند، اگر در دوره بهبود پس از یک فرایند به سر می برند، ممکن است متوجه شوند که دهان آنها تنها برای مدتی کوتاه حساس تر خواهد بود. اگر دهان حساسی دارید، در مراقبت های روتین دهانی خود به فکر دهانشویه های فاقد الکل یا طبیعی باشید. دهانشویه های طبیعی اغلب برای تأثیر آرام بخشی حاوی موادی مانند آلوئه ورا و بابونه هستند.
  • کنترل پلاک دندان ها. اگر دهانشویه ای می خواهید که نه تنها به کنترل بوی بد دهان به شما کمک کند بلکه به پیشگیری از تشکیل پلاک های دندانی کمک کند، به دنبال دهانشویه ای باشید که حاوی مواد ضد پلاک باشد. اگر مطمئن نیستید کدام دهانشویه برای برآورده کردن نیازهای سلامت دهان شما بهتر است، از دندانپزشک خود بخواهید در مورد استفاده از دهانشویه در مراقبت های روزانه دهانی توصیه های لازم را به شما بکند.
دهانشویه درمانی

دهانشویه درمانی

آیا استفاده از دهانشویه با بریس های ارتودنسی بی خطر است؟

پاسخ کوتاه به این پرسش این است که دهانشویه به عنوان بخشی از مراقبت های روتین دهانی حتی با وجود بریس های ارتودنسی روی دندان ها توصیه شده است.

از آنجا که بریس های ارتودنسی مکان های احتمالی زیادی برای تشکیل پلاک های دندانی و انباشته شدن باکتری ها بوجود می آورند، بنابراین پاکسازی دقیق دندان ها به صورت روزانه از اهمیت ویژه ای برخوردار است. دو مرتبه مسواک زدن در طول روز و هر شب نخ دندان کشیدن مهم ترین بخش های بهداشت دهانی شما در طول درمان ارتودنسی با بریس ها هستند. اما دهانشویه ها مکملی فوق العاده برای مسواک زدن و نخ دندان کشیدن در طول این دوره هستند. شکل مایع بودن آن این مزیت را دارد که به تمام بخش های داخل دهان دسترسی پیدا می کند: همانطور که آن را با فشار از بین دندان های خود عبور می دهید، در پاکسازی مواد معدنی همه سطوح را پوشش می دهد!

دهانشویه ها حاوی مواد ضد باکتری هستند که موجب از بین رفتن بیشتر پلاک ها و دیگر مواد باکتریایی تشکیل شده روی دندان ها می شوند. این به شما کمک می کند دهان خود را تمیزتر نگه دارید و احتمال لک شدن و تغییر رنگ دندان ها در طول این دوره کمتر شود. بعلاوه، دهانشویه ها با شستن باکتری هایی که از خود بو تولید می کنند، می توانند با بوی بد دهان مبارزه کنند. بیمارانی که ژنژیویت یا دیگر مشکلات دندانی را دارند باید برای درمان با یک دندانپزشک مشورت کنند، زیرا دهانشویه ها به تنهایی ممکن است کافی نباشند.

دهانشویه به تنهایی جایگزین خوبی برای مسواک زدن و نخ دندان کشیدن نیست. در عوض، آن را هر شب و پس از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن استفاده کنید تا بهداشت دهانی کاملی در منزل داشته باشد.

کدام دهانشویه برای استفاده در طول درمان ارتودنسی بهتر است؟

انواع مختلفی دهانشویه وجود دارد، که اکثر آنها سازگار با بریس های ارتودنسی هستند. باید به دنبال دهانشویه ای باشید که غنی شده با فلوراید است، که از نظر بالینی اثبات شده است که به مبارزه با پوسیدگی دندان ها کمک می کند.

علاوه بر این، برخی برندهای خاص دهانشویه ها وجود دارند که به صورت ویژه برای استفاده با بریس های ارتودنسی طراحی شده اند.

بهداشت دهانی صحیح باعث خواهد شد شما سال ها پس از درمان ارتودنسی لبخند به لب داشته باشید.

گرچه ارتودنتیست  از بریس ها برای صاف و یکدست کردن دندان های شما استفاده می کند، اما شما نقش مهمی در مراقبت از دندان های خود ایفا می کنید. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم، با زدودن ذرات غذا و دیگر مواد تشکیل شده روی دندان های شما، دهان شما را عاری از باکتری و پلاک نگه خواهند داشت. این کار باعث خواهد شد بوی دهان شما نیز خوب باشد، دندان های شما سفید بمانند، و از لک شدن و تغییر رنگ دندان ها نیز پیشگیری خواهد شد.

آفت دهان؛ علل و درمان های آن

زخم آفت چیست؟

زخم های آفتی دهان (آفت) یکی از انواع شایع زخم ها هستند که غالباً داخل حفره دهان روی غشاء مخاطی شکل می گیرند. دیگر نام های زخم های آفتی عبارتند از استوماتیت آفتی و آفت دهان.

آفت های دهان عموماً شکل دایره ای دارند و در قسمت های نرم دهان مانند داخل لب ها، گونه ها، یا زیر زبان تشکیل می شوند. آنها خوش خیم هستند، مسری نیستند، و می توانند به صورت زخم های منفرد یا به صورت خوشه ای ظاهر شوند. در اکثر موارد، آفت های دهان تکرار شونده هستند- شرایطی که تحت عنوان استوماتیت آفتی عود کننده (RAS) شناخته می شود- و هر دوره به طور معمول بین ۷ تا ۱۰ روز ادامه دارد. علت این شرایط هنوز هم نا مشخص است، هیچ درمانی برای آن وجود ندارد، اما گزینه های درمانی برای درمان دردی که زخم می تواند ایجاد کند وجود دارند.

خوب است بدانید که: زخم های آفتی شایع ترین نوع زخم های دهانی هستند، اما آنها تنها نوع زخم های دهانی نیستند.

آفت های جزئی دهانی

اینها شایع ترین نوع آفت ها هستند. اندازه آنها کوچک است- معمولاً کمتر از ۵ میلی متر قطر دارند- و می توانند به عنوان یک زخم یا به صورت خوشه ای شکل بگیرند. آنها عموماً منجر به برز درد زیادی نمی شوند.

آفت دهان درمان آفت

آفت دهان درمان آفت

آفت های بزرگ دهان

این نوع آفت ها کمتر شایع هستند، و عموماً ۵ میلی متر یا بزرگتر هستند و به صورت تکی یا جفتی شکل می گیرند. آنها می توانند دردناک باشند، مخصوصاً هنگام خوردن یا نوشیدن، و چیزی حدود دو هفته تا چند ماه وجود دارند.

زخم های شبه تبخال

این موارد هنگامی می توانند اتفاق بیفتند که چندین ضایعه مشخص با هم ترکیب می شوند و زخم هایی بزرگ با اشکال نا منظم ایجاد می کنند. زخم های شبه تبخال به دلیل شباهت آنها از نظر ظاهری به تبخال اینگونه نامگذاری می شوند، با این حال، زخم های شبه تبخال توسط ویروس هرپس سیمپلکس شکل نمی گیرند.

علائم و نشانه های آفت های دهان

آفت های دهانی علاوه بر زخم هایی که دارند، دارای تعدادی علامت و نشانه نیز هستند. برخی افراد قبل از ایجاد زخم ها ممکن است مقداری احساس سوزش یا خارش داخل دهان خود داشته باشند، که می تواند دردناک باشد. وقتی زخم ها بوجود می آیند، اغلب درد موضعی با درجات مختلف وجود دارد.

ظاهر آفت های دهانی به چه صورت است؟

آفت ها به طور معمول نازک هستند و با رنگ زرد کم رنگ شروع می شوند، و به طور کلی با گسترش بیماری به رنگ خاکستری در می آیند. ممکن است یک حلقه قرمز رنگ به دور آنها وجود داشته باشد یا وقتی ملتهب هستند کاملاً قرمز به نظر برسند. بسته به محلی که زخم واقع شده است، غذا خوردن، نوشیدن مایعات، و حرف زدن ممکن است ناراحت کننده باشند.

خوب است بدانید که: در موارد شدید، آفت ها می توانند منجر به تورم غدد لنفاوی، تب، و خستگی جسمی یا بی حالی شوند. با این حال، این موارد بسیار نادر هستند، و بنابراین بعید است تورم غدد لنفاوی اولین نشانه آفت های دهانی باشد. اگر نگران هستید که آفت داشته باشید، می توانید با کمی مطالعه یا تماس تلفنی با یک پزشک از وجود یا عدم وجود آن مطمئن شوید.

علل بروز آفت های دهانی

علت یا علل دقیق آفت ها ناشناخته هستند، با این حال، تصور می شود که زخم ها توسط یک یا ترکیبی از عوامل خارجی بروز پیدا کنند. همچنان ممکن است تا حدی ژنتیکی باشد، ۴۰ درصد از افرادی که آفت های دهانی را تجربه می کنند سابقه خانوادگی این شرایط را دارند. زخم های آفتی دهان از هر پنج نفر حداقل گاهگاهی حدود یک نفر را تحت تأثیر قرار می دهند و عموماً بین سنین ۱۰ تا ۱۹ سال شروع به ظاهر شدن می کنند.

محرک های ممکن آفت های دهانی عبارتند از:

  • استرس عاطفی
  • آسیب های جزئی که به داخل دهان وارد می شوند، برای مثال در اثر بریدگی، سوختگی، یا گزیدگی هنگام غذا خوردن، اقدامات دندانپزشکی، سخت مسواک زدن، یا بد قرار گرفتن پروتزهای مصنوعی روی لثه ها.
  • سابقه خانوادگی
  • سدیم لوریل سولفات- که ماده ای فعال در برخی از خمیر دندان ها و دهانشویه ها است؛ این ترکیب به عنوان یک محرک ثابت نشده است، اما شناخته شده است که مدت زمان لازم برای بهبود زخم ها را طولانی می کند.
  • برخی غذاها و نوشیدنی های خاص، شامل قهوه، شکلات، تخم مرغ، پنیر، و نیز خوراکی های اسیدی و پر ادویه.
  • کمبود برخی ویتامین های خاص و/ یا مواد معدنی شامل روی (زینک)، B12، فولات و آهن که ممکن است با کم خونی همراه باشد.
  • واکنش آلرژیک به باکتری های دهانی.
  • استفاده، و همچنین ترک محصولات تنباکو
  • تغییرات هورمونی همراه با بارداری
  • داشتن سیستم ایمنی ضعیف، به دلیل برخی شرایط مزمن خاص (نقص سیستم ایمنی بدن)

استرس یکی از علل شایع آفت های دهانی است. گرچه استرس مستقیماً موجب بروز آفت های دهانی نمی شود، اما احتمال گسترش آنها را افزایش می دهد و می تواند روند بهبود آنها را تحت تأثیر قرار دهد. آفت های دهانی با تأثیری که بر نحوه و نوع خوردن و نوشیدن فرد می گذارند موجب بروز استرس نیز می شوند.

خوب است بدانید که: دندانپزشکان قادرند به شما توصیه هایی برای کاهش خطر گسترش آفت های دهانی ارائه بدهند، برای مثال پیشنهاد خمیر دندان ها و دهانشویه هایی که فاقد سدیم لوریل سولفات هستند، یا برای کاهش  آسیب به داخل دهان، تجهیزات و تکنیک درست مسواک زدن را توصیه می کنند.

برخی از داروها نیز به ایجاد آفت های دهانی ربط دارند، با این حال، ممکن است همیشه هم باعث بروز زخم های از نوع آفت نشوند. آنها عبارتند از:

  • نیکوراندیل: دراویی که برای درمان آنژین صدری یا بیماری های قلبی استفاده می شود.
  • ایبوپروفن و داروهای ضد التهاب دیگر
  • درمان جایگزین نیکوتین خوراکی بر خلاف درمان جایگزین پَچ.
  • داروهای غیر قانونی مانند کوکائین

به ندرت، آفت های تکرار شونده می توانند نشانه احتمالی چندین بیماری جدی باشند، از جمله:

  • بیماری کرون Crohn’s disease (التهاب ناحیه ای روده)
  • بیماری سلیاک Celiac disease
  • بیماری بهجت Behcet’s disease
  • HIV/ AIDS

با این حال، زخم هایی که علامت و نشانه این اختلالات هستند، از نظر تکنیکی آفت نیستند اما شباهت زیادی به آفت های زخم دهنده هستند و بنابراین زخم های شبه آفت نامیده می شوند. افرادی که بروز مکرر آفت ها یا آفت هایی را نشان می دهند که روند بهبود آنها کند است، مخصوصاً اگر دردناک یا همراه با علائم دیگر باشند، باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. در صورتی که شما یا یکی از افرادی که می شناسید آفت های تکرار شونده دهانی یا آفتی دارید که بهبود پیدا نمی کند، می توانید با تماس تلفنی با یک پزشک به صورت رایگان علائم خود چک کنید.

آفت دهان درمان آفت

آفت دهان درمان آفت

تشخیص آفت های دهانی

در اکثر موارد، مخصوصاً وقتی شرایط تکرار شونده نیست، تشخیص بر اساس معاینات پزشکی و بررسی سوابق پزشکی فرد خواهد بود.

ارزیابی و تشخیص درست زخم های تکرار شونده به دلیل ارتباط آنها با مشکلات جدی تر مانند بیماری سلیاک، بیماری التهابی روده مانند بیماری کرون یا وضعیتی که موجب ضعف سیستم ایمنی بدن می شود، مانند HIV/ AIDS مهم است. فرایند تشخیص ممکن است شامل حذف این شرایط از طریق آزمایشات خون، و در موارد کمتر، با استفاده از گاستروکوپی یا کولونوسکوپی، و احتمالاً گرفتن نمونه های بافتی باشد. البته دوره ای که کار تشخیص طول خواهد کشید به ارزیابی پزشک از شدت وضعیت فرد و وجود علائم و نشانه های دیگر بستگی دارد.

آفت دهان درمان آفت

آفت دهان درمان آفت

عوارض آفت های دهانی

گرچه اکثر آفت های دهانی ظرف دو هفته از بین خواهند رفت، اما در موارد بسیار نادر آنها ممکن است با باکتری عفونی شوند. این معمولاً تنها در موارد وخیم اتفاق می افتد، وقتی منطقه زخم گسترده باشد.

در صورت وجود عفونت باکتریایی ثانویه، یک دهانشویه آنتی بیوتیک و یک ابزار برای مدیریت و کنترل درد و ناراحتی ممکن است تجویز شود. در برخی موارد، آنتی بیوتیک های خوراکی نیز ممکن است لازم باشند.

آفت دهان درمان آفت

آفت دهان درمان آفت

درمان های آفت های دهانی

هیچ درمانی برای آفت ها وجود ندارد، اما روش هایی برای کنترل علائم و نشانه ها وجود دارد. در اکثر موارد، زخم ها بدون درمان و با پرهیز از خوردن غذاهای سفت یا حساسیت زا مانند آناناس، و اعمال یک ماده سرد روی منطقه ای که تحت تأثیر قرار گرفته است ناپدید خواهند شد، و در صورت نیاز استفاده از بی حس کننده هایی مانند لیدوکائین یا بنزوکائین موضعی برای مدیریت درد کافی خواهد بود.

در صورتی که درمان های بیشتری نیاز باشند، چندین گزینه ممکن دیگر وجود دارند، که مسیر انتخابی به قضاوت پزشک در مورد میزان کارایی هر کدام، بر اساس محل و وخامت زخم، و سلامت عمومی فردی که تحت تأثیر قرار گرفته است بستگی دارد.

درمان های ضد التهاب

خمیرهای OTC ضد التهاب موضعی که مستقیماً روی موضع آفت مالیده می شوند ممکن است در کنترل علائم زخم های آفت، مخصوصاً نوع جزئی آن، مؤثر باشند. این خمیرها باید دو تا چهار مرتبه در طول روز استفاده شوند. لطفاً توصیه های خاص داروخانه یا پزشک خود را دنبال کنید.

درمان های ضد عفونی کننده و آنتی بیوتیک برای زخم های آفتی

استفاده از دهانشویه های ضد عفونی کننده مانند دهانشویه های حاوی کلرهگزیدین، دو مرتبه در طول روز یا بر اساس توصیه پزشک شما می تواند بخشی از درمان آفت های دهاین باشد. در موارد نادر پزشک ممکن است آنتی بیوتیک موضعی یا خوراکی مانند تتراسایکلین یا مینوسایکلین تزریق کند که می تواند برای درمان آفت های دهانی مؤثر باشد. آنها عموماً به شکل دهانشویه استفاده می شوند، آنتی بیوتیک ها در آب حل می شوند، به دور دهان می چرخند و به بیرون تف می شوند. ممکن است لازم باشد این کار به مدت چند روز و چند مرتبه در طول روز تکرار شود.

خوب است بدانید که، بسته به توصیه های پزشک، دهانشویه های آنتی بیوتیک حاوی تتراسایکلین باید در کودکان زیر ۸ سال یا حتی بزرگتر پرهیز شوند زیرا آنها می توانند موجب بد رنگ شدن دندان ها شوند.

درمان های دیگر برای آفت

درمان های دیگر برای آفت عبارتند از استروئیدهای موضعی، یا به ندرت، خوراکی، که عموماً زمانی استفاده می شوند که زخم ها به دیگر روش های درمان پاسخ نمی دهند؛ نیترات نقره، دیگر بی حس کننده های موضعی/ مواد بی حس کننده؛ مکمل های تغذیه ای (برای مثال حاوی فولات، روی، یا ویتامین B12)

درمان های خانگی برای زخم های آفت

تعدادی درمان خانگی مشهور برای زخم های آفت وجود دارند، از جمله:

  • شستشوی دهان با آب و نمک
  • شستشوی دهان با ترکیب جوش شیرین/ بیکربنات سدیم و آب
  • مالیدن مقداری شیر منیزیا روی زخم پس از شستشو
  • قرار دادن تکه های یه روی منطقه ای که تحت تأثیر قرار گرفته است برای کاهش تورم
  • پمادهای رویش دندان حاوی بی حس کننده های موضعی برای کنترل درد و ناراحتی
  • کاهش استرس
  • پرهیز از غذاهای سفت یا غذاهایی که ممکن است داخل دهان خراش ایجاد کنند.

مکمل های غذایی مانند کپسول های ویتامین B12، کپسول های ویتامین D، قرص های فولات، یا قرص های زینک (روی) نیز می توانند خطر گسترش آفت های دهانی را کاهش دهند.

پیشگیری از بروز آفت های دهان

برای کاهش احتمال بروز آفت های دهانی، بویژه برای افرادی که سابقه زخم های مکرر آفتی را دارند، تعدادی اقدامات هستند که می توانند انجام شوند.

  • از خوردن غذاهایی که ممکن است باعث ایجاد آفت شوند بپرهیزید.
  • تمرکز روی یک رژیم غذایی سالم و متعادل حاوی مقادیر کافی مواد مغذی و ویتامین ها
  • حفظ بهداشت خوب دهان و استفاده از یک مسواک نرم به منظور پیشگیری از ایجاد تحریک
  • کاهش استرس و خوابیدن به مقدار کافی

پیش بینی آفت های دهانی

آفت های دهانی عموماً غیر جدی هستند و بدون هیچ درمان خاصی از بین خواهند رفت. زخم هایی که ظرف چند هفته به صورت خود به خود درمان می شوند نشان دهنده سرطان های دهانی نیستند و عفونی نیز نیستند. با این حال، آفت ها می توانند بسیار دردناک و ناراحت کننده باشند، مخصوصاً اگر تکرار شونده هستند. بسیاری افراد متوجه خواهند شد که با بالا رفتن سن آنها آفت زدن آنها نیز متوقف شده است.

خوب است بدانید که: در صورتی که آفت یا یک گروه از آفت ها ظرف یک هفته بهبود پیدا نکند، یا بیشتر از ۳ هفته طول بکشد، فرد باید هر چه سریع تر برای تشخیص درست به پزشک مراجعه نماید. در برخی موارد، یک آفت مقاوم و ماندگار ممکن است نشان دهنده سرطان دهان باشد.

آیا سیگار کشیدن می تواند موجب بروز آفت دهانی شود؟

سیگار کشیدن می تواند موجب بدتر شدن آفت های دهانی شود. نیکوتین موجود در دود سیگار می تواند مقدار خونی که به دهان و لثه ها جریان پیدا می کند را کاهش دهد، که می تواند روند بهبود هر زخم، بریدگی، یا خراشی داخل دهان را کندتر کند. کند شدن روند بهبود به این معنا است که دوره دردناک طولانی تر خواهد شد و احتمال بروز عفونت بیشتر خواهد شد.

به طور همزمان، به نظر می رسد ممکن است سیگار کشیدن احتمال ایجاد زخم های دهانی را کاهش دهد، زیرا سطح سلول های اپیتلیال داخل دهان را سخت می کند. با این حال، کشیدن سیگار اثرات مضر متعدد دیگری روی بدن نیز دارد و باید از آن پرهیز شوند.

استوماتیت آفتی عود کننده (RAS) چیست؟

استوماتیت آفتی عود کننده (RAS) نامی است که به شرایط تجربه بروز مکرر آفت های دهانی اطلاق شده است. گرچه ممکن است تنها یک دوره استوماتیت آفتی وجود داشته باشد، اما دوره های مکرر نیز عادی هستند. دوره های استوماتیت آفتی عود کننده عموماً با فواصل زمانی چند ماهه تا چند روزه اتفاق می افتند و هر بار حدوداً بین ۷ تا ۱۰ روز ادامه دارد.

آفت دهان درمان آفت

آفت دهان درمان آفت

چه ارتباطی بین آفت دهان و سندروم بهجت وجود دارد؟

مشخصه ویژه سندروم بهجت التهاب در قسمت مختلف بدن است. برخی متخصصان سندروم را نوعی اختلال خود ایمنی تلقی می کنند و برخی دیگر اختلال خود التهابی. اختلالات خود التهابی مانند اختلالات خود ایمنی، با یک سیستم ایمنی بیش فعال بروز پیدا می کند که بافت های بدن را مورد حمله قرار می دهد و موجب بروز التهاب می شود. یکی از علائم متمایز کننده سندروم بهجت وجود آفت داخل حفره دهان، و نیز زخم روی دیگر بخش های بدن، از جمله اندام های تناسلی است، بعلاوه التهاب بخشی از چشم به نام یوئیت (التهاب مجموعه عنبیه، جسم مژگانی، و مشیمیه). گرچه آفت های دهانی یکی از علائم سندروم بهجت هستند، آنها شایع هستند، و سندروم بهجت نادر است. تنها تعداد اندکی از افرادی که آفت های دهانی را تجربه می کنند تحت تأثیر سندروم بهجت قرار می گیرند.

آفت پیچیده چیست؟

آفت پیچیده نامی است که به شرایط داشتن آفت های دهانی تقریباً ثابت دهانی یا آفت های تکرار شونده دهانی یا تناسلی بدون ابتلا به سندروم بهجت اطلاق می گردد. وقتی مشکوک به ابتلا به آفت های پیچیده هستید، برای تشخیص و درمان نیاز به توجهات پزشکی دارید.

آیا بیماری رفلاکس معده می تواند موجب بروز آفت دهان شود؟

بیماری رفلاکس معده، که عموماً تحت عنوان رفلاکس اسید معده نامیده می شود، شرایطی است که در آن اسید معده به داخل مری نشت می کند، و گرچه احتمال بروز آن کمتر است، اما ممکن است وارد حفره دهان نیز شود. در صورتی که اسید وارد دهان شود، GERD می تواند موجب فرسایش مینای دندان ها و ایجاد مزه اسید داخل دهان شود. آفت های دهانی می توانند گسترش پیدا کنند. GERD ممکن است منجر به ایجاد احساس سوزش گلو، و در برخی موارد التهاب گلو و مری نیز شود و زخم هایی ممکن است بوجود بیایند. اگر بیماری رفلاکس اسید معده منجر به بروز آفت دهان شود، به دلیل بالا آمدن اسید از معده، احتمال تشکیل آنها در عقب دهان، عقب زبان و پشت حلق بیشتر است.

آفت دهان درمان آفت

آفت دهان درمان آفت

آیا شیمی درمانی می تواند موجب بروز آفت دهان شود؟

آری. شیمی درمانی اغلب منجر به بروز آفت های دهانی می شود. شیمی درمانی می تواند منجر به بروز التهاب غشاء مخاطی گلو و دهان شود، که منجر به زخم های دهانی می شود. از نظر فنی، شرایط دردناک و زخم هایی که در نتیجه شیمی درمانی بوجود می آیند، در صورتی که داخل دهان بوجود بیایند تحت عنوان استوماتیت شناخته می شوند و ممکن است به موکوزیت مربوط باشند، شرایطی که منطقه بزرگتری از غشاء مخاطی دستگاه گوارش را تحت تأثیر قرار می دهد.

آیا هپاتیت C می تواند موجب بروز آفت دهان شود؟

آری. هپاتیت C یا درمان های آن گاهی اوقات می توانند منجر به بروز آفت های دهانی و دیگر مشکلات دهانی مانند پوسیدگی دندان ها یا دهان حساس شوند که به طور مثال می تواند روی تولید بزاق تأثیر بگذارد و باعث خشکی دهان شود. از آنجا که هپاتیت C یک شرایط پیچیده است، افرادی که هپاتیت C دارند باید در خصوص هر گونه نگرانی و قبل از آغاز برنامه درمان با تیم درمانی خود صحبت کنند.

آفت دهان درمان آفت

آفت دهان درمان آفت

آیا آفت دهان نشانه سرطان است؟

آفت های دهانی که برطرف نمی شوند می توانند نشانه سرطان دهان باشند. با این حال، تعداد اندکی از آفت های دهان نشانه سرطان هستند. آفت های دهانی که با سرطان همراه هستند عموماً به جای خوشه ای بودن به شکل تکی می باشند و بدون هیچ دلیل مشخصی ظاهر می شوند. اگر آفت دهان بیش از سه هفته ادامه داشته باشد، منجر به بروز علائمی می شود که فرد نمی تواند با آنها کنار بیاید، مانند عدم توانایی خوردن یا نوشیدن به اندازه کافی به دلیل درد و/ یا عدم پاسخ به درمان. در این صورت فرد باید به پزشک مراجعه کند.

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

مزایای زایلیتول برای دهان و دندان ها

بیمارانی که خشکی دهان دارند، سن آنها در حال بالا رفتن است، یا تحت درمان انکولوژی قرار گرفته اند، به احتمال زیاد PH اسیدی دارند. علاوه بر این، افرادی که از دهان نفس می کشند، افرادی که برای مراقب های خود به دیگران وابسته هستند، یا افرادی که رفلاکس معده دارند، به احتمال زیاد PH آنها نیز تغییر خواهد کرد. این بیماران همراه با افرادی که مقادیر زیادی غذاها و نوشیدنی های اسیدی مصرف می کنند، مانند نوشیدنی های انرژی زا، نوشیدنی های ورزشی، و نوشابه بویژه بیشتر مستعد دمینرالیزیشن (از بین رفتن مواد معدنی سطح مینای دندان ها) هستند. وقتی PH پایین است، مواد معدنی ضروری از مینا خارج می شوند، که منجر به بروز ضایعات سفید رنگ، نرم شدن مینای دندان و پوسیدگی می شود. جلوگیری از پوسیدگی دندان ها باعث کاهش تشکیل پلاک های دندانی می شود. تولید بزاق، دهان را برای پیشگیری از “خشکی دهان” افزایش می دهد و به بهبود جذب مواد معدنی برای ترمیم مینای آسیب دیده دندان ها کمک می کند، در حالی که استحکام دندان ها را افزایش می دهد. تحقیقات حاکی از این هستند که استفاده از زایلیتول به اصلاح آسیب اولیه مینای دندان ها کمک می کند و پنج دقیقه قرار گرفتن در معرض زایلیتول %۱۰۰- ماده شیرین کننده-  اسیدها را خنثی خواهد کرد و PH را سریع تر از آنکه به حال خود رها شود، به سطح طبیعی بازخواهد گرداند. ارائه زایلیتول به عنوان گزینه جایگزین به بیماران می توان به آنها کمک کند تا حفره های مکرر را به راحتی، با هزینه مناسب، و با کمترین اختلال در روند کارهای روزانه خود مدیریت کنند.

کاهش جریان بزاق یکی دیگر از نگرانی های بسیاری از بیماران است. در صورتی که جریان بزاق کاهش پیدا کند مواد معدنی اصلی کلسیم و فسفات به صورت مؤثر روی مینای دندان رسوب نخواهند شد. این مواد معدنی برای سالم نگه داشتن مینای دندان ضروری هستند. بیمارانی که بزاق آنها کمتر از مقدار لازم است، ناراحت هستند و در معرض خطر پوسیدگی دندان قرار دارند. بزاق به صورت خود به خود از دهان و دندان ها محافظت می کند. زایلیتول جریان ترشح بزاق را تحریک می کند، و اجازه می دهد این مواد معدنی رسوب شوند تا مینای دندان را محکم حفظ کنند و ناراحتی خشکی دهان را کاهش دهد. بزاق اگر حاوی زایلیتول باشد قلیایی تر از بزاقی است که حاوی سایر محصولات قندی است. پس از مصرف زایلیتول، ممکن است غلظت آمینو اسیدهای پایه در بزاق افزایش پیدا کند. وقتی PH بالای ۷ است، کلسیم و نمک های فسفات موجود در بزاق شروع به رسوب درون بخش هایی از مینای دندان ها می کنند که فاقد آنها هستند. بنابراین، محل هایی از مینای دندان ها که کمبود کلسیم دارند مجدداً شروع به سفت شدن می کنند.

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

بسیاری از افراد فلوراید دوست ندارند، با استفاده از زایلیتول، بیوفیلم هایی که روی دندان ها شکل گرفته اند برای دندان ها مفید است. بیوفیلم زایلیتول به معدنی سازی مجدد لایه های عمیق تر مینای دندان کمک می کنند. (فلوراید می تواند تنها لایه های بیرونی را مجدداً معدنی کند و هیچ تأثیری روی لایه های عمقی تر ندارد. خوشبختانه زایلیتول با فلوراید منجر به معدنی سازی مجدد کامل می شود. افرادی که در گروه پر خطر قرار می گیرند می توانند از فلوراید تراپی های اضافی بهره مند شوند. استفاده از فلوراید و نیز قرار گرفتن در معرض زایلیتول در واقع جذب فلوراید را کامل می سازد زیرا محیط اسیدی دهان را خنثی می کند و اثر بخشی آن را به حداکثر می رساند. علاوه بر این، زایلیتول چسبندگی پلاک های دندانی را به حداقل می رساند و اجازه می دهد در افرادی که عادت مسواک زدن را به خوبی رعایت نمی کنند به از بین بردن پلاک های دندانی آنها کمک کند. باکتری های موجود در پلاک های دندانی نمی توانند زایلیتول را به عنوان یک ماده غذایی متابولیزه کنند، و باکتری ها در تلاش برای برقراری ارتباط با مجموعه بیوفیلم ها و بازتولید خود را خسته می کنند. از آنجا که باکتری ها زایلیتول را متابولیزه نمی کنند، می میرند و از بیوفیلم جدا می شوند و به دندان نمی چسبند.

زایلیتول با مهار روند التهاب ممکن است تأثیر خوبی روی بیماری پریودنتال داشته باشد.

زخم های آفتی (آفت دهان)- افراد داوطلب زیادی وقتی اجازه دادند چهار مرتبه یا بیشتر در طول روز مقداری زایلیتول داخل دهان آنها آب شود و سپس با استفاده از زبان، بزاق شیرین خود را روی منطقه زخم پخش کرده بودند، یا ژل زایلیتول استفاده کرده بودند که حتی روش ساده تر اعمال این ماده است، تسکین سریع درد را تجربه کرده بودند.

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

زایلیتول؛ دیابت و دیگر شرایط خاص

زایلیتول تولید انسولین را افزایش نمی دهد و باعث می شود برای بیماران دیابتی امن و بی خطر باشد (شاخص گلیسمی ۷). افراد دیابتی نباید بیش تر از ۷۰ گرم در طول روز مصرف کنند. بیماران مبتلا به دیابتی که زایلیتول مصرف می کنند تا حدودی به دلیل مصرف آن نیازی به قطع عضو نخواهند داشت.

به نظر می رسد احساس و طعمی مانند قند (ساکاروز) داشته باشد، اما نسبت به قند کالری آن ۴۰ درصد کمتر و کربوهیدرات آن ۷۵ درصد کمتر است. علاوه بر این، زایلیتول به راحتی به چربی تبدیل نمی شود و تقریباً هیچ تأثیری روی سطوح انسولین ندارد، و باعث می شود جایگزینی فوق العاده برای افراد دیابتی، بدن سازها، و افرادی باشد که رژیم دارند. علاوه بر این، زایلیتول برای زنان باردار و مادران شیرده، نوزادان، و کودکان نیز بی خطر تلقی می شود.

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

مشخص شده است که زایلیتول فعالیت گلبول های سفید خون را افزایش می دهد که در مبارزه باکتری ها نقش دارند، بنابراین ممکن است به ایمنی سازی، و به محافظت در برابر بیماری های مزمن مخرب کمک نماید، و مزایای ضد پیری داشته باشد. علاوه بر این، ثابت شده است در مهار کاندیدا آلبیکانس (آفت) نوعی بیماری قارچی یا مخمری جدی، و دیگر باکتری های مضر، از جمله اِچ پیلوریH. pylori  مؤثر باشد که در بیماری لثه، بوی بد دهان، ، و زخم ها و سرطان معده نقش دارد. زایلیتول با جلوگیری از مهار روند التهاب می تواند تأثیر خوبی در جلوگیری از بیماری پریودنتال داشته باشد.

زایلیتول دهان را از حالت اسیدی به حالت قلیایی می برد! به جای استفاده از داروی رفلاکس اسید معده، ممکن است بخواهید ابتدا زایلیتول را امتحان کنید. بعلاوه، برای توقف حملات اسیدی، هر چه سریع تر پس از غذاها و نوشیدنی های اسیدی از دهانشویه های حاوی زایلیتول استفاده کنید. سپس، در صورت امکان، پس از یک تا دو دقیقه با مخلوط بزاق دهان و زایلیتول مسواک بزنید تا به خوبی روی تمام دندان ها پخش شود.

زایلیتول می تواند به بیماری کرون Crone’s disease (نوعی بیماری التهابی روده) کمک کند- یک قاشق چایخوری زایلیتول را با آب مخلوط کنید و آن را جرعه جرعه در طول روز بنوشید. علاوه بر این، برخی سایت ها ابراز داشته اند که زایلیتول می تواند برای کرون و IBS تحریک کننده باشد. لطفاً قبل از مصرف زایلیتول با پزشک در مورد وضعیت خود صحبت کنید.

نشان داده شده است که زایلیتول تراکم استخوان را در موش ها افزایش می دهد، که نشان دهنده این است که این پتانسیل را دارد که به عنوان درمانی برای پوکی استخوان در انسان ها استفاده شود.

زایلیتول احتمالاً می تواند خطر گسترش کیست های تخمدان، سندروم تخمدان پلی کیستیک، فیبروز، آندومتریوز، سندورم قبل از قائدگی، و احتمال سرطان سینه را کاهش می دهد.

زایلیتول فشار داخل چشم را کاهش می دهد (شرایطی که می تواند به گلوکوم (آب سیاه) تبدیل شود- محلول موضعی حاوی زایلیتول منجر به کاهش فشار داخل چشم می شود.

زایلیتول در صورتی که در مقادیر اندک مصرف شود می تواند فعالیت های گلبول های سفید خون را در مبارزه با عفونت های باکتریایی افزایش دهد، تا به ایمنی سازی، و محافظت در برابر بیماری های مخرب مزمن کمک کند و مزیت ضد پیری داشته باشد.

زایلیتول وقتی به صورت اسپری بینی استفاده می شود می تواند به کاهش شیوع عفونت های سینوسی، آسم، و آلرژی ها کمک کند. این ماده به کاهش مقدار باکتری های مضری که ممکن است درون سلول های موجود در بینی وجود داشته باشند کمک می کند.

وقتی مادران شیرده آن را به طور منظم استفاده کنند، تا ۸۰% به آنها در کاهش انتقال استرپتوکوک موتانس به کودکان طی دو سال اول کمک می کند.

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

منابع زایلیتول

زایلیتول در بسیاری از میوه ها و سبزیجات وجود دارد. مشکل این است که مردم به مقدار کافی از آن در رژیم غذایی طبیعی خود مصرف نمی کنند تا از مزایای مطلوب آن برای دندان های خود بهره مند شوند. از سوی دیگر، اگر شخصی به آن عادت نداشته باشد و مقادیر زیادی از آن را مصرف کند، ممکن است فرد عوارض جانبی ناخوشایند آن را در معده خود تجربه کند. کلید اصلی اعتدال و میانه روی است. مقدار زیاد از هر چیزی برای هر کسی خوب نیست! در مواردی که ناراحتی وجود دارد، تنها کافی است زایلیتول را با سرعت کمتری به برنامه روزانه خود اضافه کنید و بدن با آن سازگار خواهد شد.

همه چیزهایی که برای انسان ها خوب هستند برای دوستان پشمالوی ما خوب نیستند. ASPCA فهرستی از مواد غذایی تهیه کرده است که نباید به سگ های خود بدهید، و زایلیتول یکی از این مواد است.

با افزایش تعداد بیمارانی که به دنبال جایگزینی طبیعی برای سلامتی خود هستند، زایلیتول می تواند پاسخی برای آنها باشد. زایلیتول یک جایگزین برای قند است که به صورت طبیعی وجود دارد و شیرین کننده مصنوعی نیست. این ماده بی خطر است و در اشکال “آماده برای مصرف” هم برای کودکان و هم برای افراد بزرگسال در دسترس می باشد. این یک جایگزین عالی برای بیماران دیابتی است، و برای استفاده در طول دوران بارداری و شیردهی نیز بی خطر است. در حقیقت، همه افرادی که دندان دارند، چیزی می خورند، و در دهان خود باکتری دارند می توانند از آن بهره مند شوند.

به دلیل تولید کارآمدتر و اقتصادی تر، تعداد بیشتری مواد شامل زایلیتول هستند. اما آگاه باشید که- برای تأثیر گذار بودن آن در برابر باکتری ها، کاهش پوسیدگی، و خنثی کردن PH، زایلیتول باید نخستین ماده و تنها شیرین کننده باشد. اگر محصولی حاوی شیرین کننده های دیگری (مانند مالیتول، سوربیتول، یا آسپارتام) باشد، این شیرین کننده ها به عنوان نوعی منبع تغذیه برای باکتری ها عمل می کنند و اثر زایلیتول را خنثی می کنند. تنها به این دلیل که یک محصول “حاوی” زایلیتول است به این معنا نیست که موجب بروز نتایج مطلوب در افراد خواهد شد. تحقیقات حاکی از این هستند که برای آنکه زایلیتول به طور مؤثر پوسیدگی دندان ها را کاهش دهند، فراوانی قرار گرفتن در معرض آن مهم تر از مقدار آن است. پنج مرتبه یا بیشتر در طول روز استفاده از محصولاتی که با زایلیتول ۱۰۰ درصد شیرین شده اند تشکیل پلاک های دندانی و پوسیدگی را به مقدار قابل توجهی کاهش می دهد.

اگر می خواهید خدمات نوآورانه، بی خطر، و اثبات شده ای به بیماران خود ارائه دهید، زایلیتول را به بیماران خود معرفی کنید و به آنها بگویید تلاش کنند پنج مرتبه در طول روز از آن استفاده کنند.

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه چیست؟

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه (پاکسازی عمقی) نوعی فرایند ترمیمی دندانپزشکی شامل زدودن پلاک و رسوبی (تارتار) است که بالا و زیر خط لثه چسبیده اند. این فرایند پس از آسیب دیدن لثه ها، استخوان ها، و بافت های اطراف در نتیجه بیماری پریودنتال (لثه) ضروری است.

بیماری پریودنتال چیست؟

بیماری پریودنتال که تحت عنوان پریودنتیت نیز شناخته می شود، نوعی بیماری التهابی شدید می باشد که لثه ها، استخوان ها، و بافت های اطراف را در حفره دهان تحت تأثیر قرار می دهد. بیماری پریودنتال با تشکیل و تجمع طولانی مدت پلاک ها و رسوب های دندانی آغاز می شود.

اگر در روز دو مرتبه مسواک نزنید یا پاکسازی های روتین دندان ها را انجام ندهید، پلاک های دندانی روی دندان ها و بین آنها به طور کامل زدوده نمی شوند. به مرور زمان، این پلاک های دندانی سفت و سفت تر می شوند و به تارتار تبدیل می شوند، و باکتری بع لثه ها منتشر می شود. این روند منجر به بروز ژینژیویت (بیماری لثه اولیه) و در نهایت پریودنتیت می شود.

وقتی لثه ها حساس و تحریک پذیر می شوند، آنها از دندان ها منتشر می شوند و فضاهای عمیقی شکل می گیرند. این فضاها “پاکت های پریودنتال” نامیده می شوند. تارتار عموماً زیر لثه ها، روی پایه دندان ها، بین لثه ها، و روی ریشه های دندان ها واقع شده است.

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

عوامل خطرزا و علائم و نشانه های بیماری پریودنتال

شایع ترین عامل خطرزا یا ریسک فاکتور همراه با پریودنتیت عبارت است از:

  • عادات خوب مسواک نزدن و خوب نخ دندان نکشیدن، که منجر به تشکیل پلاک و تارتار می شوند.
  • کشیدن سیگار یا جویدن تنباکو برای مدت زمان طولانی.
  • تغذیه بد، مانند خوردن غذاها و نوشیدنی های مملو از قند و شکر در اغلب اوقات.
  • برخی داروهای فشار خون، بیماری قلبی، عارضه های قلبی عروقی، ذات الریه باکتریایی، تشنج، یا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن.
  • دندان های کج، که باعث می شوند پلاک های دندانی و رسوب به سختی زدوده شوند.
  • سابقه خانوادگی پریودنتیت.
  • فشار طولانی مدت، که موجب بروز التهاب می شود.

علائم و نشانه های پریودنتیت می توانند از خفیف تا شدید دسته بندی شوند و می توانند شامل موادر زیر باشند:

  • لثه های قرمز و متورم
  • التهاب زیر یا اطراف لثه ها
  • لثه هایی که با پروب کردن (مانند نخ دندان کشیدن) دچار خونریزی می شوند.
  • لق شدن دندان ها یا شل شدن لثه ها که به راحتی از روی دندان ها کنار می روند.
  • بوی بد دهان، حتی پس از مسواک زدن.
  • چرک بین دندان ها و لثه ها.
  • کج شدن ناگهانی دندان ها و بایت مشکل دار.
جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

مراحل گام به گام جرمگیری و تسطیح سطح ریشه

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه ها عبارت است از زدودن پلاک های دندانی، تارتار (رسوب) سفت شده، و لکه ها از روی سطح دندان ها و ریشه های دندان های بیمار. هزینه جرمگیری و تسطیح سطح ریشه (پاکسازی عمقی) به موقعیت بیمار بستگی دارد و نیز اینکه بیمار بیمه خدمات دندانپزشکی دارد یا خیر.

دندانپزشک عموماً فرایند را در دو جلسه مجزا انجام می شود. طی جلسه نخست یک چهارم فک های بالا و پایین هر طرف از دهان را پاکسازی می کند. سپس در جلسه دوم دو چهارم دیگر پاکسازی می شوند.

فرایند جرمگیری و تسطیح سطح ریشه ها عموماً شامل گام های زیر هستند:

تزریق بی حس کننده موضعی

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه نیاز به تزریق بی حس کننده های موضعی دارد، که به آن داروی تثبیت کننده غشاء نیز اطلاق می گردد، تا به کنترل درد و خونریزی کمک کند. بی حس کننده های موضعی متداول ترین بی حس کننده هایی هستند در طول فرایندهای دندانپزشکی که تنها مقداری تهاجمی هستند استفاده می شوند.

ابتدا، دندانپزشک دارو را داخل دهان تزریق می کند و منطقه مورد نظر را بی حس می کند. سپس، پس از حدود ۵ دقیقه، از دست رفتن موقتی احساس اتفاق می افتد. شما بیدار خواهید ماند و در طول کل فرایند هشیار خواهید بود اما هیچ دردی احساس نخواهید کرد. شما در طول درمان و پس از آن، در محل تزریق سوزش حساسیت احساس خواهید کرد.

جرمگیری

گام دوم در این فرایند انجام جرمگیری زیر لثه است، که طی آن دندانپزشک پلاک ها و رسوب زیر لثه ها، بین لثه ها، و روی پایه تاج دندان ها را می زداید. جرمگیری یا به صورت دستی یا با استفاده از ابزار آلتراسونیک انجام می شود. هر دو تکنیک موجب شل شدن پلاک های دندانی و زدوده شدن تارتار سفت شده می شود. برای زدودن پلاک های و باکتری، اسکیلر درون پاکت قرار داده می شود در حالی که با دندان زاویه ای بین ۴۵ تا ۹۰ درجه داشته باشد. سپس دندان ها و سطوح ریشه ها تراشیده می شوند و با حرکات عمودی، افقی و دورانی تمیز می شوند.

تسطیح سطح ریشه

عاج، سمنتوم، مینا، و پالپ دندان چهار بخش اصلی دندان ها هستند. وقتی پریودنتیت ادامه پیدا می کند، عموماً بیماری به سمنتوم، عاج، یا هر دو آسیب می رساند. تسطیح سطح ریشه تلاشی است برای صاف و صیقلی کردن سطوح زبر ریشه های دندان و زدودن هر گونه باکتری زیر لثه.

در طول این فرایند، دندانپزشک زیر لثه ها را پاکسازی می کند تا هر گونه پلاک و تارتار تشکیل شده روی ریشه های دندان ها زدوده شوند، جایی که استخوان ها تحت تأثیر عفونت قرار گرفته اند. تسطیح عبارت است از زدودن کامل سمنتوم که فیلم کلسیفیه شده ای است که روی سطح ریشه های دندان ها را پوشش داده است.

این فرایند ممکن است شامل زدودن لایه های سطحی بسیار ریز عاج نیز باشد، که لایه دوم دندان است که زیر مینای دندان وجود دارد.

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

پس از جراحی

پس از تکمیل فرایند، دندانپزشک شما منطقه پاکسازی شده را شستشو می دهد تا هر گونه باکتری باقی مانده را پاکسازی نماید. سپس فشار اعمال می کند تا از رشد صحیح بافت لثه اطمینان حاصل نماید.

بیماران اغلب پس از فرایند دردی جزئی تجربه می کنند. لثه هایی که به خوبی ترمیم پیدا کرده باشند بافتی محکم، و شکلی طبیعی دارد که به خوبی تطبیق پیدا کرده است.

از جمله علائم پس از درمان که عموماً ظرف چند روز برطرف می شوند عبارتند از:

  • خونریزی لثه ها
  • لثه های تحریک پذیر
  • ناراحتی دندان ها، مانند حساسیت به گرما، سرما، و مواد شیرین
  • تورم و التهاب اطراف منطقه درمان شده
  • آلرژی به برخی موادی که در طول فرایند استفاده می شوند.

نکات مراقبت پس از فرایند

رعایت بهداشت خوب دهانی برای پیشگیری از پیشرفت پریودنتیت مزمن ضروری است. پریودنتیت جدی ترین شکل بیماری لثه است که منجر به تحلیل دائمی استخوان می شود که نمی تواند دوباره رشد کند. بیماری پریودنتال شدید نیز عموماً نیاز به جراحی تهاجمی دارد.

برای پیشگیری از نیاز به جراحی، داشتن بهداشت خوب دهانی لازم و ضروری است. این عادات عبارتند از پاکسازی دندان ها با دو مرتبه مسواک زدن در طول روز، استفاده از فلوراید، نخ دندان کشیدن، و شستشو با دهانشویه.

جلسات چکاپ پس از فرایند چند هفته پس از درمان نیز ضروری هستند، که در آن دندانپزشک بهبود لثه ها را بررسی می کند و اطمینان حاصل می کند که اندازه پاکت پریودنتال کاهش پیدا کرده است. اگر پاکت عمیق تر از ۳ میلی متر باشد، ممکن است یک فرایند دیگر لازم باشد.

ارتباط بین ارتودنسی، سلامت دهان و کاهش بیماری های قلبی

به گفته محققان شواهد جدیدی به دست آمده است مبنی بر وجود دو ارتباط خاص بین سلامت دهان و بیماری های قلبی. نخست اینکه، مطالعات اخیر نشان می دهند اگر شما بیماری لثه در مراحل متوسط یا پیشرفته داشته باشید شما بیشتر از کسی که لثه های سالمی دارد در معرض خطر بیماری های قلبی قرار دارید. دوم اینکه، سلامت دهان شما می تواند به پزشکان علائم هشدار دهنده ای برای یک دسته بیماری ها و شرایط خاص، شامل علائم مربوط به بیماری قلبی را بدهد.

آیا دندان های خراب و پوسیده می توانند موجب بروز مشکلات قلبی شوند؟

سلامت دهان و بیماری قلبی با انتشار باکتری- و دیگر میکروب ها- از دهان به دیگر اعضای بدن از طریق جریان خون با یکدیگر ارتباط دارند. وقتی این باکتری ها به قلب می رسند، آنها می توانند خود را به هر منطقه آسیب دیده ای بچسبانند و منجر به بروز التهاب شوند. این اتفاق می تواند منجر به بروز بیماری هایی مانند اندوکاردیت، عفونت مخاط داخلی قلب، شود. بر اساس انجمن قلب آمریکا، دیگر بیماری های قلبی عروقی مانند تصلب شرایین (گرفتگی عروق) و سکته مغزی نیز با التهاب ناشی از باکتری های دهانی ارتباط دارند.

سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

چه افرادی در معرض خطر هستند؟

بیمارانی که بیماری های مزمن لثه مانند ژنژیویت یا بیماری پریودنتال پیشرفته دارند، بیشتر در معرض خطر بیماری های قلبی در نتیجه ضعیف بودن بهداشت بد دهان هستند، بویژه اگر تشخیص داده نشده و بدون درمان باقی بماند. باکتری های همراه با عفونت لثه درون دهان هستند و می توانند وارد جریان خون شوند، در آنجا آنها به عروق خونی متصل می شوند و خطر بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهند. حتی اگر التهاب لثه قابل توجه ندارید، بهداشت دهانی ناکافی و انباشته شدن پلاک های دندانی که تحت عنوان بیوفیلم نیز شناخته می شود، شما را در معرض خطر بیماری لثه قرار می دهد. باکتری ها می توانند درون جریان خون حرکت کنند، و باعث افزایش پروتئین واکنش پذیر C شوند، که نشانگر التهاب در عروق خونی است. این می تواند موجب افزایش خطر بیماری قلبی و سکته مغزی شود.

علائم و نشانه های هشدار دهنده

بر اساس آکادمی پریودنتیست های آمریکا (AAP)، شما ممکن است بیماری لثه داشته باشید، حتی اگر مراحل اولیه آن باشد:

  • لثه های شما قرمز، متورم، و حساس هستند.
  • وقتی غذا می خورید، مسواک می زنید، یا نخ دندان می کشید، لثه های شما خونریزی می کنند.
  • چرک یا دیگر علائم عفونت اطراف لثه ها و دندان های خود مشاهده می کنید.
  • به نظر می رسد لثه ها در حال کنار رفتن از روی دندان ها هستند.
  • دائماً دهانتان بوی بد می دهد یا متوجه وجدو مزه بد داخل دهان خود می شوید.
  • یا برخی از دندان های شما لق شده اند یا احساس می کنید در حال دور شدن از دندان های دیگر هستند.
سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

ارتباط درمان ارتودنسی و بیماری های قلبی

مطالعات اخیر نشان می دهند درمان ارتودنسی خطر بیماری های دهانی که منجر به بیماری های قلبی می شوند را کاهش می دهد.

هر ساله، بیماری های قلبی و عروقی بیشتر از سرطان موجب مرگ و میر تعداد زیادی از افراد در سراسر دنیا می شود. و گرچه اکثر افراد آگاه هستند که انتخاب هایی در سبک زندگی مانند درست غذا خوردن، ورزش کردن به اندازه کافی، و ترک سیگار می توانند به پیشگیری از بروز بیماری های قلبی و عروقی کمک کنند، اما ممکن است آنها ندانند که ارتباطی قوی وجود دارد بین بیماری های دندانی و بیماری های کرونر قلب.

ارتودنسی به طور کلی خطر انواع بیماری های دهانی را کاهش می دهد که مطالعات نشان داده اند از جمله عوامل خطرزا برای بیماری قلبی و سکته مغزی هستند. زنجیره نظری ساده ای که بین آنها وجود دارد به قرار زیر است. تصور می شود همان باکتری هایی که موجب التهاب لثه ها می شوند موجب التهاب و غشاء عروقی آن نیز می شوند. و ادامه زنجیره که در بالا به آن اشاره کردیم.

این همان جایی است که ارتودنسی به میان می آید. تمیز کردن و بدون التهاب نگه داشتن لثه ها با دندان های صاف و یکدست در مقایسه با دندان هایی که به شکلی بد قرار گرفته اند، راحت تر است. التهاب کمتر به معنای بیماری قلبی کمتر است. اگر شما در دوران کودکی خود درمان ارتودنسی انجام داده اید، تصور می شود در طول عمر خود کمتر با بیماری های دهانی مواجه شوید که مطالعات نشان داده اند ریسک فاکتور بیماری های قلبی هستند.

اقدامات پیشگیرانه

بهداشت خوب دهانی، و معاینات منظم دندانپزشکی، و در صورت نیاز، انجام درمان ارتودنسی بهترین راه ها برای محافظت از شما در برابر گسترش بیماری های قلبی است. انجمن دندانپزشکان آمریکا (ADA) توصیه می کند دو مرتبه در طول روز با یک مسواک دارای فرچه نرم که کاملاً درون دهان جای بگیرد- تا بتواند به اندازه کافی به همه سطوح دندان ها برسد- مسواک بزنید. علاوه بر این، این انجمن توصیه می کند از یکی از خمیر دندان های مورد تأیید وزارت غذا و دارو استفاده کنید که ثابت شده است ظرف ۴ هفته سلامت لثه ها را افزایش می دهد. علاوه بر این، باید روزی یک مرتبه نخ دندان بکشید و به طور منظم برای پاکسازی های تخصصی دندانی به دندانپزشک مراجعه کنید.

برای تضمین سلامت خود، مهم است اجازه دهید دندانپزشک شما قبل از انجام درمان های دندانپزشکی بداند آیا شما بیماری قلبی دارید یا اخیراً جراحی قلب داشته اید.

هر بار که درون دهان خونریزی وجود داشته باشد، باکتری های دهانی می توانند وارد جریان خون شوند و به قلب سفر کنند. این می تواند برای برخی افراد که ناهنجاری های قلبی یا دیگر بیماری های قلبی را دارند خطرناک باشد. باکتری ممکن است منجر به بروز اندوکاردیت، یک التهاب جدی دریچه ها یا بافت های قلب.