اثر زایلیتول بر دهان و دندان

مزایای زایلیتول برای دهان و دندان ها

بیمارانی که خشکی دهان دارند، سن آنها در حال بالا رفتن است، یا تحت درمان انکولوژی قرار گرفته اند، به احتمال زیاد PH اسیدی دارند. علاوه بر این، افرادی که از دهان نفس می کشند، افرادی که برای مراقب های خود به دیگران وابسته هستند، یا افرادی که رفلاکس معده دارند، به احتمال زیاد PH آنها نیز تغییر خواهد کرد. این بیماران همراه با افرادی که مقادیر زیادی غذاها و نوشیدنی های اسیدی مصرف می کنند، مانند نوشیدنی های انرژی زا، نوشیدنی های ورزشی، و نوشابه بویژه بیشتر مستعد دمینرالیزیشن (از بین رفتن مواد معدنی سطح مینای دندان ها) هستند. وقتی PH پایین است، مواد معدنی ضروری از مینا خارج می شوند، که منجر به بروز ضایعات سفید رنگ، نرم شدن مینای دندان و پوسیدگی می شود. جلوگیری از پوسیدگی دندان ها باعث کاهش تشکیل پلاک های دندانی می شود. تولید بزاق، دهان را برای پیشگیری از “خشکی دهان” افزایش می دهد و به بهبود جذب مواد معدنی برای ترمیم مینای آسیب دیده دندان ها کمک می کند، در حالی که استحکام دندان ها را افزایش می دهد. تحقیقات حاکی از این هستند که استفاده از زایلیتول به اصلاح آسیب اولیه مینای دندان ها کمک می کند و پنج دقیقه قرار گرفتن در معرض زایلیتول %۱۰۰- ماده شیرین کننده-  اسیدها را خنثی خواهد کرد و PH را سریع تر از آنکه به حال خود رها شود، به سطح طبیعی بازخواهد گرداند. ارائه زایلیتول به عنوان گزینه جایگزین به بیماران می توان به آنها کمک کند تا حفره های مکرر را به راحتی، با هزینه مناسب، و با کمترین اختلال در روند کارهای روزانه خود مدیریت کنند.

کاهش جریان بزاق یکی دیگر از نگرانی های بسیاری از بیماران است. در صورتی که جریان بزاق کاهش پیدا کند مواد معدنی اصلی کلسیم و فسفات به صورت مؤثر روی مینای دندان رسوب نخواهند شد. این مواد معدنی برای سالم نگه داشتن مینای دندان ضروری هستند. بیمارانی که بزاق آنها کمتر از مقدار لازم است، ناراحت هستند و در معرض خطر پوسیدگی دندان قرار دارند. بزاق به صورت خود به خود از دهان و دندان ها محافظت می کند. زایلیتول جریان ترشح بزاق را تحریک می کند، و اجازه می دهد این مواد معدنی رسوب شوند تا مینای دندان را محکم حفظ کنند و ناراحتی خشکی دهان را کاهش دهد. بزاق اگر حاوی زایلیتول باشد قلیایی تر از بزاقی است که حاوی سایر محصولات قندی است. پس از مصرف زایلیتول، ممکن است غلظت آمینو اسیدهای پایه در بزاق افزایش پیدا کند. وقتی PH بالای ۷ است، کلسیم و نمک های فسفات موجود در بزاق شروع به رسوب درون بخش هایی از مینای دندان ها می کنند که فاقد آنها هستند. بنابراین، محل هایی از مینای دندان ها که کمبود کلسیم دارند مجدداً شروع به سفت شدن می کنند.

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

بسیاری از افراد فلوراید دوست ندارند، با استفاده از زایلیتول، بیوفیلم هایی که روی دندان ها شکل گرفته اند برای دندان ها مفید است. بیوفیلم زایلیتول به معدنی سازی مجدد لایه های عمیق تر مینای دندان کمک می کنند. (فلوراید می تواند تنها لایه های بیرونی را مجدداً معدنی کند و هیچ تأثیری روی لایه های عمقی تر ندارد. خوشبختانه زایلیتول با فلوراید منجر به معدنی سازی مجدد کامل می شود. افرادی که در گروه پر خطر قرار می گیرند می توانند از فلوراید تراپی های اضافی بهره مند شوند. استفاده از فلوراید و نیز قرار گرفتن در معرض زایلیتول در واقع جذب فلوراید را کامل می سازد زیرا محیط اسیدی دهان را خنثی می کند و اثر بخشی آن را به حداکثر می رساند. علاوه بر این، زایلیتول چسبندگی پلاک های دندانی را به حداقل می رساند و اجازه می دهد در افرادی که عادت مسواک زدن را به خوبی رعایت نمی کنند به از بین بردن پلاک های دندانی آنها کمک کند. باکتری های موجود در پلاک های دندانی نمی توانند زایلیتول را به عنوان یک ماده غذایی متابولیزه کنند، و باکتری ها در تلاش برای برقراری ارتباط با مجموعه بیوفیلم ها و بازتولید خود را خسته می کنند. از آنجا که باکتری ها زایلیتول را متابولیزه نمی کنند، می میرند و از بیوفیلم جدا می شوند و به دندان نمی چسبند.

زایلیتول با مهار روند التهاب ممکن است تأثیر خوبی روی بیماری پریودنتال داشته باشد.

زخم های آفتی (آفت دهان)- افراد داوطلب زیادی وقتی اجازه دادند چهار مرتبه یا بیشتر در طول روز مقداری زایلیتول داخل دهان آنها آب شود و سپس با استفاده از زبان، بزاق شیرین خود را روی منطقه زخم پخش کرده بودند، یا ژل زایلیتول استفاده کرده بودند که حتی روش ساده تر اعمال این ماده است، تسکین سریع درد را تجربه کرده بودند.

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

زایلیتول؛ دیابت و دیگر شرایط خاص

زایلیتول تولید انسولین را افزایش نمی دهد و باعث می شود برای بیماران دیابتی امن و بی خطر باشد (شاخص گلیسمی ۷). افراد دیابتی نباید بیش تر از ۷۰ گرم در طول روز مصرف کنند. بیماران مبتلا به دیابتی که زایلیتول مصرف می کنند تا حدودی به دلیل مصرف آن نیازی به قطع عضو نخواهند داشت.

به نظر می رسد احساس و طعمی مانند قند (ساکاروز) داشته باشد، اما نسبت به قند کالری آن ۴۰ درصد کمتر و کربوهیدرات آن ۷۵ درصد کمتر است. علاوه بر این، زایلیتول به راحتی به چربی تبدیل نمی شود و تقریباً هیچ تأثیری روی سطوح انسولین ندارد، و باعث می شود جایگزینی فوق العاده برای افراد دیابتی، بدن سازها، و افرادی باشد که رژیم دارند. علاوه بر این، زایلیتول برای زنان باردار و مادران شیرده، نوزادان، و کودکان نیز بی خطر تلقی می شود.

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

مشخص شده است که زایلیتول فعالیت گلبول های سفید خون را افزایش می دهد که در مبارزه باکتری ها نقش دارند، بنابراین ممکن است به ایمنی سازی، و به محافظت در برابر بیماری های مزمن مخرب کمک نماید، و مزایای ضد پیری داشته باشد. علاوه بر این، ثابت شده است در مهار کاندیدا آلبیکانس (آفت) نوعی بیماری قارچی یا مخمری جدی، و دیگر باکتری های مضر، از جمله اِچ پیلوریH. pylori  مؤثر باشد که در بیماری لثه، بوی بد دهان، ، و زخم ها و سرطان معده نقش دارد. زایلیتول با جلوگیری از مهار روند التهاب می تواند تأثیر خوبی در جلوگیری از بیماری پریودنتال داشته باشد.

زایلیتول دهان را از حالت اسیدی به حالت قلیایی می برد! به جای استفاده از داروی رفلاکس اسید معده، ممکن است بخواهید ابتدا زایلیتول را امتحان کنید. بعلاوه، برای توقف حملات اسیدی، هر چه سریع تر پس از غذاها و نوشیدنی های اسیدی از دهانشویه های حاوی زایلیتول استفاده کنید. سپس، در صورت امکان، پس از یک تا دو دقیقه با مخلوط بزاق دهان و زایلیتول مسواک بزنید تا به خوبی روی تمام دندان ها پخش شود.

زایلیتول می تواند به بیماری کرون Crone’s disease (نوعی بیماری التهابی روده) کمک کند- یک قاشق چایخوری زایلیتول را با آب مخلوط کنید و آن را جرعه جرعه در طول روز بنوشید. علاوه بر این، برخی سایت ها ابراز داشته اند که زایلیتول می تواند برای کرون و IBS تحریک کننده باشد. لطفاً قبل از مصرف زایلیتول با پزشک در مورد وضعیت خود صحبت کنید.

نشان داده شده است که زایلیتول تراکم استخوان را در موش ها افزایش می دهد، که نشان دهنده این است که این پتانسیل را دارد که به عنوان درمانی برای پوکی استخوان در انسان ها استفاده شود.

زایلیتول احتمالاً می تواند خطر گسترش کیست های تخمدان، سندروم تخمدان پلی کیستیک، فیبروز، آندومتریوز، سندورم قبل از قائدگی، و احتمال سرطان سینه را کاهش می دهد.

زایلیتول فشار داخل چشم را کاهش می دهد (شرایطی که می تواند به گلوکوم (آب سیاه) تبدیل شود- محلول موضعی حاوی زایلیتول منجر به کاهش فشار داخل چشم می شود.

زایلیتول در صورتی که در مقادیر اندک مصرف شود می تواند فعالیت های گلبول های سفید خون را در مبارزه با عفونت های باکتریایی افزایش دهد، تا به ایمنی سازی، و محافظت در برابر بیماری های مخرب مزمن کمک کند و مزیت ضد پیری داشته باشد.

زایلیتول وقتی به صورت اسپری بینی استفاده می شود می تواند به کاهش شیوع عفونت های سینوسی، آسم، و آلرژی ها کمک کند. این ماده به کاهش مقدار باکتری های مضری که ممکن است درون سلول های موجود در بینی وجود داشته باشند کمک می کند.

وقتی مادران شیرده آن را به طور منظم استفاده کنند، تا ۸۰% به آنها در کاهش انتقال استرپتوکوک موتانس به کودکان طی دو سال اول کمک می کند.

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

اثر زایلیتول بر دهان و دندان

منابع زایلیتول

زایلیتول در بسیاری از میوه ها و سبزیجات وجود دارد. مشکل این است که مردم به مقدار کافی از آن در رژیم غذایی طبیعی خود مصرف نمی کنند تا از مزایای مطلوب آن برای دندان های خود بهره مند شوند. از سوی دیگر، اگر شخصی به آن عادت نداشته باشد و مقادیر زیادی از آن را مصرف کند، ممکن است فرد عوارض جانبی ناخوشایند آن را در معده خود تجربه کند. کلید اصلی اعتدال و میانه روی است. مقدار زیاد از هر چیزی برای هر کسی خوب نیست! در مواردی که ناراحتی وجود دارد، تنها کافی است زایلیتول را با سرعت کمتری به برنامه روزانه خود اضافه کنید و بدن با آن سازگار خواهد شد.

همه چیزهایی که برای انسان ها خوب هستند برای دوستان پشمالوی ما خوب نیستند. ASPCA فهرستی از مواد غذایی تهیه کرده است که نباید به سگ های خود بدهید، و زایلیتول یکی از این مواد است.

با افزایش تعداد بیمارانی که به دنبال جایگزینی طبیعی برای سلامتی خود هستند، زایلیتول می تواند پاسخی برای آنها باشد. زایلیتول یک جایگزین برای قند است که به صورت طبیعی وجود دارد و شیرین کننده مصنوعی نیست. این ماده بی خطر است و در اشکال “آماده برای مصرف” هم برای کودکان و هم برای افراد بزرگسال در دسترس می باشد. این یک جایگزین عالی برای بیماران دیابتی است، و برای استفاده در طول دوران بارداری و شیردهی نیز بی خطر است. در حقیقت، همه افرادی که دندان دارند، چیزی می خورند، و در دهان خود باکتری دارند می توانند از آن بهره مند شوند.

به دلیل تولید کارآمدتر و اقتصادی تر، تعداد بیشتری مواد شامل زایلیتول هستند. اما آگاه باشید که- برای تأثیر گذار بودن آن در برابر باکتری ها، کاهش پوسیدگی، و خنثی کردن PH، زایلیتول باید نخستین ماده و تنها شیرین کننده باشد. اگر محصولی حاوی شیرین کننده های دیگری (مانند مالیتول، سوربیتول، یا آسپارتام) باشد، این شیرین کننده ها به عنوان نوعی منبع تغذیه برای باکتری ها عمل می کنند و اثر زایلیتول را خنثی می کنند. تنها به این دلیل که یک محصول “حاوی” زایلیتول است به این معنا نیست که موجب بروز نتایج مطلوب در افراد خواهد شد. تحقیقات حاکی از این هستند که برای آنکه زایلیتول به طور مؤثر پوسیدگی دندان ها را کاهش دهند، فراوانی قرار گرفتن در معرض آن مهم تر از مقدار آن است. پنج مرتبه یا بیشتر در طول روز استفاده از محصولاتی که با زایلیتول ۱۰۰ درصد شیرین شده اند تشکیل پلاک های دندانی و پوسیدگی را به مقدار قابل توجهی کاهش می دهد.

اگر می خواهید خدمات نوآورانه، بی خطر، و اثبات شده ای به بیماران خود ارائه دهید، زایلیتول را به بیماران خود معرفی کنید و به آنها بگویید تلاش کنند پنج مرتبه در طول روز از آن استفاده کنند.

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه چیست؟

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه (پاکسازی عمقی) نوعی فرایند ترمیمی دندانپزشکی شامل زدودن پلاک و رسوبی (تارتار) است که بالا و زیر خط لثه چسبیده اند. این فرایند پس از آسیب دیدن لثه ها، استخوان ها، و بافت های اطراف در نتیجه بیماری پریودنتال (لثه) ضروری است.

بیماری پریودنتال چیست؟

بیماری پریودنتال که تحت عنوان پریودنتیت نیز شناخته می شود، نوعی بیماری التهابی شدید می باشد که لثه ها، استخوان ها، و بافت های اطراف را در حفره دهان تحت تأثیر قرار می دهد. بیماری پریودنتال با تشکیل و تجمع طولانی مدت پلاک ها و رسوب های دندانی آغاز می شود.

اگر در روز دو مرتبه مسواک نزنید یا پاکسازی های روتین دندان ها را انجام ندهید، پلاک های دندانی روی دندان ها و بین آنها به طور کامل زدوده نمی شوند. به مرور زمان، این پلاک های دندانی سفت و سفت تر می شوند و به تارتار تبدیل می شوند، و باکتری بع لثه ها منتشر می شود. این روند منجر به بروز ژینژیویت (بیماری لثه اولیه) و در نهایت پریودنتیت می شود.

وقتی لثه ها حساس و تحریک پذیر می شوند، آنها از دندان ها منتشر می شوند و فضاهای عمیقی شکل می گیرند. این فضاها “پاکت های پریودنتال” نامیده می شوند. تارتار عموماً زیر لثه ها، روی پایه دندان ها، بین لثه ها، و روی ریشه های دندان ها واقع شده است.

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

عوامل خطرزا و علائم و نشانه های بیماری پریودنتال

شایع ترین عامل خطرزا یا ریسک فاکتور همراه با پریودنتیت عبارت است از:

  • عادات خوب مسواک نزدن و خوب نخ دندان نکشیدن، که منجر به تشکیل پلاک و تارتار می شوند.
  • کشیدن سیگار یا جویدن تنباکو برای مدت زمان طولانی.
  • تغذیه بد، مانند خوردن غذاها و نوشیدنی های مملو از قند و شکر در اغلب اوقات.
  • برخی داروهای فشار خون، بیماری قلبی، عارضه های قلبی عروقی، ذات الریه باکتریایی، تشنج، یا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن.
  • دندان های کج، که باعث می شوند پلاک های دندانی و رسوب به سختی زدوده شوند.
  • سابقه خانوادگی پریودنتیت.
  • فشار طولانی مدت، که موجب بروز التهاب می شود.

علائم و نشانه های پریودنتیت می توانند از خفیف تا شدید دسته بندی شوند و می توانند شامل موادر زیر باشند:

  • لثه های قرمز و متورم
  • التهاب زیر یا اطراف لثه ها
  • لثه هایی که با پروب کردن (مانند نخ دندان کشیدن) دچار خونریزی می شوند.
  • لق شدن دندان ها یا شل شدن لثه ها که به راحتی از روی دندان ها کنار می روند.
  • بوی بد دهان، حتی پس از مسواک زدن.
  • چرک بین دندان ها و لثه ها.
  • کج شدن ناگهانی دندان ها و بایت مشکل دار.
جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

مراحل گام به گام جرمگیری و تسطیح سطح ریشه

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه ها عبارت است از زدودن پلاک های دندانی، تارتار (رسوب) سفت شده، و لکه ها از روی سطح دندان ها و ریشه های دندان های بیمار. هزینه جرمگیری و تسطیح سطح ریشه (پاکسازی عمقی) به موقعیت بیمار بستگی دارد و نیز اینکه بیمار بیمه خدمات دندانپزشکی دارد یا خیر.

دندانپزشک عموماً فرایند را در دو جلسه مجزا انجام می شود. طی جلسه نخست یک چهارم فک های بالا و پایین هر طرف از دهان را پاکسازی می کند. سپس در جلسه دوم دو چهارم دیگر پاکسازی می شوند.

فرایند جرمگیری و تسطیح سطح ریشه ها عموماً شامل گام های زیر هستند:

تزریق بی حس کننده موضعی

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه نیاز به تزریق بی حس کننده های موضعی دارد، که به آن داروی تثبیت کننده غشاء نیز اطلاق می گردد، تا به کنترل درد و خونریزی کمک کند. بی حس کننده های موضعی متداول ترین بی حس کننده هایی هستند در طول فرایندهای دندانپزشکی که تنها مقداری تهاجمی هستند استفاده می شوند.

ابتدا، دندانپزشک دارو را داخل دهان تزریق می کند و منطقه مورد نظر را بی حس می کند. سپس، پس از حدود ۵ دقیقه، از دست رفتن موقتی احساس اتفاق می افتد. شما بیدار خواهید ماند و در طول کل فرایند هشیار خواهید بود اما هیچ دردی احساس نخواهید کرد. شما در طول درمان و پس از آن، در محل تزریق سوزش حساسیت احساس خواهید کرد.

جرمگیری

گام دوم در این فرایند انجام جرمگیری زیر لثه است، که طی آن دندانپزشک پلاک ها و رسوب زیر لثه ها، بین لثه ها، و روی پایه تاج دندان ها را می زداید. جرمگیری یا به صورت دستی یا با استفاده از ابزار آلتراسونیک انجام می شود. هر دو تکنیک موجب شل شدن پلاک های دندانی و زدوده شدن تارتار سفت شده می شود. برای زدودن پلاک های و باکتری، اسکیلر درون پاکت قرار داده می شود در حالی که با دندان زاویه ای بین ۴۵ تا ۹۰ درجه داشته باشد. سپس دندان ها و سطوح ریشه ها تراشیده می شوند و با حرکات عمودی، افقی و دورانی تمیز می شوند.

تسطیح سطح ریشه

عاج، سمنتوم، مینا، و پالپ دندان چهار بخش اصلی دندان ها هستند. وقتی پریودنتیت ادامه پیدا می کند، عموماً بیماری به سمنتوم، عاج، یا هر دو آسیب می رساند. تسطیح سطح ریشه تلاشی است برای صاف و صیقلی کردن سطوح زبر ریشه های دندان و زدودن هر گونه باکتری زیر لثه.

در طول این فرایند، دندانپزشک زیر لثه ها را پاکسازی می کند تا هر گونه پلاک و تارتار تشکیل شده روی ریشه های دندان ها زدوده شوند، جایی که استخوان ها تحت تأثیر عفونت قرار گرفته اند. تسطیح عبارت است از زدودن کامل سمنتوم که فیلم کلسیفیه شده ای است که روی سطح ریشه های دندان ها را پوشش داده است.

این فرایند ممکن است شامل زدودن لایه های سطحی بسیار ریز عاج نیز باشد، که لایه دوم دندان است که زیر مینای دندان وجود دارد.

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان

پس از جراحی

پس از تکمیل فرایند، دندانپزشک شما منطقه پاکسازی شده را شستشو می دهد تا هر گونه باکتری باقی مانده را پاکسازی نماید. سپس فشار اعمال می کند تا از رشد صحیح بافت لثه اطمینان حاصل نماید.

بیماران اغلب پس از فرایند دردی جزئی تجربه می کنند. لثه هایی که به خوبی ترمیم پیدا کرده باشند بافتی محکم، و شکلی طبیعی دارد که به خوبی تطبیق پیدا کرده است.

از جمله علائم پس از درمان که عموماً ظرف چند روز برطرف می شوند عبارتند از:

  • خونریزی لثه ها
  • لثه های تحریک پذیر
  • ناراحتی دندان ها، مانند حساسیت به گرما، سرما، و مواد شیرین
  • تورم و التهاب اطراف منطقه درمان شده
  • آلرژی به برخی موادی که در طول فرایند استفاده می شوند.

نکات مراقبت پس از فرایند

رعایت بهداشت خوب دهانی برای پیشگیری از پیشرفت پریودنتیت مزمن ضروری است. پریودنتیت جدی ترین شکل بیماری لثه است که منجر به تحلیل دائمی استخوان می شود که نمی تواند دوباره رشد کند. بیماری پریودنتال شدید نیز عموماً نیاز به جراحی تهاجمی دارد.

برای پیشگیری از نیاز به جراحی، داشتن بهداشت خوب دهانی لازم و ضروری است. این عادات عبارتند از پاکسازی دندان ها با دو مرتبه مسواک زدن در طول روز، استفاده از فلوراید، نخ دندان کشیدن، و شستشو با دهانشویه.

جلسات چکاپ پس از فرایند چند هفته پس از درمان نیز ضروری هستند، که در آن دندانپزشک بهبود لثه ها را بررسی می کند و اطمینان حاصل می کند که اندازه پاکت پریودنتال کاهش پیدا کرده است. اگر پاکت عمیق تر از ۳ میلی متر باشد، ممکن است یک فرایند دیگر لازم باشد.

ارتباط بین ارتودنسی، سلامت دهان و کاهش بیماری های قلبی

به گفته محققان شواهد جدیدی به دست آمده است مبنی بر وجود دو ارتباط خاص بین سلامت دهان و بیماری های قلبی. نخست اینکه، مطالعات اخیر نشان می دهند اگر شما بیماری لثه در مراحل متوسط یا پیشرفته داشته باشید شما بیشتر از کسی که لثه های سالمی دارد در معرض خطر بیماری های قلبی قرار دارید. دوم اینکه، سلامت دهان شما می تواند به پزشکان علائم هشدار دهنده ای برای یک دسته بیماری ها و شرایط خاص، شامل علائم مربوط به بیماری قلبی را بدهد.

آیا دندان های خراب و پوسیده می توانند موجب بروز مشکلات قلبی شوند؟

سلامت دهان و بیماری قلبی با انتشار باکتری- و دیگر میکروب ها- از دهان به دیگر اعضای بدن از طریق جریان خون با یکدیگر ارتباط دارند. وقتی این باکتری ها به قلب می رسند، آنها می توانند خود را به هر منطقه آسیب دیده ای بچسبانند و منجر به بروز التهاب شوند. این اتفاق می تواند منجر به بروز بیماری هایی مانند اندوکاردیت، عفونت مخاط داخلی قلب، شود. بر اساس انجمن قلب آمریکا، دیگر بیماری های قلبی عروقی مانند تصلب شرایین (گرفتگی عروق) و سکته مغزی نیز با التهاب ناشی از باکتری های دهانی ارتباط دارند.

سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

چه افرادی در معرض خطر هستند؟

بیمارانی که بیماری های مزمن لثه مانند ژنژیویت یا بیماری پریودنتال پیشرفته دارند، بیشتر در معرض خطر بیماری های قلبی در نتیجه ضعیف بودن بهداشت بد دهان هستند، بویژه اگر تشخیص داده نشده و بدون درمان باقی بماند. باکتری های همراه با عفونت لثه درون دهان هستند و می توانند وارد جریان خون شوند، در آنجا آنها به عروق خونی متصل می شوند و خطر بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهند. حتی اگر التهاب لثه قابل توجه ندارید، بهداشت دهانی ناکافی و انباشته شدن پلاک های دندانی که تحت عنوان بیوفیلم نیز شناخته می شود، شما را در معرض خطر بیماری لثه قرار می دهد. باکتری ها می توانند درون جریان خون حرکت کنند، و باعث افزایش پروتئین واکنش پذیر C شوند، که نشانگر التهاب در عروق خونی است. این می تواند موجب افزایش خطر بیماری قلبی و سکته مغزی شود.

علائم و نشانه های هشدار دهنده

بر اساس آکادمی پریودنتیست های آمریکا (AAP)، شما ممکن است بیماری لثه داشته باشید، حتی اگر مراحل اولیه آن باشد:

  • لثه های شما قرمز، متورم، و حساس هستند.
  • وقتی غذا می خورید، مسواک می زنید، یا نخ دندان می کشید، لثه های شما خونریزی می کنند.
  • چرک یا دیگر علائم عفونت اطراف لثه ها و دندان های خود مشاهده می کنید.
  • به نظر می رسد لثه ها در حال کنار رفتن از روی دندان ها هستند.
  • دائماً دهانتان بوی بد می دهد یا متوجه وجدو مزه بد داخل دهان خود می شوید.
  • یا برخی از دندان های شما لق شده اند یا احساس می کنید در حال دور شدن از دندان های دیگر هستند.
سلامت دندان و سلامت قلب

سلامت دندان و سلامت قلب

ارتباط درمان ارتودنسی و بیماری های قلبی

مطالعات اخیر نشان می دهند درمان ارتودنسی خطر بیماری های دهانی که منجر به بیماری های قلبی می شوند را کاهش می دهد.

هر ساله، بیماری های قلبی و عروقی بیشتر از سرطان موجب مرگ و میر تعداد زیادی از افراد در سراسر دنیا می شود. و گرچه اکثر افراد آگاه هستند که انتخاب هایی در سبک زندگی مانند درست غذا خوردن، ورزش کردن به اندازه کافی، و ترک سیگار می توانند به پیشگیری از بروز بیماری های قلبی و عروقی کمک کنند، اما ممکن است آنها ندانند که ارتباطی قوی وجود دارد بین بیماری های دندانی و بیماری های کرونر قلب.

ارتودنسی به طور کلی خطر انواع بیماری های دهانی را کاهش می دهد که مطالعات نشان داده اند از جمله عوامل خطرزا برای بیماری قلبی و سکته مغزی هستند. زنجیره نظری ساده ای که بین آنها وجود دارد به قرار زیر است. تصور می شود همان باکتری هایی که موجب التهاب لثه ها می شوند موجب التهاب و غشاء عروقی آن نیز می شوند. و ادامه زنجیره که در بالا به آن اشاره کردیم.

این همان جایی است که ارتودنسی به میان می آید. تمیز کردن و بدون التهاب نگه داشتن لثه ها با دندان های صاف و یکدست در مقایسه با دندان هایی که به شکلی بد قرار گرفته اند، راحت تر است. التهاب کمتر به معنای بیماری قلبی کمتر است. اگر شما در دوران کودکی خود درمان ارتودنسی انجام داده اید، تصور می شود در طول عمر خود کمتر با بیماری های دهانی مواجه شوید که مطالعات نشان داده اند ریسک فاکتور بیماری های قلبی هستند.

اقدامات پیشگیرانه

بهداشت خوب دهانی، و معاینات منظم دندانپزشکی، و در صورت نیاز، انجام درمان ارتودنسی بهترین راه ها برای محافظت از شما در برابر گسترش بیماری های قلبی است. انجمن دندانپزشکان آمریکا (ADA) توصیه می کند دو مرتبه در طول روز با یک مسواک دارای فرچه نرم که کاملاً درون دهان جای بگیرد- تا بتواند به اندازه کافی به همه سطوح دندان ها برسد- مسواک بزنید. علاوه بر این، این انجمن توصیه می کند از یکی از خمیر دندان های مورد تأیید وزارت غذا و دارو استفاده کنید که ثابت شده است ظرف ۴ هفته سلامت لثه ها را افزایش می دهد. علاوه بر این، باید روزی یک مرتبه نخ دندان بکشید و به طور منظم برای پاکسازی های تخصصی دندانی به دندانپزشک مراجعه کنید.

برای تضمین سلامت خود، مهم است اجازه دهید دندانپزشک شما قبل از انجام درمان های دندانپزشکی بداند آیا شما بیماری قلبی دارید یا اخیراً جراحی قلب داشته اید.

هر بار که درون دهان خونریزی وجود داشته باشد، باکتری های دهانی می توانند وارد جریان خون شوند و به قلب سفر کنند. این می تواند برای برخی افراد که ناهنجاری های قلبی یا دیگر بیماری های قلبی را دارند خطرناک باشد. باکتری ممکن است منجر به بروز اندوکاردیت، یک التهاب جدی دریچه ها یا بافت های قلب.